Η Ναυμαχία της Σαλαμίνος

Η Ναυμαχία της Σαλαμίνος 
2ο η Βοηδρομιῶνος 480 Π.Χ.



<<Μέγα τὸ τῆς Θαλάττης Κράτος >> .
( Τὸ ἠθικὸ ἔμβλημα τῶν Ἑλλήνων
Ναυμάχων)

Οἱ ὑπάνθρωποι βάρβαροι ἀφοῦ καταλήστεψαν λεηλάτησαν καὶ ἔκαψαν τὴν Ἑλλάδα ¹⁴⁷ εὑρίσκονται ἀπέναντι τοῦ Ἱεροῦ Ἑλληνικοῦ Ναυτικοῦ !
Κάποιοι, ὅμως ἀπὸ αὐτούς εἶχαν πάθει πολλὰ στοὺς Δελφούς καὶ ἦσαν συγκρατημένοι ! Πῆγαν νὰ συλήσουν τούς Ἱερούς χώρους καὶ ἐτιμωρήθησαν ἀπὸ τὸν θεό! Ὁ Ἱερεύς τῶν Δελφῶν Ἀκήρατος , τούς εἶχε προειδοποιήσει γιὰ τὰ Ἱερὰ Ὅπλα τῶν Ἑλλήνων , τὰ ὁποῖα ἐνεφανίσθησαν : << Ὅπλα ἀρήϊα αὐτόματα φανῆναι ἔξω τοῦ νηοῦ ! 148 Ὁ θεὸς δὲν τοὺς ἤθελε στὸν Ἱερὸ ναὸ του .
αὐτὰ τὰ Ὅπλα θὰ τοὺς κατέστρεφαν σήμερα στὴν Σαλαμῖνα , 20 η βοηδρομιῶνος ⁴⁸⁰ Π.Χ!
..........καὶ τελοῦνται τὰ Ἐλευσίνια Μυστήρια ἀπέναντι τῆς Σαλαμῖνος ! Ὁρίστε τὶ ἐγνώριζαν ὁ μέγας Θεμιστοκλῆς ὁ γιὸς τοῦ Νεοκλέους καὶ ὁ Μέγας Εὐρυβιάδης, γιὸς τοῦ Εὐρυκλείδη ἀπὸ τὴ Σπάρτη , ὁ ἀρχιναύαρχος μας ! Ἦσαν μυημένοι -- ὄντες καὶ ἀκολούθησαν , εὐτυχῶς , τὶς ὁδηγίες τῶν Ἑλλήνων Ἱερέων !
Ἄς ἔρθουμε στὰ τῆς Ναυμαχίας.
Ξημερώνοντας ἡ ἔνδοξη ἡμέρα τῆς Ναυμαχίας ἕνας τρομερὸς σεισμὸς ἐκδηλώνεται, συνοδευόμενος ἀπὸ βόη ποῦ, ὅπως εἶπαν οἱ Πέρσες Ἱερεῖς τοὺς φάνηκε ὡς πολεμική Ἰαχὴ ποῦ ἔρχονταν ἀπὸ τὴν Ἐλευσίνα! * 4 Δὲν εἶχαν ἄδικο οἱ Πέρσες Ἱερεῖς .....
Ἀμέσως συμβουλεύουν τὸν Ξέρξη νὰ ἐπιστρέψουν στὴν Πατρίδα τους , λέγοντας του ὅτι <<θὰ μᾶς εὕρουν πολλά κακὰ σήμερα μὲ τοὺς Θεοὺς τῶν Ἑλλήνων.
Ὁ βλακωδέστατος Ξέρξης ἀπαντᾶ εἰρωνικότατα:
<< τοὺς θεοὺς τους, τοὺς κατέστρεψα στὴν Ἀθήνα >>!
Τότε λαμβάνει τὴν ἀπάντηση τοῦ Πέρσου ἀρχιερέως Περβάνη:
<< Στοὺς Δελφοὺς θυμᾶσαι βασιλεύς τὶ ἔγινε; >>.
Ὁ ὑπάνθρωπος ὑβριστὴς τῶν θείων ἀπαντᾶ ... οὐδέν. Τὶ νὰ πεῖ ὁ ἄθλιος:
Διατάζει τοὺς ὑπηρέτες του νὰ στήσουν τὸν θρόνο του στὸ ὄρος τοῦ Αἰγάλεω γιὰ νὰ βλέπει καλύτερα τὴν ἐξέλιξη τῆς Ναυμαχίας!
Τὴ νύχτα διεδραματίσθη ἕνα περίεργο περιστατικό στὴν ναυαρχίδα τοῦ Θεμιστοκλέους:

Ὁ Ναύαρχος τῶν Κορινθίων, Άδείμαντος, γιὸς τοῦ Ὠκύτου εἶχε διαφορετική ἄποψη περὶ τοῦ μέρους ὅπου θὰ ἐδίδετο ἡ ναυμαχία.

Ἀρκετοὶ Ἕλληνες παρεσύρθησαν ἀπὸ τὴν γνώμη του καὶ εἶπαν πῶς τὸ πρωί θὰ ἀναχωρήσουν γιὰ τὸν Ἰσθμὸ. 140
Ὁ Ἀντιναύρχος τῶν Ἑλλήνων Εὐρυβιάδης, τὰ εἶχε χαμένα ! Εἶναι δυνατῶν νὰ φεύγουν τὴν τελευταῖα στιγμή:¨
Ὁ Θεμιστοκλῆς εἶναι στενοχωρημένος! Τελείωσαν ὅλα, λοιπόν; Ξαφνικὰ ὁ Μνησίφιλος << ἀνὴρ Ἀθηναῖος >> ἀνεβαίνει στὸ πλοῖο τοῦ Θεμιστοκλέους καὶ τῶν ἐρώτησε τὶ ἔχει ἀποφασισθεῖ . ( γία νὰ δεχθεῖ ὁ Θεμιστοκλῆς σίγουρα ἦτο ἕνα ἱερώτατο - σπουδαιότατο πρόσωπο ) ! Ὁ Θεμιστοκλῆς τοῦ λέγει τὶ συμφωνήθηκε καὶ ὁ Μνησίφιλος τοῦ λέγει <<Σίγουρα, ὅταν ὁ Στόλος ἐκπλεύσει ἀπὸ τὴν Σαλαμῖνα , δὲν θὰ ναυμαχήσετε γιὰ καμία πατρίδα! Τὸ σχέδιο εἶναι παράλογο καὶ θὰ ὁδηγήσει σὲ καταστροφή τὴν Ἑλλάδα Συνεργάσου μὲ τὸν Εύρυβιαδη καὶ νὰ μεταπείσετε τοὺς ὑπόλοιπους...>> ¹⁵⁰
Ὁ Ἡρόδοτος μᾶς ἀναφέρει ὅτι ὁ Μνησίφιλος << καὶ ἄλλα πολλὰ προστιθεὶς >> , τὰ ὁποῖα δὲν τὰ γνωρίζουμε . ¹⁵¹
Φρονῶ ὅτι ἦσαν λόγια μεταξὺ μυημένων ἀνδρῶν Ἑλλήνων καὶ λόγο εὐσέβειας τοῦ Ἡροδότου πρὸς τὸ θεῖο δὲν ἀναφέρθησαν.
Ἀμέσως ὁ Θεμιστοκλῆς πηγαίνει στὸν Εὐρυβιάδη, τοῦ ἀναφέρει τὰ τῆς συναντήσεως μὲ τὸν Μνησιφιλο καὶ σὲ λίγο συγκαλεῖτε τὸ Συμβούλιο τῶν Ἀρχηγῶν τοῦ Ἑλληνικοῦ Στόλου!
Ὁ Ἀδείμαντος ἀρχίζει καὶ προκαλεῖ τὸν Θεμιστοκλῆ καὶ μάλιστα τὸν προσβάλλει, λέγοντας πῶς ὁ Θεμιστοκλῆς εἶναι χωρίς πατρίδα!
Ὁ Θεμιστοκλῆς εἶναι ἀτάραχος, ἀλλὰ δὲν ἀμύνεται! Τότε λέγει στὸν Εὐρυβιάδη—προφανῶς ὑπῆρξε μεταξύ τους προσυνεννόηση,
ὅτι΄: << Ἄν θὰ μείνης ἐδῶ θὰ ἀποδεχθεῖς << ἀνὴρ ἀγαθός >> καὶ ἄλλα πατριωτικὰ λόγια . Ὁ Εὐρυβιάδης συμφωνεῖ μὲ τὸν Θεμιστοκλῆ ἀμέσως ! ¹⁵²
Στὸ σημεῖο αὐτὸ θὰ γίνει μία συγλονιστικὴ ἀποκάλυψη :
ΠΟΥΘΕΝΑ Δέν ἀναφέρεται ὅτι ὁ Εύρυβιάδης σήκωσε τὸ μπαστουνάκι του νὰ χτυπήσει τον Θεμιστοκλῆ! Οὔτε βεβαίως ὁ λαμπρός Ἡρόδοτος ἀναφέρει κάτι ! Μᾶς δίδει τόσες λεπτομέρειες δὲν θὰ ὑποχωροῦσε σ΄ αὐτήν ! << ποῖοι >> τὰ διέδωσαν αὐτό ;
Αὐτὸς ποῦ θὰ τὸ ἔκανε εὐχαρίστως , σίγουρα πρέπει νὰ ἦτο ὁ Ἀδείμαντος ὁ Κορίνθιος στρατηγός.
Συνεχίζουμε
Ὁ λαμπρός Ἀλικαρνασσεύς μᾶς λέγει γιὰ τὸν Δίκαιο, γιὸ τοῦ θεοκύδη, ἕναν Ἀθηναῖο ἐξόριστο ὁ ὁποῖος προειδοποίει γιὰ τὴν ἐπερχόμενη καταστροφή τῶν βαρβάρων , διότι ( δείχνοντας ὁ Δίκαιος ἕνα τεράστιο σύννεφο σκόνη ποὺ ἐρχόταν ἀπὸ τὴν Ἐλευσῖνα ) , << δὲν θὰ ἀφήσουν ἡ Μητέρα καὶ ἡ Κόρη ! Ἀκοῦστε καὶ τον ὕμνο τοῦ Ἱάκχου ποῦ ἔρχεται ἀπὸ τὴν Ἀθήνα ... ἀφοῦ δὲν ὑπάρχει κανείς ζωντανός στὴν Πόλη .. ἡ φωνὴ ἀνήκει σὲ θεὸ . Ὁ Θεὸς αὐτὸς φέρει βοήθεια ἀπὸ τὴν Ἐλευσῖνα στὴν Ἀθήνα καὶ τοὺς ὑπόλοιπους Ἕλληνες ...>> ¹⁵³ Τὸ δὲ σύννεφο σκόνης, ἐκ τοῦ ὁποῖου ἀκουγόταν ἡ μυστήρια αὐτή φωνὴ ὑψώθηκε (!!!) ψηλά στὸν οὐρανό καὶ ἀπομακρύνθηκε πετῶντας ( μεταριωθὲν φέρεσθαι ) στὴν Σαλαμῖνα ! ¹⁵³
Ὁ Ξέρξης ἀντὶ νὰ ἐπιστρέψει στὴν πατρίδα του συνεχίζει νὰ ὑβρίζει τοὺς Ἕλληνες Θεοὺς καὶ τὰ << καμώματα >> τους. Μά τόσα συνέβησαν αὐτὲς τὶς ἡμέρες, τίποτε δὲν κατάλαβε ; Ἀργότερα ἔλεγε << ἀληθινοί θεοί εἰσίν τῶν Ἑλλήνων >>, ὅπως << κάποιοι >> μὲ Ἄλλον μετὰ ἀπὸ χρόνια θὰ ἔλεγαν τὸ ἴδιο!
Τίποτε δὲν ἔμαθαν οἱ << Ἱουδαιοφοινικοανθέλληνες >> ἀπὸ τὴν Ἱστορία μας ; Δὲν ἔμαθαν ὅτι ΠΑΝΤΟΤΕ μᾶς προστατεύει ὁ θεός ;
Ἄς εἶναι συνεχίζουμε Ὁ Θεμιστοκλῆς στέλλει τὸν ὑπηρέτη του Σίκιννο στοὺς Πέρσες καὶ τοὺς παραπλανᾶ ! Τούς λέγει πῶς << οἱ Ἕλληνες διαφωνοῦν μεταξύ τους καὶ αὐτοὶ ποῦ εἶναι μὲ τὸ μέρος σας μυστικὰ θὰ ἐπιτεθοῦν στοὺς λοιπούς Ἕλληνες>>. 154
Οἱ Ἕλληνες θυσιάζουν καὶ προσεύχονται. Οἱ μυημένη λέγουν ὅτι ἡ θεὰ Νίκη σήμερα θὰ καλύψει τὰ πλοῖα μας. Γνωρίζουν χρησμὸ ποὺ λέγει τὰ ἐξῆς προφητικὰ καί ἀληθινὰ:

<< Ἀλλ΄ ὅταν Ἀρτέμιδος χυσάρου ἱερὸ αὐτήν
νηυσὶ γεφυρῶσι καὶ εἰναλίη Κυνόσουραν,
ἐλπίδι μαινομένη λιπαρᾶς Πέρσαντες Ἀθήνας ,
διὰ Δίκη σβέσσει κρατερόν Κόρον, Ὕβριος ὑιόν,
χαλκὸς γάρ χαλκῶ συμμίξεται αἵματα δ΄ Ἄρης
Πόντον φοινίξει . Τότ΄ ἐλεύθερων Ἑλλάδος ἦμαρ
Εὐρύοπα Κρονίδης ἐπάγει καὶ Πόντινα Νίκη >>.

Ἀπόδοσις
<< Ἀλλὰ ὅταν τῆς Ἀρτέμιδος τὴν ἱερὴ αὐτοὶ μὲ τὸ χρυσὸ ξίφος καλύψουν μὲ πλοῖα καὶ παραλιακὴ Κυνόσουρα, ἀφοῦ ἔχουν συνεπαρθεῖ ἀπὸ ἐλπίδες μετὰ τὴν καταστροφή της γλυκιᾶς Ἀθήνας , τότε ἡ φωτεινῇ Δικαιοσύνη θὰ σβήσει τὴν Ὑπερβολὴ , ποῦ εἶναι παιδί τῆς Ἀλαζονείας φοβερή καὶ ἔξαλλη, ἕτοιμη νὰ καταπιεῖ τὰ πάντα . Ὁ Χαλκὸς θὰ κτυπηθεῖ μὲ τὸ χαλκὸ καὶ μὲ αἷμα ὁ Ἄρης τὴν θάλασσα θὰ κοκκινίσει . Τότε ἡμέρα ἐλεύθερη θὰ φέρουν στὴν Ἑλλάδα ὁ πανεπόπτης Ζεὺς ( γιὸς τοῦ Κρόνου : Κρονίδης) καὶ ἡ Σεμνή Νίκη>>!

Ξαφνικὰ συμβαίνει ἕνα ἐκπληκτικὸ γεγονὸς , ποῦ κάνει τούς βάρβαρους ἀνθέλληνες οἱ ὁποῖοι ἤθελαν νὰ ἀφανίσουν διὰ πυρὸς καὶ σιδήρου τὴν Ἑλλάδα, νὰ ἀρχίσουν νὰ χάνουν τὴν θάλασσα κάτω ἀπὸ τὰ μιασμένα πλοῖα τους καὶ τοὺς Ἕλληνες νὰ ἀναπτερώνει τὸ ἠθικὸ τους !
Ὁ Ἀριστείδης ὁ ὁποῖος ἦτο ἐξόριστος μὲ μία γενναῖα ἐφόρμηση σπάζει τὸν κλοιὸ τῶν ἐχθρῶν καὶ ἐν μέσῳ ζητωκραυγῶν τῶν ἀδελφῶν του Ἑλλήνων , φθάνει στὸν Ἑλληνικὸ στόλο καὶ ἀγκαλιάζεται μὲ τὸν Θεμιστοκλῆ!
Τὸ τὶ γίνεται περιγράφεται... Ὁ Εὐρυβιάδης καὶ οἱ ἄλλοι στρατηγοί συγκινημένη δακρύζουν ! Οἱ ναῦτες χοροπηδοῦν ἐπάνω στὰ πλοῖα.... Οἱ πανηγυρισμοί , ὅμως , δὲν ἔχουν τέλος ! Μὰ τὶ συμβαίνει , ἐπιτέλους , σήμερα :
Μία τριήρης τῆς νήσου Τήνου μὲ πλοίαρχο τοῦ Παναῖτιο, γιὸ τοῦ Σωσιμένους ποῦ εἶχε βιαίως ναυτολογηθεῖ ἀπὸ τοὺς βάρβαρους , φεύγει ἀπὸ τὴν Περσικὴ παράταξη καὶ πλέει πρὸς τὸ μέρος τῶν ἀδελφῶν τριηρῶν !
Οἱ Ἕλληνες πλὲον, εὑρίσκονται σὲ ἄλλη διάσταση !
Ὁ Παναίτιος ἀγκαλιάζεται - καὶ αὐτὸς μὲ τὴ σειρά του - μὲ τοὺς ἀδελφούς του τοὺς Ἕλληνες ! Τὸ ὄνομα τῶν Τηνίων θὰ χαραχθεῖ ἀργότερα στὸν Τρίποδα τῶν Δελφῶν, μεταξὺ τῶν ὑπολοίπων πόλεων ποὺ βοήθησαν τὴν Πατρίδα τους ἐναντίων τῶν ἐχθρῶν τοῦ Φωτὸς καὶ τοῦ πολιτισμοῦ !
Μία μυριόστομη φωνὴ ἀκούγεται ἀπὸ τῶν μέρος τῶν Ἑλλήνων :
                      << ΖΕΥΣ ΣΩΤΗΡ ΝΙΚΗ >>
Ὁ Ευρυβιάδης καὶ ὁ Θεμιστοκλῆς κατανοοῦν τὴν Ἱερότητα τῶν στιγμῶν καὶ πρὶν πᾶνε ὁ καθένας στὸ πλοῖο του, μέσα στὶς ζητωκραυγές τῶν ναυτῶν τῆς Ἑλλάδας εὔχονται << ἀλλήλοις >> καλὴ Νίκη !
Τὰ Ἑλληνικὰ πλοῖα εἶναι 382 καὶ οἱ ἄνδρες 75,οοο περίπου.
Ἀπὸ τὴ μία πλευρὰ ὁ πολιτισμός , ἡ ἐλευθερία!
Τὰ Περσικὰ 1.101,00 μὲ 270,οοο ἄνδρες περίπου.
Ἀπὸ τὴν ἄλλη πλευρὰ ὁ μισελληνισμὸς , ἡ σκλαβιά, τὸ σκοτάδι !
Ἀρχιναύρχος τῶν Ἑλλήνων παραμένει ὁ Εὐρυβιάδης γιὸς τοῦ Εὐρυκλείδου ἀπὸ τὴν Σπάρτη . Εἶναι ντροπή νὰ λέγουν ὁρισμένους ἀστοιχείωτοι αὐθέρετες γνῶμες γιὰ τὸν Εὐρυβιάδη.
Ὁ Σπαρτιάτης αὐτὸς ὑπῆρξε πανέξυπνος , μὲ μεγάλη πνευματικῇ εὐστροφία καὶ στρατηγικότατος νοῦς ! Ἄν δὲν ἦτο ἔτσι , πῶς τὸν ἐμπιστευόταν ὁ Θεμιστοκλῆς καὶ οἱ ὑπόλοιποι Ἕλληνες:

Ἐξάλλου εἶναι αὐτὸς ποὺ ὁμίλησε ΠΡΩΤΟΣ γιὰ τὴν Εὐρώπη ἡ δὲ ὑπῆρχαν ἡ ἔτρωγαν τούς νεκροὺς τους ἡ ἀκόμη ἦσαν στὰ κλαδάκια ! ¹⁵⁶

Οἱ σημερινοὶ εὐρωπαῖοι πρέπει νὰ τοῦ στήσουν ἀνδριάντα ἐξῶ ἀπὸ τὸ κτίριο τῆς Εὐρωβουλής !
Ἄς δοῦμε τὴν Ἑλληνικὴ παράταξη καὶ ποῖους εἶχαν ἀπέναντι τους καὶ.... μὴν στεναχωριέστε ! Ὁ Μάρτιος ποτὲ δὲ λείπει ἀπὸ τὴν Σαρακοστή !
Ὁ Ἀρχιναύαρχος Εὐρυβιάδης , μετὰ ἀπὸ διαταγῇ τοῦ Θεμιστοκλέους , τοποθετεῖται στὸ ΤΙΜΗΤΙΚΟ δεξιό κέρας τῆς παρατάξεως ! Δίπλα του ἔρχονται οἱ Κορίνθιοι τοῦ Ἀδειμάντου καὶ κατόπιν: Μεγαρεῖς καὶ Αἰγινῆτες . Στὴν μέση τῆς παρατάξεως τοποθετοῦνται τὰ πλοῖα τῶν ἄλλων Ἑλληνικῶν πόλεων τέλος, στὸ ἀριστερό κέρας εὑρίσκεται ὁ Ἀθηναϊκός στόλος !

Ἀπέναντι τῶν Ἀθηναίων τὸ ἐχθρικὸ ναυαρχεῖο τοποθετεῖ .... τοὺς Φοίνικες . Τόση σιγουριά καὶ αὐτοπεποίθηση εἶχαν οἱ ἐβραιοφοίνηκες γιὰ τὴ ναύμαχια ; Σὲ τελικὴ ἀνάλυση ποτὲ δὲν νίκησαν τους Ἕλληνες ! Τά σημεῖα τῆς ἡμέρας δὲ τὰ ἐξήγησαν σωστά ;
Τότε ἀκούγεται ὁ << παιάν >> , τὸ πολεμικὸ ἆσμα τῶν Ἑλλήνων ποῦ διέδωσε ὁ Αἰσχύλος , ὁ ὁποῖος ἦτο στῆ Ναυμαχία τῆς Σαλαμίνος παρὼν στὸ κάλεσμα τῆς πατρίδος :



<< Ὦ Παῖδες Ἑλλήνων Ἴτε
ἐλευθεροῦτε πατρίδ΄ ἐλευθεροῦτε δὲ
παῖδας γυναῖκας θεῶν τὲ πατρῶων ἔδη

θήκας τὲ προγόνων . Νῦν ὑπέρ πάντων ἀγῶν >>


Ἀπόδοσις :
<< Ὧ παιδιὰ τῶν Ἑλλήνων !
Προχωρεῖτε , ἐλευθερῶστε τήν πατρίδα
ἐλευθερῶστε τὰ παιδιά, τὶς γυναῖκες ,
τὰ ἱερά τῶν πατρῶων θεῶν καὶ τοὺς τάφους τῶν προγόνων !
Τώρα ὁ ἀγῶνας μας εἶναι γιὰ ὅλους ! >>



Τότε ὁ Ἀμεινίας τοῦ Εὐφορίωνος , ἀδελφὸς του Αἰσχύλου ποῦ εἶχε διακριθεῖ στὸν Μαραθῶνα καὶ στὸ Ἀρτεμίσιο , συνεπαρμένος καὶ χωρὶς νὰ δοθεῖ τὸ σύνθημα.... ἐφορμᾶ ἐναντίων ἑνὸς φοινικικοῦ πλοίου . Τὸ ἐμβολίζει μὲ τέτοια
δύναμη ποῦ τὰ δύο πλοῖα μένουν κολλημένα ! Τότε ὁ Ἀμεινίας σύρει τὸ ξίφος καὶ ὁρμᾶ μὲ τοὺς πεζοναῦτες του στοὺς φοίνικες , οἱ ὁποῖοι σὲ λίγο ταξιδεύουν νὰ βροῦν τοὺς προγόνους τους Μαλαχία, τὸν συνετὸ Αὐνᾶν κ.λ.π
Ἡ ναυαρχίς τοῦ Θεμιστοκλέους ἔχει ἔμβλημα της τὸν ἀετὸ! Ἐφορμᾶ ἐν μέσῳ ἀλαλαγμῶν. Πιό κάτω διακρίνουμε τον Νάξιο πλοίαρχο , Δημόκριτο, γιὸ τοῦ Σπιτάλου , ὁ ὁποῖος ἐμβολίζει σὲ μικρὸ χρονικὸ διάστημα ... ἕξη πλοῖα !

... Οἱ Φοίνικες δὲν μποροῦν νὰ ἀντιμετωπίσουν τούς Ἀθηναῖους τὰ πλοῖα τους γίνονται καταφύγια ..... ἰχθύων του Σαρωνικοῦ κόλπου ἡ στὴν καλύτερη περίπτωση καταλαμβάνονται !

Ὁ Ἀθηναῖος Τριήραρχος Λυκομήδης , γιὸς τοῦ Αἰσχρέου πρῶτος κυριεύει μία Τριήρη καὶ θὰ λάβει τὴν ἑπόμενη τὸ << Ἀριστεῖον Ἀνδρείας >> !
Ὁ ἀνεπανάληπτος Ἀμεινίας ἐμβολίζει τὴν περσικὴ ναυαρχίδα ὅπου εὑρίσκετο ὁ ναύαρχος τῶν Περσῶν , Ἀριαβίγνης !
Οἱ μισέλληνες πέφτουν στὴν θάλασσα καὶ ἐπειδὴ δὲν γνωρίζουν κολύμβηση πνίγονται ! Τί στὸ καλὸ ναυτικὸ ἦταν αὐτὸ; Τέτοιοι ἦρθαν νὰ ἀφανίσουν τὴν Ἑλλάδα καὶ νὰ καταλάβουν ἀκολούθως τὴν Εὐρώπη ;
Ἡ νίκη τῶν Ἑλλήνων εἶναι περήφανής ! Οἱ Ἕλληνες ἀπώλεσαν περὶ τῶν 60 πλοίων μὲ τὴ διαφορά ὅτι ὅσοι εὑρίσκοντο στὴν θάλασσα κολυμποῦσαν καὶ ἀνέβαιναν στὰ φίλα πλοῖα . ¹⁵⁸ Οἱ βάρβαροι κατὰ μὲν τὸν Διόδωρο τὸν Σικελιώτη ἀπώλεσαν 200 πλοῖα κατὰ δὲ τὸν Κτησία 500 !
Κατὰ τὴν περιγραφή τοῦ Αἰσχύλου , ὁ ὁποῖος ἔλαβε μέρος καὶ στὴν ναυμαχία τῆς Σαλαμῖνος , ἀδελφὸς τοῦ θρυλικοῦ πλέον Ἀμεινία , οἱ ἀκτὲς τῆς Σαλαμῖνος γέμισαν ἀπὸ πτώματα τῶν ἐχθρῶν τὰ ὁποῖα ἐξεβράσθησαν στὴν παραλία καὶ γύρω περιοχές :
<<Πλήθουσι νεκρῶν δυσπὸτμως ἐφθαρμένων Σαλαμίνας ἀκταῖπας τὲ πρόσχωρος τόπος >> ¹⁶⁰
καὶ ποῖο κάτω ἀναφέρει τὸ ἐξῆς:
<< Μηδαμ 3 ἡμέρα μία πλῆθος τοσουράριθμον ἀνθρώπους θανεῖντων >> Δηλαδὴ << ποτὲ δὲ συνέβη σὲ μία μόνο ἡμέρα νὰ πεθάνουν τόσο πολλοὶ ἄνθρωποι >> ! ¹⁶¹
Ὁ Ξέρξης σκίζει τὸν χιτῶνα του !
Κατησχυμένος πλέον, ὁ βάρβαρος , Ξέρξης μαζεύει τὰ οἰκτρά ἀπομεινάρια του καὶ ξεκινᾶ γιὰ νὰ ἐπιστρέψει στὴν χώρα του ! Ἦτο βεβαίως , μία ἔξυπνη κίνηση του διότι σὲ περίπτωση ποῦ οἱ Ἕλληνες τὸν πρόφθαναν στὸν Ἑλλήσποντο, ὁ στόλος του θὰ παρέμενε στὴν Εὐρώπη καὶ θὰ χανόταν ὁριστικῶς .
Ἀφήνη ὅμως τὸν Μαρδόνιο - Μρδοχάϊ μὲ ἀρκετὴ δύναμη γιὰ νὰ ἐξακολουθήσει τὸν πόλεμο. Ὁ ἴδιος ὡς ἄναδρος ὑποχωρεῖ . Γεγονὸς εἶναι ὅτι ὁ μεγαλύτερος στόλος τοῦ κόσμου εἶχε κατὰ κράτος καταναυμαχηθεῖ καὶ καταστραφῆ ! Ἡ Ἑλλάς καὶ ἡ Εὐρώπη ἐσώθησαν , ὅπως ὁ πολιτισμός , ἡ Ἐλευθερία καὶ ἡ δημοκρατία !
Μόλις μαθεύτηκε στὴ Περσία, ὅλοι οἱ Πέρσες ἐπίσημοι καὶ ἀνώτεροι ἀξιωματικοὶ ἔριξαν τὶς εὐθύνες στὸν Μαρδόνιο:
<< Μαρδόνιον ἕν αἱτίη τιθέντες >> 162. Βεβαίως, ὁ ὕπουλος Μαρδόνιος - Μαρδοχάϊ , σκέφτεται πῶς ἄν ἐπιστρέψη στὴν Περσία τὸν ἀναμένει ἡ τιμωρία τοῦ βασιλέως του , ἀλλὰ καὶ ἡ συνέπεια του ... στοιχήματος ποὺ ἔλαβε μὲ τὸν λογικὸ καὶ δίκαιο Πέρση στρατηγὸ. Ἀρτάβανο , θεῖο τοῦ Ξέρξη !
Καὶ σκέφθηκε νὰ παραμείνη στὴν Ἑλλάδα γιὰ νὰ ἐξακολουθήσει τὸν πόλεμο ! Τὸ μῖσος του δὲν ἔσβησε ἀκόμη ! ¹⁶³
Ὁ Ἰουδαῖος στρατηγὸς τοῦ Ξέρξη ὑποχωρεῖ πρὸς τὴν Θήβα καὶ ἐπιδὴ ὁ χειμῶνας ἦρθε νωρίς , θὰ στρατοπεδεύσει στὴν Θεσσαλία . Ὁ ὑπερήφανος στρατὸς του Ξέρξη ἐπιστρέψη στὴν Περσία . Οἱ Ἕλληνες , ὅμως ἀφοῦ μαθεύτηκε ἡ μεγάλη νίκη στὴν Σαλαμῖνα, τοὺς ἐπιτίθεται ὅπου τοὺς συναντήσουν ! Μὲ μεγάλες ἀπώλειες καὶ σὲ 50 ἡμέρες ὅτι ἔχει ἀπομείνη , φθάνη στὸν Ἑλλήσποντο ! Ἡ Ἑλλὰς διήλθε << διὰ πυρὸς καὶ σιδήρου >> , ἀλλὰ ἐπέζησε 
.
Ἅς ἐπιστρέψουμε ὅμως στὰ <<Ἑόρτια >> τῆς Ναυμαχίας . Μὲ λαμπρὲς τελετὲς θὰ ταφοῦν οἱ νεκροί μας καὶ θὰ στηθεῖ στὴν Ψυτάλλεια τὸ τρόπαιο τῆς νίκης !
Οἱ στιγμὲς εἶναι συγκινητικὲς !

Ἀναμένονται τὰ << Ἀριστεία Ἀνδρεία >> : Πρῶτος καὶ καλύτερος ὁ ἀκαταπόνητος Ἀμεινίας τοῦ Εὐφορίωνος ἀπὸ τὴν Παλλήνη Ἀττικής , ὁ ἀδελφὸς τοῦ Αἰσχύλου ! 164
Ἀκολουθοῦν : ὁ Δημόκριτος , στρατηγὸς τῶν Ναξίων, ὁ Λυκομήδης του Αἰσχρέως , Ἀθηναῖος Τριήραρχος , ὁ Αἰγινίτης Τριήραρχος Πολύκριτος , γιὸς τοῦ Κριοῦ , ὁ Εὐμένης ὁ Ἀναγυράσιος κ. α.



Σε κάποια στιγμὴ ἐμφανίζονται οἱ ἀρχηγοί τῶν Ἑλλήνων , Θεμιστοκλῆς τοῦ Νεοκλέους ὁ Ἀθηναῖος καὶ εὐβρυβιάδης , ἐλαφρὸς τραυματισμένος , ὑποβαστάζεται ἀπὸ τὸν ἀδερφὸ του Θεμιστοκλῆ . Λαὸς καὶ Στράτευμα παραληροῦν ......
Ἡ Σπάρτη καλεῖ τὸν Θεμιστοκλῆ νὰ ἔρθει μαζί μὲ τὸ ἡρωικό Τέκνο της, Εὐρυβιάδη γιὰ νὰ τὸν τιμήσει ὥς ἀρχηγὸς τῶν Ἑλλήνων ! Στὴν ὑποδοχὴ ποῦ γίνεται στὴν Σπάρτη , ἔχουμε νέο παραλήρημα καὶ πανηγυρισμούς !
Ὁ Εὐρυβιάδης λαμβάνη ἐξαιρετικές τιμές ! Λαμβάνει καὶ στεφάνι ἐλιᾶς ὥς ἀριστεῖο ἀνδρείας , σοφίας καὶ δεξιότητας . Τὸ ἴδιο στεφάνι ἀπονέμεται καὶ στὸν Θεμιστοκλῆ ! Οἱ Σπαρτιᾶτες τοῦ χαρίζουν τὴν ὀμορφότερη ἅμαξα τῆς πόλεως καὶ ὅταν ἐξεκίνησε νὰ ἐπιστρέψει στὴν Ἀθήνα τὸν συνόδευαν ....... 300 ἐπίλεκτοι ἱππεῖς Σπαρτιᾶτες ἑως τὴν Τεγέα !!! ¹⁶⁵
Σὲ στήλη , στὰ Ἀμπελάκια τῆς Σαλαμίνος , ὁ μὲγας ἐπιγραμματοποιός Σιμωνίδης ὁ κεῖος χάραξε τὰ ἐξῆς



<< Ἐνθάδε Φοινίσσας νῆας καὶ Πέρσας ἑλόντες
καὶ Μήδους Ἱερὰν Ἑλλάδα ρυόμεθα >> .



Ἀπόδοσις : << ἐδῶ ἀπελευθερώσατε τὴν Ἱερὴ Ἑλλάδα μας ἀπὸ τὰ φοινικικά
πλοῖα καὶ ἀπὸ τούς εἰσβάλλοντες Πέρσες καὶ Μήδους >>!



Ἐγνώριζε πολὺ καλὰ ὁ Σιμωνίδης τοῦ θανάσιμους ἐχθρούς τοῦ Ἑλληνισμοῦ , γι΄ αὐτὸ καὶ τοὺς ἐτοποθέτησε σὲ σειρὰ << προτεραιότητος >>!
Ἀποκαλύψεις -Ἐπισημάνσεις



ἡ ἱστορία εἶναι ὁ φοβερὸς κριτής τῶν προσώπων καὶ τῶν γεγονότων ποῦ διεδραμάτισαν σοβαρὸ ρόλο τὶς ἐξελίξεις της, δὲν θὰ ἦτο δυνατὸ νὰ μὴν ἀναφερθοῦν ὁρισμένα γεγονότα ποῦ ἀποκαλύπτουν τὸν ὕπουλο καὶ ἀνθελληνικὸ ρόλο τῶν φοινικογεφυραῖων κατὰ τὴν Ναυμαχία τῆς Σαλαμῖνος :
α Στὸν χαμὸ ποῦ γινόταν στὴ Ναυμαχία , ἀρκετοί φοίνικες ποῦ βυθίσθηκαν τὰ πλοῖα τους , ἄφησαν ( ! ) Τὸν ἀγῶνα καὶ ἀνέβηκαν ἕως στὸν θρόνο τοῦ Ξέρξη λέγοντας του ὅτι ἡ συντριβή τους ἀφείλετο στοὺς Ἴωνες διότι δὲν πολεμοῦσαν. Ἐκείνη τὴν στιγμὴ , ἐνῶ ὁ Ξέρξης παρακολουθοῦσε τὴν ἐξέλιξη τῆς Ναυμαχίας , ἕνα πλοῖο τῶν Ἰώνων ἐμβολίζει ἕνα Ἀθηναϊκὸ καὶ τὸ βουλιάζει Ἀμέσως ἐπιτίθεται σ΄ ἕνα Αἰγινήτικο καὶ οἱ Ἴωνες ἐφορμοῦν ἐναντίων τῶν Αἰγινητῶν ἐπάνω στὸ κατάστρωμα καὶ τὸ καταλαμβάνουν ! Αὐτὸ ἔσωσε τούς Ἴωνες καὶ ὁ Ξέρξης ἀφοῦ εἶδε << ἰδίοις ἄμασι >> τὴν ἀγωνιστικότητα τῶν Ἰώνων διατάζει νὰ ἐκτελεσθοῦν ἐμπρὸς του οἱ φοίνικες διότι συκοφαντοῦν τούς καλύτερούς τους ! Ὁ Πέρσης ἀξιωματικὸς Ἀριαράμνης μετὰ χαρὰς ἐξετέλεσε τοὺς ὕπουλους καὶ συκοφάντες σημιτοφοίνικες ! ¹⁶⁶
Β ἕνα περιστατικὸ τῆς Ναυμαχίας εἶναι ὁ ρόλος τῆς Ἀρτεμισίας , βασιλίσσης , τῆς Καρίας Ἰωνίας ! Ἦτο κόρη τοῦ Αὐγδάμιδος καὶ συμμετεῖχε στὴν ἐκστρατεία τοῦ Ξέρξη ἐναντίων τῶν ἀδελφῶν της !
Ὅμως !
Ὁ Ξέρξης ἦτο γοητευμένος μαζὶ της δὲν εἶπε τίποτε ὅταν αὐτὴ ἐμβόλισε μὲ δύναμη ἕνα φοινικικὸ πλοῖο καὶ αὐτὸ τὴν ἔσωσε ἦτο ὅτι δὲν ἔζησε κανεὶς γιὰ νὰ τὴν ἀναφέρη ! Εἶπαν ὅτι τὸ ἔκανε γιὰ νὰ παραπλανήσει διερχόμενο Ἑλληνικὸ κ.λ.π κ.λ.π . Ἀλλά! Ὁ Ἡρόδοτος δὲν ἀναφέρει τίποτε γιὰ τὸν θάνατο --- δολοφονία τῆς Ἀρτεμισίας ! Οὔτε ὁ Αἰσχύλος !
Ἡ Ἀρτεμισία μεταννόησε τὴν ἡμέρα ποῦ ξημέρωνε ἡ Ἱστορία καὶ ἦτο φυσικὸ νὰ μὴ μπορέσει νὰ αὐτομολήσει , διότι ἐτάχθη μαζί μὲ τοὺς φοίνικες ἀπέναντι τῶν Ἀθηναῖων , στὴν βαρβαρικὴ παράταξη ἀπ΄ ἐκεῖ ἔκανε τὸ ἔργο της . Τὸ πτῶμα της εὑρέθη μέσα στὰ ναυάγια ἀπὸ τὸν Ἀμεινία καὶ τὸν Σωκλῆ τὸν Πελιέα, τὸ ὁποῖο πτῶμα της Ἀρτεμισίας ἦτο γεμᾶτο πληγὲς ....στὴν πλάτη ! Παρεδόθη στὸν Ξέρξη ὅπου καὶ ἀνεγνωρίσθη ἀπ΄ , αὐτόν ,¹⁶⁷
Ποιοί δολοφόνησαν τὴν πανέμορφη Ἀρτεμισία ἡ ὁποῖα μεταννόησε καὶ δὲν ἤθελε νὰ πολεμήσει τὰ ἀδέλφια της: Ἄς ποῦμε ὅτι δὲν ἦσαν οἱ σημιτοφοινικες , ἄς ὑποθέσουμε ὅτι δὲν ἦταν αὐτοί ! Τότε ποιοί ἦσαν;
Τὶ εἶπε ὁ Σίκκινος , ὁ ὑπηρέτης τοῦ Θεμιστοκλέους , ὅταν πῆγε δῆθεν νὰ δώσει πληροφορίες στὸν Ξέρξη;
Ἡ συνάντηση τους ἦτο γρήγορη . Μήπως προηγήθη καὶ ἄλλη ἥ ἄλλες συναντήσεις μὲ τὴν πανέμορφη Ἑλληνίδα τῆς Ἰωνίας : μόνον ἡ Ἀρτεμισία ὁ Σίκκινος ὁ Θεμιστοκλῆς καὶ ὁ Εὐρυβιάδης τὸ γνωρίζουν ......

Θυία ἡ μητέρα του Μακεδόνα ἡ Μακεδνό

Στήν ἑλληνική μυθολογία με το ὄνομα Θυία εἶναι γνωστή μία Νύμφη ἡ ὁποία κατά την παράδοση ἦταν ἡ πρώτη ἱέρεια του Διονύσου στοὺς Δελφούς.

Οἱ Νύμφες κατά την Ἑλληνική Μυθολογία ἦταν γυναικεῖες ἰδεατές μορφές θεϊκῆς καταγωγῆς, νεαρές στήν ἡλικία, ποῦ ζοῦσαν μέσα στήν ἀγρία φύση, καί τριγύριζαν στά βουνά, συνοδεύοντας την Ἄρτεμη καί παίζοντας μαζί της. Ὅταν ὅλες τους πανέμορφες, ἡ Ἄρτεμη ὅμως ξεχώριζε με τή θωριά της ἀνάμεσα τους.

Τραγουδοῦσαν καί χόρευαν μαζί με τον Πάνα στά λιβάδια καί στίς πλαγιές, συνήθως κοντά στίς πηγές των ὁποίων καί απαποτελούσαν στήν πραγματικότητα την ἀλληγορική ἐκπροσώπησή τους. Υμνούσαν με τις γλυκές φωνές τους, τους Ολύμπιους θεούς καί ἰδιαίτερα τον πατέρα του Πάνα, τον Ἑρμῆ

Μαζί τους χόρευε καί ἡ Ἀφροδίτη, μαζί με τις Χάριτες, ὅπως λέει ὁ Ὅμηρος, στό βουνό Ἴδα, στήν Τροία. Ἄλλοτε το χορό τους τον οδηγεί ὁ ἴδιος ὁ θεός Ἀπόλλωνας Οἱ Νύμφες κατατάσσονταν γενικά μεταξύ θεῶν καί θνητῶν, ὡς ἡμίθεες. Δέν ἦταν ἀθάνατες, ζοῦσαν ὅμως πάρα πολύ καί τρέφονταν με ἀμβροσία

Συγγένευαν με μεγάλους θεούς, ἐνῶ ὁ Ἑρμῆς θεωρεῖτο γιὸς Νύμφης, της Μαίας. Γενικά, ἐπικρατούσατε ἡ ἀντίληψη πώς ἦταν κόρες του Δία. Ἄλλοι, πάλι, τις θεωροῦσαν κόρες ποταμῶν: εἴτε του μεγαλύτερου ποταμοῦ ποῦ ὑπῆρχε, του Ὠκεανοῦ, εἴτε του Ἀχελώου, εἴτε κόρες των τοπικῶν ποταμῶν ἑνὸς τόπου.

Ἔτσι, κάθε περιοχή εἶχε τα ποτάμια της καί καθένα ἀπ' αὐτά εἶχε τις Νύμφες του, δηλαδή τις πηγές της περιοχῆς αὐτῆς Λ.χ. ὁ ποταμός Πηνειός ἦταν ὁ πατέρας των Νυμφών (των πηγῶν) της Θεσσαλίας καί ὁ ποταμός Ξάνθος ἦταν ὁ γεννήτορας των Νυμφών ἀντίστοιχα της Τροίας. Πολύ συχνά ἐκεῖνες ἔδιναν τα ὀνόματα τους στίς κοντινές πόλεις, ὅπως ἔγινε με τή Νύμφη Σπάρτη, ποῦ ἦταν κόρη του ποταμοῦ Εὐρῶτα

Ὑπῆρχαν ὅμως καί κάποιες Νύμφες, οἱ ὁποῖες λέγονταν Μελίες καί εἶχαν γεννηθεῖ ἀπὸ τις σταγόνες του αἵματος του Οὐρανοῦ, καί ἔπεσαν στή Γῆ, ὅταν ὁ Κρόνος, ὁ γιὸς του, του ἔκοψε τα γεννητικά του ὄργανα

Η λέξη νύμφη ἔχει σχέση στά ἑλληνικά με τή νύψη καί αὐτή ποῦ εἶναι καλυμμένη με πέπλο, κατά συνέπεια νεαρή κοπέλα σε ἡλικία γάμου. Ἄλλοι μελετητές ἀνάγουν την λέξη (ὅπως τή λατινική nubere καί την γερμανική Knospe) σε ρίζα ποῦ ἐκφράζει την ἰδέα του φουσκώματος (σύμφωνα με τον Ἡσύχιο μία ἀπὸ τις σημασίες της λέξης νύμγη εἶναι "μπουμπούκι τριαντάφυλλου".

Ἀπὸ τὴ Θυία πῆραν το ὄνομα τους οἱ Θυιάδες. Στὴν ἑλληνική μυθολογία με το ὄνομα Θυιάδες (Θυιάδαι) ἡ καὶ Θυάδες (Θυάδαι) ἀναφέρεται μία ὁμάδα γυναικών ποῦ λάτρευαν τον θεό Διόνυσο, ὅπως ἦταν οἱ Βάκχες καί οἱ Μαινάδες. Κατά την παράδοση οἱ Θυιάδες ἦταν κόρες της πρώτης ἱέρειας του Διονύσου στοὺς Δελφούς, της Θυίας (βλ.λ.), ἀπὸ ὅπου καὶ πῆραν το ὄνομα τους.

Οἱ Θυιάδες ἀποκαλοῦνταν καί Θυστάδες ἡ Θυίαι. Ο Παυσανίας γράφει (Ι΄ 4, 3 κ.ε.) ὅτι οἱ Θυιάδες κατάγονταν ἀπὸ την Ἀττική καί μία φορά κάθε δύο χρόνια ἀνέβαιναν στὸν Παρνασσό, ὅπου μαζί με ἄλλο «θίασο» (ὁμάδα) γυναικών ἀπὸ τους Δελφούς τελοῦσαν τα «ὄργια» του Διονύσου. Στὸν δρόμο οἱ Θυιάδες ἔκαναν στάσεις καί χόρευαν με τραγούδια καί μουσικά ὄργανα

Οἱ στάσεις αὐτὲς γίνονταν σε χώρους με λατρευτική σημασία, ὅπως στὸν Πανοπέα της Φωκίδας. Εἶναι ἄγνωστο το πόσες γυναῖκες ἀποτελοῦσαν τον θίασο των Θυιάδων. Ως μέτρο συγκρίσεως ὑπάρχουν οἱ 11 Διονυσιάδες της Σπάρτης καί οἱ 16 γυναῖκες της Ήλιδας. Ο Παυσανίας γράφει (Ι΄ 19, 4) ὅτι στό δυτικό ἀέτωμα του ναοῦ του Ἀπόλλωνα στούς Δελφούς ἀπεικονιζόταν ἐκτός των ἄλλων το ἡλιοβασίλεμα, ὁ Διόνυσος καί οἱ Θυιάδες. Τα ἔργα αὐτὰ ἀνῆκαν στὸν Αθηναίο γλύπτη Ἀνδροσθένη.

Ἡ νεότερη ἔρευνα διετύπωσε την ἐπιφύλαξη ὅτι μπορεῖ οἱ γυναῖκες αὐτὲς νά ἦταν Βάκχες καί ὄχι Θυιάδες, ἐπειδή ὑποστηρίχθηκε ὅτι οἱ τελευταῖες ἀνήκουν στούς ἱστορικούς χρόνους, ἐνῶ οἱ Βάκχες εἶναι γνωστές ἀπὸ τή μυθική ἐποχή
υία» προέρχεται ἀπὸ το αρχαίο ρῆμα θύω = θυσιάζω ἡ θαυμάζω, καθώς ἡ Θυία ἦταν ἡ πρώτη ποῦ θυσίασε στὸν Διόνυσο. Η Θυία ἦταν κόρη του Δευκαλίωνα καί της Πύρρας, καί μητέρα του Μαγνῆτα, τον ὁποῖο ἀπέκτησε ἀπὸ τον Δία. Ἀπὸ τον Δία ἀπέκτησε ἐπίσης καί τον Μακεδόνα ἡ Μακεδνό με τον ὁποῖο ἔζησε στὴν Πιερία καί στὸν Ὄλυμπο

Ὁ Νίκανδρος γράφει ὅτι ὁ Μάγνης ἦταν γιὸς του Άργου καί, μαζί με την Καλλιόπη, γονέας του Ὑμεναίου. Ὡς παιδιά του Μαγνῆτα φέρονται ἀπὸ μερικούς συγγραφεῖς καί οἱ Γλάφυρος, Πίερος, Λίνος καί Ιάλεμος.
Ὁ Ἡρόδοτος, ἀκολουθῶντας την τοπική δελφική παράδοση, γράφει (Ζ 178) ὅτι ἡ Θυία ἦταν Ναϊάδα μιᾶς πηγῆς στὸν Παρνασσό, κόρη του Κηφισοῦ ἡ του Κασταλίου, ἑνὸς αὐτόχθονα των Δελφῶν Κατά τον Παυσανία (Ι΄ 6, 2-4) ἡ Θυία ἀπέκτησε καί ἕνα γιό ἀπὸ τον Ἀπόλλωνα, τον Δελφό, ἐνῶ παριστανόταν σε τοιχογραφία Νεκυία του Πολυγνώτου, στὴ «Λέσχη των Κνιδίων» στούς Δελφούς.

Το Έγγραφο Της Συμφωνίας Με Τη CIA Που Υπέγραψε Ο Ανδρέας Παπανδρέου Λίγο Πρίν Ιδρύσει Το ΠΑΣΟΚ(Φώτο)

Το Έγγραφο Της Συμφωνίας Με Τη CIA Που Υπέγραψε Ο Ανδρέας Παπανδρέου Λίγο Πρίν Ιδρύσει Το ΠΑΣΟΚ(Φώτο)

576 SHARES

FacebookTwitterE-mailΠερισσότερα...

Όσο προχωράει η κατακρύλα του πολιτικού συστήματος στην Ελλάδα , τόσο μεγαλύτερη είναι η βρώμα που αναδύεται!
Ιδού τα στοιχεία, που αποδεικνύουν πέραν πάσης αμφιβολίας, οτι ο Ανδρέας Παπανδρέου ΕΣΤΗΣΕ το ΠΑΣΟΚ κατ΄εντολήν των ξένων για να ελέγξει τη μεταπολίτευση και την περεταίρω πορεία της Ελλάδας, για να μην κυνδυνέυσουν ποτέ στην πραγματικότητα τα αμερικανικά συμφέροντα, με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Και φυσικά του οτι ο Παπανδρέου δεν επιθυμούσε τίποτε άλλο παρά μόνο την εξουσία και με ποιόν τρόπο θα την κράταγε εσαεί. Το έγγραφο αυτό πρωτοδημοσιεύτηκε στην εφημερίδα “Ελεύθερος Κόσμος” και το υπέγραφε ο δημοσιογράφος Γεώργιος Α. Λεονταρίτης.
Το παρακάτω άρθρο δημοσιεύτηκε στην ηλεκτρονική εφημερίδα στο ηλεκτρονικό περιοδικό ISTORIES.GR απ΄όπου και η αναδημοσίευσή.
…………
Το “ψωμί” που έφαγε η Ελλάδα από το ΠΑΣΟΚ…
Έχουμε ακούσει από πολλούς να λένε ότι με τον Ανδρέα φάγαμε ψωμί, ότι έδωσε και έφαγε ο λαός κτλ. είναι όμως έτσι; για να δούμε…
Κατ’ αρχήν για να ξέρουμε τι λέμε, πρέπει να ασχοληθούμε με το γενεαλογικό του δένδρο: Ζιγκμουντ Μινέικο, ΠολωνοΕβραίος μηχανικός που κατασκευάζει οπλικά συστήματα και τα δίνει στους Τούρκους για να πολεμίσουν τους Έλληνες που ζητάνε απελευθέρωση…Ο Ζίγκμουντ κάνει μια κόρη, την Σοφία. Η Σοφία Παντρεύεται τον Γεώργιο Παπανδρέου εξ Αχαΐας και κάνουν τον Ανδρέα Παπανδρέου. Ο Ανδρέας το 1941 φεύγει Αμερική για σπουδές και νυμφεύεται το 1951 την ΑμερικανοΕβραία Margaret Chant. Πατέρας της Margaret Chant ήταν ο Douglas Chant ο οποίος διετέλεσε πρόεδρος Ιεχωβάδων Αμερικής. Ο Ανδρέας και η Margaret έκαναν μεταξύ άλλων τον Γιώργο Παπανδρέου σημερινό εκλεγμένο από τον λαό πρωθυπουργό.
Ο Ανδρέας λοιπόν με απόδειξη το παρακάτω έγγραφο χρηματοδοτήθηκε από την τράπεζα των Rockefeller, Chase Manhattan Bank με 100.000.000 Δολάρια το 1974 για την κατασκευή του ΠΑΣΟΚ.
Η Κοινή λογική λέει ότι όταν ένας τραπεζίτης δίνει ένα δολάριο αποσκοπεί σε κέρδος 1000 δολαρίων, έτσι λοιπόν ο Ανδρέας βγήκε πρωθυπουργός, έβαλε λουκέτο στις μεγάλες επιχειρήσεις στην Ελλάδα (izola, pitsos, elinda, κτλ κτλ) μέσο των διπλασιασμών μισθών και εισφορών χωρίς να ελαφρύνει όμως φορολογικά τις εταιρείες για να υπάρξει ισορροπία. Αυτό είχε σαν λογικό αποτέλεσμα η Ελλάδα πλέον να μην παράγει οπότε και να μην εξάγει τίποτα κλείνοντας την κάνουλα των κρατικών εσόδων (η οποία έκτοτε δεν ξανάνοιξε ποτέ). Εκτός αυτών, αύξησε κατά 1000% τους δημοσίους υπαλλήλους οι οποίοι δεν παράγουν έσοδα για το κράτος όπως οι βιομηχανίες που είχε κλείσει, αύξησε κατ επέκταση την γραφειοκρατία καταστώντας απίθανο να κάνει κάποιος δουλειές στην Ελλάδα.
Αποτέλεσμα λόγω μη εσόδων και πολλών εξόδων να πάει σε ΔΑΝΕΙΣΜΟ. Επόμενο λοιπόν ήταν να δανειστεί από Τράπεζες “οικείες” για να ξεπληρώσει και την υποχρέωση… Η Ελλάδα μετά το 1981 για πρώτη φορά φτάνει στο σημείο να καταναλώνει περισσότερα από αυτά που παράγει.
Το χρέος από 8 ΔΙΣ που παρέλαβε από τον Κωνσταντίνο Καραμανλή εκτοξέυεται στα 100+ ΔΙΣ. Αυτό έθεσε την Ελλάδα δέσμια των Τραπεζών (δεν χρειάζεται να αναφέρουμε το σε ποιους ανήκουν, όποιος διαθέτει έστω και 5 δράμια μυαλό ξέρει).
Ο Μηχανισμός “ΔΑΝΕΙΣΜΟΣ” δεν σημαίνει τίποτε άλλο από πρόσκαιρη και εικονική ευμάρεια αλλά σε βάθος χρόνου μάζεμα αυτών των “δωρισμένων” χρημάτων με τον μηχανισμό που λέγεται “ΦΟΡΟΣ” για να ξεπληρωθούν τα δάνεια. Επειδή όμως οι τόκοι των δανείων είναι όπως είναι φυσικό τεράστιοι και η Ελλάδα πια δεν έχει υγιή έσοδα για να ξεπληρώσει τα δάνεια, η μόνη “λύση” πληρωμής προηγούμενων δανείων είναι επαναΔανεισμός, το ΧΡΕΟΣ μεγαλώνει με γεωμετρική πρόοδο με λογική συνέπεια το όλο και αυξανόμενο χρέος να μην ξεπληρώνεται ποτέ, αυτό μας παρασέρνει αναπόφευκτα στην συνεχή αύξηση των φόρων. Έτσι φτάσαμε σήμερα να έχουμε εξωτερικό χρέος 320 ΔΙΣ προ ΔΝΤ, και 320 ΔΙΣ + 120ΔΙΣ + τόκους μετα ΔΝΤ (αν υπάρξει μετά…)ο όρος “ΦΟΡΟΣ” στην οικονομολογία δεν σημαίνει τίποτε άλλο από αφαίμαξη ρευστού από την αγορά με ότι αυτό το ντόμινο συνεπάγεται. Επίσης ο όρος “ΦΟΡΟΣ” σημαίνει μεγάλα λειτουργικά έξοδα με ότι αυτό το ντόμινο συνεπάγεται (ακρίβεια κτλ).
Εν ολίγοις ο Ανδρέας ως άριστος ψυχολόγος των μαζών δίνει όχι υγιή αλλά δανεικά χρήματα στον λαό, γίνεται ήρωας (δηλαδή ψήφους για μια ζωή), ο λαός αρχίζει να συνηθίζει στα πολλά έξοδα (υπερκαταναλωτική μανία) μετά από ένα χρονικό διάστημα τα χρήματα αυτά μέσω των φόρων επιστρέφονται στην βάση από όπου ξεκίνησαν με την διαφορά ότι έχει μείνει ως κληρονομιά όλης αυτής της ιστορίας το ΧΡΕΟΣ(=το μέσον χειραγώγησης ενούς κράτους από τον δανειστή της).

Ως χώρα δηλαδή, κάναμε έναν κύκλο και φτάσαμε πάλι από εκεί που είχαμε ξεκινήσει με την διαφορά ότι τώρα είμαστε δέσμιοι.Ελπίζω να κατανοήσαμε ότι όταν ο Ανδρέας μοίραζε χρήματα στον λαό δεν μοίραζε υγιή χρήματα από εξωτερικά κρατικά έσοδα, αλλά από εξωτερικό δανεισμό για να ξεπληρώσει υποχρεώσεις και συμφωνίες που είχε κάνει, βάζοντας στον θαμπωμένο λαό μια θηλιά που ονομαζόταν ΧΡΕΟΣ.Δείτε το παρακάτω έγγραφο με το οποίο πιστοποιείται ότι ο Ανδρέας Παπανδρέου το 1974 υπέγραψε σύμφωνο με τις ΗΠΑ και τον Rockefeller και τις λεπτομέρειες τη συμφωνίας.λέει το κείμενο:

1. Απομάκρυνση από τις επιλεγμένες θέσεις θα αποφασίζονται μόνο από την κυβέρνηση των ΗΠΑ. από την Πλευρά του Ανδρέα Παπανδρέου επιτρέπονται μόνο φραστικές παρεκκλίσεις.
2. Προς ικανοποίηση των Ριζοσπαστών (αριστερών) ψηφοφόρων θα επιτραπεί η αναθεώρηση της αμυντικής συμφωνίας μεταξύ Ελλάδος και ΗΠΑ

3. Ελαχιστοποίηση της δύναμης του κομμουνιστικού κόμματος Ελλάδος. Η μείωση αυτή δεν θα πρέπει να υπερβεί το όριο που συμφωνήθηκε με τους συναδέλφους της KGB.
4. Επιτρέπονται φραστικές “συγκρούσεις” με το ΝΑΤΟ και την ΕΟΚ, όχι όμως ανοικτός πόλεμος.
5. Ο σύνδεσμος μεταξύ ΗΠΑ και Ελληνικής κυβέρνησης θα αναλάβει να καθησυχάζει τους αξιωματούχους του ΝΑΤΟ.
6. (Έχει διαγραφεί με μαρκαδόρο)
7. Αν και όταν το επιθυμεί η ομάδα(?) τα πυρηνικά όπλα που βρίσκονται εναποθηκευμένα στην Ελλάδα θα αντικατασταθούν ή ανταλλαχθούν με νέα.
8. Όταν η CIA και DIA χρειάζονται όπλα για συγκαλυμμένες επιχειρήσεις τους στο εξωτερικό, η κυβέρνηση του Παπανδρέου θα προβαίνει σε πωλήσεις και μεταφορές όπλων με τις τιμές που θα ισχύουν τότε. Θα ειδοποιείται σχετικά από την υπηρεσία Διοικητικής Μέριμνας (των ενόπλων δυνάμεων) των ΗΠΑ
9. Η Κυβέρνηση Παπανδρέου δεν θα ανακινήσει το θέμα Κύπρου με αντίδωρο την μη ύπαρξη προβλημάτων με την Τουρκία.
10. Η ανοχή απέναντι στην τρομοκρατία (το υπόλοιπο σβησμένο με μαρκαδόρο)
11. Το οικονομικό θέμα θα ρυθμιστεί από τον Brian Crosier. Οι εταιρείες που υποστηρίζουν το κίνημα Παπανδρέου στην Ελλάδα, θα καταθέσουν 100.000.000 δολλάρια για την δημιουργία του νέου κόμματος. (έχουν διαγράψει 3 λέξεις) ARAMKO (επίσης διαγραφή 2 λέξεων με μαρκαδόρο) της Wall Street είναι (διαγραφή 1 λέξης). Οι τράπεζες: Chase Manhattan Bank (διαγραφή 4 λέξεων)
Υπογραφή
Ανδρέας Γ. Παπανδρέου
Andreas Papandreou
Το έγγραφο αυτό υπέγραψε τον Αύγουστο του 1974 ο Ανδρέας Παπανδρέου, και εφόσον απεδέχθη τις “οδηγίες”, προεβλέπετο καταβολή από την Τσέϊς Μανχάταν Μπανκ ( των Ροκφέλερ ) ποσού 100.000.000 δολλαρίων για την ίδρυση νέου κόμματος!

Οι Αμερικανοί χρηματοδότες του… “σοσιαλιστικού” κινήματος στην Ελλάδα, καθόριζαν σαφώς στον αρχηγό του, τι κινήσεις μπορούσε να κάνει, τι στάση θα τηρούσε επί συγκεκριμένων θεμάτων, και τι περιθώριο ελιγμών διέθετε. Από τους “κανόνες” που υπέγραφε ο Ανδρέας, επιτρέποντο μόνον “φραστικές παρεκκλίσεις”.
Υ.Γ. Παρατηρήστε ότι στο έγγραφο αναφέρεται πολλές φορές η έκφραση “η κυβέρνηση του Παπανδρέου”, επίσης ότι το έγγραφο είναι του 1974 , δηλαδή 7 χρόνια πριν γίνει ο Παπανδρέου πρωθυπουργός.

Aναρωτιέμαι λοιπόν αν τους το είπε κάποιο Μέντιουμ ότι σίγουρα θα γίνει κυβέρνηση ο Παπανδρέου προβλέποντας το “7 χρόνια μετά” ή συμβαίνει κάτι άλλο…
…………….
Παραθέτουμε εδώ και το άρθρο του “Ελεύθερου Κόσμου” με την υπογραφή του Γιώργου Λεονταρίτη, που είχε αναδημοσιεύσει ο Λόγιος Ερμής πρίν 1,5 περίπου χρόνο με τίτλο “Το ΠΑΣΟΚ του…Ροκεφέλλερ”
Ένα έγγραφο-ντοκουμέντο σχετικά με τη χρηματοδότηση του ΠΑΣΟΚ από τον Ροκφέλερ, το 1974 Tο μεταπολιτευτικό σκηνικό στην Ελλάδα, ούτε διαυγές είναι, ούτε εμπνέει εμπιστοσύνη. Ο παλαιός πολιτικός κόσμος – με τον ένα ή τον άλλο τρόπο – έσβησε, και ο καινούργιος που εμφανίστηκε, δεν είχε καμμία σχέση με τους παλαιούς άρχοντες και πατριώτες της πολιτικής ζωής. Διάφορα σκοτεινά κέντρα – εκτός και εντός Ελλάδος – είχαν εργασθεί από μακρού χρόνου, ώστε να κυριαρχήσουν στο προσκήνιο πρόσωπα και κόμματα πρόθυμα για συνεργασία με την “νέα τάξη πραγμάτων”. Η ιστορία τώρα, δεν καταγράφεται αμέσως με την πραγματικήν της όψιν.
Κάθε τόσο έρχονται στο φως ντοκουμέντα και παρασκήνια, που δίνουν διαφορετική εικόνα των γεγονότων. Πρόσφατον παράδειγμα, τα όσα απεκαλύφθησαν με το τελευταίον βιβλίον του Νικολάου Μακαρέζου, για τις σχέσεις και τις διαβουλεύσεις μεταξύ Καραμανλή και του στρατιωτικού καθεστώτος της 21ης Απριλίου. Είναι βέβαιον, ότι εάν υπάρξει ενδελεχής έρευνα προς διαφόρους πολιτικούς χώρους της μεταπολιτευτικής εποχής, θα βρεθούμε προ εκπλήξεων. Δεν είναι τυχαία η απογοήτευσις και η απαξίωσις του λαού προς τους σημερινούς πολιτικούς.
Μόνο, που οι πολίτες δεν σκέπτονται ή δεν έχουν την δυνατότητα να ερευνήσουν τα βαθύτερα αίτια. Αυτό, κανονικά είναι καθήκον των ΜΜΕ, αλλά δυστυχώς η πλειονότης των κινείται μέσα στο “σύστημα” που άλλοι έχουν χαράξει και επομένως δεν επιτελούν την αποστολήν των. Οι αμετανόητοι οπαδοί του ΠΑΣΟΚ, έχουν μουδιάσει με την πολιτικήν του κυβερνώντος κόμματος. Από την Μεταπολίτευσιν, εγοητεύθησαν από την άκρατον δημαγωγίαν αυτού του πολιτικού φορέως, και συμπορεύθηκαν με τον λαϊκισμόν που καθιέρωσε.

Ο εθνικός μας ποιητής Δ. Σολωμός, είχε αναφερθεί στον λαόν, τον “πάντα ευκολοπίστευτον και πάντα προδομένον”… Υπήρξε προφητικός ο στίχος του. Ποιός κάθισε να ερευνήσει ή έστω να προβληματιστεί, τι ακριβώς ήταν το ΠΑΣΟΚ, από την στιγμήν της παρουσίας του στην πολιτική σκακιέρα; Ο ιδρυτής του, ήλθεν από την Αμερικήν, σε σύντομον χρόνον, επέτυχε να διαλύσει το κόμμα του πατέρα του, και υπήρξεν ο κυρίως υπεύθυνος για την επέμβασιν του Στρατού.
Επαρουσιάζετο, ως ο εκφραστής του αντιαμερικανικού κινήματος στην Ελλάδα, υπερακοντίζοντας ακόμα και την Αριστεράν, η οποία αφελώς- ως συνήθως- ενόμισεν ότι είχε βρει τον… “άνθρωπόν της”, και κατέστη στην ουσία, όργανον των σχεδίων του Ανδρέα Παπανδρέου. Μετά την επέμβασιν του Στρατού, οι πολιτικοί συνελήφθησαν. Η Αμερικανική κυβέρνησις – δια της εδώ πρεσβείας – για τον μόνον που ενδιαφέρθηκε, ήταν ο ηγέτης του… “αντιαμερικανικού κινήματος”!
Ο πρεσβευτής Τάλμποτ, ηξίωσε από το στρατιωτικόν καθεστώς, να μην θιγεί ο Ανδρέας Παπανδρέου, και να του δοθεί διαβατήριον, προκειμένου να φύγει στο εξωτερικόν. Κι’ αυτό ακριβώς έγινε!
Μετά την Μεταπολίτευσιν, ο κυνηγημένος και εξόριστος Ανδρέας Παπανδρέου, ιδρύει κόμμα. Αλλά για την δημιουργία πολιτικού φορέως, απαιτούνται τεράστια έξοδα, τα οποία δεν συγκεντρώνονται – φυσικά – με εράνους. Πού βρέθηκαν λοιπόν, όλα αυτά τα χρήματα;
Ο συγγραφέας ιστορικών έργων Κων. Μπαρμπής, στο βιβλίον του “Η Ελλάδα ξανασταυρώνεται” (εκδόσεις Νέα Θέσις) δημοσιεύει φωτοτυπίαν επισήμου εγγράφου του “Αμερικανικού Γραφείου Στρατιωτικής Συνεργασίας”, και με στοιχεία αναγνωρίσεως “Απόρρητο 7271/NSA/1158-AR/29” ο Ανδρέας Παπανδρέου έχει θέσει φαρδιά – πλατιά την υπογραφήν του σε “οδηγίες” που δίδονται απ’ εκείνους που θα τον χρηματοδοτούσαν με απίστευτη γενναιοδωρία, και… εναντίον των οποίων υποτίθεται ότι θα στρεφόταν…
Το έγγραφο αυτό υπέγραψε τον Αύγουστον του 1974 ο Ανδρέας Παπανδρέου, και εφόσον απεδέχθη τις “οδηγίες”, προεβλέπετο καταβολή από την Τσέϊς Μανχάταν Μπανκ ( των Ροκφέλερ ) ποσού 100.000.000 δολλαρίων για την ίδρυση νέου κόμματος!
Οι Αμερικανοί χρηματοδότες του… “σοσιαλιστικού” κινήματος στην Ελλάδα, καθόριζαν σαφώς στον αρχηγό του, τι κινήσεις μπορούσε να κάνει, τι στάση θα τηρούσε επί συγκεκριμένων θεμάτων, και τι περιθώριο ελιγμών διέθετε. Από τους “κανόνες” που υπέγραφε ο Ανδρέας, επιτρέποντο μόνον “φραστικές παρεκκλίσεις”. Χαρακτηριστική είναι η παράγραφος που αναφέρει, ότι: “Προς ικανοποίησιν των ριζοσπαστών (αριστερών) ψηφοφόρων, θα επιτραπεί αναθεώρηση της αμυντικής συμφωνίας μεταξύ Ελλάδος – ΗΠΑ.
Κι’ ακόμη, “επιτρέπονται φραστικές ‘’ συγκρούσεις ‘’ με το ΝΑΤΟ και την ΕΟΚ, όχι όμως (ανοιχτός) πόλεμος…”! Φυσικά, οι Αμερικανοί ενδιαφέρονταν και για την καταπολέμηση του Κομμουνισμού. Ετόνιζαν στον αρχηγό του “σοσιαλιστικού” κινήματος, ότι επεβάλλετο “ελαχιστοποίησης της δυνάμεως του ΚΚΕ. Η μείωσις αυτή όμως, δεν θα πρέπει να υπερβεί το όριον που συμφωνήθηκε με τους συναδέλφους της K.G.B.”! Έδινε επίσης εντολή η αμερικανική υπηρεσία, τονίζοντας ότι: “Η κυβέρνησις Παπανδρέου δεν θα ανακινήσει το θέμα της Κύπρου, με αντίδωρον την μη ύπαρξιν προβλημάτων με την Τουρκίαν…”.
Αυτές και άλλες εντολές έδιναν οι Αμερικάνοι στον αρχηγόν του ΠΑΣΟΚ, προκειμένου να φτιάξει ισχυρόν “σοσιαλιστικό” κόμμα, με δολλάρια των Ροκφέλερ.
Αυτά τα έχει δημοσιεύσει ο κ. Μπαρμπής στο βιβλίο του, μαζί με φωτοτυπία του δεσμευτικού εγγράφου, και ποτέ δεν διαψεύστηκαν.
Συνάγεται λοιπόν, λογικώς, το συμπέρασμα, ότι ο υιός του Ανδρέα και σημερινός πρωθυπουργός, λειτουργεί κάτω από τους ίδιους δεσμευτικούς κανόνες. Κι’ αυτό, λέει πολλά. Ίσως η Αμερικανίδα μητέρα του πρωθυπουργού, η κυρία Μάργκαρετ Τσαντ, γνωρίζει περισσότερα. Εμείς προτείνουμε για τους οπαδούς του ΠΑΣΟΚ, ένα νέον σύνθημα:
“Ροκφέλερ ζεις, εσύ μας οδηγείς…”!
Γεώργιος Α. Λεονταρίτης
……….
Ας μην έχουμε λοιπόν αμφιβολίες (όχι ότι είχαμε, αλλά λέμε τώρα, για τους πιο δύσπιστους…) ότι η πολιτική ηγεσία στην Ελλάδα δεν είναι εδώ και δεκαετίες αμερικανο-κινούμενη.
Όταν (αν) βγει να κυβερνήσει ένας ηγέτης με @@, μπορεί να δει άσπρη μέρα αυτός ο τόπος. Μέχρι τότε, είτε πράσινες βάφονται οι μέρες είτε μπλε, στην ουσία δεν είναι παρά μαύρες κι άραχνες. Δεν είμαστε παρά ένας λαός υπόδουλος, μια χώρα σκλαβωμένη στα θέλω των Αμερικανών… Και δεν βλέπω να ξυπνάμε σύντομα. Δυστυχώς.

Κοπεδων Ἀφροδίτη - Η Θεά του ἐρωτᾶ

Θὰ ἦταν ἀδύνατον γιά τους Ἕλληνες, ἕνα λαό ποῦ τόσο λάτρεψε τή φυσική ὀμορφιά καί το σωματικό κάλλος, νά μήν ἐφεύρει κάποια θεότητα ποῦ θα τα προστάτευε καί θὰ τα προσωποποιοῦσε Ἔπλασαν γι' αὐτὸν το λόγο την Ἀφροδίτη, ποῦ συμβόλιζε την αἰώνια ὀμορφιά καί την ἐρωτική διάθεση.

Ο ἐπικρατέστερος μῦθος γιά την προέλευσή της εἶναι ὅτι γεννήθηκε σε μία ἀκτή της Κύπρου. Ἀπὸ ἐκεῖ ὁ ἄνεμος Ζέφυρος μά' ἕνα ἁπαλό φύσημα την ἔσπρωξε στή θάλασσα, μέσα στά κατάλευκα ἀφρισμένα κύματα. Την ὑποδέχτηκαν οἱ Ὧρες (οἱ ἐποχές του χρόνου), την ἔντυσαν καί τή στόλισαν. Της φόρεσαν πλουμιστά, λουλουδάτα φορέματα ἀπὸ πορφύρα, μετάξι καί ἄλλα γυαλιστερά ὑφάσματα Ἔπλεξαν τα πλούσια μαλλιά της καί τα στερέωσαν με μία ὄμορφή, μαλαματένια πόρπη. Στόλισαν τον κατάλευκο λαιμό της με περιδέραια πολύτιμα. Τέλος, φόρεσαν στ' αὐτιά της μαργαριταρένια σκουλαρίκια. Μετά τή μετέφεραν στόν Ὄλυμπο καί την παρουσίασαν στόν Δία καί τους ὑπόλοιπους θεούς. Ὅλοι τή θαύμασαν, θαμπώθηκαν ἀπὸ την ὀμορφιά της, της ἔλεγαν ἀμέτρητα κοπλιμέντα καί ἤθελαν νά την κάνουν γυναῖκα τους.

Ὁ Ἡσίοδος στή Θεογονία του μας παρουσιάζει μία διαφορετική ἐκδοχή Η Ἀφροδίτη γεννήθηκε ἀπό τα μέλη του οὐρανοῦ μετά τον ἀκρωτηριασμό του ἀπό τον Κρόνο. Η θάλασσα κρατοῦσε γιά πολύ καιρό τα οὐράνια μέλη στό ἀπέραντο κορμί της. Γύρω ἀπ' αὐτὰ σχηματίστηκε ἀφρός καί μέσα ἀπό τον ἀφρὸ ἀναδύθηκε πανώρια ἡ Ἀφροδίτη Πάνω σ' ἕνα τεράστιο κοχύλι ὁ Ζέφυρος την ταξίδεψε γιά πολύ καιρό μέσα στόν ἀπέραντο Ὠκεανό Στὴ διάρκεια αὐτοῦ του ταξιδιοῦ, το παράξενο πλοῖο της Ἀφροδίτης πέρασε ἀπό τα Κύθηρα καί μετά κατευθύνθηκε στήν Κύπρο.

Η πανέμορφη θεά κατέβηκε στή μεγαλόνησο καί ὁποῦ πατοῦσε φύτρωναν πολύχρωμα καί μυρωδᾶτα ἀγριολούλουδα. Ἀπὸ τα μέρη στὰ ὁποία ταξίδεψε ἡ θεά της ὀμορφιά, μόλις γεννήθηκε, ὀνομάστηκε Κυθήρεια καί Κύπρις. Ἐξάλλου, το ὄνομα Ἀφροδίτη δηλώνει τὴ γέννησή της ἀπό τον ἀφρὸ της θάλασσας. Σχετικά με τὴ γέννησή της πρέπει νὰ σημειώσουμε καί την ἐκδοχή του Ὁμήρου, ὁ ὁποῖος μας πληροφορεῖ ὅτι εἶναι κόρη του Δία καί της Ὠκεανίδας Διώνης.

Ὑπάρχουν πάρα πολλοί μῦθοι ὁπού ἐμφανίζεται ἡ πανώρια θεά ἔχοντας πάντοτε ὡς ὅπλα της τή σαγηνευτική ὀμορφιά καί τον ἀκαταμάχητο ἐρωτικό πόθο. Τὴ συναντᾶμε ἀρχικά νά πολεμᾶ στή Γιγαντομαχία στό πλευρό των Ὀλυμπίων Με τα ἀσύγκριτα θέλγητρά της παρέσυρε δεκαπέντε Γίγαντες σε μία σπηλιά ὁπού ἦταν κρυμμένος ὁ Ἡρακλῆς ἐκεῖ τους ἐξόντωσε ἕναν ἕναν με μεγάλη εὐκολία Η Ἀφροδίτη με το γλυκό πόθο ποῦ μποροῦσε νά κυριεύσει ὅλους τους θεούς καί τους θνητούς μά καί τ' ἀγρίμια της ξηράς καί της θάλασσας, ἀσκοῦσε μεγάλη ἐξουσία σ' ὁλόκληρο το σύμπαν. Μάλιστα ἡ μεγαλύτερη διασκέδασή της ἦταν νά κυριεύει τους θεούς με ἐρωτικό πόθο γιά θνητές γυναῖκες καί τις θεές γιά θνητούς ἄντρες

Ἀφοῦ κατάφερνε το σκοπό της, μετά κορόϊδευε τους Ὀλύμπιους ποῦ καταδέχονταν νά ξεπέφτουν καί νά ζευγαρώνουν με κατώτερες ὑπάρξεις Οἱ μόνες ποῦ δέν μπόρεσε νά ξεγελάσει πάνω στόν Ὄλυμπο ἦταν οἱ θεές της αἰώνιας παρθενίας, ἡ Ἀθηνᾶ, ἡ Ἄρτεμι καί ἡ Ἑστία Μεγαλύτερό της θῦμα ἦταν φυσικά ὁ Δίας, τον ὁποῖο συχνά πυκνά ἔριχνε στήν ἀγκαλιά της μίας ἡ της ἄλλης θνητῆς προκαλῶντας ἔτσι το ἀσυγκράτητο μῖσος της Ἤρας Βέβαια, καί ἡ ἴδια προσπαθοῦσε πάντα νά μή φτάνουν οἱ ἀταξίες του Δία στ' αὐτιά της γυναίκας του.

Ἡ ἴδια ἡ Ἀφροδίτη θεωρεῖται νόμιμη σύζυγος του Ἡφαίστου. Δυστυχῶς, ὅμως, ὁ ἄσχημος καί κουτσός θεός δέν κατάφερε νά κρατήσει γιά πολύ καιρό δική του την πιό ὄμορφη θεά, ἡ ὁποία ἄρχισε νά τον ἀπατᾶ με τον Ἄρη. Ἄλλοι μῦθοι πληροφοροῦν ὅτι ἦταν νόμιμη σύζυγος του Ἄρη καί ἀπό τή σχέση τους αὐτή ἀπέκτησαν τέσσερις γιούς: ὁ Ἵμερος (Πόθος) καί ὁ Ἔρωτας ἦταν οἱ μόνιμοι φτερωτοί συνοδοί της Ἀφροδίτης, ὁ Δεῖμος (Τρόμος) καί ὁ Φόβος ποῦ ἦταν οἱ ἀχώριστοι ἀκόλουθοι του πολεμάρχου θεοῦ. Στή συνοδεία της Ἀφροδίτης συμμετεῖχαν ἐπίσης ἡ Ἥβη, ἡ Ἁρμονία, οἱ Ὧρες, ἡ Πειθώ καί οἱ Χάριτες. Λένε ὅτι ἡ Ἀφροδίτη ζευγάρωσε καί μ' ἄλλους ἀθάνατους. Ἔτσι ἔσμιξε με τον Ποσειδῶνα καί ἀπέκτησε μαζί του ἕνα γιό, τον Ἔρυκα, τον ἥρωα ποῦ ἔδωσε το ὄνομα του σε ἕνα βουνό της Σικελίας. Ἡ κόρη ποῦ γεννήθηκε ἀπό το θεϊκό σμίξιμο ἦταν ἡ Ρόδος. Ἐπίσης, ἡ θεά της αἰώνιας ὀμορφιᾶς ἑνώθηκε καί με το σκανδαλιάρη Διόνυσο. Ἡ Ἤρα γιά νά ἐκδικηθεῖ την Ἀφροδίτη ποῦ συνεχῶς παρέσυρε τον Δία σε ἐξωσυζυγικές σχέσεις, ὅταν ἦταν ἔγκυος ἀπό τον Διόνυσο, ἀκούμπησε την κοιλιά της μ' ἕνα μαγικό ραβδί. Ἔτσι ἡ θεά γέννησε τον ἄσχημο καί ξεδιάντροπο θεό της γονιμότητας, τον Πρίαπο. Ἀπό το σμίξιμό της με τον Ἑρμῆ γεννήθηκε ἕνας γιὸς ποῦ ἐπειδὴ ἔμοιαζε πολύ καί στούς δύο θεϊκούς γονεῖς, ὀνομάστηκε Ἑρμαφρόδιτος. Αὐτὸς ἀνατράφηκε ἀπό τις Νύμφες της Ἴδης καί ὅταν μεγάλωσε ἔγινε ἕνας πάρα πολύ ὄμορφος ἄντρας.

Κάποτε ταξίδεψε στήν Καρία καί ἔφτασε σε μία λίμνη ποῦ τα νερά της ἦταν τόσο καθαρά ὥστε φαινόταν ὁ πυθμένας. Ἡ Νύμφη της λίμνης, ἤ πανέμορφη Σαλμακίδα, μόλις ἀντίκρισε τον Ἑρμαφρόδιτο, τον ἐρωτεύτηκε κεραυνοβόλα. Ἀφοῦ ντύθηκε καί στολίστηκε ἐμφανίστηκε σ' ὅλο της το μεγαλεῖο στό θεϊκό ἄντρα καί του ζήτησε νά σμίξει μαζί της. Αὐτὸς ὅμως ἀντιστάθηκε καί ἀπέρριψε τις προτάσεις της. Ὅταν ὁ νεαρός νόμισε πῶς ἔμηνε μόνος, γδύθηκε καί βούτηξε στά πεντακάθαρα νερά της λίμνης. Ἡ Νύμφη ποῦ παραφύλαγε κρυμμένη δέν μπόρεσε νά ἀντισταθεῖ στή θέα του γυμνοῦ κορμιοῦ Ὅρμησε στά νερά καί ἄρχισε νά ἀγκαλιάζει καί νά φιλάει το νέο. Αὐτὸς ἀντιστάθηκε, μά ἤ Νύμφη τον ἔσφιξε με ὅλη της τή δύναμη, προσευχήθηκε στόν Δία καί του ζήτησε νά μή χωριστεῖ ποτέ ἀπό τον ἀγαπημένο της. Ο Δίας ἄκουσε την προσευχή της καί ἕνωσε τα δύο κορμιά σ' ἕνα. Ἡ Νύμφη καί ὁ Ἑρμαφρόδιτος ἀπό τότε ἀποτελοῦν ἕνα πρόσωπο καί ἕνα κορμί ποῦ εἶναι ἀρσενικό καί θηλυκό ταυτόχρονα.

Ὁ Δίας ἤθελε νά τιμωρήσει την Ἀφροδίτη ἐπειδὴ συνεχῶς με το ἐρωτικό της πάθος κυρίευε τους ἀθάνατους καί τους παρέσυρε σε ἐρωτικές περιπέτειες με θνητούς καί μετά τους περιγελοῦσε καί τους ἔκανε νά κοκκινίζουν ἀπό ντροπή. Ἀποφάσισε λοιπόν νά ρίξει καί την ἴδια στήν ἀγκαλιά ἑνός θνητοῦ. Κατάφερε με την παντοδυναμία του νά της προκαλέσει ἐρωτικό πόθο γιά τον Ἀγχίση, ἕνα νεαρό βοσκό πάνω στήν Ἴδη, ποῦ ἤ ὀμορφιά καί ἤ λεβεντιά του ἦταν ἐξαιρετική. Ἡ Ἀφροδίτη μόλις αἰσθάνθηκε την ἀκατανίκητη ἕλξη γιά το νεαρό βοσκό, ἔτρεξε στό ναό της στήν Πάφο. Ἐκεῖ κάλεσε τις Χάριτες καί ἀφοῦ ἔκλεισε ἑρμητικά τις τεράστιες πύλες του ναοῦ, ἄρχισε νά στολίζεται καί νά καλλωπίζεται με τή βοήθειά τους.

Οἱ Χάριτες την ἔλουσαν με μύρο καί με γάλα. Μετά περιποιήθηκαν το πρόσωπό της μὰ καί το σῶμα της με καλλυντικά καί μαγικές κρέμες ποῦ την ἔκαναν νά ἀστράφτει ἀκόμη περισσότερο. Την ἔντυσαν με ἀραχνοΰφαντα φορέματα καί διάφορα τούλια καί τὴ στόλισαν με κοσμήματα ψιλοδουλεμένα, καμωμένα ἀπό τα πιό σπάνια πετράδια της θάλασσας. Στὸ τέλος ἡ Ἀφροδίτη ἔδεσε στὴ μέση της τὴ θεϊκή ζώνη ποῦ ἔκλινε τους πόθους καί τους ἔρωτες καί πέταξε γιά την Ἴδη.

Ὅταν ἔφτασε σ' ἕνα ξέφωτο του βουνοῦ, μεταμορφώθηκε σε θνητή βασιλόπουλα γιά νά ξεγελάσει τον Ἀγχίση. Μετά κατευθύνθηκε πρός την καλύβα του. Στὸ δρόμο συνάντησε ἄγρια θηρία ποῦ ὅρμησαν νά την κατασπαράξουν. Ἀμέσως ἡ θεά ἔλυσε τὴ μαγική της ζώνη καί νά ποῦ τα ἀπειλητικά λιοντάρια καί οἱ ἄγριες τίγρεις ἄρχισαν νά κουνοῦν φιλικά την οὐρὰ τους καί νά γλείφουν τὴ θεά. Μόλις αὐτή τα γοήτευσε με τον ἐρωτικό της πόθο, ἄρχισαν δύο δύο νά ἀπομακρύνονται στό δάσος καί νά ζευγαρώνουν. Ὅταν ἔφτασε στὴν καλύβα του Ἀγχίση, ὁ θνητός βοσκός θαμπώθηκε ἀπό την ὀμορφιά της καί κατάλαβε πῶς ἦταν κάποια θεά. Ἠ Ἀφροδίτη ὅμως τον ἔπεισε πῶς ἦταν ἡ θνητή κόρη του βασιλιά της Φρυγίας Ὁτρέα καί πῶς την εἶχε φέρει ὁ γοργοπόδαρος Ἑρμῆς γιά νά ζευγαρώσει μαζί του. Ὁ Αγχίσης δὲν μποροῦσε πιά ν' ἀντισταθεῖ στὸ ἐρωτικό πάθος ποῦ τον εἶχε κυριέψει καί ἔσμιξε με τὴ θεά στὸ κρεβάτι της καλύβας. Μετά ἀποκοιμήθηκε καί ἡ Ἀφροδίτη πῆρε την πραγματική της μορφή. Ὅταν ξύπνησε ὁ Ἀγχίσης καί εἶδε το κεφάλι της θεάς νά φτάνει στὴ σκεπή της καλύβας, φοβήθηκε πάρα πολύ καί ζητοῦσε το ἔλεος της. Ἡ Ἀφροδίτη του ἀποκάλυψε ὅτι ὅλα ὅσα ἔγιναν ἦταν θέλημα του Δία. Ἐπίσης εἰπέ ὅτι θά του χάριζε ἕνα γιό, τον Αἰνεία, ποῦ θά γινόταν ὁ ἴδιος ἔνδοξος καί θά ἄφηνε ἔνδοξους ἀπογόνους Ὅμως δὲν ἔπρεπε νά ἀποκαλύψει σε κανένα τὴ σχέση του μαζί της καί ἔπρεπε νά λέει πῶς ἀπέκτησε το γιό του ἀπό μία Νύμφη της Ἴδης διαφορετικά ὁ Δίας θά τον χτυποῦσε με τον κεραυνό του.

Πολύ γνωστός εἶναι ὁ ἔρωτας της Ἀφροδίτης γιά τον Ἄδωνι, τον ὀμορφότερο νέο του κόσμου. Η ἱστορία ἀρχίζει ἀπό πολύ παλιά. Μία βασιλοπούλα της Συρίας, ἤ Μύρρα, καυχήθηκε ὅτι ἦταν πιό ὄμορφή ἀπό την Ἀφροδίτη Η θεά ὀργισμένη της προκάλεσε ἕναν ἀνόσιο ἔρωτα γιά τον πατέρα της, κατάφερε νά τον ξεγελάσει καί ἑνώθηκε μαζί του γιά δώδεκα νύχτες. Ὅταν συνῆλθε ἀπό την παροδική τρελά ποῦ της εἶχε στείλει ἤ Ἀφροδίτη, κατάλαβε το θανάσιμο ἁμάρτημά της καί ἔτρεξε στό δάσος νά κρυφτεῖ Η θεά τελικά τή λυπήθηκε καί τή μεταμόρφωσε σε δέντρο, τή γνωστή Μυρσίνη. Ἀργότερα ὁ φλοιός του δέντρου ἔσκασε καί βγῆκε ἕνα παιδί ποῦ πῆρε το ὄνομα Ἄδωνις. Η Ἀφροδίτη ἐνθουσιάστηκε ἀπό την ὀμορφιά του βρέφους καί γιά νά το προφυλάξει το ἔδωσε στήν Περσεφόνη, τή σύζυγο του Ἄδη, νά το μεγαλώσει στό σκοτεινό της βασίλειο. Ὅταν ὅμως ὁ Ἄδωνις μεγάλωσε καί ἔγινε ἕνας πανέμορφος ἄντρας με πολύ ὡραῖο κορμί καί θεϊκή ὄψῃ, ἤ Περσεφόνη, μαγεμένη ἀπό την ὀμορφιά του, τον ἐρωτεύτηκε καί ἀρνήθηκε νά τον δώσει πίσω στήν Ἀφροδίτη Οἱ θεές ἄρχισαν νά μαλώνουν καί νά χτυπιοῦνται ἀλλὰ καμιά δέν μποροῦσε νά ὑπερισχύσει Ἔτρεξαν λοιπόν στὸν πάνσοφο Δία νά τους λύσει τὴ διαφορά. Ο Δίας ἀποφάσισε ὅτι ὁ Ἄδωνις το ἕνα τρίτο του χρόνου θά το περνοῦσε δίπλα στὴν Ἀφροδίτη, το ἕνα τρίτο δίπλα στὴν Περσεφόνη καί το ὑπόλοιπο τρίτο ὅπου αὐτὸς ἤθελε Ἔτσι στὸ ἐξῇς ζοῦσε πάντοτε τέσσερις μῆνες στὸν Κάτω Κόσμο καί ὀκτώ με την Ἀφροδίτη

Κάθε φορά ποὺ ἐρχόταν ἡ ἐποχῆ νά ἐγκαταλείψει τον Ἄδη καί νά ἀνέβει πάνω στή γῆ, ἡ φύση ὁλόκληρη τον ὑποδεχόταν με χαρά. Τα χωράφια γίνονταν καταπράσινα, τα λουλούδια καί τα δέντρα ἄνθιζαν καί ἕνα ὑπέροχο ἄρωμά πλημμύριζε την ἀτμόσφαιρα Η Ἀφροδίτη ἐγκατέλειπε το θεϊκό της παλάτι στὸν Ὄλυμπο καί ζοῦσε με το νεαρό ἀγαπημένο της μέσα στὰ βουνά καί τα δάση.

Ὅμως το γεγονός αὐτὸ προκάλεσε την ὀργὴ του Ἄρη, ποῦ ζήλευε τον Ἄδωνι. Ἔτσι, μία μέρα ἔστειλε ἕναν ἄγριο κάπρο ποῦ με τους χαυλιόδοντές του πλήγωσε θανάσιμα το νέο. Λένε μάλιστα πῶς μόλις ἡ θεά ἔτρεξε νὰ βοηθήσει τον τραυματισμένο φίλο της, πάτησε ἕνα ἀγκάθι καὶ ἀπὸ το αἷμα ποῦ κύλησε ἔβαψε κόκκινο ἕνα τριαντάφυλλο, μέχρι τότε

ὑπῆρχαν μόνο ἄσπρα τριαντάφυλλα. Μία ἄλλη ἐκδοχή ἀφηγεῖται πῶς ἡ θεά ἔχυσε τόσο δάκρυα ὅσες σταγόνες αἷμα κύλησαν ἀπὸ την πληγή του Ἄδωνι. Ἀπὸ κάθε δάκρυ γεννιόταν ἕνα τριαντάφυλλο, ἐνῶ ἀπὸ κάθε ρανίδα αἵματος φύτρωνε μία ἀνεμώνη Οἱ θυμοί καὶ οἱ κατάρες της θεάς ἦταν ξακουστές καὶ πάρα πολλά ἦταν τα θύματά της. Ἔτσι, ὅταν ἡ Αὐγὴ (Ἠῶ) ἔσμιξε με τον Ἄρη, προκάλεσε την ὀργὴ της. Γιά νὰ την διεκδικηθεῖ της ἀνέπνευσε σφοδρό ἔρωτα γιά το Γίγαντα Ωρίωνα. Η Ἠῶ μέσα στὸ ἐρωτικό της πάθος ἀπήγαγε τον πανέμορφο γίγαντα καὶ τον ὁδήγησε στὴ Δῆλο Ὅμως ἡ ἐπιθυμία της δέν μποροῦσε νὰ ἱκανοποιηθεῖ με κανένα τρόπο, γιατί ἦταν καταδικασμένη ἀπὸ την Ἀφροδίτη νὰ εἶναι αἰώνια ἐρωτευμένη

Ἐπίσης, με φοβερό τρόπο ἐκδικήθηκε ἡ θεά τις γυναῖκες της Λήμνου ποῦ ξέχασαν νὰ της ἀποδώσουν τιμές. Ἔστειλε σε αὐτὲς μία ἀνυπόφορη μυρωδιά, με ἀποτέλεσμα νὰ μὴν τις πλησιάζουν οἱ ἄντρες τους, οἱ ὁποῖοι ζευγάρωναν με κάποιες αἰχμάλωτες ἀπὸ τὴ Θράκη. Οἱ Λήμνιες γιά νὰ τους ἐκδικηθοῦν τους σκότωσαν ὅλους καί ἵδρυσαν μία κοινωνία γυναικών. Πολύ ἀργότερα ἔφτασαν στή Λῆμνο οἱ Ἀργοναῦτες, ποῦ χάρισαν στὶς γυναῖκες γιούς καί ἄρχισε πάλι ἡ φυσιολογική ζωή στό νησί.

Η Ἀφροδίτη ἤθελε νά διεκδικηθεῖ με κάθε τρόπο τον Ἥλιο, ὁ ὁποῖος ἀποκάλυψε στόν Ἥφαιστο τις ἀπιστίες της. Ἐπίδῃ ὅμως δέν μποροῦσε νά τα βάλει με τον παντοδύναμο θεό, στράφηκε ἐνάντιά στήν κόρη του καί τις ἐγγονές του. Πρῶτο θῦμα της ἦταν ἡ Πασιφάη, ἡ γυναῖκα του Μίνωα της Κρήτης. Η θεά την κυρίεψε με ἕνα ἀνόσιο πάθος γιά ἕναν ταῦρο Γιὰ νά καταφέρει το παράλογο αὐτὸ σμίξιμο ἡ κόρη του Ἥλιου χρησιμοποίησε το ὁμοίωμα μιᾶς δαμάλας. Καρπός αὐτῆς της ἕνωσης ἦταν ὁ Μινώταυρος. Πολλά χρόνια ἀργότερα σειρά εἶχαν οἱ κόρες της Πασιφάης καί του Μίνωα. Ὅταν ὁ Θησέας ἦρθε νά παλέψει με τον Μινώταυρο στὸ Λαβύρινθο, ἡ Ἀριάδνη μετά ἀπὸ σφοδρό ἔρωτα ποῦ της ἀνέπνευσε ἡ Ἀφροδίτη γιά το βασιλόπουλο της Ἀθήνας, τον βοήθησε με το μαγικό της μίτο (κουβάρι). Ἔτσι, πρόδωσε τον πατέρα της γιά χάρη του ἐραστῆ της, ὁ ὁποῖος τελικά την ἐγκατέλειψε

Η καταστροφική ὀργὴ της θεάς ἔπληξε καί τή Φαίδρα, ἀδερφή της Ἀριάδνης Ἀρχικά ἦταν ἐξοργισμένη με τον Ἱππόλυτο, γιό του Θησέα καί μίας ἀμαζόνας, ἐπειδὴ την περιφρονοῦσε καί προτιμοῦσε την Ἄρτεμι Τότε ἔστειλε ἀκατανίκητο ἐρωτικό πόθο στή Φαίδρα, τή δεύτερη γυναῖκα του Θησέα, γιά τον πρόγονό της (το παιδί του ἄντρα της), ὁ οποίος ἀντιστεκόταν στόν ἔρωτα της μητριάς του. Αὐτή γιά νά τον ἐκδικηθεῖ εἶπε στόν ἄντρα της ὅτι ὁ Ἱππόλυτος προσπάθησε νά τή βιάσει. Η ἱστορία αὐτὴ κλείνει με το θάνατο καί του Ἰππόλυτου καί της Φαίδρας.

Η θεά τιμωρεῖ βέβαια τους ἀρνητές της, ἀλλά προστατεύει τους φίλους της. Πολλοί μύθου παρουσιάζουν την Ἀφροδίτη νά βοηθᾶ θνητούς ποῦ εἶχαν πέσει θύματα ἐρωτικοῦ πάθους ἥ με κάποια χειρονομία κέρδισαν τή συμπάθειά της.

Γιά παράδειγμα, ἕνας βοσκός, ὁ Σέλεμνος, με την ὀμορφιά καί τή λεβεντιά του κατάφερε νά κατακτήσει τή Νύμφη Ἀργυρή Ἔζησαν μαζί χρόνια, ὅταν ὅμως ἡ ὀμορφιά του τον ἐγκατέλειψε καί τα γεράματα τον κυρίεψαν, ἡ αἰώνια νέα καί ὄμορφη Νύμφη τον ἐγκατέλειψε Ο Σέλεμνος πέθανε ἀπὸ τή λύπη του. Η Ἀφροδίτη συγκινημένη ἀπὸ το ἐρωτικό δρᾶμα του τον μεταμόρφωσε σε ποταμό. Ὅμως ὁ Σέλεμνος ἐξακολουθοῦσε νά εἶναι λυπημένος καί νά ταλαιπωρεῖται ἀπὸ το πάθος του. Η θεά παρενέβη γιά δεύτερη φορά καί του ἔδωσε το χάρισμα της λησμονιᾶς Ἀπό τότε ὅλοι οἱ νέοι ποῦ λούζονταν στά νερά του Σέλεμνου ξεχνοῦσαν τα ἐρωτικά τους βάσανα.

Ἐπίσης ὑπῆρχε μία παράδοση στή Λέσβο σύμφωνα με την ὁποία ἕνας βαρκάρης, ὁ Φάωνας, δέχτηκε μετά ἀπὸ παράκληση της θεάς νὰ περάσει δωρεάν στὴν ἀπέναντι ἀκτῇ μία γριά. Η ἴδια ἡ Ἀφροδίτη μεταμορφώθηκε σε γριά γιὰ νὰ διαπιστώσει την ὑπακοή του φτωχοῦ βαρκάρη. Γιά νὰ τον ἀνταμείψει του χάρισε ἕνα μπουκαλάκι με μαγικό φίλτρο. Ὁ Φάωνας το χρησιμοποίησε καί ἀμέσως ἔγινε ὁ ἀραιότερος ἄντρας της Μυτιλήνης, προκαλῶντας τον ἔρωτα ὅλων των γυναικών.

Ἀκόμη, ἡ Ἀφροδίτη συμβούλεψε κάποτε ἕναν ἔμπορο ἀπὸ τὴ Σάμο, τον Δεξικρέοντα, νὰ φορτώσει το πλοῖο του μόνο με πόσιμο νερό καί νὰ σαλπάρει.
Ὁ ἔμπορος ὑπάκουσε στή θεϊκή συμβουλή. Ὅταν βρέθηκαν στ' ἀνοιχτά, σταμάτησαν νὰ φυσᾶνε ὅλοι οἱ ἄνεμοί καί τα ἱστιοφόρα πλοῖα κινητοποιήθηκαν γιὰ πολλές μέρες. Σε λίγο ἄρχισε νὰ τελειώνει το πόσιμο νερό καί ὁ Δεξικρέοντας ἀπόκτησε ὁλόκληρη περιουσία πουλῶντας τα μεγάλα ἀποθέματα ποῦ εἶχε στό καράβι του. Ὅταν ἄρχισαν νὰ φυσᾶνε πάλι οἱ ἄνεμοί καί βγῆκαν ὅλοι στή στεριά, ἀφιέρωσε ἕνα λαμπρό ἄγαλμα στὴν Ἀφροδίτη

Κάποτε, ἡ Ἀταλάντη, μία βασιλοπούλα της Βοιωτίας, ἐπειδή δέν ἤθελε νὰ παντρευτεῖ, ὑπέβαλε σε δοκιμασία κάθε παλληκάρι ποῦ τὴ ζητοῦσε σε γάμο. Πιὸ συγκεκριμένα, ἡ Ἀταλάντη καλοῦσε τους ἐπίδοξους γαμπρούς σε ἀγῶνα δρόμου, δίνοντάς τους μάλιστα τὴ δυνατότητα νὰ ξεκινήσουν πρῶτοι Στὴ συνέχεια ὁρμοῦσε, τους ἔφτανε καί τους σκότωνε. Ὁ Μελάνιππος, ἐνῶ γνώριζε την τακτική ποῦ ἀκολουθοῦσε ἡ βασιλοπούλα, παρακινημένος ἀπὸ την Ἀφροδίτη, δέχτηκε νὰ περάσει τὴ δοκιμασία. Ἡ θεά του εἶχε δώσει πολλά χρυσά μῆλα ἀπὸ τον κῆπο των Ἑσπερίδων Κάθε φορά ποῦ ὁ νέος ἔβλεπε την Ἀταλάντη νὰ τον πλησιάζει, ἔριχνε ἕνα μῆλο καί αὐτὴ σταματοῦσε γιὰ νὰ το μαζέψει. Με αὐτὸ το κόλπο κατάφερε νὰ βγεῖ πρῶτος στόν ἀγῶνα δρόμου καί νὰ παντρευτεῖ την ἀτίθαση κοπέλα.

Ὅμως σημαντική εἶναι ἡ συμμετοχή της Ἀφροδίτης καί στίς πιό ξακουστές καί φημισμένες πολεμικές ἐπιχειρήσεις της ἀρχαιότητας Ἰδιαίτερα γιὰ τον Τρωικό πόλεμο μποροῦμε νὰ ποῦμε ὅτι ἡ θεά στάθηκε ἡ αἰτία νὰ ξεσπάσει μία δεκάχρονη πολεμική σύρραξη. Ὅλα ξεκίνησαν ἀπὸ τὴ στιγμή ποῦ ἡ Ἀθηνᾶ, ἡ Ἤρα καί ἡ Ἀφροδίτη διεκδίκησαν τον τίτλο της ὀμορφότερης Ο Δίας τότε ὅρισε κριτή τον Πάρη, το βασιλόπουλο της Τροίας, ποῦ ἔβοσκε τα πρόβατα του πατέρα του πάνω στὴν Ἴδη Σε αὐτὰ τα ἰδιόμορφα καλλιστεῖα ὁ Πάρης ἔδωσε τον τίτλο στή θεά της ὀμορφιᾶς με ἀντάλλαγμα νὰ του χαρίσει την πιό ὡραία γυναῖκα του κόσμου, την Ἑλένη, σύζυγο του βασιλιά της Σπάρτης Μενελάου Ο Πάρης πῆγε με πλοῖα στή Σπάρτη καί φιλοξενήθηκε στό ἀνάκτορο Τότε ἡ Ἀφροδίτη κυρίεψε με ἀκατανίκητο ἐρωτικό πόθο την Ἑλένη Αὐτό εἶχε ὡς ἀποτέλεσμα ἡ πανέμορφη βασιλοπούλα νὰ ἀκολουθηθήσει σάν ὑπνωτισμένη το φιλοξενούμενό της στὴν Τροία. Η ἁρπαγή της Ἑλένης ἦταν ἡ αἰτία γιὰ νὰ ξεσπάσει ὁ πόλεμος.

Η Ἀφροδίτη συμμετεῖχε στόν πόλεμο ὑποστηρίζοντας πάντα τους Τρῶες, γιατί Τρῶας ἦταν ὁ Πάρης, ὁ ἐπίσημος προστατευόμενος της, μὰ καί ὁ Αἰνείας, ὁ γιὸς ποῦ ἀπέκτησε ἀπὸ το σμίξιμό της με τον Αγχίση. Η θεά ἐπενέβη σε αποφασιστικής σημασίας στιγμές. Πιὸ σημαντική ἦταν ἡ ἀνάμειξή της στή μονομαχία του Πάρη με τον Μενέλαο. Οἱ δύο παρατάξεις εἶχαν συμφωνήσει ὅτι ἡ Ἑλένη θὰ παραδινόταν στὰ χέρια του νικητή της μονομαχίας. Τὴ στιγμή ποῦ ἡ νίκη ἦταν σίγουρη γιὰ τον Μενέλαο, ἡ Ἀφροδίτη μέσα σε ἕνα σύννεφο ἅρπαξε τον Πάρη καί τον μετέφερε στό τρωικό ἀνάκτορο Μάλιστα, κυριεύοντας με ἐρωτικό πόθο πάλι την Ἑλένη την ἔριξε στὴν ἀγκαλιά του, μολονότι ἡ ἴδια στὴν πραγματικότητα ἤθελε νὰ ἐπιστρέψει στό νόμιμο σύζυγό της. Ἐξάλλου, πάρα πολλές φορές ἐπενέβη στή μάχη γιὰ νὰ προστατέψει τον Αἰνεία, ποῦ ἦταν ὁ πιό γενναῖος Τρῶας μετά τον Ἕκτορα

Ὅταν οἱ Ἕλληνες κατάφεραν νὰ κυριέψουν το Ἴλιον (Τροία), αὐτὸς με τὴ βοήθεια της θεάς μητέρας του, πῆρε την οἰκογένειά του, ἀρκετούς συντρόφους του καί με τα καράβια του κατευθύνθηκε στὴν Ἰταλία καί ἵδρυσε τὴ Ρώμη.

Ο ρόλος της Ἀφροδίτης καί στήν Ἀργοναυτική ἐκστρατεία ὑπῆρξε ἀποφασιστικός Με την παρέμβασή της, ἡ Μήδεια, ἡ βασιλοπούλα της Κολχίδας, ἐρωτεύτηκε παράφορα τον Ἰάσονα. Γιά νά τον βοηθήσει νά πραγματοποιήσει ὅλους τους δύσκολους ἄθλοις ποῦ του ἔβαζε ὁ πατέρας της, κατασκεύασε μία μαγική ἀλοιφή καί του τή χάρισε. Με αὐτήν ὁ Ἰάσονας ἔγινε ἀτρόμητος καί ἅρπαξε το χρυσόμαλλο δέρμα. Η Μήδεια ἀκολούθησε τον ἐραστή της στήν Ἑλλάδα

Καί σε ἄλλες στιγμές της ἐκστρατείας ὑπῆρξε παρέμβαση της θεάς. Ὅταν οἱ Ἀργοναύτης πέρασαν ἀπὸ το νησί των Σειρήνων, τους ἔσωσε ὁ Ὀρφέας παίζοντας με τή λύρα του. Μόνο ὁ Βούτης, ἕνα πολύ γενναῖο παλικάρι, δέν κατάφερε νά ἀντισταθεῖ στῆ γοητεία των Σειρήνων καί βούτηξε στῆ θάλασσα γιά νά φτάσει στό νησί τους. Τή στιγμή ποῦ πλησίαζε καί οἱ μαγεύτρες τραγουδίστριες ἦταν ἕτοιμες νά τον σκοτώσουν, ἡ Ἀφροδίτη τον ἅρπαξε καί τον μετέφερε σε ἕνα ἀκρωτήρι της Σικελίας.

Η πανέμορφη θεά, ἐκτός ἀπὸ προστάτιδα του ἡδονικοῦ καί ἐξωσυζυγικοῦ ἔρωτα, παρουσιάζεται μερικές φορές καί ὡς προστάτιδα των νόμιμων ἑνώσεων Χαρακτηριστικό παράδειγμα εἶναι ἡ συμμετοχή της στὴν ἀνατροφή των ὀρφανῶν κοριτσιῶν του Πανδάρεου. Εἶχε ἀναλάβει νά τις τρέφει με γάλα, γλυκό μέλι καί ἐξαίσιο κρασί. Ὅταν οἱ κοπέλες ἔφτασαν σε ἡλικία γάμου, ἡ Ἀφροδίτη ἀνέβηκε στόν Ὄλυμπο καί ζήτησε ἀπὸ τον Δία τους κατάλληλους συζύγους γιά τις νεαρές, ὥστε νά κάνουν ἕναν εὐτυχισμένο γάμο. Στὴ διάρκεια ὅμως της ἀπουσίας της οἱ Άρπυιες ἅρπαξαν τις κοπέλες καί τις ἔδωσαν ὡς συνοδούς στίς Ἐρινύες Ἐξάλλου, ἡ ἴδια ἡ προστάτιδα του νόμιμου ἔγγαμου βίου, ἡ Ἤρα, ὅταν ἤθελε νά σαγηνεύσει τον ἄστατο σύζυγό της, ζητοῦσε τὴ βοήθεια της Ἀφροδίτης Χωρίς καθόλου νά ντρέπεται, ζητοῦσε νά της δανείσει το μαγικό ζωνάρι της ὅπου ἦταν κρυμμένοι οἱ ἔρωτες, τα τρυφερά χάδια, οἱ ἐπιθυμίες καί τα γλυκόλογα. Η Ἀφροδίτη ἦταν ἐπίσης καί θαλασσινή θεά. Αὐτὸ δηλώνουν ἄλλωστε οἱ μῦθοι γιά τὴ γέννησή της καί οἱ ατέλειωτες περιπέτειές της στὰ ἑλληνικά νησιά. Ἐξάλλου, οἱ ἱστορίες του Φάωνα καί του Δεξικρέοντα δείχνουν ὅτι προστάτευε τους ναυτικούς. Ἐπιπλέον, το ἄγαλμα της Ἀναδυόμενης στόλιζε τα περισσότερα λιμάνια της ἀρχαιότητας

Η Ἀφροδίτη ἦταν περισσότερο θεά της ὀμορφιᾶς καί του ἡδονικοῦ ἔρωτα καί σπανιότερα προστάτευε τὴ συζυγική ζωή. Ἱερὰ της σύμβολα ἦταν τα λευκά περιστέρια. Μάλιστα ἕνα ζευγάρι ἀπὸ τα πουλιά αὐτά ἔσερνε το ἅρμα της. Ἄλλα σύμβολά της ἦταν το μῆλο, ἡ παπαρούνα, το ἄνθος της ῥοδιάς, το τριαντάφυλλο, ἡ μυρτιά καί ἡ ἀνεμώνη