Οἱ Μύριοι – Ἡ Ἐπιστροφὴ ἀπὸ τὴν Κόλαση τῆς Ἀνατολῆς .

🎵Δέκα χιλιάδες…

Δέκα χιλιάδες ψυχές…
χαμένες στὰ βάθη τῆς Ἀνατολῆς .

🎵 Πῆγαν νὰ πολεμήσουν γιὰ τὸν Κῦρο …

μὰ βρέθηκαν νὰ πολεμοῦν γιὰ τὴν ἴδια τους τὴ ζωή .

Στὰ πεδία των Κούναξα, 

ἡ νίκη ἔγινε ἧττα... 

κι ἡ ἐλπίδα, στάχτη. 

🎵Ὁ στρατηγός τους, νεκρός. 

     Οἱ σύμμαχοι, προδότες. 

   Μόνοι... 

    περικυκλωμένοι ἀπὸ τὴν ἀπέραντη Περσικὴ αὐτοκρατορία. 

🎵 Κι όμως…  δεν λύγισαν.

Ένας άνδρας υψώθηκε μέσα στο χάος…

Ο Ξενοφών.

🎵Μὲ λόγια καὶ θάρρος, 

ὁδήγησε τοὺς Μυρίους σὲ μιὰ πορεία θανάτου... καὶ δόξας. 

Ἀπὸ βουνὰ σκεπασμένα μὲ χιόνι, 

μέσα ἀπὸ ἐρήμους καὶ φωτιά, 

διέσχισαν μιὰ αὐτοκρατορία γιὰ νὰ γυρίσουν σπίτι. 

🎵Κι ὅταν εἶδαν μπροστά τους τὸν Εὔξεινο Πόντο... 

           ἡ κραυγὴ ἀντήχησε στοὺς αἰῶνες: 

ΘΑΛΑΤΤΑ! ΘΑΛΑΤΤΑ!

🎵Ἦταν ἡ κραυγὴ τῶν ζωντανῶν …

🎵Οἱ Μύριοι – Ἡ Ἐπιστροφὴ ἀπὸ τὴν Κόλαση τῆς Ἀνατολῆς .

 Στὸ κανάλι ΕΛΛΑΔΑ ΕΛ — 

                               ἐκεῖ ὅπου ἡ Ἱστορία...   ἀνασαίνει ξανά. 

 

🎵Οἱ Μύριοι – Ἡ Ἐπιστροφὴ ἀπὸ τὴν Κόλαση τῆς Ἀνατολῆς .

🔥Οἱ Μύριοι ἦταν σῶμα μισθοφόρων ὑπὸ τὶς διαταγὲς τοῦ Κύρου. Στὸ σῶμα αὐτὸ ὑπηρέτησε ὁ Ξενοφῶν, ὁ ὁποῖος καὶ κατέγραψε τὴν πορεία τῶν συμπολεμιστῶν του στὴ μάχη στὰ Κούναξα καὶ τὴν ἐπιστροφή τους στὴν Ἑλλάδα. 

Ἡ μάχη στὰ Κούναξα ἦταν πολεμικὴ σύγκρουση μεταξὺ τοῦ βασιλιᾶ Ἀρταξέρξη Β' καὶ τοῦ ἀδερφοῦ τοῦ Κύρου γιὰ τὴν κυριαρχία στὴν περσικὴ αὐτοκρατορία. Ἔλαβε χώρα στὰ τέλη τοῦ καλοκαιριοῦ τοῦ 401 π.Χ. κοντὰ στὴν ὁμώνυμη πόλη τῆς Μεσοποταμίας, περίπου 70 χλμ. βορείως τῆς Βαβυλώνας. 

Oἱ λόγοι τῆς μάχης καὶ ἡ κατάσταση ποὺ ἐπικρατοῦσε

Τὸ 404 π.Χ. πέθανε ὁ Ἀχαιμενίδης βασιλιᾶς, Δαρεῖος Β' καὶ τὸν διαδέχθηκε ὁ γιὸς τοῦ, Ἀρταξέρξης Β' πρὸς ἀπογοήτευση τοῦ δεύτερου γιοῦ του, Κύρου τοῦ Νεότερου γεγονὸς ποὺ ὁδήγησε σὲ ἄγριο ἀνταγωνισμὸ καὶ σὲ μία ἀναμέτρηση στὰ Κούναξα, κοντὰ στὴ Βαβυλῶνα, τὸ 401 π.Χ..




Ὁ Ἀρταξέρξης, γνωστὸς καὶ ὡς Ἀρσάκης, ἦταν ὁ πρῶτος ἐκ τῶν δυὸ παιδιῶν του Δαρείου καὶ τῆς Παρυσάτιδος. Ἡ Παρυσάτιδα εὐνοοῦσε τὸν ἀδερφό του Κῦρο, λόγῳ τοῦ ὅτι γεννήθηκε ἀφοῦ ὁ Δαρεῖος εἶχε γίνει βασιλιᾶς, ἐνῷ ὁ Ἀρταξέρξης εἶχε γεννηθεῖ ὅταν ὁ Δαρεῖος ἦταν ἀκόμη πρίγκηπας. Κατὰ τὴ διάρκεια τῆς στέψης του Ἀρταξέρξη, ὁ Κῦρος συνελήφθη γιὰ ἀπόπειρα δολοφονίας κατὰ τοῦ ἀδερφοῦ του καὶ καταδικάστηκε σὲ θάνατο.

Μετὰ τὴ μεσολάβηση τῆς μητέρας του ἀφέθηκε ἐλεύθερος καὶ ἐπέστρεψε στὶς Σάρδεις, μὲ σκοπὸ νὰ καταστρώσει νέα συνωμοσία κατὰ τοῦ Ἀρταξέρξη. Κατὰ τὴ διάρκεια τοῦ Πελοποννησιακοῦ Πολέμου ὁ Κῦρος βοήθησε τοὺς Σπαρτιᾶτες νὰ νικήσουν τοὺς Ἀθηναίους καὶ αὐτοὶ ἀνταποδίδοντας τὴ χάρη ἀπέστειλαν μία μεγάλη δύναμη 10.400 μισθοφόρων.




Ὁ Κῦρος θέλοντας νὰ κρατήσει μυστικὲς τὶς προθέσεις του, συνέχισε νὰ πληρώνει τοὺς φόρους του καὶ δικαιολόγησε τὴν συγκέντρωση τῶν ἑλληνικῶν δυνάμεων λέγοντας ὅτι εἶχε διαμάχη μὲ τὸν σατράπη τῆς Ἰωνίας, Τισσαφέρνη. Οἱ Ἕλληνες στρατιῶτες, ὑπὸ τὶς διαταγὲς τοῦ Σπαρτιάτη στρατηγοῦ Κλέαρχου συγκεντρώθηκαν χωρὶς νὰ γνωρίζουν τὸ λόγο τῆς ἐκστρατείας καὶ ἀκόμη καὶ ὅταν τὸν ἔμαθαν, ὁ Κῦρος κατάφερε νὰ τοὺς πείσει μὲ τὴν ὑπόσχεση περισσοτέρων χρημάτων.

Ὁ Ἀρταξέρξης εἶχε ἐνημερωθεῖ γιὰ τὰ πλάνα τοῦ Κύρου ἀπὸ τὸν Τισσαφέρνη. Καταστρώνοντας τὰ σχέδια τοῦ εἶχε ὡς βοήθεια τὸν Ἕλληνα ἐμπειρογνώμονα Φαλίνο, ὁ ὁποῖος - σύμφωνα μὲ τὸν Ξενοφῶντα - ἐργαζόταν γιὰ τὸν Τισσαφέρνη καὶ θεωρεῖτο γνώστης τῶν τακτικῶν τοῦ πεζικοῦ.

  Οἱ ἀντιμαχόμενες δυνάμεις

Οἱ δύο δυνάμεις διέφεραν κατὰ πολὺ καὶ εἶχαν διαφορετικὰ πλεονεκτήματα ὁ ἕνας συγκρινόμενος τοῦ ἄλλου. Ὁ Κῦρος εἶχε ὡς πλεονέκτημα τὴν ποιότητα τοῦ στρατεύματος του, καθὼς διέθετε 10.400 βαριὰ ὁπλισμένους Ἕλληνες ὁπλῖτες, ἀποδεδειγμένα ἀνώτερους ἀπὸ τοὺς Πέρσες ὁμόλογους τους. Ἐπίσης, διέθετε 2.500 μισθοφόρους πελταστές, 1.000 Παφλαγόνες ἱππεῖς, 100.000 Ἀσιατικὰ στρατεύματα καὶ 600 ἐπίλεκτους ἱππεῖς ὡς σωματοφυλακή.




Ἄντ' αὐτοῦ, ὁ Ἀρταξέρξης εἶχε ἀριθμητικὸ πλεονέκτημα καθὼς διέθετε 400.000 πεζικάριους καὶ 150 μὲ 200 δρεπανηφόρα ἅρματα, καθὼς καὶ 6.000 ἱππεῖς ὡς σωματοφυλακή. Ἐπίσης, ὁ Ἀρταξέρξης εἶχε τὸ πλεονέκτημα ὅτι περίμενε τὸν Κῦρο καὶ προετοίμασε τὸν στρατό του ὅσο τὸ δυνατὸν καλύτερα, ἐνῷ ὁ Κῦρος ἐξασθένισε τὸ στρατό του μέσῳ μιᾶς μεγάλης πορείας.
Ἡ παράταξη τῶν δύο στρατευμάτων

Ὁ Κῦρος περίμενε ὅτι ἡ ἀρχικὴ συνάντηση θὰ πραγματοποιοῦνταν στὴν τάφρο ποὺ εἶχε διανοίξει ὁ Ἀρταξέρξης ἀλλὰ ἐξεπλάγη ὅταν πλησιάζοντας πρὸς τὸ ὄρυγμα συνειδητοποίησε ὅτι δὲν ὑπῆρχε κανείς. Ἡ παράταξη τοῦ Κύρου, συνέχισε τὴν προέλαση τῆς μὲ τοὺς Ἕλληνες μισθοφόρους, ὑπὸ τὴν καθοδήγηση τοῦ Κλέαρχου, στὴν δεξιὰ πλευρὰ μὲ τὸν ποταμὸ Εὐφράτη νὰ προστατεύει τὰ δεξιά τους.




Στὸ ἀριστερὸ ἄκρο τῆς ἑλληνικῆς πτέρυγας τοποθετήθηκαν 2.500 πελταστὲς μὲ 1.000 Παφλαγόνες ἐλαφροὺς ἱππεῖς ἀπὸ πίσω τους. Στὸ κέντρο τοῦ στρατεύματος του, βρισκόταν ὁ Κῦρος μὲ τοὺς 600 βαριὰ ὁπλισμένους φρουρούς του. Στὸ ἀριστερὸ ἄκρο τῆς παράταξης βρισκόταν οἱ 100.000 Ἀσιᾶτες στρατιῶτες μὲ 20 δραπανηφόρα ἅρματα ὑπὸ τὴν καθοδήγηση τοῦ Πέρση διοικητῆ Ἀριαίου.



Ὁ στρατὸς τοῦ Κύρου προχωροῦσε σὲ σχηματισμὸ πορείας, ὅταν γύρω στὸ μεσημέρι οἱ ἀνιχνευτές του ἀνέφεραν τὴν προσέγγιση τοῦ βασιλικοῦ στρατοῦ. Ὁ στρατός του Ἀρταξέρξη βρισκόταν σὲ βαθὺ σχηματισμὸ μὲ τὸν Ἀρταξέρξη στὸ κέντρο. Κοντὰ στὸν Εὐφράτη εἶχε τοποθετηθεῖ τὸ ἱππικό του Τισσαφέρνη. Στὰ δεξιὰ τοῦ ἱππικοῦ τάχθηκε τὸ βαρὺ περσικὸ πεζικὸ καὶ στὰ ἀριστερά του τὸ αἰγυπτιακὸ βαρὺ πεζικό, ἐνῷ πίσω τους βρισκόταν ἱππικὸ καὶ τοξότες σὲ μεγάλο βάθος.




Ὁ Ξενοφῶν ἀναφέρει ὅτι ὁ Κῦρος διέταξε τὸν Κλέαρχο νὰ παραταχθεῖ στὸ κέντρο, ἀπέναντι ἀπὸ τὸν Ἀρταξέρξη ἀλλὰ ὁ Σπαρτιάτης στρατηγὸς ἀρνήθηκε φοβούμενος περικύκλωση ἀπὸ τὸν πολυάριθμο στρατὸ τοῦ Πέρση βασιλιᾶ. Ἐπίσης, ἀναφέρει ὅτι ἡ μάχη ξεκίνησε νωρὶς τὸ ἀπόγευμα ὁπότε οἱ δύο δυνάμεις εἶχαν πολὺ χρόνο γιὰ νὰ ἀνασυνταχθοῦν.

  Νίκη Ελλήνων αλλά τελική ήττα του Κύρου

 

Μετὰ τὴ μάχη στά Κούναξα,
ὅπου ὁ Κῦρος σκοτώθηκε, οἱ Μύριοι βρέθηκαν βαθιὰ μέσα στὴν Περσικὴ αὐτοκρατορία, ἀποκομμένοι καὶ κυνηγημένοι. Τότε ἀνέλαβε πρωταγωνιστικὸ ρόλο ο Ξενοφῶν,ὁ ὁποῖος ἡγήθηκε στὴν ἐπικὴ επιστροφή τους προς την Ελλάδα, πορεία γνωστὴ ὡς ἡ Κάθοδος των Μυρίων. Τὴν κατέγραψε ὁ ἴδιος στὸ ἔργο τοῦ «Κύρου Ἀνάβασις».

Οἱ δύο δυνάμεις βρίσκονταν σὲ ἀπόσταση περίπου μισοῦ χιλιομέτρου, ὅταν ὁ Κῦρος ἔδωσε τὸ σύνθημα γιὰ ἐπίθεση. Ἡ ἑλληνικὴ πλευρὰ τοῦ στρατεύματος τοῦ προχωροῦσε τραγουδῶντας τὸν πολεμικὸ παιᾶνα ποὺ ἔδινε συντονισμὸ στὸ βάδισμα καὶ ταυτόχρονα ἀποσκοποῦσε στὸν ἐκφοβισμὸ τοῦ ἀντιπάλου. Ἀπὸ τὴν πλευρά του Ἀρταξέρξη, πρῶτα ἐπιτέθηκαν τὰ δραπανηφόρα ἅρματα. Σύμφωνα μὲ τὸν Ξενοφῶντα, μερικὰ ἀπὸ τὰ ἐν λόγῳ ἅρματα διαπέρασαν κατὰ λάθος τὸ δικό τους στράτευμα ἐνῷ ἄλλα πέρασαν τὶς γραμμὲς τοῦ Κύρου, ἀκυβέρνητα, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ μὴν καταφέρουν νὰ διασπάσουν τὴν ἑλληνικὴ φάλαγγα.




Μέτα τὰ δραπανηφόρα ἅρματα, ἦταν παραταγμένο τὸ περσικὸ καὶ αἰγυπτιακὸ ἱππικὸ τὸ ὁποῖο ὑποχώρησε ἄτακτα, μὲ τοὺς Ἕλληνες νὰ τοὺς ἀκολουθοῦν γιὰ μία περίπου ὥρα, κρατῶντας τὸν σχηματισμό τους. Τὴν ἴδια στιγμή, ἡ ἀριστερὴ πλευρὰ τοῦ Κύρου ὑπερφαλαγγίστηκε ἀπὸ τὴ δεξιά του Ἀρταξέρξη.




Ὁ Τισσαφέρνης, βλέποντας τὸ κενὸ στὴν δεξιὰ πλευρὰ τοῦ Κύρου, ἀφοῦ οἱ Σπαρτιᾶτες εἶχαν προχωρήσει σχεδὸν 6 χιλιόμετρα ἔχοντας ἀπομακρυνθεῖ ἀπὸ τὴν ὑπόλοιπη γραμμή, κατευθύνθηκε πρὸς τὸ ἑλληνικὸ στρατόπεδο διασκορπίζοντας τοὺς Παφλαγόνες ἱππεῖς καὶ χωρὶς νὰ προσπαθήσει νὰ ἐπιτεθεῖ στοὺς Ἕλληνες ὁπλῖτες ἄδραξε τὴν εὐκαιρία, νὰ ἐπιτεθεῖ ἀπὸ πλάγια, στὸν Κῦρο.

Ὁ Κῦρος βλέποντας ὅτι δὲν εἶχε ἐπιλογὲς μετὰ τὴν ἀπομάκρυνση τῶν Σπαρτιατῶν, ἐπιτίθεται μὲ τὴ φρουρά του κατὰ τοῦ ἀδελφοῦ του. Ἡ φρουρά του Ἀρταξέρξη διαλύεται σχεδὸν ἀμέσως ἀφοῦ ὁ διοικητὴς τῶν 6.000 φρουρῶν του Ἀρταξέρξη, Ἀρταγέρσης σκοτώνεται ἀπὸ τὴ σφοδρὴ ἐπίθεση τοῦ Κύρου. Ἀμέσως μετὰ ἐπιτίθεται κατὰ τοῦ ἴδιου του Ἀρταξέρξη χωρὶς νὰ ἔχει ἀνασυντάξει τὸ ἱππικό του. Ὁ Πλούταρχος ἀναφέρει ὅτι ὁ Ἀρταξέρξης ἐπιτέθηκε μὲ τὸ ἀκόντιο του, ἀλλὰ πέτυχε τὸν φίλο τοῦ Κύρου, Σαλτιφέρνη. Ὁ Κῦρος κατάφερε νὰ πληγώσει τον Ἀρταξέρξη, ἀλλὰ στὴ σφοδρὴ μάχη μὲ τοὺς βασιλικοὺς σωματοφύλακες σκοτώθηκε.
Τὸ ἀποτέλεσμα τῆς μάχης

Ἡ νίκη τοῦ ἑλληνικοῦ στρατεύματος ὄχι μόνο δὲν ὠφέλησε τὸν Κῦρο, ἀλλὰ ἄφησε ἐκτεθειμένη τὴ δεξιὰ πλευρά του ἔτσι ὥστε νὰ ἔχει τὴ δυνατότητα νὰ διεισδύσει τὸ ἱππικό του Ἀρταξέρξη. Ἡ ἀδύναμη ἀριστερὴ πλευρά του Ἀρταξέρξη ὀπισθοχώρησε καὶ προφανῶς δὲν ὑπῆρξε σωστὸς συντονισμὸς ἀπὸ τὸν Κῦρο ἢ τὸν Κλέαρχο γιὰ τὸ τί πρέπει νὰ κάνουν οἱ Ἕλληνες μετὰ ἀπὸ τὸ ἐν λόγῳ συμβάν.




Ὁ ἀριθμὸς τῶν νεκρῶν, ἦταν πολὺ μικρὸς γιὰ τὰ μεγέθη τῶν στρατευμάτων ποὺ συγκρούσθηκαν. Ὁ Πλούταρχος ἀναφέρει δύο πιθανὰ νούμερα: 9.000 σύμφωνα μὲ τὸν Κτησία ἢ 25.000 σύμφωνα μὲ τὸν Δείνωνα.




Μετὰ τὴν μάχη, ὁ Ἀρταξέρξης ἀπέδωσε στὸν Τισσαφέρνη τὴν ὑψηλότερη βασιλικὴ εὔνοια, δίνοντάς του τὴν κόρη του γιὰ σύζυγο. Ἐπίσης, ὁ Τισσαφέρνης ἀνέλαβε τὴ διοίκηση τῶν ἐπαρχιῶν τοῦ Κύρου.




Τέλος, νὰ ἀναφέρουμε ὅτι οἱ πολιτιστικὲς διαφορὲς Ἑλλήνων καὶ Περσῶν ὁδήγησαν στὴ σύγκρουση τῶν δύο πλευρῶν καὶ στὴν μαχητικὴ ἀποχώρηση τοῦ στρατεύματος τοῦ Κλέαρχου ποὺ ἔγινε γνωστὴ ὡς ἡ Κάθοδος τῶν Μυρίων. Ἡ ἡρωικὴ αὐτὴ πορεία ἦταν ποὺ κατέδειξε τὶς ἀδυναμίες τῆς Περσικῆς Αὐτοκρατορίας στὸν Φίλιππο καὶ τὸν Μέγα Ἀλέξανδρο.

Σύμφωνα μὲ τὸν Ξενοφῶντα ἡ σύνθεση τοῦ σώματος ἀποτελεῖτο ἀπό

4.000 ὁπλῖτες ὑπὸ τὶς διαταγές του Ξενία ἀπὸ τὴν Ἀρκαδία (ἀπὸ τὴν Παρρασία)
1.500 ὁπλῖτες καὶ 500 γυμνῆτες (ἐλαφρὺ πεζικὸ) ὑπὸ τὶς διαταγές του Πρόξενου ἀπὸ τὴ Βοιωτία (ἀπὸ τὴ Θήβα)

1.000 ὁπλῖτες ὑπὸ τὶς διαταγές του Σοφαίνετου τοῦ Στυμφάλιου (ἀπὸ τὴ Στύμφηλο)
500 ὁπλῖτες ὑπὸ τὶς διαταγὲς τοῦ Σωκράτη ἀπὸ τὴν Ἀχαΐα
300 ὁπλῖτες καὶ 300 πελταστὲς μὲ ἀρχηγό τον Πασίωνα ἀπὸ τὰ Μέγαρα
1.000 ὁπλῖτες, 800 Θρᾶκες πελταστὲς καὶ 200 Κρῆτες τοξότες μὲ ἀρχηγό τον Κλέαρχο ἀπὸ τὴ Σπάρτη, σὺν πάνω ἀπὸ 2.000 ἄνδρες ἀπὸ τὸ σῶμα του Ξενία καὶ τοῦ Πρόξενου ὅταν αὐτοὶ λιποτάκτησαν

1.000 ὁπλῖτες ὑπό τον Σοφαίνετο τὸν Ἀρκάδα
300 ὁπλῖτες μὲ ἀρχηγό τον Σώσι ἀπὸ τὶς Συρακοῦσες
700 ὁπλῖτες ὑπό τον Χειρίσοφο ἀπὸ τὴ Σπάρτη
1.000 ὁπλῖτες καὶ 500 πελταστὲς ὑπό τον Μένωνα ἀπὸ τὴ Θεσσαλία (ἀπὸ τὴ Φάρσαλο)
καὶ τέλος 400 Ἕλληνες μισθοφόροι, λιποτάκτες τοῦ στρατοῦ του Ἀρταξέρξη

 

Οἱ Μύριοι συνοδεύονταν ἀπὸ 35 τριήρεις ὑπὸ τὶς διαταγὲς τοῦ Πυθαγόρα τοῦ Λακεδαιμόνιου καὶ 25 ἄλλες τριήρεις μὲ ἀρχηγὸ τὸν Αἰγύπτιο ναύαρχο Ταμώ. Συνοδεύονταν δὲ ἀρχικῶς ἀπὸ ἄλλους 100.000 Πέρσες μὲ ἀρχηγό τον Ἀριαῖο, ἐνῷ σύγχρονοι ἱστορικοὶ ὑπολογίζουν ὅτι ἡ δύναμη αὐτῶν τῶν Περσῶν δὲν ξεπερνοῦσε τὶς 20.000.




Καθόλη τὴ διάρκεια καὶ μέχρι καὶ λίγο μετὰ τὴ μάχη στὰ Κούναξα, ἀρχηγὸς τῶν Μυρίων ἦταν ὁ Σπαρτιάτης στρατηγὸς Κλέαρχος. Τότε ὁ Τισσαφέρνης αἰχμαλώτισε καὶ θανάτωσε τοὺς Κλέαρχο, Πρόξενο, Μένωνα, Ἁγία τον Ἀρκά, καὶ Σωκράτη. Τὴ διοίκηση ἀνέλαβαν κατόπιν οἱ: Ξενοφῶν ὁ Ἀθηναῖος, Τιμασίων ὁ Δαρδάνιος, Ξανθικλὴς ὁ Ἀχαιός, Κλεάνωρ ὁ Ὀρχομένιος, καὶ Φιλήσιος ὁ Ἀχαιός, μὲ γενικὸ στρατηγό τους τον Χειρίσοφο.

Στὴν ἀρχὴ τῆς ἐκστρατείας τὸ 401 π.Χ. ὁ Ξενοφῶν ἀναφέρει ὅτι τὸ σῶμα τῶν Μυρίων εἶχε δύναμη γύρω στοὺς 10.400 πολεμιστές, ἐνῷ τὸ 399 π.Χ. εἶχε μειωθεῖ στοὺς 6.000.

⚔️ Οἱ Μύριοι δὲν γύρισαν πίσω γιὰ δόξα... γύρισαν γιὰ Ἐλευθερία.

Ἂν ἤσουν κι ἐσὺ ἐκεῖ, θὰ ἄντεχες τὴν Κάθοδο;

🔔 Call to

Οἱ Μύριοι – Ἡ Ἐπιστροφὴ ἀπὸ τὴν Κόλαση τῆς Ἀνατολῆς.

Ἔρχεται στὸ "Ἑλλάδα ΕΛ" — ἐκεῖ ὅπου ἡ Ἱστορία ἀνασαίνει ξανά .»

Action  
Μιὰ ἀληθινὴ ἱστορία ἀνδρείας καὶ ἐπιβίωσης... Χαραγμένη στὴν Κύρου Ἀνάβαση.

👉 Κάνε ΕΓΓΡΑΦΗ γιὰ νὰ μὴ χάσεις τὰ ἑπόμενα ἱστορικὰ ἐπεισόδια

📜 Ἐπικὲς ἱστορίες, ξεχασμένες μάχες, μυστικὰ τῶν ἀρχαίων Ἑλλήνων.

📅 Νέο ἐπεισόδιο κάθε ἑβδομάδα.
📽️ Πάτα το 🔔 γιὰ εἰδοποιήσεις !

✍️ Γράψε στὰ σχόλια:
«ΘΑΛΑΤΤΑ» 🌊 — καὶ δὲς πόσοι Ἕλληνες ἀκόμη θυμούντα

«ΕΥΡΥΜΕΔΩΝ: Ἡ Μάχη ποὺ ἔθαψε τὴν Περσικὴ Ἀπειλή»

«Πρὶν ἀπὸ δυὸ χιλιετίες... σὲ μιὰ στροφή τοῦ ποταμοῦ Εὐρυμέδοντος...

οἱ Ἕλληνες ἐξαπέλυσαν τὸ τελευταῖο χτύπημα…
ἐναντίον μιᾶς ἀπέραντης Ἀνατολικῆς ἀυτοκρατορίας.»

«Ἀθηναῖοι καὶ Σύμμαχοι τῆς Δηλιακῆς Συμμαχίας, ὑπὸ τὸν Κίμωνα, ἐξαλείφουν τὴν Περσικὴ ἀπειλή…
στὴ γῆ καὶ στὴ θάλασσα.
Μὰ πόσο ἀλήθεια γνωρίζεις γιὰ τὴν Μάχη τοῦ Εὐρυμέδοντα;»

«Ἐλάτε νὰ ἀνακαλύψουμε τὴν μάχη ποὺ δὲν ἔγραψαν ὅπως ἔπρεπε οἱ νικηταί.
Ἐν τῷ φωτὶ τοῦ Ἑλληνισμοῦ... ὁ Εὐρυμέδων ἀνασταίνεται.»

🔱 Ποταμὸς Εὐρυμέδων. Τὸ πεδίον ὅπου ἡ Ἑλληνικὴ στρατηγικὴ μεγαλοφυΐα τοῦ Κίμωνος συντρίβει τὴν Περσικὴ παντοκρατορία.
Τριήρεις, ὁπλίται, καὶ τὸ φῶς τῆς Ἐλευθερίας λάμπει σὲ στεριά καὶ θάλασσα.

Στὸ νέο ἐπετειακὸ ἄρθρο., ἀνασκάπτουμε τὰ ἀληθινὰ γεγονότα, τὶς στρατηγικὲς κινήσεις, καὶ τὴ σιωπηλὴ σημασία τῆς Μάχης τοῦ Εὐρυμέδοντα στὴν ἱστορία τοῦ Ἑλληνισμοῦ.

🎥 Δεῖτε τὸ βίντεο. @ https://youtu.be/pIOatX7XVP8
✍️ Διαβᾶστε τὸ ἄρθρο.
📜 Μάθετε τὴν Ἀλήθεια ὄπισθεν τῆς ἐπικρατούσης σιωπῆς.*

 «Η ΜΑΧΗ ΤΟΥ ΕΥΡΥΜΕΔΟΝΤΑ – Ἡ Σφραγὶς τῆς Ἑλληνικῆς Νίκης»

• Ποιοι ήσαν οἱ Πέρσαι ἐκείνη τὴν ἐποχὴ
• Τὸ τέλος τῶν Μηδικών Πολέμων καὶ ἡ συνέχιση τῆς ἀπειλῆς
• Γέννησις τῆς Αθηναϊκῆς Συμμαχίας

                     Ο Κίμων – Φιλοσόφος τῆς Στρατηγικῆς 

• Ποιος ήταν ὁ Κίμων (ὁ γυιὸς τοῦ Μιλτιάδου)

• Στρατηγική σκέψη, προσωπικότητα, όραμα

                           Προετοιμασία καὶ Στρατηγική

• Πορεία προς τὸν ποταμὸ Εὐρυμέδοντα

• Περσικὸς στόλος ἔτοιμος νὰ ἐπιτεθεῖ στὴν Πάμφυλον

• Κίνηση-ἔκπληξις ἀπὸ τὸν Κίμωνα: Ἐπίθεσις ναυμαχία + ξηρὰς

                                              Ἡ Μάχη 

• Ναυμαχία:

  Ἀθηναϊκαὶ τριήρεις χτυποῦν ἐν κέρῳ σχηματισμῷ· πυρκαγιά, τρόμος

• Μάχη πεζῶν:

• Ἐμβολισμοὶ, σύγχυση, Κίμων ἐφορμᾷ σὲ ξηρὰν μὲ τοὺς ὁπλίτας

•  

 — Προοίμιον

• Εἶναι νύξ βαθεῖα,
• ὁ οὐρανὸς ἀστράπτει μὲ φλόγες πολέμου...

Κι ἐν τῷ σκότει τούτῳ, ποταμὸς κυλᾷ·
οὐκ ὕδατι, ἀλλ’ ἱστορίᾳ...

Ποταμὸς Εὐρυμέδων.

Ὄνομα πομπῶδες καὶ φοβερόν.
Ἐκεῖ ἐνίκησεν ἡ Ἑλλὰς ὅχι ἁπλῶς τοὺς Πέρσας,
ἀλλὰ τὴν ἀπειλὴν αἰώνων.

Τὴν ἡμέραν ἐκείνην,
τὸ Ἑλληνικὸν Πνεῦμα
ἔγραψεν σὺν πυρὶ καὶ θανάτῳ
τὴν λήξιν τοῦ Μηδικοῦ τρόμου.

Μάχη τοῦ Εὐρυμέδοντα.

Ἐλθέ. Θυμήσου.

                          Τὸ Πρότερον Χάο

Ἐχθρὸς ἀρχαῖος καὶ πολυκέφαλος: ὁ Περσικὸς θώραξ.

Ἀπὸ τὰ πεδία τῶν Θερμοπυλῶν,
ἕως τὰ νερά τῆς Σαλαμῖνος,
καὶ τὰ ὕψη τῆς Πλαταιᾶς,
ἡ Ἑλλὰς ἔστη, ἔπεσεν, καὶ ἀνέστη.

Ἀλλ’ ὁ βασιλεὺς Ἀρταξέρξης,
οὐκ ἐλησμόνησε τὴν ὕβριν.

Κατ’ ἔτος, στόλοι, χρυσοῦ φορτωμένοι,
στρατεῦματα καὶ δολοφρόνως
ἐνίσχυον τὰ μικρασιατικὰ παράλια.

Τὸ Περσικὸν τέρας ἐνέδρευεν,
καὶ ἡ Συμμαχία Ἀθηναίων καὶ συμμάχων,
ἔπρεπε νὰ χτυπήσῃ πρὶν νὰ ἀνασάνῃ.

Μάχη του Ευρυμέδοντα

«Στὰ βάθη τῆς Ἀνατολῆς... ἐκεῖ ποὺ ὁ φόβος ἔγινε θάρρος...»

 —
Τὸ Μυστήριον τοῦ Εὐρυμέδοντα

οὐδὲν τυχαῖον.

Οἱ παλαιοὶ ἔλεγον
ὅτι τὸ ὄνομα αὐτοῦ σημαίνει:

«Ὁ μέγας κρατῶν ἐν εὐρύτητι»

Ὁ ποταμὸς… ἦν δῶρον τῶν Θεῶν·
ἕνα πέρασμα μεταξὺ κόσμων.

Αἷμα ἔρρεε μὲ τὸ ὕδωρ·
καὶ ἡ ὕβρις τῶν Μήδων ἐκαθαρθη.
Οἱ Ἕλληνες εἶδον καὶ ἔθαψαν·
οὐ μόνον νεκροὺς, ἀλλὰ καὶ φόβους.

Καὶ ἐκεῖ, στὴν σιγὴ τῆς νίκης,
οἱ Θεοὶ εἶπαν τὸ «γένοιτο».

Αφήγηση (συνέχεια):

«Ἀθηναῖοι καὶ Σύμμαχοι τῆς Δηλιακῆς Συμμαχίας, ὑπὸ τὸν Κίμωνα, ἐξαλείφουν τὴν Περσικὴ ἀπειλή…

στὴ γῆ καὶ στὴ θάλασσα.
Μὰ πόσο ἀλήθεια γνωρίζεις γιὰ τὴν Μάχη τοῦ Εὐρυμέδοντα;»

 Ιστορικό Υπόβαθρο

 
Αθηναϊκῆς Συμμαχίας

Διεξήχθη εἴτε τὸ 469 π.Χ. εἴτε τὸ 466 π.Χ. στὸν Εὐρυμέδοντα Ποταμό, στὴν Παμφυλία τῆς Μικρᾶς Ἀσίας (σημερινὴ Τουρκία). Ἀποτελεῖ μέρος τῶν Πολέμων τῆς Δηλιακῆς Συμμαχίας, οἱ ὁποῖοι μὲ τὴ σειρά τους ἐντάσσονται στὸ πλαίσιο τῶν Περσικῶν Πολέμων.

Μετὰ τὶς μάχες τῶν Πλαταιῶν καὶ τῆς Μυκάλης, μὲ τὶς ὁποῖες ἔληξε ἡ δεύτερη εἰσβολή,
οἱ ἑλληνικὲς συμμαχικὲς δυνάμεις ἀντεπιτέθηκαν, πολιορκῶντας τὶς πόλεις της Σηστοῦ
καὶ τοῦ Βυζαντίου.
Ἀκολούθως, ἡ Δηλιακὴ Συμμαχία ἀνέλαβε τὴν εὐθύνη γιὰ τόν
πόλεμο καὶ συνέχισε τὶς ἐπιθέσεις στὶς περσικὲς βάσεις στὸ Αἰγαῖο κατὰ τὴ διάρκεια
τῆς ἑπόμενης δεκαετίας (ἀπὸ τὸ 478 π.Χ).
Εἴτε τὸ 469 εἴτε τὸ 466 π.Χ, οἱ Πέρσες ἄρχισαν νὰ συγκροτοῦν ἐκ νέου στρατὸ καί
στόλο, ἔτσι ὥστε νὰ ξεκινήσουν νέα μεγάλη ἐπίθεση κατὰ τῶν Ἑλλήνων.
Τὸ περσικὸ ἐκστρατευτικὸ σῶμα στρατοπέδευσε κοντὰ στὸν Εὐρυμέδοντα, μὲ πιθανολογούμενο
σκοπὸ νὰ κινηθεῖ κατὰ μῆκος τῶν ἀκτῶν τῆς Μικρᾶς Ἀσίας, κατακτῶντας ὅλες τις
πόλεις στὸ πέρασμά του.
Αὐτὸ θὰ ἔθετε τὶς περιοχὲς τῆς Ἀσιατικῆς Ἑλλάδας καὶ πάλι ὑπὸ περσικὸ ἔλεγχο καὶ θά
προσέφερε στοὺς Πέρσες ναυτικὲς βάσεις, ἀπὸ τὶς ὁποῖες θὰ μποροῦσαν νὰ διεξάγουν
ἐπιχειρήσεις στὸ Αἰγαῖο.

Όταν πληροφορήθηκε τις περσικές προετοιμασίες, Ο Κίμων – Φιλοσόφος) τῆς Στρατηγικῆς.

ὁ Ἀθηναῖος στρατηγὸς Κίμων ἔπλευσε μὲ 200 τριήρεις στὴ Φασηλίδα της Παμφυλίας, 

ἡ ὁποία ἐντέλει δέχθηκε νὰ συμμαχήσει μὲ τὴ Δηλιακὴ Συμμαχία, γεγονὸς τὸ ὁποῖο 

δυσχέρανε τὸν ἀρχικὸ περσικὸ σχεδιασμό. 

           «Ὁ Κίμων… ὁ στρατηγὸς τοῦ Φωτός…»

Ποιός ἦταν ὁ Κίμων (ὁ γυιὸς τοῦ Μιλτιάδου) 

Στρατηγικὴ σκέψη, προσωπικότητα, ὅραμα 

Σχέση μὲ τοὺς μυστικιστικοὺς κύκλους (σημειώσεις ἄξιες διερεύνησης) 

Ακολούθως, ο Κίμων αποφάσισε να πραγματοποιήσει προληπτική επίθεση κατά των
περσικών δυνάμεων στον Ευρυμέδοντα. Συγκεκριμένα, έπλευσε κοντά στο στόμιο
του ποταμού και διέλυσε γρήγορα τον περσικό στόλο που στρατοπέδευε εκεί.

«Ἐπὶ ποταμῷ τε καὶ ἐν πεδίῳ… τὸ Περσικὸ ὄνειρο συνετρίβη.»

Τὸ μεγαλύτερο μέρος τοῦ περσικοῦ στόλου προσέγγισε τὴ ξηρὰ καὶ οἱ Πέρσες ναῦτες 

βρῆκαν καταφύγιο στὸ στρατόπεδό τους. 

Ὁ Κίμων τότε ἀποβιβάστηκε μὲ τοὺς στρατιῶτες του καὶ ἐπιτέθηκε στὸν περσικὸ στρατό, ' 

ὁ ὁποῖος ἐπίσης διαλύθηκε. 

Οἱ Ἕλληνες, μετὰ τὴ νίκη κατὰ τῶν Περσῶν, πῆραν πολλοὺς αἰχμαλώτους καὶ κατάφεραν 

νὰ καταστρέψουν τις ἀγκυροβολημένες 200 περσικὲς τριήρεις. 

Αὐτὴ ἡ διπλῆ νίκη φαίνεται νὰ ἔπληξε τὸ ἠθικὸ τῶν Περσῶν καὶ νὰ ἀπέτρεψε ὁποιαδήποτε 

περσικὴ ἐκστρατεία στὸ Αἰγαῖο μέχρι τὸ 451 π.Χ. 

Ὡστόσο, ἡ Δηλιακὴ Συμμαχία δὲν κατάφερε νὰ ἐκμεταλλευτεῖ τὸ πλεονέκτημα της, ἴσως

 ἐπειδὴ ἄλλα γεγονότα του   Ἑλληνικοῦ κόσμου ἀπαιτοῦσαν τὴν προσοχή της. 

— Κίμων – Ὁ Νικηφόρος Στρατηγός

Κίμων.
Ὁ γυιὸς τοῦ Μιλτιάδου,
ὁ ἀνὴρ ὁπλίτης,
ὁ φίλος τῆς Λακεδαίμονος,
ὁ προσκυνητὴς τῶν ἀρχαίων θεῶν.

Ἐδιδάχθη ὄχι μόνον τὴν τέχνην τοῦ ξίφους,
ἀλλὰ καὶ τὴν σοφίαν τοῦ νοός.

Περὶ τοῦτον ἔλεγον οἱ παλαιοὶ ὅτι
«ἐλάλει ὥσπερ Περικλῆς,
ἀλλὰ ἐχτυπᾶ ὥσπερ Ἀχιλλεύς».

Ποὺ ἦγεν αὐτὸν ἡ μοῖρα;
Πρὸς τὸν ποταμὸν τοῦ τέλους:
πρὸς Εὐρυμέδοντα.

🎙️ Ἡ Μάχη καὶ τὸ Μυστήριον)

Σὲ ἀντίθεση μὲ τὸν Θουκυδίδη ποὺ ἀρκεῖται σὲ ὁρισμένες βασικὲς πληροφορίες, 

ὁ Πλούταρχος μᾶς παραδίδει μιὰ πιὸ ἀξιόπιστη καὶ λεπτομερῆ περιγραφὴ τῆς ἐξέλιξης 

καὶ τῶν ἐπί μέρους περιστατικῶν τῆς μάχης. 

Σύμφωνα μὲ τὸν Πλούταρχο, ὁ περσικόςστόλός ἀγκυροβόλησε στὰ ἀνοικτὰ τοῦ ποταμοῦ, 

περιμένοντας ἄλλα 80 φοινικικὰ πλοῖα ἀπὸ τὴν Κύπρο. 

⚙️ — Ἡ Πορεία πρὸς τὸν Πόλεμον

Ἀπὸ τὴν νῆσον τῆς Κύπρου,
ὁ στόλος ὁ Ἀθηναϊκὸς ἐξεπλέυσεν·
διακόσιαι τριήρεις,
μετὰ ὁπλιτῶν, τοξοτῶν, καὶ σίδηρον ἁγνὸν.

Καὶ ὁ Κίμων ἔλεγεν:
«Οὐ φεύγομεν τὸν πόλεμον. Ἐμεῖς εἴμεθα αὐτός».

Πλέοντας κατὰ τὴν Πάμφυλον,
ἐφθάσαν πλησίον τοῦ ποταμοῦ Εὐρυμέδοντος.

Ἐκεῖ, ἡ δύναμις ἡ Περσικὴ ἦν ἐκτεταγμένη
ἐν λιμένι καὶ ἐν πεδίνῃ·
πάντες ὡπλισμένοι.

Καὶ οἱ συμμαχίαι ἐδίσταζον·
ἀλλ’ ὁ Κίμων… οὔποτε.

Πρίν, ὅμως, φθάσουν οἱ ἐνισχύσεις, ὁ Κίμων, ἐρχόμενος ἀπὸ τὴ Φασηλίδα, κινήθηκε μὲ

 στόχο νὰ ἐπιτεθεῖ   στοὺς Πέρσες, οἱ ὁποῖοι ὑποχώρησαν, ἐπιδιώκοντας νὰ ἀποφύγουν τὴ μάχη.

Ἐντέλει, οἱ Πέρσες ἀναγκάστηκαν νὰ ἀπαντήσουν στὶς ἐπιθετικὲς κινήσεις τοῦ Κίμωνα, 

ἀλλὰ ἡ ναυμαχία ἐξελίχθηκε ἀρνητικὰ γιὰ αὐτούς: Παρὰ τὴν ἀριθμητική τους ὑπεροχή, 

ὁ Κίμωνας διέσπασε ταχέως τὸ σχηματισμό τους, ἀναγκάζοντας τὰ περσικὰ πολεμικά 

πλοῖα σὲ ὑποχώρηση πρὸς τὴν ὄχθη τοῦ ποταμοῦ. 

Ἐγκαταλείποντας τὰ πλοῖα τους, τὰ πληρώματα ἀναζητοῦσαν καταφύγιο στίς 

παρακείμενες στρατιωτικὲς δυνάμεις. 

Μερικὰ περσικὰ πλοῖα αἰχμαλωτίστηκαν ἢ καταστράφηκαν κατὰ τὴ διάρκεια τῆς ναυμαχίας, 

ἀλλὰ φαίνεται ὅτι τὰ περισσότερα ἀγκυροβόλησαν ἐπιτυχῶς. 

«Ἐπὶ ποταμῷ τε καὶ ἐν πεδίῳ… τὸ Περσικὸ ὄνειρο συνετρίβη.»

 — Ἡ Ναυμαχία καὶ Ὁρμὴ Ἐπὶ ξηρᾶς

Ὁ Κίμων ἐξαπέστειλε τὰς τριήρεις·
ἔλαμψεν ἡ θάλασσα ὑπὸ χαλκῶν καὶ στόλου.

Οἱ Πέρσαι… ἔστησαν τὸν στόλον ἐν ἡμικυκλίῳ.
Ἀλλ’ οἱ Ἕλληνες,
ὥσπερ λεόντων κεφαλαὶ, ἐμβόλισαν.

Ὕδατα ἐκοκκίνισαν·
σινιάλα, φλόγες, συντριβή·
τὰ Περσικὰ πλοῖα ἐν φρυγμῷ.

Πρὶν νὰ ἀνασάνῃ ὁ ἐχθρός,
ὁ Κίμων ἀπέβη μὲ τοὺς ὁπλίτας.

Ἀκολούθως, ὁ περσικὸς στρατὸς κινήθηκε ἐναντίον τοῦ ἑλληνικοῦ στόλου, ὁ ὁποῖος εἶχε πιθανότατα 

ἐπίσης ἀγκυροβολήσει, γιὰ νὰ καταλάβει τὰ περσικὰ πλοῖα. 

Παρὰ τὴν κούραση τοῦ στρατοῦ του, ὁ Κίμων διεῖδε ὅτι οἱ ἄντρες του εἶχαν ὑψηλό 

ἠθικὸ καί, γι'αυτό, ἀποφάσισε νὰ ἀποβιβάσει τοὺς ὁπλῖτες καὶ νὰ ἐπιτεθεῖ στὸ περσικό 

πεζικό. 

Ἀρχικά, οἱ Πέρσες ἀπώθησαν τὴν ἐπίθεση, ἀλλὰ (ὅπως καὶ στὴ Μυκάλη) οἱ Ἕλληνες 

ὁπλῖτες ἀναδείχθηκαν ἀνώτεροι, χάρη στὸν βαρὺ ἐξοπλισμό τους καὶ κατατρόπωσαν 

τοὺς ἀντιπάλους τους. 

Κατὰ τὴν ἄτακτη ὑποχώρησή τους, τόσο οἱ Πέρσες στρατιῶτες 

ὅσο καὶ τὸ στρατόπεδό τους αἰχμαλωτίστηκαν ἀπὸ τὸ νικηφόρο ἑλληνικὸ στρατό. 

Ἡ νίκη ποὺ κανείς δὲν τραγούδησε… μα ὁ κόσμος ἀλλοιώθηκε.»

Ὁ Θουκυδίδης ὑποστηρίζει ὅτι διακόσια φοινικικὰ πλοῖα κατελήφθησαν καὶ ἀκολούθως καταστράφηκαν, 

Ὡστόσο, σύγχρονοι μελετητὲς κρίνουν ὡς ἐξαιρετικὰ ἀπίθανο νά 

αἰχμαλωτίστηκε ἕνας τόσο μεγάλος ἀριθμὸς ἐχθρικῶν πλοίων κατὰ τὴ διάρκεια μιᾶς 

τόσο σύντομης ναυμαχίας. 

Ἐὰν ὁ ἀριθμὸς ποὺ παραδίδει ὁ Θουκιδύδης εἶναι ἀκριβής, τότε πρόκειται μᾶλλον γιὰ ἐγκαταλειφθέντα ἀπὸ τοὺς ἡττημένους πλοῖα ποὺ κατελήφθησαν καὶ παραδόθηκαν στὴν πυρὰ ἀπὸ τοὺς νικητὲς μετὰ τὸ τέλος της 

ναυμαχίας, ὅπως συνέβη καὶ στὴ Μυκάλη. 

 Διπλὴ μάχη.
Ἐπὶ ξηρᾶς, οἱ Ἕλληνες ὥσπερ βροντὴ θεϊκή·
ἔσφαξαν, ἔκαυσαν, ἔθραυσαν
ὅ,τι ἀπέμεινε ἐκ Περσικῆς δύναμης.
Ἐντός ἡμέρας,

κατεστράφη στόλος καὶ στρατὸς ὁλόκληρος.

Ὁ Πλούταρχος ἀναφέρει ὅτι διακόσια πλοῖα κατελήφθησαν, πέραν τῶν ὅσων 

καταστράφηκαν ἢ διέφυγαν. Ὅπως γράφει ὁ Κόκγουελ, ὁ ὅρος «καταστράφηκαν», 

στὴν προκειμένη περίπτωση, πιθανῶς νὰ σημαίνει ὅτι βυθίστηκαν κατὰ τὴ διάρκεια της 

ναυμαχίας, καθὼς θεωρεῖται σχεδὸν βέβαιο ὅτι οἱ Ἕλληνες κατέστρεψαν καὶ ὅσα πλοῖα 

κατέλαβαν (ὅπως φαίνεται, ἄλλωστε, νὰ ὑπονοεῖ ὁ Θουκυδίδης). 

Ὅπως προκύπτει ἀπὸ τὰ ἀνωτέρω, οἱ ἀριθμοὶ ποὺ δίδουν ὁ Θουκυδίδης καὶ ὁ Πλούταρχος

 παρουσιάζουν ὁμοιότητες ἀλλὰ δὲ συμπίπτουν.

 Πάντως, σὲ καμία πρωτογενῆ πηγὴ δέν ὑπάρχουν ἐκτιμήσεις γιὰ τὸ μέγεθος τῶν ἀνθρώπινων ἀπωλειῶν

 τῶν δύο ' ἀντιμαχόμενων παρατάξεων. 

«Καὶ ὅμως… ἔχει πολλά ἀκόμη ὁ Εὐρυμέδων νὰ μαρτυρήσῃ

Ὁ Πλούταρχος ὑποστηρίζει πώς, μετὰ τὴ διπλῆ του νίκη, ὁ Κίμων συνέχισε νὰ εἶναι 

ἰδιαίτερα δραστήριος καὶ ἔσπευσε μὲ τὸ στόλο του νὰ ἀνακόψει τα ὀγδόντα φοινικικά 

πλοῖα ποὺ περίμεναν οἱ Πέρσες. Σύμφωνα πάλι μὲ τὸν Πλούταρχο, ἀφοῦ αἰφνιδίασε 

τοὺς Φοίνικες, αἰχμαλώτισε ἡ κατέστρεψε ὁλόκληρο τὸ στόλο τους. Ὡστόσο, 

ὁ Θουκυδίδης δὲν ἀναφέρει τὸ περιστατικὸ αὐτό, μὲ ἀποτέλεσμα ἀρκετοὶ μελετητές 

ἂν ἀμφιβάλλουν ἂν ἡ συγκεκριμένη ναυμαχία ἔλαβε ὄντως χώρα. 

Αποτελέσματα

Σύμφωνα με τον Πλούταρχο, ο Πέρσης βασιλιάς (πιθανότατα ο Ξέρξης) συμφώνησε
να υπογράψει μια ταπεινωτική συνθήκη ειρήνης μετά τη μάχη του Ευρυμέδοντα.

 Όπως, όμως, παραδέχεται ο Πλούταρχος, άλλοι συγγραφείς αρνούνται ότι συνήφθη 

συνθήκη ειρήνης μετά την εν λόγω μάχη και θεωρούν ότι είναι είναι πιο λογικό αυτή 

να υπογράφηκε μετά την κυπριακή εκστρατεία (450 π.Χ).

Σύμφωνα με μια εναλλακτική ερμηνεία των γεγονότων από τον Πλούταρχο, ο Πέρσης

 βασιλιάς ενεργούσε σαν να είχε υπογράψει ταπεινωτική συνθήκη ειρήνης, φοβούμενος
να αντιμετωπίσει εκ νέου σε μάχη τους Έλληνες. Βάσει των εκτιμήσεων σύγχρονων
ιστορικών, κρίνεται μάλλον απίθανη η υπογραφή της συνθήκης μετά την παρούσα μάχη.

«Ἡ νίκη ποὺ κανείς δὲν τραγούδησε… μα ὁ κόσμος ἀλλοιώθηκε.»

 — Ἡ Ἀπόηχος τῆς Νίκης

Ἡ γῆ τῆς Παμφυλίας ἐσείσθη.

Καὶ οἱ πόλεις τῆς Μικρᾶς Ἀσίας
ἤρχισαν νὰ λύουσι τὰ δεσμὰ.

Συμμαχίαι Ἑλληνικαί
ἔστειλαν ἀγγέλους εἰς τὰς μητροπόλεις·

«Ἐνίκησεν ὁ Κίμων.
Οὐδεὶς Πέρσης ἀπέμεινεν πρὸς δυσμὰς τοῦ Εὐφράτου».

Καὶ οἱ Ἀθηναῖοι, ἐν ἐκκλησίᾳ,
ἔκλαιον, ἔχαιρον, καὶ ἀνεβόων:
«Μέγας ὁ Κίμων·
Μέγιστος ὁ Ἑλληνισμὸς!»
Ἐλυτρώθησαν πόλεις,
ἐξηφανίσθη φόβος.

Ἡ νίκη τοῦ Κίμωνα στὸν Εὐρυμέδοντα εἶχε ἰδιαίτερη σημασία, καθὼς ἐλαχιστοποίησε τὴν ἀπειλὴ νέας περσικῆς εἰσβολῆς στὴν Ἑλλάδα. Παράλληλα, φαίνεται νὰ ἀνέστειλε, τοὐλάχιστον μέχρι τὸ 451 π.Χ., κάθε προσπάθεια τῶν Περσῶν νὰ ἀνακτήσουν τὶς ἑλληνικὲς πόλεις τῆς Μικρᾶς Ἀσίας. Ἡ ἔνταξη περισσότερων ἀπὸ αὐτὲς τὶς πόλεις (εἰδικότερα δὲ πόλεων τῆς Καρίας) στὴ Δηλιακὴ Συμμαχία πιθανότατα ἀκολούθησε τὴν ἐκστρατεία τοῦ Κίμωνα στὴν περιοχή.

– Ἡ Ἐπιστροφή τοῦ Κίμωνα 

•      Κίμων στην Αθήνα – ἀφιερώσεις, θυσίες, Μαντεῖα
•           Θρίαμβος καὶ σκιά (εξορία μετά...)
•            

«Ὁ νικῶν… οὐκ ἀεί ἐστι δοξασμένος. Ἀλλ’ ὁ Ἀληθῶς εὐσεβῶν, μνημονεύεται ὑπὸ Θεῶν.»

Ἀπὸ τὴν ἄλλη, ὅμως, παρὰ τὴν ἀποφασιστικὴ νίκη τοῦ Κίμωνα, οἱ Ἕλληνες δὲ φαίνεται
νὰ ἀπέκτησαν κάποιο στρατηγικὸ πλεονέκτημα στὴ σύγκρουσή τους μὲ τοὺς Πέρσες.
Ἐὰν ἀποδεχθοῦμε ὡς ἡμερομηνία διεξαγωγῆς τῆς ἐκστρατείας του Εὐρυμέδοντα τὸ 466 π.Χ,
τότε ἡ ἐφεκτικότητα ποὺ ἐπέδειξαν οἱ Ἕλληνες μετὰ τὴ νίκη τους μπορεῖ νὰ ἐξηγηθεῖ
ἀπὸ τό ὅτι οἱ Ἀθηναῖοι καὶ οἱ σύμμαχοί τους ἀναγκάστηκαν νὰ μεταφέρουν σημαντικοὺς πόρους
καί δυναμικὸ ἀπὸ τὴ Μικρὰ Ἀσία στὴ Θάσο, ὥστε νὰ ἀποτρέψουν τὴν ἀπόσχιση τῆς
τελευταίας ἀπὸ τὴ συμμαχία. Σὲ ὅ,τι ἀφορᾶ τοὺς Πέρσες, ὅπως ἀναφέρει ὁ Πλούταρχος,
οἱ τελευταῖοι υἱοθέτησαν μιὰ ἰδιαίτερα ἀμυντικὴ στρατηγικὴ στὸ Αἰγαῖο κατὰ τὴ διάρκεια
τῆς δεκαπεαντίας ποὺ ἀκολούθησε τὴ μάχη.

Κίμων: Νεφέλη Δόξης καὶ Φθοράς

7. Συνέπειες – Ἡ Λήξη τῆς Περσικῆς Ἀπειλῆς 

•      Ολική συντριβή περσικής παρουσίας στη Μικρά Ἀσία

•      Η Ἀθηναϊκὴ ἡγεμονία εδραιώνεται

• Η αρχή της πνευματικῆς ακμῆς τῆς Ἑλλάδος

Ὁ περσικὸς στόλος ἦταν οὐσιαστικὰ ἀπὼν ἀπὸ τὸ Αἰγαῖο μέχρι τὸ 451 π.Χ, ἐνῷ τὴν ἴδια 

στιγμὴ τὰ ἑλληνικὰ πλοῖα δέσποζαν ἀνενόχλητα στὶς ἀκτὲς τῆς Μικρᾶς Ἀσίας. 

Ἡ ἑπόμενη μεγάλη ἐκστρατεία τῆς Δηλιακῆς Συμμαχίας κατὰ τῶν Περσῶν θὰ διεξαγόταν 

στὴν Αἴγυπτο τὸ 460 π.Χ., ὅταν οἱ Ἀθηναῖοι ἀποφάσισαν νὰ ὑποστηρίξουν μιὰ ἐπαναστατική 

κίνηση κατὰ τῆς περσικῆς αὐτοκρατορίας. Ἡ ἐν λόγῳ ἐκστρατεία θὰ διαρκοῦσε 6 ὁλόκληρα 

χρόνια, πρὶν τερματισθεῖ μὲ καταστροφικὰ ἀποτελέσματα γιὰ τοὺς Ἀθηναίους. 

Κίμων: 

Ἀλλ’ ὁ ἥρως τῆς μάχης
οὐκ ἐγευσάμενος τὴν πλήρην δόξαν…

Ὁ Κίμων ὑπέστη φθόνον,
κατηγορίαι, καὶ ἐξορίαι.

Ἡ πόλις, ἡ Ἀθηνᾶ,
ὥσπερ καὶ πρὶν μὲ τὸν Θεμιστοκλέα,
ἔδειξεν ὅτι τὸν ἥρωα
ἀγαπᾷ μὲν ὡς χρήσιμον,
ἀλλὰ φοβεῖται αὐτὸν ὡς μέγα.

Καὶ ὁ Κίμων, πικραμμένος μὲν,
ἀλλὰ σταθερὸς,
ἀνεχώρησε μὲ τὸ πλοῖον,
πρὸς ἄλλην στρατείαν…
ὅπου καὶ ἐτε1εύτησεν, μαχόμενος.

• 9. Κάλεσμα στον θεατή – Μήνυμα (20:00–21:00)
• Τί σημαίνει Εὐρυμέδων σήμερα; Ποιες μάχες μάς καλούν;
• Αφήγηση με φόντο ερείπια, μουσική ἐλαφρῶς μελαγχολική
• Κλείσιμο με το λογότυπο και κάλεσμα:
• 
  

• Μάχη τοῦ Εὐρυμέδοντα

Ἡ Μάχη τοῦ Εὐρυμέδοντα
δὲν ἦτο μόνον νίκη στρατιωτική·
ἦτο ἱεροπραξία.

Ἐκεῖ, ἐν τῷ ποταμῷ,
ὁ Περσικὸς ζόφος
ἐπνίγη.

Καὶ ἡ Ἑλλὰς,
σὺν λόγῳ, δόρῳ, καὶ πίστει,
ἔδειξεν ὅτι
ἄνθρωπος ἐλεύθερος νικᾷ θεοποιημένον τύραννον.

Ἡ ἱστορία ἐχάραξεν γραμμὴν:

ἀπὸ τοὺς Μηδικοὺς πολέμους
πρὸς τὴν ἐπέκτασιν τοῦ πολιτισμοῦ.

Καὶ ὁ ποταμὸς ἔρρεεν.

Ὅχι μόνον ὕδωρ.
Ἀλλὰ τὸ αἷμα τῆς μνήμης.

• Ἐνθάδε ἐχάραξεν ὁ Ἑλληνικὸς Κόσμος

• τὸ σύνορον μεταξὺ Ἐλευθερίας καὶ Δεσποτείας.

• Ὅτε ἡ λόγχη ἔγραψε ἀντὶ πέννας·
• Ὅτε ὁ ποταμὸς ἐγένετο σύμβολον.

«Ἐὰν εἶ σπέρμα Ἑλλήνων, ἔλα νὰ θυμηθῇς. Κάνε ἐγγραφή.»

• 🌀
  
  Το Μυστικό του Ευρυμέδοντα
  
  
  
  Γιατί η μάχη αυτή σχεδόν λησμονήθηκε;

• 

Ἡ ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΠΛΑΤΑΙΩΝ ''Ογδόη

 

( 27^η Μεταγειτνιωνος 479 π.χ )

<< οὗ ποιήσομαι περί πλείονος τὸ ζῆν

τῆς ἐλευθερίας >>

Ἀπόδοσις : << Δὲν θὰ προτιμήσω τὴν

ζωῇ ἀπὸ τὴν ἐλευθερία >>

( Ἀρχὴ Ὅρκου τῶν Πλαταιομάχων )

Ὁ Ξέρξης συντετριμμένος ἐπέστρεψε στὴν Περσία ὅπου ἔπεσε στὴν ἀγκαλιὰ τῆς συζύγου του Ἐσθήρ καί ἐπεδόθη στὴν ..... τρυφηλή ζωὴ , ἀφοῦ ἔπεσε σὲ πλήρη ἀδράνεια.

 Δολοφονήθηκε τὸ 465 ἀπὸ τὸν στρατηγὸ τοῦ Ἀρτάβανο τὸν Ὑρκάνιο , ὁ ὁποῖος συνέπραξε μὲ τὸν εὐνοῦχο Μιθριδάτη ^{Διοδωροσ σικελιωτης <<βιβλιοθήκη >> ΙΑ΄ 60} ὅπως γνωρίζουμε ἀπὸ τὴν προηγούμενη ἑνότητα, ὁ Ξέρξης εἶχε ἀφήσει τὸν Μαρδόνιο – Μαρδοχάϊ στὴν Ἑλλάδα μέ πολυάριθμο στρατό.

Ὁ Μαρδοχάϊ ἤθελε νὰ ἀφανίσει τὴν Ἑλλάδα δὲ μποροῦσε νὰ ἀφήση τὴν ἀπάνθρωπη ἀποστολή του παρ΄ ὅλη τὴν συντριβὴ ποῦ ἔπαθαν οἱ βάρβαροι στὴν Σαλαμῖνα , ἀλλὰ καὶ κατὰ τὴ ὑποχώρησή τους. Ἕνας ἐλεεινός μισέλλινας ὅπως καὶ ἡ ἀνεψιά τοῦ Ἐσθήρ ..169    < Ἐσθήρ >>: Α΄, 2,5- 14 ΚΑῚ δ΄6, 1-10 καὶ ἀλλοῦ στὸ ἴδιο κεφάλαιο .      

Ἡ καταγωγὴ δὲν πρέπει νὰ λησμονεῖται :

Ὁ Μαρδόνιος διεχείμασε στὴν Θεσσαλία ἀπ΄ ὅπου .ἄρχισε νὰ κινεῖται διπλωματικῶς . 

 Ἤθελε νὰ διχάσει τοῦς Ἕλληνες.

Οἱ φύλακες , ὅμως , εἶχαν τὴν γνώση καὶ κατὰ τὴν παραμονή του Θεμιστοκλέους στὴν Σπάρτη, χειμών 480 μὲ 479 , κατέστρωσαν τὸ σχέδιο γιὰ ἐνδεχόμενο πόλεμο μὲ τοῦς βάρβαρους .

Ὁ Μαρδόνιος ἔστειλλε στὴν Ἀθήνα τίς προτάσεις του, οἱ ὁποῖες κατέληγαν στὴν σύνοψη :

α) Διεύρυνση τοῦ Ἀττικοῦ ἐδάφους 

β) αὐτονομία , καὶ 

γ) ἀνοικοδόμηση τῶν Ναῶν , κτιρίων κλπ. 

Οἱ Ἀθηναῖοι , μέσο τοῦ Ἀριστείδη , τοῦ ἐδωσαν τὴν ἀπάντηση ποῦ τοῦ ἔπρεπε : << Ἄν ἀνατείλει ὁ Ἥλιος ἀπὸ τὴν δύση, τότε θὰ συμμαχήσουμε μὲ τὸν βάρβαρο >> !

 καὶ ὅσο ὁ ἥλιος ἀκολουθεῖ τὴν ἴδια πορεία στὸν οὐρανὸ , ἐμεῖς οἱ Ἀθηναῖοι , δὲ θὰ συμμαχήσουμε ποτὲ .

 Ἀντιθέτως θὰ ἀντιστεκώμεθα χωρὶς ἀνάπαυση, ἔχοντες τίς ἐλπίδες μας στοὺς θεοὺς καὶ τοῦς ἥρωες μας , τοῦς ὁποῖους ἐκεῖνος περιφρονεῖ , πυρπολῶντας τοῦς Ναούς καὶ τὰ ἀγάλματα >> ^{ἩΡΟΔΟΤΟΣ : << ἱστορία . Η΄143}

Οἱ Ἀθηναῖοι στέλνουν μήνυμα γιὰ βοήθεια ἀπὸ τὰ ἀδέλφια του τῆς Σπάρτης : << Πρίν ἐμφανισθεῖ - ὁ Μαρδόνιος - πάλι στὰ ἐδάφη μας θὰ πρέπει νὰ τὸν ἀντιμετωπίσουμε στὴν Βοιωτία .

 Ὁδηγῆστε τὸν στρατὸ στὸ πεδίο τῆς μάχης μὲ τὴν μικρότερη δυνατὴ καθυστέρηση ( στρατιήν ὥς τάχιστα ἐκπέμπετε ) . ^{ἔνθ ,ἄν Η΄, 144}

Ὅμως .... Νέος ξεριζωμός τῶν Ἀθηναῖων , λοιπόν. 

Ἐπιβιβάζονται στὰ πλοῖα καὶ πηγαίνουν στὴν Σαλαμῖνα. 

Ὁ Μαρδόνιος βρίσκει τὴν Ἀθήνα ἔρημη καὶ εἰδοποιεῖ τὸν Ξέρξη ὅτι κατέλαβε.

Ὁ Ξέρξης , λόγο τῆς στενοχώριας του , ἀπολάμβανε τὴν ἀγκαλιὰ της Ἱουδαῖας συζύγου του Ἔσθηρ καὶ δὲν ἔδωσε σημασία ...

Ὁ Μαρδόνιος ἀποστέλλει στὴν Σαλαμῖνα τὸν Ἑλλησπόντιο μὲ προτάσεις << εἰρηνιστάδικες >> καὶ << λύσιν >> συμβιβασμοῦ >>.

Οἱ Ἀθηναῖοι ὅμως, οὔτε γιὰ εἰρήνη οὔτε γιὰ συμβιβασμούς ἤθελαν νὰ ἀκούσουν !

Τότε ἕνας πολιτικὸς , ὁ βουλευτὴς Λυκίδης

( τῶν δὲ βουλευτῶν Λυκίδης ) εἶπε ὅτι , << μᾶς συμφέρουν οἱ προτάσεις τοῦ Μαρδονίου >> Οἱ Ἀθηναῖοι , τότε , ἐξοργίσθησαν καὶ περικύκλωσαν τὸν λιθοβόλησαν !

Τὸν Μουρυχίδη τὸν Ἑλλησπόντιο τὸν ἄφησαν νὰ πάει στὸ κάλὸ του....

Αὐτὴ ἦταν οἱ τύχη τῶν << εἰρηνιστάδων >> ἐκεῖνες τίς ἐποχές .

Τότε ἡ τιμὴ τῆς πατρίδος δὲν ἐσήκωνε συμβιβασμούς .

Τὸν λόγο τώρα ἔχουν τὰ ὅπλα !

Ὁ Μαρδοχάϊ ἡ Μαρδόνιος δίδει διαταγὴ νὰ πυρποληθεῖ ὅλη ἡ Ἀττικὴ .

 Τὸ βαρβαρικὸ ἱππικὸ καταστρέφει τὴν Μεγαρίδα , διὰ πυρὸς καὶ σιδήρου τὰ πάντα ! 

Ὁ ἄνανδρος Ἰουδαῖος δὲν ἦρθε πρόσωπο μὲ πρόσωπο μὲ τοῦς Ἀθηναῖους ! ^{ἔνθ ἄν Θ΄13}

Οἱ Πέντε Ἔφοροι τῆς Σπάρτης δὲν δίδουν διαταγή νὰ ξεκινήσει ὁ στρατὸς ἀπὸ Ἰσθμὸ !

Οἱ Ἀθηναῖοι στέλλουν ἀντιπροσώπους καὶ τοῦς ἐπικρίνουν. 

Ὁ λαὸς τῆς Σπάρτης διαμαρτύρεται γιὰ τὴν ἀποφασιστικότητα τῶν Ἐφόρων . << Ἡ Ἑλλάς χάνεται, ἀφυπνισθῆτε καὶ τὰ Ὑακίνθια ποῦ ἑορτάζουμε μπορεῖ ἀργότερα νὰ μὴν τὰ ἑορτάζουμε μπορεῖ ἀργότερα νὰ μὴν τὰ ἑορτάζουμε Ἑλληνικά ! 

Μὴν ἀναβάλλετε πάλι αὔριο καὶ συνεχῶς αὔριο ! >>

Οἱ Ἀθηναῖοι μὲ ρημαγμένη τὴν πόλη τους καὶ καρβουνιασμένη τελείως , λαχταροῦν μία ἀπάντηση ... Ξημερώνη ἡ ἑπόμενη μέρα.

Μὲ τοῦς συγκινημένους Ἀθηναῖους καὶ τὸν Σπαρτιατικό λαό νὰ παραληρεί , κατευοδῶνοντας τὰ παλικάρια του , ἡ φοβερή στρατιωτική μηχανή τῆς Σπάρτης Ξεκινά !!

Δέκα χιλιάδες στρατιῶτες , μὲ συνοδεία ἀπὸ ἐπτὰ (!) εἵλωτες ὁ καθένας στρατιώτης καὶ ἀρχηγὸ τὸν βασιλέα Παυσανία, ὁ ὁποῖος ἐκτελοῦσε χρέη ἐπιτρόπου τοῦ ἀνήλικου βασιλέως καὶ ἀνεψιοῦ τοῦ Πλειστάρχου, γιοῦ τοῦ ἀδελφοῦ τοῦ Λεωνίδα τοῦ Α΄ τοῦ ἡμίθεου τῶν Θερμοπυλῶν .

Τὸ θέμα τῆς στρατίας εἶναι ἐπιβλητικό καὶ μεγαλοπρεπὲς !

Ὁ Παυσανίας, ἄξιος ἡγέτης , ἀποστέλλει τὸν ἀγγελιαφόρο Θαρσία στὴν Σαλαμῖνα γιὰ νὰ ἀναγγείλει στοὺς Ἀθηναῖους τὸ χαρμόσυνο γεγονὸς .

 Τὸ τὶ γίνεται στήν Σαλαμῖνα μὲ τὴν ἀναγγελία τῆς εἰδήσεως , δὲ περιγράφεται !

Τὴν ἴδια ὥρα ὅμως , στὴν Θῆβα , ὁ ἄρχοντας Ἀτταγίνος , γιὸς τοῦ Φρύωνος παρέθετε μεγαλοπρεπές γεῦμα στὸν Ἰουδαῖο Μαρδόνιο καὶ σὲ πενῆντα ἄλλους << τῶν Περσῶν λιγιμωτάτους >> .

Αὐτός ὁ αἰσχρός Ἀτταγγίνος μαζί μὲ τὸν Τιμηγενίδη , ἦσαν ἐπικεφαλὴς τῆς << φιλομιηδηκὴς >> ἡγεσία τῶν Θηβαίων. ^{Ἔνθ ἄν θ΄86-88}

Ἄς ἔρθουμε γιὰ λίγο σ΄ αὐτὸ τὸ περιβόητο << ποιευμένον δεῖπνον >> ποῦ μᾶς διασώζει -τὸ γεγονός - ὁ Ἡρόδοτος μέσω του πληροφοριοδότη του Θερσάνδρου του Ὁρχομενίου ! 

( Εἶναι ἡ τελευταία φορὰ ποῦ ὁ Ἡρόδοτος ἀποκαλύπτει τὸν πληροφοριοδότη του στὰ ἐννέα βιβλία τῆς <<Ἱστορίας του! >> ^{Οἱ ἄλλες ἀναφορές δίδονται στὴν << ἱστορία >> τοῦ στά ἐξῇς Β΄ -55-Γ΄, 55ΚΑῚ Δ΄ 76}

Διαβάζουμε λοιπόν στὴν << Καλλίπολη >> ( Θ΄) παράγραφος 16 :

<< Ὁ Ἀτταγίνος ἐκάλεσε καὶ πενῆντα Θηβαίους στὸ δεῖπνο .

Πρίν ἀρχίσει τὸ δεῖπνο λέγει πῶς οἱ Ἕλληνες( σ.σ. Ποῦ τοῦ εἶδε ὁ ἀλητήριος;) καὶ οἱ Πέρσες δὲν χωρίσθηκαν καὶ στὰ ἀνάκλιντρα θὰ καθήσουν ἐναλὰξ, δηλαδὴ ἕνας Ἕλληνας ἕνας Πέρσης .

 Ἕνας Πέρσης καθόταν δίπλα στὸν Θέρσανδρο καὶ τὸν ἐρώτησε στὰ Ἑλληνικὰ ἀπὸ ποῖα πόλη ἦταν .

Ὁ Πέρσης ἄρχισε νὰ τοῦ λέγει συγκινημένος ὅτι ἀφοῦ φάγαμε καὶ κάναμε σπονδί μαζί συγκινημένος ὅτι φάγαμε καὶ κάναμε σπονδή μαζί ( ὁμόσπονδος ἐγένετο ) θὰ σοῦ πῶ κάτι γιὰ νὰ θυμάσαι τὴ σωστὴ κρίση μου . 

Βλέπεις αὐτούς τοῦς Πέρσες ποῦ κάθοταν ἐδῶ καὶ τὸ ὑπόλοιπο στράτευμα ποῦ εἶναι κάτω στὸν ποταμὸ; 

Πολύ γρήγορα, ἐλάχιστοι ἀπ΄ αὐτοὺς θὰ ἐπιζήσουν, διότι αὐτὸ ποῦ ὥρισε ὁ Θεός , δὲν μπορεῖ κανεὶς νὰ τὸ ἀλλάξει ! 

Ἡ χειρότερη συμφορὰ ποῦ βρίσκει ἕναν ἄνδρα εἶναι νὰ γνωρίζει πολλὰ καὶ νὰ μὴν ἔχει τὴν δύναμη ἀντιδράσεως >>!

Τί ἐγνώριζε ὁ Πέρσης στρατηγός ; Γιὰ νὰ εἶδε κάτι στὸ ὄνειρό του, δὲν τὸ πιστεύω ὅτι καὶ ἄν μου πεῖτε !

Ὁ Μαρδοχάϊ πληροφορεῖτε ἀπὸ Ἀργεῖους προδότες ὅτι , οἱ Σπαρτιᾶτες ἔχουν ξεκινήσει γιὰ << νὰ σὲ ἀντιμετωπίσουν >>.

Οἱ δύο στρατοί ἀντιπαράσσονται στὶς Πλαταιές .

Ὁ Ἑλληνικός Στρατός ὑπὸ τὴν Ἀρχιστρατηγία τοῦ Παυσανία , γιὸ τοῦ κλεομβρότου , γιὰ πρώτη φορὰ (!) ἀπαριθμεῖ πλέων τῶν 100.000 ἀνδρῶν .

Ἡ Ἑλληνική στρατία ἀποτελεῖται ἀπὸ 40.000 βαρέως ὁπλισμένους ἄνδρες καὶ 70.000 ψηλοὺς . Διακρίνουμε καὶ 600 ἡρωικούς Ἐρετριεῖς ποῦ ἦλθαν γιὰ νὰ ἐκδικηθοῦν τὸ << διά πυρός καὶ σιδήρου >> πέρασμα τῶν ἀνθελλήνων βαρβάρων ἀπὸ τὴν Ἱερή πόλη τους !

Ποιὸ κάτω εἶναι παρατεταγμένοι 2.000 Θεσπιεῖς μὲ στρατηγὸ τὸν ἀδελφό του Ἡμίθεου δημοφίλου , ποῦ ἔπεσε στὶς Θερμοπύλες , Τί σύμπτωσις : 

Δύο ἥρωες ἔπεσαν στὶς Θερμοπύλες , Λεωνίδας καὶ Δημόφιλος , τὰ ἴδια τ΄ ἀδέλφια του στίς Πλαταιές ἑτοιμάζουν νὰ πολεμήσουν τὸν Ἴδιο ὠχρό , Παυσανίας καὶ Νίκων !

Ἡ παράταξη τῶν Ἑλλήνων, εἶναι μεγαλοπρεπής ! 

Στὸ τιμητικὸ δεξιό κέρας παρατάσσονται οἱ Σπαρτιᾶτες . 

Δίπλα τους εἶναι οἱ Τεγεάτες , ἔπειτα οἱ Κορίνθιοι , καὶ κατόπιν οἱ ὑπόλοιποι Ἕλληνες . 

Ἀριστερὰ εὑρίσκονται οἱ Ἀθηναῖοι , μὲ στρατηγό τὸν Ἀριστείδη. 

Ἀρχιστράτηγο τῶν Ἑλλήνων εἶναι ὁ Σπαρτιάτης Παυσανίας .

Τότε τὰ Ἱερὰ Τέκνα τῆς Ἑλλάδος , ὑψώνουν τὸ δεξί τους χέρι καὶ δίδουν τὸν ἀκόλουθο ὅρκο :

<< Οὗ ποιήσομαι περί πλείονος τὸ ζῆν τῆς ἐλευθερίας οὐδ΄ ἐγκαταλείψω τοῦς ἡγεμόνας , οὔτε ζῶντας ἀποθανόντας , ἀλλὰ τοῦς ἐν τὴ μάχη τελευτήσαντας τῶν συμμάχων ἅπαντας θὰψω . 

Καὶ κρατήσας τῷ πόλεμο τους βαρβάρου τῶν μὲν μαχησάντων ὑπέρ τῆς Ἑλλάδος πόλεων οὐδεμία ἀνάστατον ποιήσω , τας δὲ τὸ βαρβάρου προελομένας ἀπάσας δεκατεύσω ´ καὶ τῶν Ἱερὸν τῶν ἐμπρησθέτων καὶ καταβληθέντων ὑπὸ τῶν βαρβάρων οὐδέν ἀνοικοδομήσω παντάσιν, ἄλλ΄ ὑπόμνημα τοῖς ὲπιγιγνομένοις ἐάσω καταλείπεσθε τῆς τῶν Βαρβάρων ἀσεβείας >>.

Ἀπόδοσις : << Ὁρκίζομαι ὅτι : Δὲν θὰ προτιμήσω τὴν ζωὴ ἀπὸ τὴν ἐλευθερία , οὔτε θὰ ἐγκαταλείψω τοῦ ἀρχηγούς , οὔτε ζῶντες οὔτε νεκροῦ, ἀλλὰ αὐτούς ποῦ ἔπεσαν στὴν μάχη , τοῦς συμμαχητάς μου ὅλους θὰ θάψω . 

Καὶ ἄν νικήσω τοῦς βαρβάρους στὸν πόλεμο , ἀπὸ τὶς πόλεις ποῦ πολέμησαν ὑπὲρ τῆς Ἑλλάδος καμία δὲν θὰ καταστρέψω. 

Ἐκεῖνες δὲ οἱ ὁποῖες ἐντάχθησαν μὲ τοῦς βαρβάρους , θὰ τὶς ὑποχρεώσω ὅλες νὰ πληρώσουν τὸ δέκατον .

 Καὶ ἀπὸ τοῦς Ναούς οἱ ὁποῖοι κάηκαν καὶ κατερρίφθησαν ἀπὸ τοῦς βαρβάρους κανέναν δὲν θὰ ἀνοικοδομήσω ἀλλὰ θὰ ἀφήσω νὰ παραμείνουν ( ὡς ἐρείπια ) στοὺς μεταγενέστερους , ὥς ὑπενθύμιση τῆς ἀσέβειας τῶν βαρβάρων >>!

Τὰ Ἱερὰ Τέκνα τῆς Ἑλλάδος ἐφορμοῦν κατὰ τῶν βαρβάρων . 

Ἡ νίκη τῶν << Γιῶν τῶν Θεῶν >> εἶναι συντριπτική !

 Οἱ βάρβαροι πληρώνουν τὴν ἀσέβεια τους πρὸς τὴν Ἱερὰ Γὴ ποῦ λέγεται ΕΛΛΑΣ ! Οἱ σάλπιγγες τοῦ Ἄρεως ἀντηχοῦν παντοῦ .

Ὁ Ἰουδαῖος Μαρδόνιος λαμβάνη << τὸ δῶρο >> τῶν Ἑλλήνων σὲ τέτοιες περιπτώσεις ! 

Πέφτει νεκρός ἀπὸ τὸ ξίφος τοῦ Σπαρτιάτη τοῦ Ἀριμνήστου .

 Νωρίτερα κάποιος πράγματι γενναῖος ἄνδρας, ὁ ἀρχηγός τοῦ βαρβαρικοῦ ἱππικοῦ Μασίστιος εἶχε σκοτωθεῖ.

Ἀπὸ τοῦς 300.000 βαρβάρους διεσώθησαν γύρω στοὺς 3.000. Ἐκτός ἀπὸ αὐτοὺς σώθηκαν καὶ τὰ τμήματα τοῦ στρατηγοῦ Ἀρτάβαζουν ποῦ εἶχαν ὑποχωρήσει νωρίτερα καὶ ἀριθμοῦσαν περί τοῦς 40,000 ἄνδρες .

Ὁ Ἑλληνικὸς Στρατός θρηνεῖ 91 Σπαρτιᾶτες , 16 Τεγεάτες καὶ 52 Ἀθηναῖους 178 Ἀπὸ τὰ ἀναρίθμητα καὶ πλουσιότατα λάφυρα τῶν Ἑλλήνων ποῦ κυρίευσαν ἀπὸ τοῦς βαρβάρους , μέγα μέρος ἀφιερώθη στὸν Ὀλύμπιο Δία , τὸν Ποσειδῶνα Ἴσθμιον καὶ στὸν Δελφικὸ Ἀπόλλωνα . 

Στὶς ἡρωικές Πλαταιές ἱδρύθηκε βωμὸς πρὸς τιμὴν τοῦ Ἐλευθερίου Διός , στὸν ὁποῖο ἐγράφη τὸ ἐπίγραμμα :

<< Τόνδε ποῦ Ἕλληνες Νίκης κράτει ἔργῳ Ἄρηος Πέρσας ἐξαλάσαντας , ἐλευθέρα Ἑλλάδι κοινόν ἰδρισάντο Διός βωμὸν Ἐλευθερίου >>.

Ἔρχεται ἡ Ἱερὴ στιγμὴ τῆς ταφῆς τῶν Ἡρώων ποῦ ἔπεσαν γιὰ τὴν Ἐλευθερία .

Οἱ σημαῖες κατεβαίνουν , δεῖγμα τιμῆς πρὸς τοῦς νεκρούς . 

Ἡ τελετή εἶναι ἐπιβλητικὴ .

Ἐκφωνοῦνται ἐπικήδειοι . Μετὰ τὴν ἐκτέλεση τοῦ Θρησκευτικοῦ καθήκοντος ἔρχεται ἡ ὥρα τῆς ἀπονομὴς τῶν << Ἀριστείων Ἀνδρείας >> . 

Πρῶτος ἀπ΄ ὅλους ἐτιμήθη ὁ Σπαρτιάτης Ἀριστὸδημὸς καὶ κατόπιν οἱ Σπαρτιάτες Φιλόκυνας , Ποσειδώνιος καὶ Ἀμοφάρετος . Ἀπὸ τοῦς Ἀθηναῖους ἐτιμήθη ὁ Σωφάνης , γιὸς τοῦ Εὐτυχίδη ἀπὸ τὴν Δεκέλεια. Ἐτιμήθη , ἐπίσης , ὁ Ἀρίμνηστος ποῦ ἐσκότωσε τὸν Μαρδόνιο .

Χαρακτιριστικὸ εἶναι αὐτὸ ποῦ ἔκανε ὁ Ἀρχιστράτηγος Παυσανίας : Καλεί τὸν ἀρχιμάγειρο τοῦ Μαρδονίου καὶ τοῦ λέγει τοῦ κυρίου του .

Σὲ λίγο ἕνα πλουσιπάροχο τραπέζι εἶναι γεμᾶτο. Τὸ τραπέζι εἶναι χρυσὸ, βεβαίως, ἀπὸ τὰ λάφυρα τῶν Ἑλλήνων .

Κατόπιν λέγει στὸν δικό του μάγειρο νὰ τοῦ μαγειρεύσει τὸν μέλανα ζωμὸ καὶ νὰ τὸν τοποθετήσει στὸ τραπεζάκι του .

Σὲ λίγο ὁ μέλας ζωμὸς καὶ τὸ κρίθινο ψωμὶ εἶναι στὸ τραπέζι τοῦ Παυσανία, τὸ ὁποῖο εἶναι ξύλινο καὶ ὄχι χρυσό !

Τότε στρέφεται στὸ Στράτευμα καὶ λέγει τὸ ἀθάνατο :

<< Σᾶς κάλεσα νὰ σᾶς δείξω τὴν ἀνοησία τοῦ Ξέρξη καὶ τοῦ ἀρχιστρατήγου του . Ἐνῶ εἶχαν αὐτὰ ( δείχνοντας τὸ πλουσιότατο γεῦμα στὸ χρυσὸ τραπέζι )

ἦλθαν νὰ μᾶς πάρουν αὐτά ( καὶ ἔδειξε τὸ λιτὸ πιάτο μὲ μέλανα ζωμό καὶ τὸ ψωμί)! >> Ἡ ἀνάμνηση τῆς μάχης τῶν Πλαταιῶν ἄρχισε νὰ ἑορτάζεται ἀπὸ τὴν ἑπομένῃ χρονία ( 478) κάθε ἔτος τὴν 18^η τοῦ Μαιμακηριώνος μηνός .

Ὁ ἄρχων τῶν Πλαταιῶν κάνοντας τὴν σπονδἠ ἔλεγε :

<<Προπίνω τοῖς ἄνδρασι τοῖς ὑπέρ τῆς Ἐλευθερίας τῶν Ἑλλήνων ἀποθανοῦσι >>. ΠΛΟΥΤΑΡΧΟΣ << Ἀριστείδης>> 212.

Κράτησα γιὰ τὸ τέλος ὡς ὑπενθύμιση σὲ κάποιους τὴν τιμωρία τῶν ἡγετῶν τῆς μηδίζουσας Θήβας ποῦ ὁ Παυσανίας τοῦς ἔστειλε στὸν ἰσθμὸ γιὰ τὰ ... περαιτέρω ! Ὅταν δὲ τοῦς ἔφεραν τοῦς γιοὺς τοῦ βρωμερου Ἀτταγγίνου , εἶπε : << Αὐτοί ὅπως ἔμαθα εἶναι Ἕλληνες ! Δὲν φταῖνε γιὰ τὴν προδοσία τοῦ πατέρα τους >>

Στὸν δὲ χάλκινο σῶμα ἀπὸ τοῦς τρεῖς ὄφεις συσπειρωμένους ὅπου στηριζόταν ὁ χρυσὸς τρίποδας τὸν ὁποῖο κατασκεύασαν οἱ Ἕλληνες μετὰ τὴν μάχη καὶ ἀφιέρωσαν στὸ Δελφικὸ Ἱερό τοῦ Ἀπόλλωνας ἐγράφησαν τὰ ὀνόματα τῶν << Ἑλληνίδων πόλεων >> ποῦ συνέτριψαν τὰ σκοτεινὰ καὶ ἀνθελληνικὰ σχέδια τῶν τότε παγκοσμιοιποιητῶν . Δυστιχώς “ << χριστιανισμός >> Ἀλάριχος , τὸ ἔλαβε ὡς λάφυρο καὶ τὸ μετέφερε στὴν Κωνσταντινούπολη , δίδοντὰς τὸ

ὡς ἀπόδειξη τοῦ << θεάρεστου ἔργου >>, στὸν μὴ Ἕλληνα αὐτοκράτορα τοῦ Βυζαντίου τὸν μισέλληνα Ἀρκάδιο ! Τὰ ὀνόματα τῶν πόλεων ἦταν τὰ ἐξῆς

<< Τὸ δὲ τὸν πόλεμον ἐπολέμεον >>

Λακεδαιμόνιοι ------- Κείοι

Ἀθηναῖοι --------- Μάλιοι

Κορίνθιοι ---------- Τένιοι

Τεγεάτες ---------- Νάξιοι

Σικνόνιοι ------------ Ἑρετριεῖς

Αἰγινάται ------------- Στυρές

Μεγαρεῖς ----------- Fαλείοι

Ἐπιδαύριοι --------- Ποτιδαιάτες

Ἐρχομένιοι ----------- ΛΕΥΚΑΔΙΟΙ

Φλειάσιοι -------- Fανακτορίες

Τροζάνιοι ----------- Fανακτορίες

''Ερμόνες ----------- Κύθνιοι

Τιρύνθιοι ---------- Σίφνιοι

Πλαταιές ---------- Ἀμβρακιόται

Θεσπιές ---------- Λεπρεάτες

Μυκάνες

Ἡ Ἑλλάς, ἄν καὶ διήλθε << διὰ πυρὸς καὶ σιδήρου >> , δὲν ἀφανίσθηκε !

 Στὶς Πλαταιές ἔριξε τὴν ταφόπλακα στοῦς

σκοτεινούς μισέλληνες Ξέρξη, Μαρδοχαίο - Μαρδοχάι , Ἐσθήρ , Ἀρτάβαζον καὶ ὅλο τὸ βαρβαροφοινικομάνι τῆς ἐποχῆς .

Αἰώνια ἄς εἶναι ἡ Ἱερὰ Μνήμη τῶν Πλαταιομάχων .

Συμπεράσματα - Ἀπόψεις

Εἶναι ἀναμφισβήτητο γεγονὸς κατὰ τῶν ἀνθελλήνων βαρβάρων εἶναι παγκόσμια . Διότι νικήσαμε ὅλον ἐκείνων τὸν συρφετὸ -

ἀνεμομάζωμα, δίδοντας κατεύθυνση – πορεία γιὰ πάρα πολλὰ χρόνια , στὴν στὴν πολιτιστικὴ καὶ καὶ ζωή της Ευρώπης,

Μπορεῖ νὰ κάηκε ἡ Ἑλλάδα , νὰ σκοτώθηκαν χιλιάδες Ἕλληνες ἀλλὰ ΕΠΙΖΗΣΑΜΕ , Διότι εἴμαστε Ἕλληνες !

Οἱ φοινικογεφυραῖοι πάντα συμμαχοῦσαν μὲ τοῦς Πέρσες γιὰ νὰ ἀφανίσουν τὸν Ἑλληνισμὸ , πρὸς τὶ αὐτὸ μῖσος Μὴν ἀναμένεται ἀπάντηση.......

Ὑπερασπισθήκαμε τὴν Ἐλευθερία καὶ στὴν συνέχεια μας ὡς Ἔθνους . Ἀγωνισθήκαμε γιὰ τὴν πνευματικὴ αὐτονομία του ἀνθρώπου . Αὐτὲς

εἶναι οἱ ἔνοιες ποῦ δὲν μποροῦν νὰ κατανοήσουν οἱ μισέλληνες ὅλον τὸν ἐποχῶν , ἀκόμη καὶ σήμερα !

Καὶ ἰδοῦ τὸ μήνυμα γιὰ <<κάποιους >> ποῦ νομίζουν ὅτι θὰ ἀφανισθεῖ ὁ Ἑλληνισμός !

Κατὰ τὴν ναυμαχία τῆς Μυκάλης , λίγες μέρες μετὰ τὴν νίκη στὶς πλαταιές , ὁ Σπαρτιάτης Ναύαρχος Λεωτυχίδης, κατέκαψε καὶ ἀφάνισε τὸν Περσοφοινικικὸ στόλο !

Ἡ χερσόνησος τῆς Μυκάλης εὑρίσκεται στὶς ἐκβολὲς τοῦ ποταμοῦ Μαιάνδρου στὴν Ἰωνία.

Μετὰ καὶ ἀπὸ αὐτὸ ποῦ ἔπαθαν οἱ Φοίνικες καὶ οἱ συγγενεῖς τους ποῦ ὁ φόβος τους ἀπὸ τίς συμφορές ποῦ τοῦς ἐπροξένησαν οἱ Ἕλληνες, μὲ τὸ δίκαιό τους φυσικά , ἦτο παροιμιώδης στὴν ἀρχαία ἐποχή .

Οὔτε ἐτόλμησαν νὰ σηκώσουν ξανὰ τὰ χέρια τους νἀ πειράξουν τὴν Ἑλλάδα , τους << περιποιήθηκε >> ὁ γιός τοῦ Μιλτιάδη, ὁ θρυλικός Κίμων, στὸ Κίτιον τῆς Κύπρου τὸ449 π.χ.

 Καταλάβατε γιατί σήμερα θέλουν τὸν Ἑλληνισμό νωθρό τρυφηλό, ἄβουλο ( ὅπως ὁ Ξέρξης ) καὶ ὄχι ἀγωνιστικὸ , πατριώτη μὲ ὑψηλό φρόνημα. Ἡ ἀπάντηση εἶναι εὐκολότατη ..