📌 Ἕνα βίντεο γιὰ ὅσους θέλουν νὰ κατανοήσουν τί σημαίνει νὰ εἶσαι Ἕλληνας, ὄχι ὡς τίτλος, ἀλλὰ ὡς τρόπος ζωῆς.
Ἑνότητες τῆς ἐλευθερίας Τουρκοκρατία
καὶ ὁ ἐθνικὸ ἀπελευθερωτικὸς ἀγῶνας τοῦ 1821
<< τὰ χελιδόνια καὶ θανάτου, Σοῦ μῆναν
μιὰν ἄνοιξη καινούργια, Ἑλλάδα, κι’
ἀπὸ τὸ τάφο σου γιγάντια γέννα...
ἀκόμα καὶ λίγο, κι’ ἀνασταίνεσαι ! >>
(‘Ἄγγελος Σικελιανός )
Ἐκεῖνα τὰ χρόνια μετὰ τὴν ἅλωση τῆς πόλης, ἦσαν πράγματι δύσκολα καὶ γεμᾶτα φόβο ἀπὸ τὶς καταστροφὲς καὶ τὶς λεηλασίες τῶν τούρκων!
Τήν ‘ἁρπαγὴ τῶν βρεφῶν ἀπὸ τὴν ἀγκαλιὰ τῆς Μάνας .
Ὅμως!
Ὁ Ἕλληνάς σκλάβος δὲν μπορεῖ καὶ ὅταν νοιώθει νὰ χάνεται, ἀκούγεται ἀπὸ τὸν οὐρανό ἢ φωνὴ τῶν ἱερῶν προγόνων του;
Ἐμπρός! Σὲ πόλες πυργῶν καὶ σ’ ἐπάλξεις!
Ὁρμᾶτε ὅλοι , κατάφρακτοι ριχθῆτε ,
πιάστε τὶς τάπιες καὶ στὶς πολεμίστριες
σταθεῖτε! Καὶ στὰ ξέπορτα ριιζῶστε
Μ’ ἄσειστο θάρρος καὶ τὸ πλῆθος μὴ φοβόμαστε
τὸν ἰ ἐπιδρομέα, Εἶναι μαζί μας ὁ θεός !
«Τι κάνει έναν λαό να μην πεθαίνει ποτέ;
Όχι τα όπλα. Όχι οι αριθμοί.
Αλλά η απόφαση να μη ζήσει σκλάβος.
Το 1821 οι Έλληνες δεν πολέμησαν για να ζήσουν.
Πολέμησαν για να αξίζουν να ζουν.
Γυναίκες, παιδιά και γέροντες διάλεξαν την ελευθερία αντί για τη ζωή.
Και έτσι έγραψαν ιστορία… με αίμα, θυσία και μνήμη.»
Ὁ Ἐθνικὸς Ἀπελευθερωτικὸς Ἀγῶνας τοῦ 1821 δὲν ἦταν ἁπλῶς μιὰ ἐξέγερση· ἦταν μιὰ κοσμοθεωρία ἐλευθερίας, μιὰ ἀγωνιστικὴ στάση ζωῆς ποὺ δίδαξε στὴν ἀνθρωπότητα πῶς ἐπιβιώνουν οἱ λαοὶ ὅταν ἀρνοῦνται νὰ ὑποταχθοῦν.
Μέσα ἀπὸ τὴ σκοτεινὴ περίοδο τῆς Τουρκοκρατίας, ὁ Ἑλληνισμὸς διατήρησε τὴν ταυτότητά του, τὴν πίστη του καὶ τὸ χρέος ἀπέναντι στὴν ἐλευθερία. Γυναῖκες, παιδιὰ καὶ γέροντες ἀντιμετώπισαν τὸν θάνατο χωρὶς φόβο, γιατί ἡ ἐλευθερία τοὺς τὸ ἐπέτρεπε.
Μάνες πολεμοῦσαν, μάνες ἔπεφταν σὲ γκρεμοὺς μὲ τὰ παιδιά τους γιὰ νὰ μὴ σκλαβωθοῦν. Στρατιῶτες προτίμησαν νὰ δώσουν τὰ πυρομαχικά τους στὸν ἐχθρό, παρὰ νὰ χρησιμοποιηθοῦν τὰ ἱερὰ μάρμαρα καὶ οἱ κολῶνες τῆς πατρίδας ὡς μολύβι.
Ἰδιαίτερη ἀναφορὰ γίνεται στὸν Ἱερὸ Λόχο καὶ στὴ μάχη τοῦ Δραγατσανίου (7 Ἰουνίου 1821), ὅπου ἱερολοχίτης, τραυματισμένος θανάσιμα, ἔγραψε μὲ τὸ ἴδιο του τὸ αἷμα:
«Ἀποθνήσκω ὑπὲρ Πατρίδος».
Μέσα ἀπὸ καταστροφές, σφαγές, παιδομαζώματα καὶ διωγμούς, μόνο οἱ Ἕλληνες ἐπέζησαν. Καὶ ἐπιβιώνουν ἀκόμη, γιατί ἡ ἐλευθερία συνοδεύεται ἀπὸ εὐθύνη, μνήμη καὶ ἀγῶνα.
Πράγματι ὃ Ἑλληνισμὸς δὲν ὑπετάγη στοὺς Τούρκους διότι ἐπλήρωσε ἀκριβὰ αὐτὸ τὸ τίμημα σὲ ψυχὲς μά, καὶ σὲ ἄψυχο ὑλικό.
Αὐτὴ ἄλλωστε εἶναι οἱ μοναδικὴ ἀπόδειξη.
Ἂν ὑπετάσσετο ὁ Ἑλληνισμὸς στὴν τουρκία, τότε γιὰ τὴ ἢ γενοκτονία , οἱ δολοφονίες , παιδομάζωμα καὶ οἱ πυρπολήσεις πόλεων , χωριῶν , ἐκκλησιῶν, σχολείων κ.λ.π;
Ἐξ ἄλλου ἔχουμε καὶ τὸν Στρατηγὸ Θεόδωρο Κολοκοτρώνη ποὺ μᾶς τὸ ὑπενθυμίζει, μὲ τὰ ἐπιβλητικὰ λόγια του;
τὸ γένους ποτὲ δὲν ὑποτάχθηκε στὸν σουλτᾶνο.
Εἶχε πάντα τὸν βασιλιᾶ του, τὸν στρατό του , τὰ κάστρα του.
Βασιλιᾶς του , ὁ Μαρμαρωμένος βασιλιᾶς , στρατός του οἱ Ἀρματολοὶ κὶ οἱ Κλέφτες , κάστρα του , ἠ Μάνη καὶ τὸ Σούλι !
Οἱ Παπποῦδες μᾶς , τότε, δὲν ἄντεχαν καὶ ξεσηκώθηκαν!
Ἔβλεπαν ὅτι ἐὰν συνεχίσουν οἱ τοῦρκοι καὶ οἵ << ἄλλοι >> τὸ ἀνθελληνικό τους ἔργο στο τέλος θα αφανίζετο ι το Έθνος .
Παρά τῆς δηώσεις , την φωτιά καί το σίδερο πού πλήγωναν το κορμί της πατρίδας, έκαναν πράξη το ἐδάφιο΄ τῶν Ἀργοναυτικῶν τοῦ Ἀπολλώνιου Ροδίου;
Ἐπαμύνετε Ἑνὶ χερσὶν νῦν παῖδες ἑοὺς πατρὴ τὲ φίλην γεγαροῦς τὲ τοκήσας ἱσχομεν , ἠ μετέρη δι' ἔπ΄ ἐρείδεται Ἑλλὰς ἐφορμὴ, ἐκατηφείην ἠ καὶ μέγα κύδος
ἀρέσθαι>> δηλαδή: << Στὰ χέρια μας πλέον κρέμονται Πατρίδα καὶ παιδιά, γέροι γονεῖς μας καὶ φίλοι >>
Γιατί σὲ αὐτὸ ἐδῶ τὸ ξεκίνημα στηρίζεται ἡ Ἑλλὰς τώρα καὶ ἀναμένει νὰ ἔλθει γὶ αὐτὴ ἡ μεγάλη δόξα ἠ μεγάλη συμφορὰ >> 292
Οἵ Ἕλληνες μετα τὴν ἅλωση , χρησιμοποιοῦσαν ΜΟΝΟΝ ΑΥΤΟ! Τὴν λέξη ΓΕΝΟΣ καὶ εἶναι αὐτὸς ἐνας λόγος ποῦ ὅ Ἐλληνισμος ἐπέζησε μέσα ἀπὸ φωτιὰ καὶ τὸ σίδερο
τῶν Τούρκων.
Οἱ ἕλληνες μοναδικὴ σὲ ὅλο τὸν κόσμο ποῦ χρησιμοποιώντας τὴν λέξη Γένο,ς ἐννοοῦσαν τὴν φυλή, τὸ ἔθνος, τήν θρησκεία , τήν Γλῶσσα καὶ τὴν οἰκογένεια πού ἀνήκαν ἠ πίστευαν.
Εἶναι κάτι ἀνεπανάληπτο.
Μέ μία μόνο λέξη προσδιώριζαν τοὺς Προγόνους τους καί τήν θεἶα κληρονομιά τους .
Θά τεθεί πιστεύω, τό ἐρώτημα Γιατί μόνον οι ἕλληνες συγκροτοῦν Γένος: Διότι _(προσέξτε παρακαλῶ) , ὁ Έλλην:
Α) Εἶναι Ρυσιγενὴς ( ρύομαι + γένος ) = ὅ σῶζων τὴν γενεὰ τοῦ 293 ( βλ. << λεξικόν τῆς Ἀρχαίας Έλληνικης Γλῶσσης >> του τ Ι.Δ. Σταματάκου )
Β) Εἶναι Ρυσιγένεθλος ( ρύομαι + γένεθλος ) = ὀ υπερασπίζων την καταγωγή του 293 ( βλ. << λεξικόν τῆς Ἀρχαίας Έλληνικης Γλῶσσης >> του τ Ι.Δ. Σταματάκου )
Γ) Εἶναι Ρυσίβωμος ( ρύομαι + βωμός ) = ὀ υπερασπίζων τά ἰερά καί τά όσια τοῦς ( βωμοῦς) ( βλ. << λεξικόν τῆς Ἀρχαίας Έλληνικης Γλῶσσης >> του τ Ι.Δ. Σταματάκου ) καὶ μία δεύτερη ἀπάντηση (προτροπῆς γιὰ μελέτη ): Οἱ διδαχές τοῦ Πατροκοσμὰ περὶ τοῦ Γένους ἀποτελοῦν Μύηση!
Ὁ πατροκοσμὰς ὁμιλεί γιὰ τὸ Γένος καὶ ὄχι γιὰ τὸ λαο! 294 ( ΒΙΟΣ ΑΓΙΟΥ ΚΟΣΜΑ ΤΟΥ ΑΙΤΟΛΟΥ εκδ, ορθόδοξος τύπος )
Ἐπίσης ἠ ἀρχαία Ελληνικὴ Γράμματεία μᾶς ἀπαντά στό ἐρώτημα γιατί μόνο οἱ ἔλληνε συγκροτουν Γένος 295 α) ΟΜΗΡΟΣ Ιλιάς Γ 214 β) ΟΜΗΡΟΣ ὀδύσσεια Γ245 κ.α
Ὁρίστε, λοιπὸν, γιὰ ποιὺς λόγους ἡ μισέλληνες ήθελαν καὶ θέλουν τὸν ἀφανισμό μας. Πρᾶγμα ὅμως.... Ἀπράγματοποιητο.
Καί βεβαίως εἶναι ἀπορίας ἄξιο πὼς οι << ἀγράμματοι>> ἐκείνη Ἥρωες τοῦ 1821 κ εἴχαν πλήρη ἐπίγνωση τῆς καταγωγῆς του καθὼς καὶ τῶν τεσσάρων <<Ο >> τοῦ Ἠρόδοτου >>!
Μά εἶναι νὰ ἀπορεῖ κανεὶς ἐκεῖνοι οι ἄνθρωποι κράτησαν ἐπί 368 χρόνια τό Γένος ζωντανὸ;
Τόσες λεηλασίες !
Διήλθαν ἀπό φωτιά καὶ σίδερο καὶ ἘΠΕΖΗΣΑΝ ! Αὐτοί εἶναι οι Έλληνες!
Τὰ γεγονότα μετά τὴν ἅλωση, εἰδικῶς ἀπὸ τὰ πρῶτα χρόνια, δὲν τὰ μαθαίνουμε στὰ Σχολεῖα.
'Υπάρχει μία ηττοπάθεια καὶ ἕνας νεοραγιασμός.
Ἐπιβάλλεται νὰ τὸ μάθει ὁ ἕλληνας γιὰ νὰ διαπιστώσει Ὀτι δέν χάθηκε τό Γένος του παρ΄ όλες τίς συμφορές ποῦ διήλθε .
Πρέπει νὰ μάθουμε ὅτι μᾶς προστάτεψε ὁ θεὸς καὶ ἡ ἀγωνιστικότητά μας,
ἠ πίστη γιὰ τὴ ζωὴ καί στὸ πεπρωμένο τοῦ Γένους.
Καί ἰδοῦ οι ἱερὲς ἀποκαλύψεις σὲ ἐπιβιῶσεως τοῦ ἑλληνισμοὺς μέσα ἀπὸ τίς συμφορὲς καὶ τὴν φρίκη τῆς τουρκικῆς μισελληνικῆς κατοχῆς, 368 χρόνια ποὺ <<τὰ ἐσκιαζε η φοβέρα καί τά πλάκωνε ἠ σκλαβιά >>
Αὐτὰ Συνέλληνες ἄς εἶναι ὁδηγὸς γιὰ τὸ μέλλον:
Η κατάκτηση της ὑπ
όλοιπης Ἑλλάδος ἐπαρουσίασε τεράστιες δυσκολίες στοὺς μισέλληνες ὅλων τῶν φιλῶν καί ὑποφυλών!
Τό 1463ἐγέρθησαν οἱ Μανιάτες μὲ ἀρχηγὸ τὸν Μιχάλη Ράλλυ.
Τὸν ἴδιο χρόνο ξεσηκώθηκαν καὶ οἱ Ἀρκάδες μὲ ἀρχηγὸ τὸν Πέτρο Μπούα.
Τὸ 1470, μετὰ ἅλωση τῆς Χαλκίδας ἀνάμεσα στὰ πτώματα ποῦ ἔπεσαν μαχόμενα, ἦσαν πολλὰ μαχητριῶν Ἑλληνίδων.
Ἡ Λῆμνος ἰσώθη, ὅταν ἡ ἡρωίδα Μαρούλα ἅρπαξε τὸ ξίφος νεκροῦ πατέρα της ὅρμησε στὴν Τουρκία (1476 )
Τὸ 1479 ξεσηκώνονται καὶ ἄλλοι Μανιάτες ὑπὸ τὸν Κροκόδειλο Κλαδᾶ, ὁ ὁποῖος μάλιστα ὑψώνει καί τήν πρώτη Σημαία τῶν Ἑλλήνων μετά τήν ἅλωση στὴ Πόλης! 296Η πρώτη Ἐλληνικη Σημαία ποῦ ύψωσε , ὀ Κροκόδειλος Κλαδάς ἠτο κόκκινη μέ χρυσό δικέφαλο ἀετό κεντημένο καί στίς δύο ὀψεις . Η πρώτη ἐμφάνιση της ἦτο ...στίς 28 Ὀκτωβρίου του 1464, ὀταν οι Μανιάτες τοῦ Κλαδά ἐτρεχαν σε φυγή 2000 Τούρκους στήν ἠρωική Μάνη.
Το 1495 ὁ βασιλεύς τής Γαλλίας Κάρολος ο Η καί καταλαμβάνει την Νεάπολη στὴν Ἰταλία καὶ ἀποστέλλει βοήθεια στοὺς ἐπαναστατήσαντες Μακεδόνες!
Τέτοιος τρόμος κατέβαλε τόν Βαγιαζήτ πού ἑτοιμάζετο ν΄ ἀφήσει τήμ Πόλη καί νά φύγει γιά τά στα βάθη της Ἀσίας!
Ἔτσι κάνουν οἱ τοῦρκοι ὅταν βλέπουν τον Ἑλληνισμό νὰ ἐπιτίθεται!
Ἠ ἱστορία ἔχει 'ἀναρίθμητά παραδείγματα τουρκικῆς φυγῆς...
Δυστυχῶς, ὅμως ὁ Κάρολος << πεθαίνει .. κάτω ἀπὸ ὕποπτες συνθῆκες Καί ἠ Μακεδονία πνίγετε στὸ αἷμα
1523 τριακόσια πλοῖα (!) τῶν Τοῦρκον καί στρατός 100.000
ἀνδρῶν πολιορκοῦν τήν Ρόδο .
Πέντε (! ) μῆνες οἱ Τοῦρκοι σφάζονται ἀπό τούς ὑπερασπιστές τοῦ Φρουρίου.
Ἠ Ρόδος παρεδόθη στήν φωτιά, ὅταν συνθηκολόγησαν μέ τούς Τούρκους οἱ ...<< Ἱππότες τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου >>!
Κατά το Β΄ Ἐνετικό Πόλεμο ( 1537 – 1540 ) καί συγκεκριμένως τό ἔτος 1538, οἱ Ἕλληνες ἐξεγείρονται ἐναντίον τῶν μισελλήνων Τούρκων ἀφοῦ τοὺς ἀπωθοῦν ἀπό τά φρούρια τῆς Πύλου καί τοῦ Ναυπλίου .
Τό 1566 ὁ σουλτᾶνος στέλλει 8.000 στρατιῶτες νά καταπνίξουν τήν ἐξέγερση τῶν Χιμαριωτῶν .
Τό ἀποτέλεσμα εἶναι τραποῦν σέ ἄτακτη φυγή !
Τό 1570 ἥ τουρκιὰ πολιορκεῖ τήν Λευκωσία μας . Ὀγδόντα χιλιάδες στρατός εἶναι ἀπὸ τήν Ἀμμόχωστο . Ἕνα ὁλόκληρο χρόνο ἀφοῦ λεηλατοῦν τίς γύρω περιοχές καί σφαγιάζουν τόν πληθυσμό τῆς Κύπρου μας , δέν μποροῦν νά τήν καταλάβουν.
Ἀπό προδοσία κάποιου Μουτάλ ( σᾶς θυμίζει κάτι τό ὄνομα:) εἰσβάλλουν στή ἡρωική Ἀμμόχωστο καί τήν πυρπολοῦν. Οἱ Ἑλληνίδες προτιμοῦν τόν θάνατο ἀπό τήν παράδοση . Ἠ Μαρία Συγκλητική ἀνατινάζει τήν πυριτιδαποθήκη μιᾶς γαλέρας ὅπου ἐκρατεῖτο μέ ἅλες Ἑλληνίδες.
Ἠ φωτιά καί οἱ ἐκρήξεις μεταδίδονται σέ ὅλες τίς γαλέρες καί 1500 Ἑλληνίδες γίνονται ὁλοκαύτωμα παρά νὰ πωληθοῦν σκλάβες !
Τό 1576 οἱ τοῦρκοι καῖνε καί σφαγιάζουν τήν Πελοπόννησο. Οἱ ἀδελφοὶ Μελισσηνοί , ὅμως, ξεσηκώνονται καί περιποιοῦνται τήν τουρκιὰ ὅπως τῆς ἄξιζε.
Ἠ Ἑλλὰς φλέγεται ἀπὸ ἄκρον εἰς ἄκρον ! Ξεσηκώνονται οἱ νῆσοι τοῦ Αἰγαίου , οἱ Σέρρες, ἡ Θεσσαλονίκη καί ὁ Άθωνας !
Οἱ μοναχοί τοῦ Ἁγίου Ὅρους μετατρέπουν τά μοναστήρια προμαχῶνες τῆς Λευτεριᾶς!
Ὑπολογίζεται ὅτι 2000 μοναχοί ἐσφάγησαν ἀπό τούς ὑπάνθρωπους τῆς ἀνατολῆς καί τῶν στεππῶν τῆς Μογγολίας . Στίς ἄλλες περιοχές οἱ αἰωνίως ἄνανδροι καί φυγόμαχοι τοῦρκοι ξεσποῦν τήν μανία τους σέ γυναῖκες , παιδιά καί γέροντες !
Δέν ἄλλαξαν ποτέ τους
Ἀπὸ τό 1581 ἀρχίζουν νὰ σχηματίζονται οἱ πρῶτες ὁμάδες πολεμιστῶν σέ Ἤπειρο καί Στερεά Ἑλλάδα !
Ὀ Ἑλληνισμός δέν << ὑπέμεινεν καρτερικῶς τόν δυνάστην >> ὅπως διατείνονται μερικοί ἡτοπαθείς . Στήν φωτιά , τό σίδερο, τίς σφαγές καί τίς αἰχμαλωσίες ἀπαντοῦσε δυνατά κί Ἑλληνικά !
Τό 1585 ὁ Ἀρματολός Θεόδωρος Γρίβας ἐπαναστατεῖ στήν Βόνιτσα καί τό Ξηρόμερο. Στήν Ἤπειρο οἱ ἀρματολοί Πούλιος, Μαλάμος καί Δράκος καταλαμβάνουν τήν Ἄρτα !
Τό 1608 ὁ << καπετάνιος τῶν ὀρέων >> βασιλάκης Ζαμπέτος ἐπαναστατεῖ στήν Κύπρο καί γίνεται << φόβον καί τρόμον τῶν ἀπίστων τούρκων >> !
Τήν 1η Σεπτεμβρίου τοῦ 1608 ὁ ἐπίσκοπος Λαρίσης Διονύσιος ξεσηκώνη τήν Θεσσαλία καί στίς 10 τοῦ μηνός ...εἰσέρχεται στά Ἰωάννινα !
Αὐτά, φίλοι μου, εἶναι κατορθώματα ἡττοπαθῶν καί καρτερικῶς ὑπομενόντων; Ἠ ἅλωση τῆς Πόλης οἱ λεηλασίες καί οἱ σφαγές ἔκαναν τούς Ἕλληνες θηρία ἀνήμερα!
Δέν δεχόταν ὁ γεννετικός τους κώδικας νά τούς διοικοῦν βάρβαροι.
Τά ἔδιναν ὅλα μὰ, ὅλα γιὰ τήν Λευτεριά ! Ζωή , οἰκογένεια καί ὑπάρχοντα. Δὲν ἐστεναχωρούντο διότι γνώριζαν πῶς ἠ ὥρα εἶναι κοντά.
Τό 1749 οἱ ὀρεσίβιοι Μακεδόνες ἐκδικοῦνται τίς φρικτές σφαγές ποῦ ἔγιναν μεταξύ τῶν ἐτῶν 1710 – 1720.
Καταλαμβάνουν τίς Σποράδες ναυπηγοῦν καταδρομικό στόλο καί.. ἐρημώνουν τίς τουρκικές παραλιακές πόλεις ! Ἀνενόχλητοι γυρίζουν στό Αἰγαῖο ... Οἱ ἀπάνθρωποι αὐτὸ τό διάστημα τῆς ἐξεγέρσεως τῶν Ἑλλήνων προσπαθοῦσαν νά κάψουν τό φρόνιμα τοῦ ἔθνους.
Δέν γνώριζαν μέ ποιούς εἶχαν νά κάνουν, διότι ἐκεῖνος ὁ Ἕλληνας παρ΄ ὅλο ποῦ του ἔσφαζαν τά παιδιά του ἠ τά <<μάζευαν >> Τό παιδομάζωμα ἀπέβη μαστγα κυριολεκτικός κατά τήν βασιλεία τών Σουλτάνων , Σελήμ τόυ Α καί Σουλειμάν τοῦ Α Ε ἶναί πιφανές ποιοί νοσηροι ἐγκεφάλοι σκέφτικάν αυτό τό ἔγκλημα κλατά τού Έλληνισμοῦ .
ἔκαιγαν τό σπίτι του , τίς ἐκκλησίες του , τά σχολεῖα του, τοῦ ἐπέβαλαν τόν κεφαλικό φόρο καί ἅλες δηώσεις ἠ βγάζοντας <<τήν σπάθα καί τήν μπιστόλα >>:
<< Ἐγὼ ραγιᾶς δέν γίνομαι Τοῦρκο δέν προσκυνάω...>>!
Οἱ Σουλιῶτες, χρόνια ὁλόκληρα, ἀπολαμβάνουν τὴ Λευτεριὰ καὶ κατατροπώνουν τὴν Τουρκιά. Ἄντρες, γυναῖκες καὶ παιδιά, γέροντες καὶ γερόντισσες, συντρίβουν στὰ κακοτράχαλα μέρη τους τοὺς Τουρκαλβανούς.
Ὅλοι μαζὶ μὲ τούς Τούρκους γιὰ νὰ ἀφανίσουν τὸν Ἑλληνισμόν !
Οἱ Ἑβραῖοι ὀργίασαν ἐναντίον τοῦ Ἑλληνισμοῦ.
Τότε! Χαρακτηριστικὸ εἶναι τὸ ἔγκλημα ποὺ ἔπραξαν τὴν Κυριακὴ τῆς Λαμπρῆς καὶ ὄχι τοῦ Πάσχα, διότι εἶναι Ἑβραϊκή λέξη.
Λέμε χρόνια τώρα ἀπὸ τὸ Βυζάντιο: Κυριακὴ τῆς Ἀναστάσεως ἢ τῆς Λαμπρῆς. Φτάνει πια αὐτὸς ὁ Ἑβραϊσμός στὴν Ὀρθοδοξία. Ἔλεος! Δυνατὰ καὶ Ἑλληνικά, ωρέ!
Συνεχίζουμε.
Στὶς 10 Ἀπριλίου τοῦ 1821, λοιπόν, ὁ Μέγας Βεζύρης Μπεντερλῆς Πασᾶς μὲ τὴ συνεργασία τοῦ Ἑβραϊκοῦ ὄχλου τῆς πόλης, τοῦ ὁποίου ἐπικεφαλῆς ἦσαν οἱ Μπιταχή, Λεβή καὶ Μουτάλ, ἀπαγχονίζουν τὸν Πατριάρχη Γρηγόριο τὸν Ε΄, καὶ ἀφοῦ τὸν σύρουν νεκρὸ ὄντα στὰ δρομάκια τῆς Ἑβραϊκῆς συνοικίας, τὸν πετοῦν στὴ θάλασσα.
Μετὰ ἀπὸ λίγο καὶρό κλεγοντοῦσαν – ( ἰδίον τής φυλῆς), γιατί τοὺς πετσόκοψαν στὴν Τρίπολη καὶ στὸ Βραχώρι (Ἀγρινίο)!
Τὸν Πατροκόσµα. Αὐτοὶ δὲν ἦσαν ποὺ ἔδωσαν χρήματα στὸν διοικητὴ τοῦ Τεπελενίου νὰ τὸν πιάσει;
Φυσικά διότι ὁ Πατροκοσμάς τοὺς ἀποκάλυπτε καὶ τοὺς ἀποκαλοῦσε «οἱ λεπροὶ καὶ πονηροὶ Ὀβριοί ποὺ σταύρωσαν τὸν Χριστόν μας» καὶ ἄλλα κοσμητικὰ ἐπίθετα. Διαβάσατε τίς << Διδαχές >> του!
Γιὰ νὰ μὴν ἀναφερθοῦμε στὸν διοικητὴ τοῦ Αἰγαίου Ναζὴ Ἰωσήφ, πού τοποθέτησε ὁ Σουλτὰνος ( 1566 - 1579 καὶ ρήμαξε τὰ νησιά μας!
Ὁ ἱστορικὸς Διονύσιος Κόκκινος τῆς Ἀκαδημίας Ἀθηνῶν γράφει: << Ἰστορία τῆς Νεωτέρας Ελλάδος
Γιὰ τὴν ἀπελευθέρωση τοῦ Βραχωρίου (Ἀγρινίου) , ὅτι : Οἱ Ἕλληνες ἐκδικήθησαν τοὺς Ἑβραίους γιὰ τοὺς βανδαλισμοὺς ποὺ ὑπέστη ἀπ΄ αὐτοὺς ὁ νεκρὸς Πατριάρχης καὶ διὰ τὶς καταμηνύσεις τῶν κρυπτομένων Ἑλλήνων ὑπὸ τῶν Ἑβραίων... Ἐκδίκησις ἐναντίον τῶν ἀνυκόντων σὲ φυλή ποὺ εἶχε ἀνωμάλους λογαριασμοὺς κατὰ τὸν ἑλληνικὸ ἀγῶνα.>>
Ὅσο γιὰ τὸ ἔγκλημα κατά τοῦ Πατριάρχου, ὑπάρχουν οἱ τουρκικὲς πηγὲς ποὺ ἐπεκαλέσθη ὁ καθηγητὴς Ἀνδρεάδης τὴν 14η Φεβρουαρίου τοῦ 1926 κατὰ τὴν συνέλευση τῆς Ἀκαδημίας Ἀθηνῶν καὶ ὑπάρχουν τὰ πρακτικά! Ἐξάλλου ἂν διαβάσουμε τὸ Γάλλο Μπουκεβίλ, τὸν Περραιβὸ κ.α θὰ δοῦμε ὅτι ὅλα ἐκεῖ.
ἡ Εὐρώπη ἔπαθε φρίκη μὲ τὴν δολοφονία τοῦ Πατριάρχου καὶ ξεσηκώθηκε ἐναντίον τῶν δολοφόνων.
Νὰ δοῦμε τὰ κυριότερα γεγονότα μετὰ τὴν ἅλωση καὶ νὰ γίνει ὁδηγός μας το πὼς ἐπέζησε ἡ Ἑλλὰς καὶ ὁ Ἑλληνισμὸς στὰ 368 χρόνια τῆς τουρκοκρατίας, μέσα ἀπὸ σφαγὲς, καὶ διώσεις, τὰ παιδομαζώματα καὶ τὶς συμφορές:
Εἴχαμε σταματήσει στὸ 1749 μὲ τοὺς Μακεδόνες ἐπαναστάτες ποὺ ἐκδικήθηκαν τὶς σφαγὲς καὶ τὶς λεηλασίες τῶν 1710-1720.
Τὸ 1770 ἡ ἐξέγερση στὴ Μακεδονία συνεχίζεται καὶ ἔχουμε κατόπιν γεγονότα τῶν Ὀρλοφικῶν, ποὺ μετὰ τὴν ἀποτυχία τῶν ἀελφῶν Ὀρλώφ, οἱ Τοῦρκοι πνίγουν στὸ αἷμα τὴν Πελοπόννησο.
Τὸ 1782: οἱ Μακεδόνες Ἀρματωλοὶ νικοῦν τὸν Ἀλὴ Πασᾶ μὲ τοὺς Σουλιῶτες.
Σὲ ἀντίποινα οἱ Τοῦρκοι καῖνε πολλὰ χωριὰ τοῦ Σουλίου καὶ σφαγιάζουν γυναῖκες, παιδιὰ καὶ γέροντες.
Τὸ 1790:1792: ὁ Λάμπρος Κατσώνης γίνεται ὁ ἐφιάλτης τῶν Τούρκων.
Τὸ 1798 :δολοφονεῖται ὁ Ρήγας μὲ ἑπτὰ συντρόφους του.
Τὸ 1806: οἱ Ἀρματωλοὶ Νικοτσάρας, Γιάννης Σταθάς, μὲ τοὺς συμπολεμιστές τους ἀφανίζουν σῶμα στρατοῦ τῶν Τούρκων.
Σὲ ἀντίποινα οἱ ὑπάνθρωποι σφάζουν τα Σταθόπουλα καὶ ἠ Μάνα πωλεῖτε στὴ σκλαβιά.
Τὸ 1808 ἐξεγείρονται οἱ Ὀλύμπιοι ( Δυτικομακεδόνες – Θεσσαλοί ) μὲ ὀπλαρχηγὸ τὸν Νικοτσάρα.
Οἱ ἐπτανήσιοι
ἀρματολοὶ ὀργανώνουν ἐξέγερση,
Κατὰ τὸ πέρασμα τῶν χρόνων καὶ τὴ
φωτιά ποῦ ἔκαιγε τήν Πατρίδα , τὸ
σίδερο ἔχυνε τό Ἑλληνικὸ Αἷμα, ὅμως
ὁ Ἑλληνισμὸς ἐπιβίωνε, κυρίως διὰ
μέσα ἀπό τῆς παιδείας του.!
Τὸ ἀθάνατο Ἑλληνικὸ πνεῦμα δὲν ἔσβησε, διότι:
Στὴν Πόλη ὑπάρχει ἀπὸ τὸ 1461 ἡ Μεγάλη τοῦ Γένους Σχολή!
Στὴν Ἀθήνα, τὸ Μεσολόγγι, τὰ Ἰωάννινα, τὸν Ἅθωνα καὶ τὴν Πάτρα ἱδρύονται <<Σχολαί>>.
Η Τουρκία καὶ οἱ <<φίλοι>> τῆς θέλουν τοὺς Ἕλληνες στὸ σκότος.
Ἡ διάδοση τῶν γραμμάτων γίνεται, στὰ πρῶτα χρόνια τῆς δουλείας, μὲ μεγάλη δυσκολία.
Τὰ Ἑλληνάκια, ὅμως, ἔβγαιναν ἀπὸ τίς οἰκίες τους τὸ βράδυ καὶ κάτω ἀπὸ τὸ φῶς τοῦ κεριοῦ τῆς ἐκκλησίας ἐμάθαιναν τὰ γράμματα!
Τὸ ἔχει ἀποδείξει ἡ ἱστορία μας καὶ τὰ γραπτὰ τῶν λογίων μας.
Ὅποιος ἀμφισβητεῖ τὸ Κρυφὸ Σχολειὸ εἶναι προδότης, ἀπὸ ὁποιαδήποτε πλευρὰ καὶ ἐὰν προέρχεται.
Τὸ ζήτημα αὐτό δὲν εἶναι θρησκευτικὸν ἀλλὰ Ἐθνικό.
Οἱ ἱερεῖς, διδάσκαλοι, πολιτικοὶ καὶ στρατιωτικοὶ τοῦ Ἔθνους, τότε, μάθαιναν τὰ παιδιά τους «Τίμιους καὶ ἐνδόξους προγόνους καὶ τὴν πίστη τοῦ Χριστοῦ. »
Τὸ τελευταῖο δὲν πρέπει νὰ ἐνοχλεῖ ὁρισμένους μὲ <<προοδευτικές θεωρίες. >>
Μὲ τὴν πάροδον τοῦ χρόνου, κάποιοι Ἕλληνες ἔπεισαν τὰς τουρκικὰς ἀρχές, μὲ κίνδυνον τῆς ζωῆς τους, καὶ οἱ ἀπαγορεύσεις, κατέστησαν ἠπιώτερες ὥστε τὸ Ἔθνος νὰ συνεχίσει τὴν πορείαν του.
Ἱδρύονται Σχολές στὴν Ἀδριανούπολη, τὴν Σηλύβρια, τὸ Διδυμότειχο, τὴν Καλλίπολη , τὴν Φιλιππούπολη καὶ Ἀχίαλον. Τὸ ( 1488).
Στὴν Θεσσαλονίκη, ἡ πρώτη σχολὴ ἐγκαθιδρύεται καὶ λειτουργεῖ τὸ 1490.
Ἐπίσης, στὶς πόλεις: Κοζάνη, Ἔδεσσα, Βέρροια, Σέρρες, Καστοριὰ, Σιάτιστα, Μελένικο, Μοναστήριον, Μέτσοβο, Ζαγόρι, Κόνιτσα, Συράκο, Καλαρύτες, Ἄρτα, Πρέβεζα, Παραμυθιά, Πάργα, Ἀργυρόκαστρο, Δελβινάκι, Κορυτσᾶ, Ἀχρίδα, Μοσχόπολη, Λάρισα, Πήλιο, Μεσολόγγι, Καρπενήσι, Δημητσάνα, Ἀμμόχωστο , Τριμυθούσα, Λεμεσσό , Λάρνακα , Λευκωσία , Χανιά Ἠράκλειο . καὶ ἄλλαι ἱδρύονται σχολαί.
Ὁ Ἑλληνισμὸς ἐπιζεῖ πρὸς πεῖσμα τῶν μισελλήνων.
Τὸ 1664 ὁ Θωμᾶς Φλαγγίνης ἱδρύει στὴ Βενετία τὸ «Φλαγγίνειον Φροντιστήριον ».
Ἡ Μόσχα εἶναι γεμάτη Ἑλληνικὲς σχολές, ὅπως τὸ Βουκουρέστι, ἡ Βιέννη, ἡ Τεργέστη, τὸ Κίεβο, ἡ Ὀδυσσός.
Καὶ ἂν ἀναφέρωμεν τὰ ὀνόματα τῶν Λογίων μας, διότι, ὅπως εἶπαν οἱ ξένοι, ἡ μάθηση καί οἱ Σχολές ἀφύπνισαν τοὺς Ἕλληνες, θὰ χρειασθοῦμεν καὶ ἄλλους τόμους...
Αὕτη εἶναι μία περήφανη ἀπόδειξη, πῶς ὁ Ἑλληνισμὸς ἐπέζησε τῶν συμφορῶν καὶ τῶν σφαγῶν ἀπὸ τοὺς δυνάστας του.
Ἡ πνευματικὴ του μόρφωση, σὲ << συνεργασία ἀγαστή >> ὅπως ἔλεγε ὁ Ἄθιμος Γαζῆς μὲ τὰ << στρατιωτικὰ θέματα >>, ἔφερε τὸ ποθούμενο ἀποτέλεσμα.
Καὶ ὁ Μέγας αὐτὸς Διδάσκαλος τοῦ γένους μας λέγει, συνεχίζοντας: «Τὸ Ἑλληνικὸν πνεῦμα εἶναι τὸ ξίφος ποὺ θὰ διώξῃ τοὺς Τούρκους».
Ὁ μέγας διδάσκαλος Ἀδαμάντιος Κοραῆς ἀναφέρει: « Οἱ Τοῦρκοι πυρπολοῦν καὶ σφάζουν, νομίζοντες ὅτι δὲν θὰ μείνει Ἕλλην πουθενά !». Κὶ΄ ὅμως ὁ Θεὸς ἔδειχνε τὸν δρόμον στὴν χαροκαμένη πατρίδα μας.
Ὅλες τίς νύκτες οἱ Ἕλληνες τουφεξήδες, σιδηρουργοί, ξυλουργοὶ καὶ ἄλλοι, ἐδούλευαν κρυφὰ ἀπὸ τὴν τουρκιὰ καὶ ἀπὸ τὶς γυναῖκές τους, τὰ ἀναγκαῖα τοῦ πολέμου, ἦτο ἐμποδισμένο καὶ ἀφορισμένο νὰ κάμνουν μεταξὺ τους φιλονεικίες καὶ ἐξηγήσεις γιὰ τὸν μέλλοντα σκοπὸ τους.
«Γι’ αὐτό καθένας ἐργάζεται κρυφὰ στὴν οἰκία του, διόρθωνε τὸ τουφέκι του, ἔπλενε τὶς πιστόλες του, ἐπήγαινε στὸ λόγγο καὶ ἔχυνε βόλια μὲ τὸ μονοκάλουπο καὶ καθ’ ὅλα ἐπροετοιμάζετο...
Τραγουδοῦσαν τοῦ Ρήγα τὰ τραγούδια καὶ διάβαζαν γράμματα τῆς Φιλικῆς Ἑταιρείας καὶ ἄλλα, τὰ ὁποῖα κατόπιν ἔκρυβαν σὲ βράχους, σὲ σπηλιές, νὰ μὴν τὰ εὕρουν οἱ δυνάστες...»
Αὐτὰ γιὰ τοὺς μισέλληνες καὶ τὰ βυσοδομοῦντα ὑπόγειά τους ποὺ παραποιοῦν τὴν ἱστορία μας, λες καὶ ξαφνικὰ μιὰ ἡμέρα σηκώθηκε ὁ Ἕλληνας καὶ ἐπειδὴ δὲν εἶχε τί νὰ κάνει, πῆρε τὰ ὅπλα καὶ κυνήγησε τοὺς Τούρκους, «μὲ τοὺς ὁποίους ζοῦσε τόσα χρόνια ἁρμονικὰ καὶ εἰρηνικά».
Ἀλήθεια, τὸ τελευταῖο αὐτὸ ποιὸς τὸ ξεστόμισε πρὶν λίγα χρόνια ἀφοῦ ἐλησμόνησε τὶς καταστροφές, τὶς σφαγὲς τῶν «ἁρμονικῶν καὶ εἰρηνικῶν» Τούρκων;
Ἐπίσης, μὴ λησμονοῦμε πὼς οἱ ὀπλαρχηγοί, οἱ ἀμρατωλοί, οἱ κλέφτες καὶ γενικῶς οἱ μαχητὲς τῆς Λευθεριάς, ὑπάνδρευαν καὶ ἐνύμφευαν τὰ παιδιά τους μὲ ἑλληνικὸ τρόπο, δηλαδή: Η κόρη τοῦ ὀπλαρχηγου παντρευόταν μ΄ ἕναν στρατιώτη, ὁ γιὸς ἑνὸς ἁρμαρτωλοῦ ἐνυμφεύετο μὲ τὴν κόρη τοῦ ὀπλαρχηγοῦ κ.ο.κ. Ἕλληνας ἐνυμφεύετο Ἑλληνίδα! Ὁρίστε γιὰτί δὲν χάθηκε ὁ Ἑλληνισμὸς καὶ τὰ τέσσερα << Ο >> τοῦ Ἡρόδότου. << Ὀμαιον , Ὁμοτροπόν , Ὀμόθρισκον , καί Ὀμόγλοσσον >>
Ἂς δοῦμε τὰ κυριώτερα γεγονότα τοῦ Ἀγῶνος τοῦ ’21: Τὸ 1814, ἡ Ἵδρυσις τῆς Φιλικῆς· Ἑταιρείας.
1821
Ἀπὸ τὸ Σκοτάδι τῆς Τουρκοκρατίας στὸ Φῶς τοῦ 1821
22 Φεβρουαρίου: Ὁ Ἀλέξανδρος Ὑψηλάντης δίδει τὸ σύνθημα ἐνάρξεως τοῦ Ἀγῶνος στὴ Μολδοβλαχία.
23 Μαρτίου: Ἀπελευθέρωσις τῆς Καλαμάτας.
25
Μαρτίου: Κηρύσσεται ἡ ἔναρξις
τοῦ Ἀγῶνος.
.
10
Απριλίου: Ὁ ἀπαγχονισμὸς–δολοφονία
τοῦ Πατριάρχου Γρηγορίου τοῦ Ε΄·
φρικαλεότητες τῶν Τούρκων στὴν Πόλη
καὶ στὴ Θράκη.
20 Απριλίου: Ἵδρυση τῆς <<Φιλελληνικῆς Ἐπιτροπῆς τῶν Εὐρωπαίων εὐγενῶν>> Στὴ Γαλλία! Ὀ Δοῦκας ντε Νταλβέρ, Δοῦκας Σοαζέλ καὶ Παῦλος Βοναπάρτης, ἀνεψιὸς τοῦ Μεγάλου Ναπολέοντος, · μερικοὶ ἐκ τῶν μελῶν τῆς ἐπιτροπῆς.
23
Απριλίου: Μετὰ τὴν ἡρωικὴ
μάχη τῆς Ἀλαμάνας, συλλαμβάνεται ὁ
Ἀθανάσιος Διάκος καὶ… σουβλίζεται.
1
Μαΐου: Ἵδρυσή στὸ Λονδίνο
τῆς <<Ἀγγλικῆς Φιλελληνικῆς
ἐπιτροπῆς >> ἀπὸ τοὺς ὀνομαστοὺς
πολιτικοὺς Ρούσελ, Μπένχαμ, Χιουμ ,
καθὼς καὶ ἀρκετοὺς ἐπιστήμονες.
Ἐπίσης· ὁ Δοῦκας τοῦ Ἀτολ, ὁ
διαπρεπὴς Ἄγγλος στρατηγὸς Γκόρντον,
ὁ ὁποῖος προσέφερε γιὰ τὸν Ἀγῶνα
25.000 λίρες (! ) Καὶ ὁ Συνταγματάρχης
Φράνκλιν, Ἄστινγξ, συμμετέχουν καὶ
αὐτοὶ στὴν ἐπιτροπή.
Στὴ Γερμανία
πρωτοστατοῦν στὴ Βαυαρία οἱ ἀδελφοὶ
Μπέκ, καὶ στὴν Λειψία τὰ ἀδέλφια
Φέλντιχ.!
8
Μαΐου: Ὁ Ὀδυσσεὺς Ἀνδρούτσος
μὲ 118 ἄνδρες νικᾷ τοὺς Τούρκους στὸ
Χάνι τῆς Γραβιᾶς, οἱ ὀποίοι εἶχαν
κάψει καὶ λεηλατήσει τὴ Θεσσαλία.
16
Μαΐου: Ἡ ἐξέγερση τῆς
Χαλκιδικῆς καὶ τοῦ Ἁγίου Ὄρους.
Πρωτοστατεῖ ὁ Σερραῖος Ἐμμανουὴλ
Παπᾶς. Ὁ Μπαϊρὰμ Πασᾶς καίει καὶ
σφαγιάζει τὴν Κασσάνδρα τῆς Χαλκιδικῆς.
Οἱ
ὑπάνθρωποι συλλαμβάνουν τοὺς
Μητροπολίτες Κοζάνης, Θεσσαλονίκης,
Ἀνδιανουπόλεως καὶ τὸν πρῶην
Κωνσταντινουπόλεως Κύριλλο καὶ τοὺς
ἀπαγχονίζουν.
Στὴν Θεσσαλονίκη
γίνονται φρικαλεότητες. Στὶς ὁδοὺς
τίς πόλεως περιφέρονται κομμένες
κεφαλὲς τῶν Ἑλλήνων προεστῶν, καί
προυχόντων γιά τρομοκράτηση τοῦ
πληθυσμοῦ.
Τὸ μόνον ποὺ κατάφεραν οἱ ὑπάνθρωποι ἦτο νὰ μεγαλώσει ἀκόμη περισσότερο τὸ μῖσος τοῦ Γένους.
13 Μαΐου: Μάχη στὸ Βαλτέτσι. Περήφανη νίκη τῶν Ἑλλήνων.
27
Μαΐου: Ὁ Δημήτριος Παπανικολῆς
πυρπολεῖ τουρκικὸ δίκροτο στὴν Ἐρεσσό.
7
Ιουνίου: Οἱ Ἱερολοχῖτες
πέφτουν στὸ Δραγατσάνι.
23
Σεπτεμβρίου: Ἀπελευθέρωση τῆς
Τριπολιτσᾶς. Ἐκείνη τὴν ἡμέρα εἶπε
ὁ Γέρος τοῦ Μοριᾶ τὸ περίφημο· «Ὁβριὸς
καὶ ἄρματα δὲν πᾶνε μαζί».
20 Δεκεμβρίου: Ἡ Α΄ Ἐθνοσυνέλευση τῶν Ἑλλήνων στὴν Ἱερὰ Ἐπίδαυρο. Ἀποφασίζει τὸ <<Προσωρινὸ Πολίτευμα τῆς Ἑλλάδος. >>
1822
19 Φεβρουαρίου: Ἐξεγείρονται οἱ Ναουσσαῖοι.
22 Μαρτίου: Ξεσηκώνονται οἱ Ἕλληνες τοῦ Ὀλύμπου καὶ τῶν Πιερίων, μὲ ἀρχηγὸ τὸν Διαμαντή.
10 Μαρτίου: Ἡ Χίος παραδίδεται στὴ Φωτιὰ καὶ στὸ σίδερο. Σφαγὲς καὶ φρικαλεότητες τῶν ὑπανθρώπων. · Ἀπαγχονισμὸς προκρίτων.
22 Ἀπριλίου: Τὸ Ὁλοκαύτωμα τῆς Ναούσης στὴν Ἀραπίτσα. Οἱ Ναουσσαῖες ἀκολουθοῦν τὸν θείο δρόμο τῶν Σουλιωτισσῶν στὸ Ζάλγγο.
7 Ἰουνίου: Ὁ Κωνσταντῖνος Κανάρης πυρπολεῖ τὴν Τουρκικὴ ναυαρχίδα τοῦ Καρα-ἀλὴ καὶ παίρνη ἐκδίκηση γιὰ τὴν καταστροφὴ τῆς Χίου. Ὁ Τοῦρκος ναύαρχος συναντᾷ τὸν Ἀλλάχ γιὰ … πιλάφι!
4 Ἰουλίου: Συντελεῖται ἡ καταστροφὴ στὸ χωρίον Πέτα, ὕστερα ἀπὸ ἐγκληματικὸ λάθος τῶν πολιτικῶν.
Ὁ Μαυροκορδάτος, ( ! ) ἀρχηγός! τοῦ ἐκστρατευτικοῦ σώματος, ἐνήργησε ἐπιπόλαια καὶ τὸ ἄνθος τῶν Ἑλλήνων ὁπλαρχηγῶν, μαζὶ μὲ πολλοὺς φιλέλληνες συμπολεμιστές, ποῦ ἐπότισαν τὸ δένδρο τῆς Λευτεριᾶς μὲ τὸ Τίμιο Αἷμά τους. Ἔπεσε καὶ ὁ Ἄγγλος στρατηγός Νόρμαν! Ὅταν ἡγοῦνται << πολέμου >>, Ὅπως ἔλεγε ὁ Γέρος τοῦ Μοριᾶ, «Καλύτερα νὰ κατεβαίνει ὁ Χριστὸς νὰ βάνει τὸ χέρι Του ».
26
Ἰουλίου: Οἱ
Ἕλληνες συντρίβουν τὴ στρατιὰ τοῦ
Δράμαλη στὰ Δερβενάκια!
Ἡ Ἁγία
Παρασκευή βοήθησε τοὺς συνέλληνες.
28 Ἰουλίου· Ὁ Ἀνδρέας Μιαούλης, <<πρῶτος ἐν ἴσοις >>, ναύαρχος τῶν Ἑλλήνων, παραδίδει μαθήματα ναυμαχίας στὸν Κορινθιακὸ κόλπο.
1823
Φεβρουάριος – ἀρχὲς Μαρτίου: Οἱ Τοῦρκοι καίνε χωριὰ σέ Ἤπειρο καὶ στὴ Στερεὰ Ἑλλάδα.
22 Μαρτίου: Ἡ Β΄ Ἐθνοσυνέλευσις τῶν Ἑλλήνων στὸ Ἄστρος τῆς Κυνουρίας.
11 Αὐγούστου· Ἡ μάχη τοῦ Καρπενησίου καὶ ὁ ἡρωικὸς θάνατος τοῦ Μάρκου Μπότσαρη.
24 Δεκεμβρίου· Ὁ Λόρδος Βύρων ἀφικνεῖται στὸ ἱερὸ Μεσολόγγι.
1824
6 Μαρτίου: Ἡ Αἴγυπτος ἐπεμβαίνει ὑπὲρ τῆς Τουρκίας!
6–8 Ἰουνίου: Οἱ ὑπάνθρωποι καίνε καὶ σφάζουν τὸν Ἑλληνισμὸ στὴν νῆσο Κάσο. Καταστρέφεται καὶ ὁ μικρὸς στόλος ποὺ διέθετε γιὰ τὸν Ἀγῶνα.
Ὁ ναύαρχος Σαχτούρης ἐστάλλη ἀργὰ ἀπὸ τὴν Κυβέρνηση καὶ διαπίστωσε τὴν καταστροφή. Κατὰ τὴν ἐπιστροφή, ὅμως, ἐναυμάχησε καὶ ἐπυρπόλησε 14 τουρκικὰ «ξυλάκια»!
18–22 Ἰουνίου: Ἡ Δόξα περπατᾷ ὁλομόναχη στὰ Ψαρά.
29 Αὐγούστου: Ὁ ναύαρχος Ἀνδρέας Μιαούλης, μὲ τὴν εἰκόνα τοῦ Ἁγίου Νικολάου στὰ χέρια του, καταβυθίζει στὸν Γέροντα, τόν τουρκοαιγυπτιακὸ <<στόλο >>.
Ἀρκετοὶ Ψαριανοὶ ποὺ ὑπηρετοῦσαν στὰ Ἑλληνικὰ πλοῖα, προέβησαν σε << ρατσιστικές ἐκδηλώσεις >> κατά τῶν σφαγέων τῶν οἰκογενειῶν τους.
1825
12 Φεβρουαρίου: Ὁ υἱὸς τοῦ Αἰγυπτίου τοπάρχου Μωχάμετ Ἀλη,, Ὀ ἰμβραὴμ ἦτο θετος γιὸς τοῦ Μωχάμετ Ἄλη! ὁ Ἰμπραήμ, ἀποβιβάζεται στὴν Πελοπόννησο, κατ’ ἐντολὴν τοῦ Σουλτάνου Μαχμούτ, μὲ σκοπὸ νὰ μὴν ἀφήσει << κανέναν Ἕλληνα ζωντανὸ στὸν Μωριᾶ >>!
Νέος κύκλος πυρπολήσεων καὶ σφαγῶν ἀρχίζει στὴν Μαρτυρικὴ Πελοπόννησο.
Εἶναι χαρακτηριστικὸ ὅτι, μετὰ τὴν πυρπόληση τῆς Καστανίτσας του Ν. Ἀρκαδίας εἶδε ὁρισμένους Ἕλληνες στὰ ὄρη καὶ εἶπε:
«Ποῦ ξεφυτρώνουν αὐτοί, οἱ Γραικοί, μωρές» Ποῦ νά ἐγνώριζε ὁ ἀγράμματος σφαγέας ὅτι ἡ Καστανίτσα ἦτο τὸ << Ἱερὸν κέντρον >> τῶν Δωριέων;
Ἂς ἀνέβαινε στὰ ὄρη καὶ θὰ ἔβλεπε ποῦ ξεφυτρώνουν οἱ ἀπόγονοι τοῦ Γραικοῦ καὶ τοῦ Δωριέως.
15 Ἀπριλίου: Ἡ δευτέρα πολιορκία τοῦ ἱεροῦ Μεσολογγίου.
26
Ἀπριλίου:
Η Μεγάλη Θυσία
στὴν νῆσο Σφακτηρία. Πέφτει μαχόμενος,
«ὡσάν διάβολος», ὁ Παῦλος
Βοναπάρτης, ἀνεψιὸς τοῦ Μεγάλου
Ναπολέοντος! Ὑπεράσπισε γενναίος τὸν
τόπον του!!!
Ὁ Σαχτούρης καὶ ὁ
Μαυροκορδάτος ἐσώθησαν διὰ θαύματος.
20
Μαΐου: Ἐπαναλαμβάνεται
ἡ μάχη τῶν Θερμοπυλῶν μὲ ἄλλα
ὀνόματα!
Κάποιος «τρελλόπαππας»,
ὅπως ἔλεγε ὁ Ἰμπραήμ, ἀλλὰ «ἀντρειωμένος πολεμιστής», ὅπως τὸν
χαρακτήρισε ὁ Ἀμερικανὸς φιλέλλην
ἰατρὸς Χάου. Ὁ Γρηγόριος ὁ Δίκαιος,
ἢ Παπαφλέσσας, σὲ ἕνα λόφο ποὺ λέγεται
ΜΑΝΙΑΚΙ, δίδει μαθήματα Ἑλληνισμοῦ
καὶ Λευτεριάς!
Ἡ ἁγνὴ ἑλληνικὴ
ψυχὴ του, ἐλεύθερη πλέον, ἀνεβαίνει
στὰ χέρια τοῦ Χριστοῦ, μαζὶ μὲ τὶς
ψυχὲς τῶν ἐννεακοσίων Ἑλλήνων ποὺ
ἔπεσαν ἐκεῖ!
Δίπλα του καὶ οἱ ὁπλαρχηγοί του: Κεφάλας, Παπαγιώργης, Βοϊδής, Μαυρομιχάλης, Πάνος Πανανικολάου, Γιάννακας, Λεβιώτης, Ῥιζιώτης, Ἀλεξόπουλος, Ξήστρας, Μπούρος, Δημήτρης Δίκαιος, (ἀνεψιὸς τοῦ Παπαφλέσσα) καὶ ὁ Γιαννάκης Παπᾶς, γιός τοῦ θρυλικοῦ Μακεδόνος ἀρχιστρατήγου Ἐμμανουὴλ Παπᾶ!
Ὁ Ἰμπραήμ φιλεῖ τὸν νεκρὸ ἀντίπαλό του κλαίγοντας << γιά αὐτὸν τὸν ἀνδρείον πολέμαρχον>>! 302 Ἰμβραὴμ ἐγεννήθη τὸ 1789 στὴν Καβάλα ἀπό ...Ἕλληνες γονεῖς ! (ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΕΚΔΟΣΕΩΝ / Γ.Ε.Σ. Ἡ ἐπανάσταση τοῦ 1821 σὲ σαράντα μονογραφίες >>, Μαραβέλας (Ταξίαρχως ε.α) Ἄθήναί 1983 σελὶς 398)
21 Μαΐου: Ἡ Ναυμαχία στὸ ἀκρωτήριον Καφηρέως.
2 Ἰουνίου· Ἡ Ναυμαχία τῆς Σούδας στὴ Κρήτη.
10 Ἰουνίου· Ἡ κατάληψις τῆς Τριπολιτσᾶς ἀπὸ τὸν Ἰμπραήμ. Ὁ Κολοκοτρώνης, μὲ ἔξυπνον τρόπον, ἐκένωσε τὴν πόλη .
29 Ἰουλίου· Ὁ Κωνσταντῖνος Κανάρης, μὲ τολμηρή ἐνέργεια , πυρπολεῖ τὸν Τουρκικὸ Στόλο στὴν Ἀλεξάνδρεια.
1826
8 Ἀπριλίου: Πραγματοποιεῖται στὴν Ἐπίδαυρο Ἐθνοσυνέλευση.
10
Ἀπριλίου· Οἱ
ἐθνομάρτυρες τοῦ ἱεροῦ Μεσολογγίου
δίδουν παραδείγματα θυσίας καὶ
αὐταπαρνήσεως.
Εἶναι ἡ Ἁγία Ἡμέρα τῆς τραγικῆς Ἐξόδου, «ἀπὸ τὰ
κόκκαλα βγαλμένη τῶν Ἑλλήνων τὰ ἱερά»!
Σχόλιο: Ἡ Ἔξοδος τοῦ Μεσολογγίου ἔγινε τὴ νύκτα 10–11 Ἀπριλίου 1826 (Κυριακὴ τῶν Βαΐων).
26 Ἀπριλίου· Ὑπογράφεται στὴν Ἁγία Πετρούπολη τῆς Ρωσίας τὸ «Πρωτόκολλον περὶ τής Ἑλλάδος πραγμάτων» μεταξὺ τῶν «Μεγάλων Δυνάμεων».
Σχόλιο: Ἐδῶ πρόκειται γιὰ τὸ Πρωτόκολλο τῆς Πετρούπολης (1826), σημαντικὸ διπλωματικὸ βῆμα.
23 Αὐγούστου· Ἡ πολιορκία τοῦ ἱεροῦ βράχου τῆς Ἀκροπόλεως ἀπὸ τὸν Κιουταχῆ. Οἱ Ἕλληνες στρατιῶτες δίδουν (! ) ἀπὸ τὸ μολύβι τους στοὺς Τούρκους, γιὰ νὰ μὴν πάρουν οἱ τελευταῖοι ἀπὸ τὶς κολῶνες τοῦ Παρθενῶνος. Αὐτοὶ εἴμεθα οἱ Ἕλληνες.
Σχόλιο: Τὸ περιστατικὸ ἀναφέρεται στὴν παράδοση μολύβδου γιὰ νὰ σωθεῖ τὸ μνημεῖο.
24 Νοεμβρίου· Ὁ στρατηγὸς Γεώργιος Καραϊσκάκης κατατροπώνει τή Τούρκιά στὴν Ἀράχωβα.
23 Δεκεμβρίου· Οἱ πολιορκημένοι Ἕλληνες τῆς Ἀκροπόλεως ἐνισχύονται ἀπὸ τὸν Φαβιέρο.
25 Δεκεμβρίου· Ἀνήμερα τῶν Χριστουγέννων, οἱ Τοῦρκοι καίνε στὴ Ρούμελη καὶ στὴ Δυτικὴ Πελοπόννησο πολλές ἐκκλησίες. ἀπαγχονίζονται ἢ δολοφονοῦνται ἀρχιερεῖς καὶ ἱερεῖς.
1827
3–10
Ἀπριλίου: Πρὸς
τιμὴν τῶν ἐθνομαρτύρων τῆς Ἐξόδου
τοῦ Μεσολογγίου, ἕναν χρόνο νωρίτερα,
πραγματοποιεῖται τήν ἴδια ἡμερομηνία
στὴν Τροιζῆνα ἡ Γ΄ Ἐθνοσυνέλευσις
τῶν Ἑλλήνων!
Ἐψηφίσθη
τὸ << Πολιτικὸν Σύνταγμα τῆς
Ἑλλάδος >> καὶ ἐξελέγη ὁ Ἰωάννης
Καποδίστριας ὡς ὁ πρῶτος Κυβερνήτης
τῆς Ἑλλάδος.!
24 Ἀπριλίου· Ἡ μάχη τοῦ Φαλήρου. Πέφτει ὁ ἀρχιστράτηγος Γεώργιος Καραϊσκάκης. << καί στό ροῦχο του ἔσταξε αἷμα...>>
27 Μαΐου: Ὁ Κιουταχῆς καταλαμβάνει τὴν Ἀκρόπολη.
24
Ἰουνίου: Ὁ
Ἰμπραήμ, μὲ τρεῖς χιλιάδες στρατιώτες,
ἐπιτίθενται κατὰ τῆς Μονῆς τοῦ
Μεγάλου Σπηλαίου.
Στέλλει
ἐπιστολές διὰ παράδοση ἀλλὰ
λαμβάνει μπαρουτόβολα ! Οἱ μοναχοὶ
μέ έπικεφαλής τόν Ἡγούμενο τούς
βγάζουν << τίς σπάθες καὶ τὶς
μπιστόλες >> καὶ ... χυμοῦν ἐπάνω
στοὺς Τούρκους φωνάζοντας τὸν
υποχωρούντα Ἰμπραήμ .
«Τώρα θὰ δῇς πῶς πολεμοῦν οἱ καλόγεροι»! Μεγάλη νίκη! Ὁ Ἰμπραήμ, ὑποχωρῶν, καίει τὰ χωριὰ στὸ πέρασμά του.
8 Ὀκτωβρίου: Ὁ Ἑλληνικὸς στόλος, μαζὶ μὲ τόν στόλο τῶν Ρώσων, τῶν Γάλλων καὶ τῶν Ἄγγλων, παρὰ τὴ θέλησιν τῶν τριῶν εὐρωπαϊκῶν κυβερνήσεων, κάνουν τὴν νέα Σαλαμίνα» στὸ Ναβαρίνο!
1828
12 Ἰανουαρίου: Ἐν μέσῳ λαμπάδων, πυροβολισμῶν καὶ παραλήρημα χαρᾶς, ἡ Μάνα Ἑλλάδα ὑποδέχεται στὴν Αἴγινα τὸν Κυβερνήτη Ἰωάννη Καποδίστρια, ὁ ὁποῖος, συγκινημένος, ἀποβιβάζεται ἀπὸ τὸ ἀγγλικὸ δίκροτο (Warspite).
26 Ἰανουαρίου: Ὁ ἐθνικὸς Κυβερνήτης δίδει τὸν << Νενομισμένον ὅρκον.>>!
29 Ἰουνίου: Τὸ Πρωτόκολλον τοῦ Λονδίνου.
30 Αὐγούστου: Ὁ Γάλλος στρατηγὸς Μέζον,303 Νικόλαος Μαῖζον ( 177 0- 1840 ) Γάλλος στρατιγὸς ποῦ διεκρίθη στὴν μάχη τοῦ Ἀούστερλιτς καὶ ἐκστρατεία τῆς Ρωσίας Μέγας Φιλέλληνας
<<κανει χρήση τοῦ Πρωτοκόλλου τοῦ Λονδίνου, ἀποβιβάζεται στὴν Πελοπόννησο μὲ 15.000 στρατιώτες. Ὁ Ἰμπραήμ χάνει τὰ πάντα, ἐξ αἰτίας τῆς ἐκκαθαρίσεως τῆς Πελοποννήσου καὶ τὴν 19ην Σεπτεμβρίου ἐπιβιβάζεται μὲ τὸ στρατὸ του στά πλοῖα καὶ ἐπιστρέφει στὴν Αἴγυπτον.
1829
Αὔγουστος: Τελειώνουν οι ἐργασίες τῆς Δ΄ Ἐθνονσυνέλευσης τῶν Ἑλλήνων στὸ Ἄργος.
12
Σεπτεμβρίου: Ὁ
Δημήτριος Ὑψηλάντης, ἀδελφὸς τοῦ
Ἀλεξάνδρου, μὲ 2.500 ἄνδρες συντρίβει
τὴν τουρκικὴν δύναμιν ἑπτὰ χιλιάδων
ἀνδρῶν στὴν Πέτρα τῆς Βοιωτίας.
Ἡ
Ρούμελη, ἡ Πελοπόννησος καὶ αἱ Κυκλάδες
εἶναι πλέον ἐλεύθεραι.
1830
22 Ἰανουαρίου: Ὑπογράφεται στὸ Λονδίνο τὸ << Πρωτόκολλον τῆς Ἀνεξαρτησίας τῆς Ἑλλάδος >>!.
Ἡ Ἑλλάδα μᾶς , ὅλον τῶν ἀνθρώπων τῆς Γῆς μετὰ ἀπο ἑπτὰ χρόνια Ἀγῶνος μέσα ἄπό φωτιὰ καὶ σίδερο τριῶν αἰώνων ἐχει σηκοθὴ στὰ χέρια τ,ων Ἤρωικων Νεκρῶν τοῦ Ἀγῶνος καὶ μὲ τὸ χέρι Της δείχνει σὲ ὅσους ἀπέμειναν, τὰ ἄλλα Παιδιὰ Τῆς ποῦ πρέπει νὰ ἀπελευθερωθοῦν !
Πῶς εἶναι δυνατόν νὰ χαθεῖ ὁ Ἥλιος τῆς Οἰκουμένης;
Δὲν ζητοῦμεν τὴν ἀνταμοιβήν.
ΔΕΝ ΖΗΤΗΣΑΝ ΑΜΟΙΒΗ – ΖΗΤΗΣΑΝ ΜΝΗΜΗ
Τὸ μήνυμα τῶν ἀγωνιστῶν πρὸς ἐμᾶς
(Τὸ ἔθνος μέλλει βεβαίως, ἐπὶ τῆς ὡρίμου ἡλικίας του, νὰ... τοὺς ἀνηκούσας ἀνακρίσεις καὶ κρίσεις τῶν ὑπὲρ τῆς ἀνεξαρτησίας τῶν ἀγωνισθέντων.)...
Ἐπαναλαμβάνομεν ὅμως, ὅτι ἡ ἐπιμονὴ καὶ ἡ ἀνδρεία κατὰ τῶν Τούρκων, συνοδευόμενη μὲ αἱματοχυσίας , αἰχμαλωσίας, ὑπερίσχυσαν καὶ ἀξιώθηκαν τῆς ἀνεξαρτησίας.
Αὐτά , ἀφοῦ ἐκθέτουμε, ἀφήνουμε πρὸς γνώση τῶν μεταγενεστέρων, παρὰ τῶν ὁποίων ΔΕΝ ΖΗΤΟΥΜΕΝ ΤΙΝΑ ΑΝΤΑΜΟΙΒΗ!!, διότι δὲν ἐπράξαμεν ΠΑΡΑ ΤΟ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΧΡΕΟΣ
Ἐπιθυμοῦμεν ὅμως καὶ παρακαλοῦμεν αὐτοὺς (τοὺς μεταγενεστέρους ) , τὴν ἀναστηθήσα μὲ τέτοιες θυσίες καὶ δάφνα Ἑλλάδα μας, νὰ τὴν ὑψώσουν στὴν πρώτη της λαμπρότητα καί εὐδαιμονία, μέσω τῆς σοφίας, παιδείας, ὑπακοήν στοὺς νόμους καὶ ἀνδρείας.
Καὶ τότε αἱ ψυχές μας θὰ ἀναπαυθοῦν διότι δὲν ἀγωνισθήκαμε μάταια γιά τὴν Ἑλλάδα, καὶ ἀφήσαμε γνήσιους ἀνδρείους ἀπογόνους.>>! 304 ( ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ ΠΕΡΡΑΙΒΟΣ << πολεμικά Άπομνημονεύματα >>)
Οὐδὲν
σχόλιον.
Αἰωνία ἡ ἱερὰ μνήμη
των· αἰωνία…
ΚΕΦΑΛΑΙΑ –
ΟΡΓΙΣΜΕΝΕΣ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙΣ
(ΚΑΙ
ΥΠΕΝΘΥΜΙΣΕΙΣ ΓΙΑ ΕΜΑΣ )
ΟΙ ΘΥΣΙΕΣ ΠΟΥ ΓΕΝΝΗΣΑΝ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
Χίος, Κάσος, Ψαρὰ, Ναοῦσα, Μεσολόγγι
«Δέν χάθηκες, οὔτε θά χαθείς !
Δὲν εἶσαι κάστρο γιά νά
πατηθείς .
Εἶσαι
τό φῶς , Ἑλλάδα ποῦ δέν σβήνει ».
(Περιοδικό «Νέα Ἑστία », 25/12/1940)
Α. Η ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΗΣ ΧΙΟΥ
Διὰ τὴν καταστροφὴ τῆς Χίου μας, τὴν 30ὴν Μαρτίου τοῦ 1822, ὁ μεγάλος ποιητὴς Ἀνδρέας Κάλβος ἔγραψε τὰ ἑξῆς:
«Ὦ… τῶν ἀθώων
παιδιῶν μας, ὦ πλευρὰ
Σεβάσμια
τῶν μητέρων,
Γερόντων κεφαλαί,
στὸ αἷμα
Ἀθλίως
βρεγμένες
Ἐκδίκησιν ζητεῖτε;
Ἡ φωνὴ
σας εἰσακούσθη.
Ποτέ εἰς τὴν
γῆν, οἱ ἀθάνατοι
Τοὺς λῃστὰς
δὲν ἄφηνουν ἀτιμωρήτους.»
Ὁ μέγας Εὐρωπαῖος λογοτέχνης ποιητὴς Γάλλος Βίκτωρ Οὐγκὸ ἔγραψε τὸ περίφημο φιλελληνικὸ ποίημα , «Τὸ Ἑλληνόπουλο», (L’Enfant grec), ἐμπνευσμένο ἀπὸ τὶς σφαγὲς καὶ τὰ δεινὰ τῆς Ἑλληνικῆς Ἐπανάστασης.
Ἀρχίζει ὡς ἑξῆς :
«Οἱ Τοῦρκοι
πέρασαν· χαλασμός! Θάνατος πέρα
ῶς πέρα…>>
Ἡ Χίος, τὸ ὄμορφο
νησί, μαύρη κι ἀπομένει ξέρα…»
Β.
Ὁ γραμματέας τοῦ ναυάρχου Κωνσταντίνου
Κανάρη καὶ ἀργότερα βουλευτὴς Σύρου,
Ἀνδρέας
Μάμουκας (1801–1884),
ὑπήρξε ἀπὸ τοὺς μάρτυρες τῶν ἐγκλημάτων
ποὺ διαπράχθηκαν στὴ Χίο. Εὐτυχῶς
διεσώθη, - ἀφοῦ δραπέτευσε,- καὶ ὑπάρχει
ἡ ἀνατριχιαστικὴ μαρτυρία του,
διασώζεται στὰ: Ἰωάννης Λαχογιάννης,
( << Χιακόν Ἀρχείων >>, τόμος
1ος΄,
ἔκδοση « Ἀρχείων τῆς Νεώτερής
Ἑλληνικῆς Ἱστορίας»,
Ἀθήνα, 1924,
σελ. 314–315.
<< Τῶν
ἑβραίων ἐκείνων ποὺ ἦσαν ἀπὸ παλαιὰ
στὴ Χίο, ἥ μανία ἦτο ἀπερίγραπτος.
Ἡ ἐπιθυμία πού εἶχαν , ἀκούοντες
καὶ βλέποντες τίς σφαγές τῆς ἡμέρας
τῶν χριστιανῶν ἦτο ἀχόρταστο
καί εὔχονταν νὰ μὴ εἶχε διασωθῇ
κανείς... εὔχονταν νὰ τοὺς παραδοθῇ
ζωντανὸς ὁ ἱερὸς Μητροπολίτης ἀπό
τήν διοίκηση, γιά νὰ τὸν μεταχειρισθοῦν
ὅπως ἐκεῖνοι ἤθελαν.
Ἡ φαντασία σου, λοιπόν, ἂς κρίνῃ μὲ ποῖον τρόπον ἐμεταχειρίσθησαν τὰ νεκρὰ σώματα τῶν ἀθώων… οὔτ΄ ἐγὼ ἔγινα αὐτόπτης, νὰ ἐκφρασθῶ κατ’ ἀξίαν δὲ δύναμαι… με ποίαν σκληρότητα ἐσύρθησαν γυμνά, διὰ νὰ ῥιφθοῦν στὴν θάλασσα… ὣς καὶ οἱ Τοῦρκοι στοὺς ὁποίους ἐσώζετο ὀλίγη συμπάθεια, τὰ ἐσυμπόνεσαν... ἀλλά ἡ κτηνώδης ἐκδικητικὴ μανία , ἄφησαν ἐπί ἡμέρας κρεμασμένα… ἐνῶ τά λοιπά εἶχον συγχωρήσει εἰς τοὺς καταράτους ἑβραίους νά τά κατεβάσουν καί νά τά ρίψουν στὴν θάλασσα… ἐβλασφήμουν τὴν θείαν πίστιν καὶ ἐσατίριζον τὸν Χριστιανισμόν δέν ἔλειψαν καί νά τά κατακομματιάσουν ως κρέας εν μακέλλω>>!!
Ἀπίστευτες πράξεις ! Τά γυμνά πτώματα τῶν Ἑλλήνων ποῦ ἦσαν κρεμασμένα , τά κατακομμάτιαζαν ὡς κρέας σέ σφαγεῖο ...
Τί πέρασες γλυκειά μας πατρίδα ἀπὸ τους μισέλληνες δολοφόνους !
Αὐτό ποῦ θυμίζει πάλι , μία πράξη << ἑλληνοτουρκικῆς φιλίας >> ποῦ συνέβη στὸ κάστρο της Κορώνης, στὰ τέλη Ἰουλίου 1821 μέ << ρωες >> τους ἑβραίους καί θῦμα τόν ἡρωικό ἐπίσκοπο Κορώνης, Γρηγόριο.
Το γεγονός ἀναφέρεται στὸ << Λεξικόν της Ἑλληνικῆς Ἐπαναστάσεως του 1821>> του Χρήστου Στασινόπουλου τόμ. Α΄, σελ. 435. << Γρηγόριος » .
«Γρηγόριος, ἐπίσκοπος Κορώνης. Φιλήσυχος ... οἱ Τοῦρκοι τῶν ἐκράτησαν ὡς ὅμηρο στὸ κάστρο τῆς Κορώνης, ποῦ σέ λίγο ἐπολιορκήθηκε ἀπό τους Ἕλληνες... .
Κατὰ τό τέλος Ἰουλίου τοῦ 1821, οἱ ἑβραῖοι ποῦ ἦσαν στό κάστρο , ἀφοῦ πρῶτα τόν βασάνισαν , κομμάτιασαν τόν Γρηγόριο καί πέταξαν τά κομμάτια του κάτω άπό τό κάστρο , φωνάζοντας στοὺς Ἕλληνες : << ἐλλάτε βρέ Ρωμηοί νά πάρετε κρέας ἀπό τόν Δεσπότη σας, νά φάτε >>
Τι νὰ σχολιάσει κάποιος τώρα, ο ὀποίος ἔχει μέσα του πολιτισμό, ἦθος, ἔθος καί ἀνθρωπισμό; ...
σύμφωνα μὲ μαρτυρία ποὺ παραδίδεται στὸ Λεξικόν τῆς Ἑλληνικῆς Ἐπαναστάσεως (Χρ. Τασινόπουλος, τόμ. Α΄, σελ. 435), ὁ ἐπίσκοπος ἐθανατώθη μὲ ἀποτρόπαιον τρόπον κατὰ τὴν διάρκειαν τῶν γεγονότων τῆς πολιορκίας.
Τὸ περιστατικὸ καταγράφεται ὡς ἕνα ἀπὸ τὰ πολλὰ τραγικὰ παραδείγματα τῆς βίας τῆς ἐποχῆς.»
Β΄. Ἡ Καταστροφὴ τῆς Κάσου (Μάιος 1824)
Ἡ Κάσος μας ἐπυρπολήθη καὶ κατεστράφη ἀπὸ τὴν 27ην ἕως τὴν 29ην Μαΐου τοῦ 1824, ἀπὸ τους Τουρκαλβανοὺς, οἱ οποίοι εἶχαν ἀρχηγὸ τόν Ἀλβανό, Μούσα. Οἱ 3.000 ὑπάνθρωποι τά ἔβαλαν μέ τίς γυναῖκες, τά παιδιά καί τούς γέροντες της τῆς μαρτυρικῆς νήσου μας .
Σὲ δημοτικὸ μοιρολόγι τῆς Κάσου ἀκούομεν τοὺς ἑξῆς στίχους:
Δημοτικὸ
Μοιρολόγι τῆς Κάσου
«Μαῦρο
πουλάκι κάθεται
στῆς Κάσο τὸ
ἀκροβουνί,
βγάζει φωνίτσα θλιβερή
καὶ μαῦρο μοιρολόγι…
..............................................................................
Γίνονται
στοίβες τὰ κορμιά,
τὰ αἵματα ποτάμια·
.............................................................................................
βγάζει
Ἀρβανίτες περισσούς,
βγάζει
στραβαραπάδες,
γιὰ νὰ
πατήσουν τὸν Σταυρό,
γιὰ νὰ πατήσουν
τὰ Ἅγια.
.................................................................................................................
Σφάζουν
τοὺς γέρους, τὶς γριές
καὶ ούλα τὰ
παλληκάρια·
τὶς κοπελλιὲς καὶ τὰ
μωρὰ
στὰ φλόττά τους μπαρκάρουν.
Σκλάβους
νὰ τοὺς πουλήσουνε
στῆς Μπαρπαριάς
τὰ μέρη.
...........................................................................................................
Ἐμεῖς τοῦ
Τούρκου τὸ σπαθί
δὲν θὰ φοβηθοῦμε·
κι
ἂν μᾶς κόψεις ούλους μας ,
τὴν λευτεριὰ
νὰ δοῦμε » !
Γ΄. Ἡ Καταστροφὴ τῶν Ψαρῶν (22 Ἰουνίου 1824)
Καὶ στὰ ἡρωικὰ Ψαρὰ διεδραματίσθησαν γεγονότα παρόμοια μὲ ἐκεῖνα ποὺ περιγράφει τὸ προαναφερθὲν μοιρολόγι.
Ὅσα
γυναικόπαιδα ἀπέμειναν ζωντανά,
λίγοι τραυματίες, γέροντες καὶ οἱ
τελευταῖοι ὑπερασπισταὶ τοῦ κάστρου,
ἀνέμενον τὸ μοιραῖον, ἀφοῦ ἀνθίσταντο
στοὺς τούρκους γενναία . Μέ
τήν συμφωνία, ὅλων ἀσπαστήκανε
μεταξύ τους καὶ ὁ Ἥρωας Ἀντώνης
Βρατσιάνος ἀνετίναξε τὴν πυριτιδαποθήκη.
Ἀρκετοί τοῦρκοι πήγανε γιά πιλάφι
στόν Ἀλλάχ
προτιμῶντας τὴν θυσίαν
ἀπὸ τὴν αἰχμαλωσίαν.
ἐνῶ οἱ Ἕλληνες
ἔπεσαν ὡς μάρτυρες τῆς ἐλευθερίας,
ἀναβαίνοντες
εἰς τὴν αἰώνιον μνήμην τοῦ Γένους.
Ἀπὸ τοὺς 30.000 κατοίκους τῶν Ψαρῶν, ἐσώθησαν μαζί μέ τόν Κωνσταντῖνον Κανάρη καὶ δώδεκα πλοῖα, περὶ τοὺς 3.000, ἀνθρώπους κατώρθωσαν νὰ διαφύγουν. Οἱ Ψαριανοι ἠσαν κοντὰ στοῦς 8000 καὶ οἱ ὑπόλοιποι ἦσαν πρόσφυγες ἀπὸ τὴν Χίο , τὴν Κάσο, τὴν Μακεδονία καὶ τὴν Θεσσαλία
Ἦτο ἡ 22η Ἰουνίου τοῦ 1824.
ποιητικό επίγραμμα του Σολωμού:
«Στό Ψαρῶν τή
ὁλόμαυρη ράχη
περπατῶντας ἡ Δόξα
μονάχη
μελετᾷ τὰ λαμπρὰ παλληκάρια,
καὶ
στὴν κόμη στεφάνι φορᾷ
γινομένο ἀπὸ
λίγα χορτάρια
ποὺ εἶχαν μείνει στὴν
ἔρημη γῆ.»
Δ΄. Ἡ
Καταστροφὴ τῆς Νάουσας (22 Ἀπριλίου
1822)
Στίς 22 Ἀπριλίου τοῦ 1822 ἐτελέσθη τὸ ὁλοκαύτωμα τῆς ὄμορφης Νάουσας.
Ἡ Νάουσα ἀνεδείχθη σύμβολον θυσίας καὶ ἀντιστάσεως.
Τὸ αἷμα τῶν ἀθώων ἐσφράγισε τὴν πορείαν τοῦ Ἀγῶνος
καὶ ἡ μνήμη τῆς πόλεως παραμένει ἱερὰ εἰς τὸ Γένος.
Νά
δοῦμε τί γράφουν
μεγάλοι
ἱστορικοὶ για τά φρικτά γεγονότα:
Α΄.
Φρανσουὰ Πουκεβίλ (1770–1838)
Μᾶς ἀναφέρει «Ἡ φωνὴ τῆς ἀληθείας μὲ ὑποχρεώνει νὰ ὁμιλήσω… Οἱ δύστυχες ἐκεῖνες γυναῖκες, στίς ὁποῖες προτάθηκε ἄρνηση τῆς χριστιανικῆς πίστεως τους, ὑπεβλήθησαν σέ τέτοια μαρτύρια μου προκαλοῦν φρίκη καθώς τά γράφω >>
Β Ο Λαμπρός Έλληνας Σπυρίδων Τρικούπης μας αναφέρει:
΄. Σπυρίδων Τρικούπης
«Πεντακισχίλιοι ἐφονεύθησαν… ἀνειλεώς ἐβασανίσθησαν… ἔγκυοι ἐξεκοιλιάσθησαν , τέκνα ἔμπροσθεν τῶν γονέων ἐσφάγησαν, βρέφη ἐκρεμάσθησαν ἐκ τοῦ τραχήλου τῶν μητέρων …»
Πάμπολοι δὲ Ἑβραῖοι ἔνοπλοι , καί πολύδιψοι Χριστιανικοῦ αἵματος παρακολουθοῦν τὸν τουρκικὸν στρατὸν ὡς ἐκουσίοι δήμιοι. Οὗτοι ἔλκοντες ἔξω τῆς πόλεως τοὺς χριστιανούς, τοὺς ἐρροπάλιζαν κατακέφαλα, καὶ πίπτοντας κατά γῆς, τοὺς ἔσφαζαν ὡς βόας...»
Γ Στὸ ἔργο του Λάμπρου Κουτσούνικα,
Ἀπὸ μνημονεύματα ἀγωνιστῶν τοῦ 1821, τόμος ἕκτος, σελὶς 91,
διαβάζουμε γιὰ τὸ ρόλο τῶν Ἑβραίων στὴν Νάουσα καὶ Φρίττουμε: << Οἱ δέ Θρασύδειλοι, ἐχθροὶ τοῦ χριστιανισμοῦ Ἰουδαῖοι τῆς Θεσσαλονίκης τρέχοντας αὐθορμήτως ἐγίνοντο δήμιοι, σφάζοντας ὡς ζωα τοῦς ἀνθρώπους. Φρίκη καταλάβανε πᾶσαν ψυχήν ζῶσαν γιά τίς τρομερὲς ἀνοσιουργίες αὐτῶν, καὶ ἐν τούτοις, καμμία (οὐδεμία ) ἀπὸ τίς ψυχές τῶν βαρβάρων ἐκείνων, δὲν ἐλάμβανε τὸ ἐλάχιστο αἴσθημα οἴκτου >>
Στὸ Λεξικὸ τῆς Ἑλληνικῆς Ἐπαναστάσεως 1821 τοῦ Χρήστου Στασινόπουλου (τόμος Βʹ, σελ. 65), λέξις << ἑβραῖοι >> Κατὰ τὴν καταστροφή της Ναούσας... ἀπὸ τὸν Ἀβδοὺλ Ἀμπούδ, ἑξακόσιοι Ἑβραῖοι ποὺ ἀκολουθοῦσαν τὸ ἀσκέρι ... ἀποτελοῦσαν πραγματικὸ σῶμα δημίων καὶ βασανιστῶν.
Ἀπερίγραπτα τὰ ὅσα ἔκαναν στὸν ἄμαχο πληθυσμὸ τῆς μαρτυρικῆς αὐτῆς πόλεως.
ε) Στὴ Ναοῦσα ἐπίσης, ὅταν κρέμασαν τὶς μάνες, ἔδεναν τὰ παιδιά τους στὰ χέρια ἢ στὰ πόδια καὶ ἔλουζαν τὰ Τίμια Σώματά τους μὲ πετρέλαιο λέγοντας: << Πᾶτε νὰ βρῆτε τὰ παιδιά σας καὶ τὸν Χριστό σας >> ! Ἀναφέρεται ἀπὸ τὸν Σπ. Τρικούπη, ὅπως εἴδαμε παραπάνω.
Ε.
Ἡ Ἐξέγερση τῆς Κρήτης
Μικρὸ
δεῖγμα «ἐλληνοτουρκικῆς φιλίας».
Γιὰ τὴν ἐξέγερση στὴν Λεβεντογέννας Κρήτη, διαβάζομε τήν τοπικὴ ἐφημερίδα, ἠ ὁποία μᾶς ἀναφέρει:
« Η 8η
Ἰουνίου τοῦ 1867 ἦτο ἀποφράς ἡμέρα
τῆς Σητείας ...
Ἡ Φώτω ἐβιάσθη
ἐντὸς τοῦ ναοῦ τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ
καὶ ἀπέθανεν ἀτιμασμένη.
308ΕΦΗΜΕΡΙΣ Αυγή 1868
Φαντάζεσθε.
Συνέλληνες, νὰ περνοῦσε ἄλλος λαὸς
αὐτὰ πού πέρασε ὁ ἑλληνισμός
;
Σίγουρα δὲν θὰ ἄντεχε οὔτε
ἕνα μῆνα — καὶ δὲν ὑπερβάλλω.
Οἱ Ἕλληνες ὅμως ἐπέζησαν…»
Ἡ δολοφονία τοῦ Πατριάρχη Γρηγορίου τοῦ Ε'.
Θὰ ἀναφερθῶ γιὰ λίγο στὴ δολοφονία τοῦ Πατριάρχου , Γρηγορίου τοῦ Ε', τὸν ὁποῖον οἱ μισέλληνες ἀνήμερα τῆς λαμπρῆς τὸν δολοφόνησαν.
Ἀνοίγουμε τὸ ἐκπληκτικὸ καὶ ἀποκαλυπτικὸ ἔργο τοῦ Γεωργίου Κωνσταντινίδη, << Τὰ αἴτια τῆς πτώσεως τῆς βυζαντινῆς αὐτοκρατορίας >>, Ἀθῆναι 1891 καὶ ἐπανέκδοση ἀπὸ τὸν ἐξαίρετο Ἕλληνα Ἀπόστολο Χαρίση. Διευθυντὴ τῶν ἐκδόσεων << Δημιουργία >>, Ἀθήνα 2000, καὶ στὴ σελίδα 209 μένουμε ἄφωνοι γιὰ τὸ μισελληνισμὸ <<κάποιων >>:
<< Ἑβραῖος κάποιος ( δέ τίς ) ... παρουσιασθεῖς πρὸς τοὺς φυλάσσοντας ἐκεῖ τό λείψανον.. προσέφερε κατ΄ ἄλλους μὲν πέντε, κατ΄ ἄλλους δὲ δέκα χιλιάδες γρόσια καὶ ἀγοράσας αὐτὸ ( τὸ λείψανο τοῦ Πατριάρχου) παρέδωκεν εἰς τοὺς ὁμοφύλους του, οἱ ὁποῖοι ( ἤτινες ) τότε ἐπὶ τρεῖς ἡμέρας το ἔσυρον... Ὑπό τινῶν λοιπὸν οἱ Ἰουδαῖοι νὰ σύρωσιν ἀπό τὸ Πατριαρχεῖον μέχρι τῆς θαλάσσης τὸ λείψανον... Οἱ Ἑβραῖοι δὲν διατάχθησαν ἀλλὰ καὶ ἐπλήρωσαν μάλιστα εἰς τοὺς Τούρκους νὰ λάβουσιν λείψανον τοῦ ἱεράρχου καὶ πομπεύσωσιν αὐτό.
Μᾶς κάψατε, μᾶς δολοφονήσατε, μᾶς ἀπαγχωνήσατε μᾶς ρημάξατε. Ἀλλὰ ἐμεῖς οἱ Ἕλληνες ἐπιζήσαμε καὶ ἦρθαν οἱ χρόνοι καὶ οἱ καιροὶ νὰ Ἀναλάβουμε πάλι τὴν Ἀνθρωπότητα.
Ὁ Ἐθνικὸς Ἀπελευθερωτικὸς Ἀγῶνας τοῦ 1821 ἔδειξε στὴν ἀνθρωπότητα τὸν τρόπο
τῆς ἐπιβίωσης καὶ τῆς ἀξιοπρέπειας.
Ἀπέδειξε πὼς ὑπάρχει ἕνας μοναδικὸς δρόμος: ὁ ἑλληνικὸς τρόπος ζωῆς!
Η ἀγωνιστικὴ ἀντίληψη τῆς ὕπαρξης.
Μόνον μὲ ἀγῶνα καί κόπους κατακτῶνται ἡ ἐλευθερία καὶ ἡ δημοκρατία!
Καὶ γιὰ νὰ κατοχυρωθεῖ ἡ ἐλευθερία, πρέπει πρῶτα νὰ συνειδητοποιήσουμε τὶς εὐθύνες μας.
Οἱ παπποῦδες μας, τὸ 1821, εἶχαν πλήρως συνειδητοποιήσει τὸ χρέος τους.
Καὶ μὲ αἷμα, θυσία καὶ αὐταπάρνηση κατοχύρωσαν τὴν ἐλευθερία τοῦ Γένους !
Ὅταν βλέπουμε γυναῖκες, παιδιὰ καὶ γέροντες νὰ μὴ φοβοῦνται τὸν θάνατο, διότι —«τοὺς ἔτρεφε ἡ Λευτεριά»— τότε θαρροῦμε πὼς ἀντικρίζουμε ἠμίθεους ἀνθρώπους, ὑπάρξεις ποὺ ζοῦσαν σὲ ἄλλες διαστάσεις.
Ποῦ ἀλλοῦ στὴν ἱστορία συναντήσαμε μάνες νὰ κρατοῦν στὸ ἕνα χέρι τὸ ὅπλο τοῦ νεκροῦ πατέρα καὶ στὸ ἄλλο νὰ θηλάζουν τὸ βρέφος, πολεμῶντας;
ΠΟΥΘΕΝΑ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΊΑ ! Μόνο ΕΔΩ!
Ἐδῶ συναντήσαμε Μάννες πού, γιὰ νὰ μὴν αἰχμαλωτιστοῦν, νὰ μὴν ἀτιμασθοῦν καὶ νὰ μὴν πωληθοῦν σκλάβες κλπ, ἔπεφταν μαζὶ μὲ τὰ παιδιά τους στοὺς γκρεμούς!
Μόνον στὴν ἱερὴ γῆ τῆς Ἑλλάδος.
Ἐδῶ συναντήσαμε στρατιῶτες νὰ προσφέρουν ἀκόμη καὶ τὰ πυρομαχικά τους στὸν ἀντίπαλο, γιὰ νὰ μὴ βεβηλωθοῦν οἱ ἱερὲς πέτρες καὶ οἱ κολῶνες τῶν ναῶν μας.
Μόνον οἱ Ἕλληνες.
Καὶ ποιοί ἐπέζησαν μέσα ἀπὸ καταστροφές, λεηλασίες, δολοφονίες γενοκτονίες, παιδομαζόματα, πυρπολήσεις, διώξεις καὶ τρεῖς αἰῶνες σκοταδιοῦ;
Μόνον οἱ Ἕλληνες.
Καὶ σήμερα, περήφανοι, μποροῦμε νὰ λέγουμε πὼς ὁ Θεὸς προστάτευσε τὸ Γένος.
Περήφανοι νὰ θυμίζουμε ὅτι, ὅ,τι κι ἂν συμβεῖ, ἐμεῖς θὰ μένουμε:
ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΕΛΛΗΝΕΣ
Ἐπίμετρο Ἑνότητας –
Τὴν 7η Ἰουνίου τοῦ 1821, ὁ Ἱερὸς Λόχος ἔγραψε ἱστορία στὸ Δραγατσάνι.
Κατὰ τὴ διάρκεια τῆς μάχης, τραυματίστηκε στὸ στῆθος ἕνας ἱερολοχίτης, ὀνόματι Σπύρος.
Ο Σπύρος Χωρὶς νὰ διστάσει, ἔσκισε τὸ πουκάμισό του καὶ τοποθέτησε ἕνα κομμάτι ὑφάσματος πάνω στὴν πληγή. Καὶ συνέχισε νὰ μάχεται.
Ὕστερα ἀπὸ ἀρκετὴ ὥρα, οἱ δυνάμεις του των ἐπρόδιδαν .
Τότε, ὁ Σπύρος τράβηξε τὸ ὕφασμα ἀπὸ τὴν πληγή του καί, μὲ τὸ ἴδιο του τὸ αἷμα, ἔγραψε πάνω σ’ αὐτὸ τὰ λόγια:
«Ἀποθνήσκω ὑπὲρ Πατρίδος» .. καὶ συνέχισε νὰ μάχεται μέχρι τὸ τέλ ( ενθ. αν Σ Τ , 104 )
Ἰδοῦ ἡ μεγάλη ἀπόδειξη: θὰ ἐπιζήσουμε: Διότι ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΛΛΗΝΕΣ : .
Στὸ αἷμα μας ρέει θεϊκὴ οὐσία. ( ενθ. αν Σ Τ , 108 )
«Ἡ ἐλευθερία δὲν χαρίζεται· κερδίζεται.
Καὶ δὲν διατηρεῖται μὲ λόγια, ἀλλὰ μὲ μνήμη καὶ εὐθύνη.
Οἱ Ἕλληνες τοῦ 1821 δὲν μᾶς ἄφησαν μόνον γῆν·
μᾶς ἄφησαν χρέος.
«Η ελευθερία δεν τελείωσε το 1821.
Κάθε γενιά καλείται να την κρατήσει ζωντανή.
Δεν μας άφησαν μόνο νίκες.
Μας άφησαν ευθύνη.
Όσο θυμόμαστε ποιοι είμαστε,
όσο στεκόμαστε όρθιοι,
η Ελλάδα θα υπάρχει.
Γιατί οι λαοί που θυμούνται,
δεν πεθαίνουν ποτέ.»
