ΒΙΣΑΛΤΕΣ

ΒΙΣΑΛΤΕΣ

Οἱ Βισάλτες ἦταν ἀρχαῖος λαός της ἀνατολίτικής Μακεδονίας, ποὺ ἔζησε στὰ δυτικά του ποταμοῦ Στρυμόνα, Θρακικής καταγωγῆς. Ὁ Ἡρόδοτος ἀναφέρει γιὰ την περιοχή «Εἴη δέ Παιονίη ἐπὶ τῷ Στρυμόνι ποταμῷ πεπολισσμένη» (Ἡροδ Υ,13).

Ὁ Βισάλτης ἦταν γιὸς του Ἥλιου καὶ της Γῆς, ἀπὸ τον ὁποῖο πῆρε καὶ το ὄνομα της ἡ χώρα. Πατέρας της Θεοφανώς, ἡ ὁποία με μορφή προβάτου, συνέλαβε ἀπὸ τον Ποσειδῶνα, ποὺ καὶ αὐτὸς εἶχε πάρει μορφή κριαριοῦ, τον κριό ποὺ ἔδωσε το χρυσόμαλλο δέρας τῶν Ἀργοναυτῶν. Γι’ αὐτό ἡ Θεοφανώ λέγεται καὶ Βισαλτίς.

Ὁ λαός αὐτὸς, ἐκτὸς ἀπὸ τον Ἡρόδοτο, ἀναφέρεται καὶ ἀπὸ τον Θουκυδίδη, τον Διόδωρο, τον Πλίνιο καὶ τον Πλούταρχο. 

Ἡ ἀρχαία Βισαλτία ἀνῆκε στὸ χῶρο της ἀρχαίας Μακεδονίας, μεταξύ του ὄρους Βερτίσκος ποὺ ἦταν το δυτικό της σύνορο, καὶ του Στρυμόνα καὶ της Κερκινίτιδος λίμνης, ποὺ ἦταν το ἀνατολικό. Βρίσκεται, δηλαδή, στὸ γεωγραφικό χῶρο ποὺ περιλαμβάνεται σήμερα ἡ περιοχή της Νιγρίτας καὶ του Σοχοῦ.

Το 490 π.Χ., κατά την ἐκστρατεία τῶν Περσῶν ἐναντίον της Ἑλλάδος, ὁ βασιλιάς της Βισαλτίας μὴ θέλοντας ν’ ἀκολουθήσει τους βαρβάρους, ἔφυγε στὴ Ροδόπη, στοὺς δὲ γιοὺς του ἀπαγόρευσε νὰ ἐκστρατεύουν κατά της Ἑλλάδος στὸ πλευρό των Ἀσιατῶν ἐπιδρομέων. Αὐτοί ὅμως δὲν ἄκουσαν την συμβουλή του πατέρα τους, καὶ ἀκολούθησαν τους βαρβάρους. 

‘Ὅταν μετά τὴ φυγή τῶν Περσῶν ὁ βασιλιάς ἐπανῆλθε καὶ βρῆκε τους γιοὺς του σώους καὶ ἀβλαβεῖς, αὐτοτυφλώθηκε.

Ἀπὸ το 479 π.Χ. ἡ Βισαλτία κατακτήθηκε ἀπὸ τον Ἀλέξανδρο τον Α’. Ἀργότερα ὁ Περικλῆς ἔστειλε 1000 Ἀθηναίους ἀποίκους, οἱ ὁποῖοι συνέβαλαν πολύ στὸν ἐκπολιτισμό των Βισαλτῶν. Στὴ μάχη της Πύδνας το 168 π.Χ., στὴν ὁποία κρίθηκε ἡ τύχη της Μακεδονίας, οἱ Βισάλτες πολέμησαν στὸ πλευρό του Περσέα.

Τόσο πολύ διακρίθηκαν γιὰ την ἀνδρεία τους, ὥστε ὁ Περσέας μετά την ἡττᾶ του, τότε μόνο ἀπελπίστηκε τελείως, ὅταν τον ἐγκατέλειψαν καὶ οἱ “ἀνδρεῖοι Βισάλτες”.

Ἡ ἐπαρχία αὐτή, ἄν καὶ εἶχε μικρή ἐκτάσει κατά την ἀρχαιότητα, ἐν τούτοις περιεῖχε πολλές πόλεις, οἱ ὁποῖες συχνά μνημονεύονται ἀπὸ τους ἀρχαίους συγγραφεῖς: ἡ Ἄργιλος, το Κερδύλιο, ἡ Βισαλτία, πρωτεύουσα της χώρας, οἱ Καλλίτεραι, ἡ ὀρεσκία, ἡ Εὐπορία, ἡ Βέργα καὶ ἡ ‘Ὄσσα. 

Η πιὸ ἐπίσημη ἀπὸ τις παραπάνω πόλεις ἦταν ἡ Ἄργιλος, ποὺ σύμφωνα με τὴ μαρτυρία τῶν ἀρχαίων κτίσθηκε ἀπὸ τους Θρᾶκες, τους πρώτους κατοίκους της χώρας, σε χρόνο ἄγνωστο, ἀποικίστηκε ὅμως ἀπὸ τους Ἀνδρίους συγχρόνως με τα Στάγειρα της Χαλκιδικής, γύρω στὰ μέσα της 7ης ἑκατονταετηρίδας.

 Μετά τὴ φυγή τῶν Θρακῶν καὶ τον ἀποικισμό τῶν Ἀνδρίων, ἡ Ἄργιλος ποὺ εἶχε παραμείνει ἐλεύθερη καὶ αὐτόνομη ἀπὸ το 655π.Χ. μέχρι την ἐκστρατεία του Ξέρξη (480 π.Χ.), ὑπέκυψε καὶ αὐτή στὸ κράτος του. Μετά ἀπὸ την ἡττᾶ καὶ τὴ φυγή του συμπεριλήφθηκε στὶς συμμαχικές πόλεις της Ἀθήνας.

Ἀργότερα ὅμως, ἀποστάτησε ἀπὸ τους Ἀθηναίους καὶ διευκόλυνε το στρατηγό των Λακεδαιμονίων νὰ καταλάβει την Ἀμφίπολη. Ἀργίλιος ἦταν ὁ ἄντρας ποὺ πρόδωσε τον Παυσανία στοὺς Σπαρτιᾶτες, ὁ ὁποῖος ὅταν στάλθηκε σὰν γραμματοκομιστής στὸν Ἀρτάβαζο ἀποσφράγισε τις ἐπιστολές καὶ κατήγγειλε την προδοσία στοὺς Ἐφόρους.

Οἱ Βισάλτες ἦταν Θρᾶκες στὴν καταγωγή. 

Εἶχαν ἀνεπτυγμένη την θρησκευτικότητα, δημιούργησαν θρησκευτικές ἰδέες καὶ ἦταν ἐργατικοί, πρᾶγμα ποὺ μαρτυρεῖται ἀπὸ τον πλοῦτο ποὺ ἀπέκτησαν. 

Εἶχαν, ἐπίσης, ἀνεπτυγμένη την ἀγάπη τους πρὸς τὴ πατρίδα. Παρόλα αὐτὰ, ἦταν εἰρηνικός λαός.

Ὅμως, ὅπως ὅλοι οἱ Θρᾶκες, δὲν εἶχαν συναίσθηση της κοινωνικότητας καὶ της κρατικῆς ἑνότητας, ἔτσι ὥστε το κράτος τους νὰ ἔχει τὴ δύναμη νὰ ἐπιβιώσει καὶ νὰ ἀντισταθεῖ στοὺς ποικίλους ἐχθρούς της περιοχῆς καὶ κυρίως τους Μακεδόνες. 

Το πολίτευμα της περιοχῆς ἦταν ἡ Βασιλεία καὶ ὁ βασιλιάς ἦταν ὁ ἀπόλυτος δεσπότης.

 Οἱ βασιλεῖς ἦταν φορεῖς της ὑπέρτατης ἐξουσίας καὶ συμπεριφέρονταν πρὸς τους ὑπηκόους τους χωρίς νὰ δίνουν σε κανένα συλλογικό ὄργανο λόγο των πράξεων τους καὶ μάλιστα, οἱ πράξεις τους εἶχαν τὴ σφραγῖδα της ἀγριότητας. 

Ἀργότερα ὅταν ὑποτάχθηκαν στοὺς Μακεδόνες (479 π.Χ.) διατήρησαν την αὐτονομία τους ἀπὸ τον ἴδιο το βασιλιά. Μόνο το 342π.Χ. καταργεῖται ἡ αὐτονομία τῶν λαῶν της Θράκης.

Δύο εἶναι οἱ κεντρικοί πόλοι γύρω ἀπὸ τους ὁποίους στρέφεται ἡ ζωή των Βισαλτῶν καὶ ἡ προσπάθειά

τους πρὸς την πρόοδο καὶ την πολιτιστική ἀνάπτυξη.

Ὁ Στρυμόνας ποὺ λατρευόταν ὡς θεός, θεωροῦνταν θεϊκό δῶρο καὶ το λίκνο των Μαινάδων το Παγγαίω, ἀποτελεῖ το κέντρο της αἰνιγματικῆς λατρείας του Διονύσου. Χαρακτηριστικά γνωρίσματα ποὺ συνέθεταν το χρῶμα της κοινωνικῆς ζωῆς τῶν Βισαλτών, ἦταν ὅτι παρεῖχαν ἐλευθερία στὶς γυναῖκες πρὶν ἀπὸ το γάμο, ἐνῶ ἀπαιτοῦσαν πίστη ἀπὸ αὐτὲς ὅταν τις παντρεύονταν. 

Ἐκτὸς ἀπὸ αὐτό, εἶχαν τὴ συνήθεια νὰ πουλοῦν ὡς δούλους τα παιδιά τους καὶ νὰ ἐξαγοράζουν τις γυναῖκες τους με πολλά χρήματα ἀπὸ τους γονεῖς τους.

Χρησιμοποιοῦσαν πολύ τον οἶνο ποὺ ἦταν το ἱερὸ ποτό του θεοῦ Διονύσου. Καλλιεργοῦσαν τα ἀμπέλια καὶ τα δημητριακά ἐνῶ ἀσχολοῦνταν με την κτηνοτροφία, την ὑλοτομία καθώς καὶ την ἐξόρυξη χρυσοῦ καὶ ἀργύρου ἀπὸ τα ὀρυχεῖα, ποὺ τους ἔκανε πολύ πλούσιους. Πολύ διαδεδομένη ἦταν καὶ η καλλιέργεια της ἐλιᾶς.

                                                                                   

Τὁ μυστικὸ ταξίδι τοῦ Μ.Αλεξάνδρου ποὺ λίγοι γνωρίζουν Μέρος Β`

Μέρος Β` : ΧΡΗΣΜΟΣ Κι ΕΥΛΟΓΙΑ ΣΤΗΝ ΟΑΣΗ ΤΗΣ ΣΙΒΑ

Τ ὸ 331 π.χ ἡ κατάκτηση τῆς Αἰγύπτου ἔχει ὁλοκληρωθεῖ , καὶ ὁ Ἀλέξανδρος

ξεκινᾷ γιὰ ἕνα ταξίδι τὸ ὁποῖο ἔχει προαποφασισθεῖ καὶ σχεδιαστεῖ ἀπὸ κοινοῦ

μὲ τὴν Ὀλυμπιάδα , ἀπὸ χρόνια.

Τὸν Μάρτιο τοῦ ἴδιου ἔτους ταξιδεύει γιὰ τὴν Ἀμμωνιάδα ( ὄαση Σίβα ) ὅπου βρίσκεται τὸ ἱερὸ τοῦ Ἀμμωνος Διός.

Ὁ Ναὸς τοῦ Ἀμμωνος εἶχε ἱδρυθεῖ ἀπὸ τοὺς Ἀρκάδες οἴ ὁποῖοι στὸ ἀπώτατο παρελθὸν ὑπὸ τὴν καθοδήγηση τοῦ Ἡρακλῆ , εἶχαν ἐκστρατεύσει στὴν Ἀφρικὴ καί

πρὸς τὸν Ἀτλαντικό.

Τὸ ἱερό , γράφει ὁ Ἡρόδοτος , " εἶναι ἀπομίμησις τοῦ ἱεροῦ τὼν Θηβῶν " , τὸ ὁποῖο ἐπίσης ἵδρυσε ὁ Ἡρακλῆς , ὅπως καὶ τὴν Αἰγυπτιακὴ Θήβα.

Γιὰ τὸν Ἀλέξανδρο , ὁ Ἀμμων Ζεὺς ἦταν ἕνας Ἑλληνας θεὸς ποῦ εἶχε ἤδη ἕνα ναό

στὴν Ἀφυτι τῆς Χαλκιδικής , καὶ τὸν λάτρευαν στὴ Δωδώνη.

Τὸν γύρω ἀπὸ τὸ ναὸ χῶρο τῆς ὀάσεως εἶχαν ἱδρύσει καὶ ἀποικήσει Σάμιοι τῆς

Αἰσχριωνιὴς Φυλῆς καὶ " οἱ μετανάστες αὐτοὶ στὰ βάθη τῆς ἐρήμου ἐδημιούργησαν τὸν ἀκραῖο σταθμὸ τῆς ἀποικιακῆς πρὸς νότο διασπορᾶς τοῦ Ἑλληνισμοῦ ".

Ἰδιαίτερης προσοχῆς πρέπει νὰ τύχει , ἡ ἀναφορὰ τὴν ὁποία κάνει ὁ ἀείμνηστος

Ι.Φουράκης , βαθὺς μελετητὴς καὶ γνώστης τῆς ἱστορίας καὶ προϊστορίας , στό

βιβλίο του " Μεῖξις-Ἀνακύκλησις ".

Ὁ βασιλεύς , τὼν πελασγικῆς καταγωγῆς Ἀσσυρίων , Νίνος , σχεδίαζε ἐκστρατεία

πρὸς τὴν Ἰνδικὴ καὶ προγραμμάτιζε ἐπίσκεψη στὸ ἱερὸ τοῦ Ἀμμωνος γιὰ νὰ ζητήσει " χρησμὸ καὶ εὐλογία ".

Ταξίδι ποῦ πραγματοποίησε μέσα στὴν ἀπέραντη ἔρημο , ἡ σύζυγός του Σεμίραμις

μετὰ τὸν θάνατο τοῦ Νίνου καὶ τὴν ἀνάρρησί της στὸ θρόνο.

Προσκύνημα τὸ ὁποῖο πραγματοποίησε καὶ ὁ Περσέας μὲ τὸν Ἡρακλῆ.

Τὸ ταξίδι ἦταν ἕνα τεράστιο τόλμημα , λόγῳ τὼν δυσκολιῶν καὶ τὼν κινδύνων.

Ἡ ἔλλειψη νεροῦ στὴ βαθιὰ κι ἀτέλειωτη ἄμμο , καὶ ὁ τρομερὸς νοτιᾶς ποῦ σήκωνε μεγάλες ἀνεμοθύελλες καθιστοῦσαν τὸ ἐγχείρημα ἄκρως ἐπικίνδυνο.

Μιὰ τέτοια ἀνεμοθύελλα εἶχε καταπιεῖ στὴν ἔρημο 50.000 στρατιῶτες τοῦ βασιλιᾶ Καμβύση.

Ὀλα αὐτὰ σχεδὸν ὅλοι τὰ συνεκτιμοῦσαν , γράφει ὁ Πλούταρχος , ἀλλὰ ἦταν δύσκολο νὰ ἀποτρέψουν τὸν Ἀλέξανδρο ἀπὸ ὅ,τι εἶχε ἀποφασίσει.

" ..χαλεπὸν δ`ὴν Ἀλέξανδρον ἀποτρέψαι πρὸς ὀτιοὺν ὡρμημένον "..

Γιατί καὶ ἡ τύχη , ὑποχωρῶντας στὴν ἐπιρροή του , ἰσχυροποιοῦσε τὴ γνώμη του.

" Ἡ τε γὰρ τύχη ταὶς ἐπιβολαῖς ὑπείκουσα τὴν γνώμην ἰσχυρὰν ἐποίει "...

Μέχρι τὸ Παραιτόνιο προχωροῦσε παραθαλάσσια μέσῳ μιᾶς περιοχῆς ποῦ ἦταν ἔρημη , ἀλλὰ ὄχι ἄνυδρη , διανύοντας μέχρι ἐκεῖ περίπου χίλια ἑξακόσια στάδια.

Ἀπὸ ἐκεῖ κατευθύνθηκε στὴ μεσόγειο περιοχή , ὅπου βρισκόταν τὸ μαντεῖο τοῦ

Ἀμμωνα.

" Κατὰ τὴ φάση αὐτῆς τῆς πορείας ἡ βοήθεια ποῦ προσφέρθηκε στὶς δυσκολίες

τοῦ ἀπὸ τὸ θεὸ ἔγινε περισσότερο πιστευτὴ ἀπὸ τοὺς μεταγενέστερους χρησμούς.

Ἀρχικά , πολὺ νερὸ καὶ συνεχεῖς βροχὲς ἀπὸ τὸ Δία τοὺς ἀπάλλαξαν ἀπὸ τὸν κίνδυνο τῆς δίψας , καὶ σβήνοντας τὴν ξηρασία τῆς ἄμμου , ποῦ ἔγινε ὑγρὴ καὶ συμπιέστηκε ἀπὸ μόνη της , ἔκαναν τὸν ἀέρα πιὸ ἀναπνεύσιμο καὶ καθαρό.

Ἐπειτα , ἐνῶ εἶχαν σβήσει τὰ σημάδια ποῦ ὑπῆρχαν γιὰ τοὺς ὁδηγούς , καὶ περιπλανιόταν ὁ στρατὸς καὶ χάθηκαν μεταξύ τους λόγῳ ἄγνοιας , ἐμφανίστηκαν κάποια

κοράκια καὶ τοὺς ἔδειχναν τὴν κατεύθυνση τοῦ δρόμου , πετῶντας καὶ κατευθυνό

μενα μπροστὰ ὅταν τὰ ἀκολουθοῦσαν καὶ περιμένοντάς τους ἅμα καθυστεροῦσαν

κι ἔμεναν πίσω' καὶ τὸ πιὸ παράξενο ἄπ` ὅλα ὅπως ἀναφέρει ὁ Καλλισθένης , καλῶντας μὲ τοὺς κρωγμοὺς τὴ νύχτα αὐτοὺς ποῦ περιπλανιόνταν καὶ κράζοντας , τούς

ἔβαζαν στὸ σωστὸ δρόμο " ,   

 περιγράφει παραστατικὰ τὴν πορεία ὁ Πλούταρχος.

Κι ὁ Ἀρριανὸς ὁμολογεῖ , " ὅτι κάποια θεϊκὴ δύναμη τὸν βοήθησε , αὐτὸ μπορῶ νά

τὸ ἐπιβεβαιώσω ' καθὼς καὶ ἡ λογικὴ σκέψη συμφωνεῖ μὲ αὐτό ".

" Καὶ ὅτι μὲν θεῖον τί ξυνεπέλαβεν αὐτῷ ἔχω ἰσχυρίσασθαι , ὅτι καὶ τὸ εἰκὸς ταύτῃ

ἔχει "..

Ἐφτασαν στὴν ὄαση Σίβα , ἢ ὁποία ὅπως καὶ ἡ Σαμοθράκη , " εὑρίσκονται ὄχι μόνο

ἐπὶ τοῦ κέντρου τοῦ τεσσαρακοστοῦ δευτέρου παραλλήλου , ἀλλὰ καὶ εἵς τὴν αὐτὴν ἀκριβῶς συντεταγμένην ἀκτῖνα τοῦ 25ου ἀνατολικοῦ μεσημβρινοῦ " , σημειώνει ὁ Φουράκης.

" Ἡ περιοχή , στὴν ὁποία βρίσκεται τὸ ἱερὸ τοῦ Ἀμμωνα , ἄπ` ὅλες τίς πλευρὲς τριγύρω εἶναι ἐρημική , πάρα πολὺ ἀμμώδης καὶ χωρὶς καθόλου νερό.

Τὸ ἱερό , ἐνῶ καταλαμβάνει μικρὴ ἔκταση στὸ κέντρο ( γιατί ἡ πλευρὰ τοῦ ἱεροῦ

ποῦ ἔχει τὸ μεγαλύτερο πλάτος εἶναι περίπου σαράντα στάδια ) εἶναι γεμᾶτο ἀπό

ἥμερα δέντρα , ἀπὸ ἐλιὲς καὶ φοίνικες , καὶ ὁ μόνος χῶρος ποῦ διαθέτει νερὸ ἀπό

τίς γύρῳ,γύρω περιοχές.

Ἀπὸ αὐτὸ ἀναβλύζει μία πηγή , ποῦ δὲν μοιάζει καθόλου μὲ τίς ὑπόλοιπες πηγὲς ποῦ

ἀναβλύζουν ἀπὸ τὴ γῆ.

 Γιατί τὸ νερὸ τῆς τὸ μεσημέρι εἶναι παγωμένο γί` αὐτὸν ποῦ

τὸ πίνει , καὶ ἀκόμα περισσότερο παγωμένο γιὰ ὅποιον τὸ ἀγγίξει ` ὅταν ὁ ἥλιος τείνει πρὸς τὴ δύση , γίνεται λίγο πιὸ ζεστό , καὶ ἀπὸ τὸ βράδυ μέχρι τὰ μεσάνυχτα ἀκόμα πιὸ ζεστό , τὰ μεσάνυχτα μάλιστα εἶναι πολὺ πιὸ ζεστὸ ἄπ` ὅ,τι προηγουμένως,

ἐνῶ ἀπὸ τὰ μεσάνυχτα ἀρχίζει σταδιακὰ νὰ κρυώνει , καὶ τὸ ξημέρωμα εἶναι πιά

ψυχρό , ἐνῶ τὸ μεσημέρι ἀκόμη πιὸ ψυχρό ". ( ΑΡΡΙΑΝΟΣ-ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΑΝΑΒΑΣΙΣ

- ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΙV ).

" Ω` Παί` Διο`σ "

" Κὶ ὅταν πέρασε τὴν ἔρημο καὶ ἔφτασε στὸν ἱερὸ τόπο , ὁ προφήτης τοῦ Ἀμμωνα

τοῦ εὐχήθηκε νὰ εἶναι καλὰ ἐκ μέρους τοῦ θεοῦ , ὅπως ἔκ μέρους τοῦ πατέρα ".

" ..ὼς ἀπὸ πατρὸς προσεῖπεν ".

" Κι αὐτὸς ( ὁ Ἀλέξανδρος ) ρώτησε ἂν τοῦ εἶχε ξεφύγει κάποιος ἀπὸ τοὺς δολοφόνους τοῦ πατέρα του.

Κι ὅταν ὁ προφήτης τοῦ συνέστησε νὰ μιλάει μὲ εὐσέβεια - γιατί ὁ πατέρας τοῦ δέν

ἦταν θνητός - ( " οὖ γὰρ εἶναι πατέρα θνητὸν αὐτῷ " ) ρώτησε ἀλλάζοντας ἂν εἶχε τιμωρήσει ὅλους τοὺς δολοφόνους τοῦ Φιλίππου '

ἔπειτα ρώτησε γιὰ τὴν ἐξουσία , ἂν δηλαδὴ ἔχει καθορίσει γί` αὐτὸν νὰ γίνει κυρίαρχος

ὅλων τὼν ἀνθρώπων.

Κι ὅταν ὁ θεὸς χρησμοδότησε ὅτι καὶ αὐτὸ τὸ καθόρισε καὶ ὅτι ὁ Φίλλιππος βρῆκε πλήρη δικαίωση , πρόσφερε στὸ θεὸ λαμπρὰ ἀφιερώματα καὶ χρήματα στοὺς ἱερεῖς.

Αὐτὰ γράφουν οἱ περισσότεροι σχετικὰ μὲ τοὺς χρησμούς." ( ΠΛΟΥΤΑΡΧΟΣ-ΒΙΟΙ ΠΑΡΑΛΛΗΛΟΙ , Ἀλέξανδρος-Καῖσαρ ).

" Ὁ ἴδιος ὅμως ὁ Ἀλέξανδρος σὲ ἐπιστολὴ πρὸς τὴ μητέρα του γράφει ὅτι τοῦ δόθηκαν

ΚΑΠΟΙΟΙ ΑΠΟΡΡΗΤΟΙ ΧΡΗΣΜΟΙ , ΠΟΥ ΑΥΤΟΣ ΘΑ ΤΟΥΣ ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΕΙ ΣΤΗΝ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ

ΤΟΥ ΜΟΝΟ Σ` ΕΚΕΙΝΗ "

" ...γεγονέναι τινὰς αὐτῷ μαντείας ἀπορρήτους , ἂς αὐτὸς ἐπανελθὼν φράσει πρὸς μόνην

ἐκείνην.." ( ΠΛΟΥΤΑΡΧΟΣ )

Αὑτὰ ἔγραψε πρὸς τὴ μητέρα του , Ἱέρεια Ὀλυμπιάδα , ἡ ὁποία ἦταν γόνος καὶ τοῦ βασιλὲ ὡς τῶν Χαόνων Ἐλένου , ὁ ὁποῖος " κατέχει τὸν ὁμιλοῦντα λίθον , τὸν ὁποῖον τοῦ ἐδώρισε

ὁ Ἀπόλλων ".

Ὁ Ἀπόλλων γιὰ τοὺς Ἑλληνες εἶναι ὁ Ἠλιος Σείριος , ὁ ὁποῖος εἶναι ὁ μέγιστος τοῦ ἀστερι σμοὺ τοῦ Κυνός. 

Δύο χρόνια μετὰ τὸ θανατό του στὴ Βαβυλῶνα , 10 Ἰουνίου τοῦ 323 π.χ , ὁ Πτολεμαῖος , ὁ

τελευταῖος ἐπιζῶν ἀπὸ τοὺς ἐπιγόνους του , ὁ ὁποῖος τὸν εἶχε συνοδεύσει καὶ στὴν ὄαση ,

θὰ ἐνταφιάσει τὸ ταριχευμένο σῶμα τοῦ στὴ Σίβα.

Κλεοπάτρα Ζ' Φιλοπάτωρ - Η Ελληνίδα Φαραώ της Αιγύπτου (69 π.Χ.- 30 π.Χ.)

Κλεοπάτρα Ζ' Φιλοπάτωρ - Ἡ Ἑλληνίδα Φαραώ τῆς Αἰγύπτου (69 π.Χ.- 30 π.Χ.)

Ἡ Κλεοπάτρα (Ἰανουάριος 69 π.Χ. – 12 Αὐγούστου, 30 π.Χ.) ἦταν ἡ τελευταία βασίλισσα τῆς ἑλληνιστικῆς Ἀρχαίας Αἰγύπτου, προτοῦ αὐτή ἀποτελέσει πλέον κομμάτι τῆς πανίσχυρης Ρωμαϊκῆς Αὐτοκρατορίας Ἡ βασιλεία τῆς σηματοδοτεῖ τὸ τέλος τῆς ἑλληνιστικῆς καί τὴν ἀρχή τῆς Ρωμαϊκῆς περιόδου στήν ἀνατολική Μεσόγειο. Ὁ μῦθος τῆς ἐπιβίωσε ὡς τὶς μέρες μας μέσα ἀπό πάρα πολλές δραματοποιήσεις τῆς ἱστορίας τῆς, συμπεριλαμβανομένου τοῦ ἔργου «Ἀντώνιος καί Κλεοπάτρα» ἀπό τὸν Ουίλλιαμ Σαίξπηρ καί πολλῶν σύγχρονων κινηματογραφικῶν ταινιῶν Ἄν καί ἱκανή καί δαιμονία μονάρχης, ἔμεινε διάσημη κυρίως γιατί κατάφερε νά γοητεύσει δύο ἀπό τοῦς ἰσχυρότερους ἄνδρες τῆς ἐποχῆς τῆς, τὸν Γάιο Ἰούλιο Καίσαρα καί τόν Μάρκο Ἀντώνιο, ἀλλά καί γιά τὸ τραγικό τῆς τέλος. Χάρη στή φιλοδοξία καί τὴν προσωπική τῆς γοητεία ἐπηρέασε καθοριστικά τή ρωμαϊκή πολιτική σε μία ἀποφασιστική περίοδο καί κατέληξε νά ἀντιπροσωπεύει, ὅσο καμιά ἄλλη γυναῖκα στήν ἀρχαιότητα, τὸ πρότυπο τῆς ρομαντικῆς μοιραίας γυναίκας.

Ἡ Κλεοπάτρα ἦταν ἀμέσως ἀπόγονος τοῦ στρατηγοῦ τοῦ Μεγάλου Ἀλεξάνδρου, Πτολεμαίου Α' τοῦ Σωτῆρος Ἦταν κόρη τοῦ βασιλιά τῆς Αἰγύπτου, Πτολεμαίου ΙΒ' Αὐλητῇ, μὲ μητέρα τὴν Κλεοπάτρα Ε' Τρύφαινα. Μετά τὸ θάνατο τοῦ Πτολεμαίου ΙΒ' τὸ 51 π.Χ., ξεκίνησε ἡ βασιλεία τῆς μεγαλύτερης ἐν ζωή θυγατέρας τοῦ, τῆς Κλεοπάτρας Ζ', μὲ τὴν ὁποῖα ἔμελλε νά λάβει τέλος ἡ Δυναστεία ποῦ ἵδρυσε ὁ δαιμόνιος Μακεδόνας στρατηγός περίπου τριακόσια χρόνια πρίν Οἱ πηγές ἀναφέρουν πῶς τὴν χαρακτήριζε ἐπίσης μία ἀσυνήθιστη γιά τοῦς Ἕλληνες τῆς ἐποχῆς ἱκανότητα νά μαθαίνει ξένες γλῶσσες, ὄχι μόνο τά αἰγυπτιακά, τή μητρική γλῶσσα τῶν ὑπηκόων τῆς, ἀλλά καί τά Ἀραμαϊκά, τά Ἑβραϊκά, τά Ἀραβικά, τά περσικά καί τά αἰθιοπικά Ὁ Πλούταρχος ἀναφέρει πῶς δέν ἦταν ἐξαιρετικά ὄμορφη, ὅπως συχνὰ τείνουμε νά πιστεύουμε στίς μέρες μας, ὡστόσο ἦταν ἱκανότατη στήν τέχνη τῆς συζήτησης, στό νά γίνεται εὐχάριστη καί νά ψυχαγωγεῖ, στό νά δείχνει ζωντάνια καί εὐφυΐα, κάτι ποῦ αἰχμαλώτιζε τοῦς συνομιλητές τῆς Φιλήδονη, ἐκκεντρική, ὕπουλη, μία ἄστατη μοιραία γυναῖκα, μισητή στό ρωμαϊκό λαό.

Ὅταν πέθανε, τὸ 30 π.Χ. ὁ ποιητής Ὁράτιος, ἀναφώνησε: Ὥρα νά τσουγκρίσουμε . Ὕστερα ἀπό σχεδὸν χίλια χρόνια, ὁ Δάντης τὴν περιέλαβε στόν κύκλο τῶν ἀκόλαστων Χίλια χρόνια μετά ἀπ´ αὐτὸν, ὁ χολιγουντιανός κινηματογράφος ἐξακολουθεῖ νά τὴν ἐμφανίζει ὡς ξελογιάστηκα τῶν ἀντρῶν, ἡ ὁποῖα χρησιμοποιοῦσε φίλτρα, ἀκόμα καί δηλητήρια. Στὴν πραγματικότητα, ἡ Ἑλληνίδα Κλεοπάτρα Ζ´, τελευταία βασίλισσα τῆς Αἰγύπτου, ἦταν πολύ διαφορετική ἀπ´ ὁ,τι τὴν περιγράφουν, τόσο στήν ἐμφάνιση ὅσο καί στό χαρακτῆρα Ὅμως, τὴν ἱστορία τή γράφουν οἱ νικητές - στήν προκειμένη περίπτωση, ὁ Ὁκταβιανός, φανατικός ἐχθρός τῆς, ὁ ὁποῖος ἐξαπέλυσε μία ἐκστρατεία δυσφήμησης ποῦ ἀμαύρωσε γιά αἰῶνες τή μνήμη τῆς Σήμερα, χάρη στήν ἐργασία δεκάδων μελετητῶν, μεταξύ τῶν ὁποίων ἀρχαιολόγοι ὅπως ὁ Φρανκ Γκοντιό καί ἱστορικοί τέχνης ὅπως ὁ Πάολο Μορένο, εἴμαστε σε θέση νά ἀνασυνθέσουμε μὲ ἀκρίβεια τή ζωή καί τὸ χαρακτῆρα, τὴν ἔνδυση καί τις συνήθειες, ἀκόμα καί τή φυσική τῆς ἐμφάνιση Ἄς ξαναζωντανέψουμε λοιπόν τὴν Κλεοπάτρα γιά μία μέρα.

Ἡ ἀναπλάση Πώς ἦταν λοιπόν ἡ αὐθεντική Κλεοπάτρα; Ἦταν μία μικρόσωμη Ἑλληνίδα μὲ λεπτό σῶμα, ὄχι ἀδύνατη, μὲ δέρμα καί μάτια ἀνοιχτού χρώματος. Ὑπάρχουν ἀποδείξεις Εἶναι σχεδὸν βέβαιο ὅτι στή Ρώμη ἡ βασίλισσα πόζαρε γιά τὸ γλύπτη Στέφανο, ὁ ὁποῖος κατασκεύασε ἕνα ἄγαλμα γνωστό ὡς Ἀφροδίτη τοῦ Εσκουιλίνο, ποῦ θεωρεῖται σήμερα ὡς ἡ πιό πιστή ἀπεικόνισης τῆς Κλεοπάτρας , ἀποκαλύπτει ὁ Π. Μορένο, καθηγητὴς στό πανεπιστήμιο τῆς Ρώμης. Τὰ αἰγυπτιακά στοιχεῖα αὐτοῦ τοῦ ἀγάλματος εἶναι πολλά, ἀπό τὸ χτένισμα μέχρι τὸ δοχεῖο τοῦ νεροῦ, ὅπου εἶναι τυλιγμένος ὁ ἱερός ὄφις, δηλαδή ἡ κόμπρα, σύμβολο τῶν βασιλέων τῆς Αἰγύπτου Ἐνδεικτικά εἶναι ἐπίσης τά σανδάλια μὲ κορδόνι καί λεπτὴ σόλα, καθώς καί τὸ βάζο τὸ στολισμένο μὲ τά λεγόμενα φύλλα τοῦ νεροῦ Ἐξάλλου, τὸ πρόσωπο μοιάζει πολύ μὲ τά πορτρέτα τῆς βασίλισσας ποῦ βρίσκονται στή Ρώμη καί στό Βερολῖνο .

Τὸ ὅτι ἦταν μικρόσωμη φανερώνεται κι ἀπό ἕνα ἱστορικό ἐπεισόδιο τοῦ 48 π.Χ.: Γιά νά συναντηθεῖ στήν Ἀλεξάνδρεια μὲ τόν Καίσαρα, ἡ εἰκόσι ἑνός χρονῶν Κλεοπάτρα μεταφέρθηκε μὲ διαταγή τῆς τυλιγμένη σ´ ἕνα χαλί. Τέλος, τὸ πρόσωπο εἶναι ἴδιο - ὡς πρὸς τά τριγωνικά μάγουλα, τή στενή καί μακριά μύτη, τὸ χαμηλό μέτωπο- μ´ ἐκεῖνο τῶν νομισμάτων ποῦ ἀπεικονίζουν τή βασίλισσα. Χαρακτηριστική εἶναι ἡ ὄψη τοῦ κάτω χείλους , προσθέτει ὁ Μορένο, ποῦ ἐμφανίζει τόν τυπικό προγναθισμό τῆς δυναστείας τῶν Πτολεμαίων, στοὺς ὁποίους ἀνῆκε ἡ Κλεοπάτρα .

Ἴντριγκες καί διαφθορά

Σχετικά μὲ τὸ χαρακτῆρα τῆς, δέν ὑπάρχει ἀμφιβολία ὅτι ἡ βασίλισσα ἦταν ἱκανή γιά αὐλικές ἴντριγκες, ἀλλά πρέπει νά σκεφτοῦμε ὅτι ἦταν μόλις δεκαοχτώ χρονῶν ὅταν ἔπεσε στοὺς ὤμους τῆς τὸ τεράστιο βάρος τῆς διοίκησης ἑνός βασιλείου ὑπό διάλυση, μὲ τοῦς ἰσχυρούς Ρωμαίους νά εἶναι κύριοι τῆς περιοχῆς Ἡ Κλεοπάτρα υἱοθέτησε μία πολιτική τολμηρή ἀλλά ρεαλιστική, βασισμένη στήν ἑλληνιστικῆ παράδοση. Οἱ συνωμοσίες καί οἱ δηλητηριάσεις, οἱ συμβιβασμοί καί οἱ προδοσίες δέν ἦταν προνόμιό τῆς, καθώς συνηθίζονταν στήν ἀρχαία πολιτική ζωή, συμπεριλαμβανομένης τῆς Ρωμαϊκῆς Ἡ Κλεοπάτρα νοιαζόταν γιά τις συνθῆκες ζωῆς τῶν κατοίκων τῆς Αἰγύπτου, γι´ αὐτό καί ἐπέκτεινε τά ἔργα ἄρδευσης

Ἡ μυθική μεγάλη ἐρωμένη εἶχε μόνο δύο ἔρωτες: τόν Καίσαρα καί τόν Ἀντώνιο Στοὺς γάμους τῆς ἐπέδειξε πολιτικό ταλέντο, συνδέοντας τή βασιλεία τῆς μὲ τοῦς Ρωμαίους κυρίαρχους, μέσω μιᾶς οἰκογενειακής σχέσεις ποῦ ἦταν καί μία συμμαχία δυναστειῶν Ἔδωσε παιδιά τόσο στόν Καίσαρα ὅσο καί στόν Ἀντώνιο, διάδοχο τοῦ Ἰουλίου Καίσαρα στήν τριανδρία. Ὁ Καισαρίωνας, γιός τοῦ Καίσαρα, ὑπῆρξε μία προσεκτική ἐπενδύση . Παρ´ ὅλα αὐτά, δέν ἀπέδωσε, γιατί ὁ ἀγῶνας γιά τὴν ἐξουσία κερδήθηκε ἀπό τόν Ὁκταβιανό, ὁ ὁποῖος φρόντισε νά βάλει νά δολοφονήσουν τόν ἀθῶο Καισαρίωνα.

Ἡ πλήρης λοιπόν εἰκόνα εἶναι αὐτή μιᾶς λεπτῆς καί ἔξυπνής νέας γυναίκας, ἡ ὁποῖα ἀνατράφηκε γιά νά κυβερνᾶ καί ἦταν ἱκανή νά γοητεύει περισσότερο μὲ τή μόρφωση παρά μὲ τὴν ἐμφανήση τῆς Ὁ Ἕλληνας ἱστορικός Πλούταρχος τὴν περιγράφει ὡς προκλητική παρά ὡραία . Φαίνεται ὅτι αὐτή ἡ προκλητικότητα γοήτευσε τόν τότε 54άχρονο Ἰούλιο Καίσαρα. Ἡ Κλεοπάτρα εἶχε ἀσυνήθιστη προσωπικότητα. Μιλοῦσε δώδεκα γλῶσσες καί ἦταν ἡ πρώτη ἀπό τοῦς Πτολεμαίους, ποῦ ἤδη κυβερνοῦσαν τὴν Αἴγυπτο ἐπί 300 χρόνια, ἡ ὁποῖα ἔμαθε τὴν αἰγυπτιακή, γλῶσσα τοῦ λαοῦ τῆς - οἱ πρόγονοί τῆς μιλοῦσαν μόνο ἑλληνικά

Τὸ ὄνειρο μιᾶς αὐτοκρατορίας

Ἐκμεταλλευόμενη ὅσο καλύτερα μποροῦσε αὐτά τῆς τά προτερήματα, ἡ Κλεοπάτρα πιθανόν νά ἐνέπνευσε στόν Καίσαρα τὴν ἰδέα μιᾶς μεγάλης ἐκστρατείας στήν Ἀνατολή, στὰ χνάρια τοῦ Μεγάλου Ἀλεξάνδρου, μὲ τὴν ἐλπίδα νά ξαναδώσει στήν Αἴγυπτο τὸ χαμένο τῆς γόητρο καί κῦρος Το ὄνειρο τῆς διακόπηκε στίς εἴδους τοῦ Μαρτίου μὲ τή δολοφονία τοῦ Ἰουλίου Καίσαρα. Ὅμως, ἡ Κλεοπάτρα δέν τὸ ἔβαλε κάτω καί συνέχισε νά ὑποβάλει τὴν ἰδέα τῆς αὐτοκρατορίας στόν Ἀντώνιο, πραγματικό διάδοχο τῆς πολιτικῆς τοῦ Καίσαρα. Ὁ Ἀντώνιος ἦταν καλός μαχητής, ἀλλά ἀποδείχθηκε κάκιστος πολιτικός. Καί ἡ βασίλισσα τῆς Αἰγύπτου χρειάστηκε ν´ ἀντιμετωπίσει τόν Ὁκταβιανό, ἕναν ὕπουλο ἀλλά ἐξαιρετικά συνετό ἀντίπαλο Ἔτσι ἡ κληρονομιά τοῦ Καίσαρα μοιράστηκε ἀνάμεσα στόν Ἀντώνιο, μελλοντικό σύζυγο τῆς Κλεοπάτρας, τόν Λέπινδο καί τόν Ὁκταβιανό Σύντομα ὁ τελευταῖος ἀντιλήφθηκε ὅτι ὑπό τὴν ἀρχηγία τῆς Κλεοπάτρας ἡ Αἴγυπτος θά μποροῦσε νά γίνει πράγματι σημαντικό κέντρο δύναμης ἐπικίνδυνο γιά τὸ ρωμαϊκό κράτος. Ὁ Ὁκταβιανός ξεκίνησε μία συστηματική δυσφημιστική ἐκστρατεία, τὴν πρώτη τοῦ ἀρχαίου κόσμου, ἐναντίον τῆς βασίλισσας.

Γιά τά σποτ χρησιμοποίησε τή φήμη καί τὸ ρητορικό ὕφος λογίων καί ποιητῶν, ὅπως ὁ Βιργίλιος καί ὁ Ὁράτιος, ἡ ρητόρων ὅπως ὁ Κικέρωνας. Στὸ πρόσωπο τῆς Κλεοπάτρας ἄρχισαν νά ἐνσαρκώνονται ὅλα αὐτά ποῦ ὁ ρωμαϊκός πολιτισμός θεωροῦσε ἀρνητικά Ἦταν ξένη, δηλαδή δέν ἦταν Ρωμαία ὑπήκοος, καί, τὸ σημαντικότερο, ἀποτελούμε μέρος ἑνός κόσμου διεφθαρμένου καί ἀναξιόπιστου: τοῦ ἀνατολίτικού Γιά νά ξεχαστεῖ ἡ ἀριστοκρατικὴ ἑλληνική καταγωγή τῆς ἄρχισε νά διαδίδεται ὅτι τὸ δέρμα τῆς ἦταν μελαψό. Τέλος, κατακρίθηκε ὡς γυναῖκα ποῦ λάμβανε μέρος στήν πολιτική ζωή, χρησιμοποιῶντας τή διεστραμμένη γοητεία τῆς, ἱκανή νά διαφθείρει ἕναν ἄξιο Ρωμαῖο πολίτη ὅπως ὁ Ἀντώνιος Στὴν πραγματικότητα, στόχος ἦταν ὁ ἴδιος ὁ Ἀντώνιος, τόν ὁποῖο ὁ Ὁκταβιανός κατόρθωσε νά παραμερίσει, ἀποφεύγοντας τόν κίνδυνο ἑνός νέου ἐμφυλίου πολέμου. Παράλληλα, διέβαλε γιά αἰῶνες τὴν εἰκόνα ἐκείνου τοῦ ἱκανοῦ, χαριτωμένου καί πολύ μορφωμένου ἀλλά λίγο τολμηροῦ κοριτσιοῦ, τὸ ὁποῖο ὑπῆρξε στήν πραγματικότητα ἡ Κλεοπάτρα Ζ´, ἡ τελευταία Ἑλληνίδα βασίλισσα τῆς Αἰγύπτου

Βίντεο ΣΟΚ! Η Αρχαία Μακεδονική είναι ΕΛΛΗΝΙΚΗ! Τέλος…

Βίντεο ΣΟΚ! Η Αρχαία Μακεδονική είναι ΕΛΛΗΝΙΚΗ! Τέλος…

Σε λιγότερο από 3 λεπτά, το παρακάτω βίντεο αποδεικνύει ότι η Αρχαία Μακεδονική γλώσσα είναι Ελληνική. 

Με στοιχεία και διαπιστώσεις, καταρρέουν οι ψευδαισθήσεις των Σκοπιανών για τη Μακεδονική γλώσσα και φαίνεται η ελληνική μήτρα της:

Εναλλακτικά ΕΔΩ

Ἡ ἱστορία της Ἐσθήρ λίγο πρίν το κλείσιμο των Νεφελίμ στὰ Τάρταρα ἀπὸ τον Μ. Ἀλέξανδρο

Το βιβλίο του Ἐνώχ ἐνῶ ἦταν ἕνα ἀπὸ τα ἱερὰ βιβλία της Παλιάς Διαθήκης,

κάποιοι -φαντάζεστε ποιοί- το ἔβγαλαν καὶ το μετέταξαν στὰ λεγόμενα ἀπόκρυφα, ἀντικαθιστῶντας το με αὐτὸ της "Ἐσθήρ" ποὺ ὑμνεῖ τὴ σφαγή καὶ βέβαια την ἀντικατάσταση τῶν Ἑλλήνων, ποὺ εἶχαν τα ἡνιά της Περσικῆς αὐτοκρατορίας, με Ἑβραίους.

Γι' αὐτούς ποῦ δὲν γνωρίζουν νὰ ποῦμε ὅτι ἡ ἀχανὴς Περσική αὐτοκρατορία <<στήθηκε> με την ἀφομοίωση περιοχῶν, ποῦ καταλήφθηκαν καὶ θεωρήθηκαν ὡς ἐδάφη της.

Το σχέδιο τῶν Νεφελίμ, ἦταν νὰ στήσουν μία ἰσχυρότατη στρατιωτική μηχανή , σὰν αὐτή τῶν Ἀμερικανῶν σήμερα, καὶ νὰ κυριαρχήσουν στὸν κόσμο.

Ὁ πρίγκιπας Νεφελίμ, ἐκ του γένους Μασχραβέχ, Ἄχουρα Μάζντα, ἀνέλαβε την ἐφαρμογή του σχεδίου αὐτοῦ, καὶ προώθησε στὴ διοίκηση, μετά τους κατακτητικούς πολέμους εὐφυής Ἕλληνες, γιὰ νὰ ὁλοκληρωθεῖ ὁ ἔλεγχος, σε λαϊκὸ καὶ ἀτομικό ἐπίπεδο.




Κατόπιν προώθησε Ἑβραίους στὴ θέση τῶν Ἑλλήνων, ἀφοῦ οἱ Ἑβραῖοι ἐθεωροῦντο καὶ θεωροῦνται πιὸ <<ἐλέγξιμοι>> καὶ πειθαρχημένοι, ἀπὸ τους <a>ἀπείθαρχους καὶ ἀπρόβλεπτους ΄Ἕλληνες

Τὸ τι ἀκριβῶς ἔγινε το ἀναλύω παρακάτω.

Ὁ βασιλεύς της Βαβυλῶνος Ναβουχοδονόσορ, μετά την ἅλωση της Ἱερουσαλήμ, ἔσυρε στὴν αἰχμαλωσία, πλήθη Ἑβραίων . Ἕνας ἀπόγονος αὐτῶν τῶν αἰχμαλώτων ἦταν ὁ Μαρδοχαίος, γιός του Ἰαίρου, της φυλῆς Βενιαμίν.

Ο Μαρδοχαίος ζοῦσε στὰ Σοῦσα, καὶ κατόρθωσε νὰ ὑπηρετήσει στὴν αὐλὴ του μεγάλου βασιλέως Ξέρξη. Ἐνεπλάκη σε μία συνωμοσία τῶν αὐλικῶν Γαβαθά καὶ Θήρα, ποῦ σχεδίαζαν νὰ φονεύσουν τον Ξέρξη.

Ὁ Μαρδοχαίος κατεμαρτύρησε τὴ συνωμοσία στὸ βασιλέα καὶ ἔτσι του ἐδόθησαν διάφορα προνόμια καὶ δῶρα.




Μπόρεσε τότε νὰ βρεθεῖ πιὸ κοντά στὸν πρωθυπουργό της χώρας τον Ἀμάν τον Μακεδόνα (ἑλληνικῆς καταγωγῆς). Ὁ Ἀμάν -(Ἐσθήρ Ιρ)-, ἤθελε νὰ ἐκδικηθεῖ τον Μαρδοχαίο, γιὰ την προδοσία του σχεδίου ἐναντίον του Ξέρξη.

Ἴσως ὁ ἴδιος ὁ Ἀμάν νὰ ἤθελε νὰ ἀποδυναμώσει την Περσική ἡγεσία συμμετέχοντας κι αὐτὸς στὴ συνωμοσία, βλέποντας ὅτι αὐτὰ ποῦ εἶχε συμφωνήσει με τους Πέρσες, δὲν ἐφαρμοζότανε.

Τὴν ἐποχῆ ἐκείνη,οἱ Ἕλληνες είχαν μέγιστα κέρδη, κατέχοντας καὶ ἐλέγχοντας το ἐμπόριο στὴ Μεσόγειο , καὶ τον Εὔξεινο Πόντο, με τον τεράστιο ἐμπορικό τους στόλο. Οἱ Ἑβραῖοι, ἤθελαν νά ἐλέγχουν αὐτοί το ἐμπόριο, κι ἔτσι φύτεψαν το Μαρδοχαίο στὴν αὐλὴ του Ξέρξη. Ἡ ἐξελίξη τῶν γεγονότων δικαιολογεῖ την ἄποψη αὐτὴ, ἀφοῦ ἀπ΄ ὅτι φαίνεται Ἕλληνες καὶ Ἑβραῖοι, προσπαθοῦσαν νὰ ἔχουν την εὔνοια , ἡ ἀκόμη καὶ τον ἔλεγχο του μεγάλου βασιλέα (καὶ του τεράστιου στρατοῦ του), πού βασίλευε σε 127 χῶρες, ἀπὸ τις Ἰνδίες μέχρι την Αἰθιοπία.

Οἱ Ἑβραῖοι ποῦ ἀπὸ την ἐποχῆ του Μωυσέως ὀνειρεύονταν αὐτοκρατορία, προσπαθοῦσαν νὰ πείσουν τους Πέρσες νὰ χτυπήσουν τις ἀνεξάρτητες ἑλληνικές πόλεις - κράτη, παρακινούμενοι καὶ καθοδηγούμενοι,  ποῦ εἶχε δύο πολύ καλούς λόγους νὰ μὴν θέλει τους ἔστω καὶ ὑποταγμένους Ἕλληνες στὸ τιμόνι:

α) Προτιμοῦσαν μία παγκόσμια Περσική εἰρήνη μ΄ένα δεσποτικό περσικό καθεστώς την κεφαλή του ὁποίου μποροῦσαν νὰ ἐλέγχουν, παρά μία ἑλληνική εἰρήνη με τους ἐλεύθερους στὸ πνεῦμα, ἀτίθασους καὶ ἀπείθαρχους Ἕλληνες, τους ὁποίους δὲν ὑπῆρχε καμιά περίπτωση νὰ ἐλέγξουν, ἀφοῦ οἱ Ἕλληνες ἐφάρμοζαν καὶ ἐφαρμόζουν το <<ἐλεύθερον το εὔψυχον>>.

β) Το ἐλεύθερο ἑλληνικό πνεῦμα, ἔπρεπε νὰ παταχθεῖ καὶ νὰ σβήσει, διότι ἀποτελοῦσε διαρκῆ κίνδυνο παγκόσμιας ἀφύπνισης, των καταδυναστευόμενων λαῶν. Αὐτὸ φόβιζε τους Νεφελίμ τότε. Αὐτὸ τους φοβίζει καὶ τώρα.




Ἄς δοῦμε ὅμως τι ἔκανε ὁ Μαρδοχαίος στὴν αὐλή του Ξέρξη, ἀφοῦ ἡ ἀποστολή του ἦταν νὰ βάλει τον Πέρση βασιλέα νὰ ἐξοντώσει τους Ἕλληνες.




Ἡ ἀποστολή αὐτή δὲν ἦταν εὔκολη, ἀφοῦ ὁ Πέρσης βασιλιάς αἰσθανόταν ἀσφαλής με την ἑλληνική διοίκηση νὰ κρατάει με στιβαρό τρόπο τα ἡνία στὸ ἀχανές κράτος του. Με δύο λόγια κοιμόταν ἥσυχος.

Τὴν ἐποχῆ ἐκείνη εἶχε υἱοθετήσει ὁ Μαρδοχαίος την Ἐσθήρ, κόρη του Ἀμιναδάβ (Εσθήρ 2,5) ποῦ ἦταν ἀδελφὸς του παρέρα του. Ἦταν δηλαδή ἡ Ἐσθήρ πρώτη του ξαδέλφη. Σκοπός του Μαρδοχαίου ἦταν, ὅταν θὰ μεγάλωνε, νὰ την παντρευτεῖ γιατί ἦταν κόρη απείρου κάλους.

Την ἐποχῆ ἐκείνη οἱ αἰμομιξίες ἐθεωροῦντο ἐντελῶς φυσιολογικές.

Ἔτυχε ὅμως ἡ βασίλισσα Ἀστίν νὰ δείξει ἀπείθεια στὸ Μέγα Βασιλέα, καὶ οἱ σύμβουλοί του (Ἐβραίοι δάσκαλοι;) τον ἔπεισαν νὰ ἐπιλέξει ἄλλη βασίλισσα. Ἔδωσαν λοιπόν ἐντολὴ, οἱ πιὸ ὡραῖες κόρες του βασιλείου νὰ ὁδηγηθοῦν στὸ γυναικωνίτη του Ξέρξη, ὥστε νὰ γίνει ἐπιλογή.(Εσθήρ 2,3)

Ο Μαρδοχαίος βρῆκε την εὐκαιρία νὰ προωθήσει την Ἐσθήρ στὸ γυναικωνίτη του ὁποίου τον ἔλεγχο εἶχε ὁ εὐνοῦχος του βασιλέως Γάι. Ἡ Ἐσθήρ πῆρε ἐντολὴ νὰ γίνει βασίλισσα της Περσικής αὐτοκρατορίας πᾶσι θυσία.

Ἐπίσης ἔπουδενί λόγω, νὰ ἀποκαλύψει την ταυτότητα καὶ ἐθνικότητά της μέχρι νὰ ἐκλεγεῖ βασίλισσα. (Ἐσθήρ 2,10)

Ὁ Ἀμάν μαθαίνοντας προφανῶς το σχέδιο του Μαρδοχαίου, ἀποκαλύπτει στὸν Ξέρξη την ὕπαρξη ἑνός λαοῦ τῶν (Ἑβραίων), ποὺ ζεῖ διασκορπισμένος σε ὅλα τα κράτη της αὐτοκρατορίας του (Ἐσθήρ 3,8), ἀναμεμειγμένος με ὅλα τα ἔθνη, ὄντας ὅμως διαφορετικός ἀπ΄ ὅλα, με διαφορετικά ὁράματα (παγκόσμια κυριαρχία), καὶ διαφορετικούς νόμους.

Τοὺ ἀποκαλύπτει ἐπίσης ὅτι οἱ Ἐβραῖοι ἀποτελοῦν κίνδυνο γιὰ την αὐτοκρατορία. Ζητᾶ μάλιστα καὶ πετυχαίνει νὰ πάρει ἀπὸ τον Ξέρξη διάταγμα ἐξόντωσης τῶν προυχόντων τῶν Ἑβραίων ποὺ ἀπεδίωκαν :

α) την ἀλλοίωση του κοινωνικοῦ ἱστοῦ, καὶ κατάληψη της ἐξουσίας, καὶ

β) ἐπιθέση της αὐτοκρατορίας ἐναντίον τῶν ἑλληνικῶν κρατῶν.




Ἐν τῷ μεταξύ ἡ Ἐσθήρ ἀνακηρύσσεται βασίλισσα, σὰν ἡ πιὸ ὄμορφη γυναῖκα της Περσικῆς αὐτοκρατορίας. Ἐμφανίζεται τότε μία μέρα ἐνώπιον του βασιλέως, καὶ προσποιεῖται πώς λυποθυμά, ἀπὸ την μεγάλη της στενοχώρια (Ἐσθήρ 5,18) γιὰ το διάταγμα ποὺ πέτυχε νὰ ἀποσπάσει ὁ Αμάν. Ὁ Ξέρξης πέφτει στὴν παγίδα καὶ ἕρμαιο της Ἐσθήρ, ἀλλάζει το διάταγμα ποὺ πέτυχε ὁ Ἀμάν.

Δίνει το αὐτοκρατορικό δακτυλίδι- σφραγῖδα στὴν Ἐσθήρ, ποῦ με τον Μαρδοχαίο καὶ ἄλλους Ἑβραίους ἑτοιμάζουν ἄλλο διάταγμα. Πετυχαίνουν νὰ σταυρωθεῖ ὁ Ἀμάν καὶ νὰ πάρουν την περιουσία του. Ἡ Ἐσθήρ ὅμως δὲν ἀρκεῖται στὸ νὰ πετύχει την ἐξόντωση τοῦ ἐχθροῦ του αἰμομίκτη πρώτου ἐξαδέλφου της.

Ἐξακολουθεῖ νὰ πιέζει τον Ξέρξη ὁ ὁποῖος της λέγε <<μὰ τι ἄλλο θέλεις νὰ κάνω γιὰ ἐσένα (Εσθήρ 8,7) ἀφοῦ καὶ τον Ἀμάν σταύρωσα καὶ ὅλα του τα ὑπάρχοντα σου τα χάρισα>>.

Μπαίνει σε ἐνέργεια τότε το πανοῦργο σχέδιο του Μαρδοχαίου, καὶ σφραγίζεται νέο διάταγμα με το ὁποῖο οἱ Ἑβραῖοι μποροῦσαν νὰ κάνουν ὅτι θέλουν με τους ἐχθρούς καὶ τις περιουσίες τους σ΄ ὅλη τὴ περσική αὐτοκρατορία (Ἐσθήρ 8,11 8,12).

Στὸ διάταγμα αὐτὸ ὁ Ξέρξης ἐξηγεῖ στοὺς σατράπες τῶν 127 ἐπαρχιῶν (χωρῶν) της αὐτοκρατορίας, ὅτι δικαίως σταυρώθηκε ὁ Ἀμάν ποῦ ἤθελε νὰ παραδώσει τὴ ἐξουσία της αὐτοκρατορίας στοὺς Μακεδόνες (Ἐσθήρ 8,12).




Ὁ Μαρδοχαίος μετά ἀπὸ αὐτὰ, κυρίαρχος της αὐτοκρατορίας κυβερνοῦσε με τον Ξέρξη μαριονέτα.

Τα νέα κυκλοφόρησαν παντοῦ, καὶ πολλοί Ἕλληνες, στοὺς ὁποίους εἶχαν δοθεῖ σημαντικές θέσεις κλειδιά ἀπὸ τον προηγούμενο πρωθυπουργό τον Ἀμάν, περιετέμνοντο <<διὰ τον φόβον τῶν Ἰουδαίων>> ποῦ ἑτοιμάζονταν γιὰ τὴ μεγάλη σφαγή τῶν Ἑλλήνων (Ἐσθήρ 8,17).

Τότε ὅλοι οἱ σατράπες ὅλων τῶν σατραπειῶν καὶ οἱ ὑψηλόβαθμοι της αὐτοκρατορίας ἐφοβοῦντο τους Ἰουδαίους, καὶ τους τιμοῦσαν φοβούμενοι ὅτι θὰ ἀκολουθοῦσε μεγάλη σφαγή τῶν Ἑλλήνων.

Το κακό ξεκίνησε ἀπὸ τα Σοῦσα, ὅπου ἐσφάγησαν 500 ἄνδρες μαζί καὶ οἱ 10 γιοί του Ἀμάν (Ἐσθήρ 9,6). Ἐννοεῖτε ὅτι οἱ Ἑβραῖοι τους ἅρπαξαν τις περιουσίες τους.




Ἡ Ἐσθήρ (ἡ ἁγία αὐτὴ γυναῖκα τῶν Ἑβραίων) ὅμως δὲν ἦταν ἱκανοποιημένη. Τότε ρωτάει ὁ Ξέρξης <<οἱ Ἰουδαῖοι ἀφοῦ ἐδῶ στὰ Σοῦσα, ἐνώπιον τῶν ὀφθαλμῶν μας φόνευσαν 500 ἄνδρας, φαντάσου τι θὰ ἔκαναν εἰς τας ἐπαρχίας. Ἄν δέν εἶσαι με αὐτὰ ἱκανοποιημένη ποία εἶναι ἡ ἀξίωσίς σου; (Ἐσθήρ 9,12).

Καὶ ἡ ἀξίωση ἔγινε πραγματικότητα.

Την δεκάτη Τρίτη του μηνός Ἀδάρ ἐφόνευσαν 15.000 Ἕλληνες σε ὅλη την ἐπικράτεια, Ἕλληνες ποῦ προφανῶς κατεῖχαν θέσεις κλειδιά στὸ διοικητικό καὶ οἰκονομικό ἱστὸ της αὐτοκρατορίας. Ὅλα αὐτὰ τα ἔγραψε σε ἐπιστολή ὁ Μαρδοχαίος, καὶ μαζί με την Ἐσθήρ ὅρισαν την γιορτή Πουρίμ (φρουραί), γιὰ νὰ θυμοῦνται οἱ Ἑβραῖοι την 14η καὶ 15η του μηνός Ἀδάρ, ποὺ ξεκουράστηκαν μετά τις σφαγές τῶν Ἑλλήνων.

Ἡ Ἐσθήρ μάλιστα ὅρισε αὐτή τὴ γιορτή νὰ ἑορτάζεται στούς αἰῶνας (Ἐσθήρ 9,13).




Ἀπὸ τότε καὶ μετά, ὁ Μαρδοχαίος διοικοῦσε γιὰ λογαριασμό του Ξέρξη (Ἐσθήρ 10,3), η κυβέρνηση του ὁποίου ἀποτελεῖ την πρώτη καταγεγραμμένη περίπτωση κυβέρνησης ποῦ ἔχει καταληφθεῖ ἀπὸ τους Νεφελίμ.

Μετά τον ξεριζωμό τῶν Ἑλλήνων ἀπὸ τον ἱστὸ της περσικῆς διοίκησης, ἄρχισε ἡ ἑλληνοπερσική σύγκρουση, ποῦ κατέληξε στὸ κλείσιμο των Νεφελίμ για μια ακόμη φορά στα Τάρταρα απο τον Μέγα Αλέξανδρο.

Οἱ ἑλληνοπερσικοί πόλεμοι διήρκησαν περίπου 200 χρόνια.

Ὅσον ἀφορᾶ τώρα τα κείμενα του Ἐνώχ, ποῦ ἀπέβαλαν ἀπὸ την Παλαιά Διαθήκη, μας λένε γιὰ τὴ μίξη του DNA τῶν Κρόνιων Γιγάντων με αυτή των ζώων, και τη δημιουργία των γενών των Νεφελίμ.

Οἱ Προφητεῖες του Ἁγίου Ἀνδρέα γιὰ την ἔξοδο των Νεφελίμ

Έτοιμο το σ

Οἱ Προφητεῖες του Ἁγίου Ἀνδρέα γιὰ την ἔξοδο των Νεφελίμ




Οἱ προφητεῖες δίνονται ἀπὸ τον Θεό μέσῳ ἀνθρώπων ποὺ Ἐκεῖνος ἐπιλέγει, με τέτοιο ἁπλοϊκό τρόπο, ὥστε νὰ τις καταλαβαίνει καὶ πιὸ "χαζούλης" χαριτολογῶντας.

Δὲν χρειάζονται καμία ἑρμηνεία , οὔτε ἐννοεῖ κάτι ὁ προφήτης , δὲν εἶναι ποιητής γιὰ νὰ ἐννοεῖ , εἶναι προφήτης.΄Ὅλα ἰσχύουν κατὰ λέξη.

Λέει ὁ Ἅγιος Ἀνδρέας ὁ διά τον Χριστόν σαλός

« Θεσσαλονικέων ἡ πόλις , σῦ νικήσεις τους ἐχθροὺς σου , καύχημα γὰρ ἁγίων σῦ ὑπάρχεις , καὶ ἡγίασε σε ὁ Κύριος.

Τότε δὲ μακάριοι καὶ τρισμακάριοι οἱ ἕν ὄρεσι καὶ σπηλαίοις τῷ Κυρίῳ δουλεύοντες , ἐπειδή τα δημοσίως γενόμενα δεινά οὐ θεάσονται , ἀλλ' ἔσονται ἰδίως ἐκδεχόμενοι την μετά του Ἀντιχρίστου μάχην καὶ πόλεμον.»

ὅπερ σημαίνει :

« Πόλης των Θεσσαλονικέων! Ἐσὺ θα νικήσεις τους ἐχθρούς σου, γιατί εἶσαι καύχημα τῶν ἁγίων, καὶ σε ἁγίασε ὁ Κύριος».

Μακάριοι τότε καὶ τρισμακάριοι ὅσοι θὰ ἀγωνίζονται γιὰ τον Κύριο στὰ ὄρη καὶ στὰ σπήλαια, γιατί δὲν θὰ βλέπουν το κακό ποὺ θὰ γίνεται στὸν κόσμο. Αὐτοί θὰ περιμένουν την μάχη καὶ τον πόλεμο ἐναντίον του Ἀντίχριστου.

Ἐν ἐκείνῳ γὰρ τῷ καιρῷ ἀποφράξει Κύριος ὁ Θεός τας πύλας τας ἐν Ἰνδαλία ἄς ἔκλεισεν Ἀλέξανδρος ὁ τῶν Μακεδόνων βασιλεύς καὶ ἐξελεύσονται οἱ ἑβδομήκοντα δύο βασιλεῖς μετά του λαοῦ αἰτῶν , τα λεγόμενα ρυπαρά γένη , τα βδελυρώτατα πάσης συγχασίας καὶ δυσωδίας , καὶ διασκορπισθήσονται ἕν ταῖς χώραις ταῖς ὑπ οὐρανόν , σάρκας ζώντων ἀνθρώπων ἐσθίοντες καὶ το αἷμα πίνοντες , κύνας καὶ μυίας καὶ βατράχους νεμόμενοι καὶ πᾶσαν ρυπαρίαν. Οὐαί δὲ τὴ οἰκουμένη πάσῃ ἐν ἡ πορεύσονται ἀπὸ προσώπου αὐτῶν . Τας μὲν οὖν ἡμέρας ἐκείνας , μὴ ἔστω χριστιανός Κύριε, εἰ δυνατόν ἤν. Ἀλλ' οἴδα ὅτι ἔσονται.

Κατά τό ἔτος ἐκεῖνο θ' ἀνοίξει ὁ Κύριος τίς πύλες τῶν Ίνδιῶν πού ἔκλεισε ὁ βασιλιάς τῶν Μακεδόνων Ἀλέξανδρος. Θά βγοῦν τότε ἀπ' ἐκεῖ οἱ ἑβδομήκοντα δύο βασιλεῖς (τών Νεφελίμ) μέ τόν λαό τους, τά λεγόμενα ρυπαρά γένη, πού εἶναι πιό σιχαμερά ἀπό κάθε ἀηδία καί δυσωδία. Αὐτὰ θά διασκορπισθοῦν σ' ὅλες τις χῶρες ὑπὸ τον οὐρανὸ (το τονίζει αὐτό , διότι τώρα δὲν βρίσκονται στὶς χῶρες ὑπὸ τον οὐρανὸ, ἀλλὰ μέσα στὰ τάρταρα.).Θά τρῶνε ζωντανούς τούς ἀνθρώπους καί θά πίνουν τό αἷμα τους. Θά καταβροχθίζουν ἐπίσης μέ μεγάλη ἡδονή μῦγες, βατράχους, σκυλιά καί κάθε ἀκαθαρσία. Ἀλλοίμονο στίς περιοχές, ἀπ' ὁποῦ θά περάσουν! Ἄν εἶναι δυνατόν, Κύριε, ἄς μὴν ὑπάρχουν τότε Χριστιανοί! Γνωρίζω ὅμως ὅτι θὰ ὑπάρχουν.

Ὅταν οὖν ἤδη τις τα βδελυρά ἔθνη εἰς τον κόσμον ἐξεληλυθότα , τότε ἂς γινώσκει ὅτι ἐπὶ θύραις πάντα

Ὅταν λοιπόν κάποιος δεῖ τα βδελυρά γένη ( Νεφελίμ) νὰ ἔχουν βγεῖ (ἀπὸ τα τάρταρα) ἔξω στὸν κόσμο, τότε νὰ ξέρει ὅτι ὅλα ἐπὶ θύραις.

Βλέπουμε πῶς πολύ καθαρά μιλάει γιὰ την πόλη του Ἀραντίς, ἀπ ὁπού θὰ ξεκινήσει ἡ παγκόσμια ἐκστρατεία του Πολεμάρχου του Θεοῦ ὅπως ἔχει πεῖ γιὰ την ἔξοδο τῶν Νεφελίμ ἀπὸ τις πύλες ποὺ ἔκλεισε ὁ Μέγας Ἀλέξανδρος,τονίζοντας μάλιστα το ὅτι τα ρυπαρά γένη θὰ βγοῦν ἀπὸ τις πύλες στὶς χῶρες ὑπὸ τον οὐρανὸ. Καμία λέξη δὲν χρησιμοποιεῖται τυχαία. Ἐπίσης μιλάει γιὰ ἐκείνους καὶ ἐκεῖνες ποὺ θὰ ἔχουν φύγει ἀπὸ τις πόλεις καὶ θὰ μάχονται στὰ βουνά γιὰ νὰ ἐπιβιώσουν περιμένοντας την μάχη ἐναντίον του Ἀντιχρίστου. Καὶ ἀφοῦ περιγράφει το τι θὰ κάνουν τα ρυπαρά γένη,οἱ Νεφελίμ καὶ τα βιορομπότ τους λέει, πῶς ὅποιος δεῖ τους Νεφελίμ νὰ ἔχουν βγεῖ ἔξω τότε νὰ ξέρει ὅτι τα πάντα εἶναι ἐπὶ θύραις.

Πράγματι, τότε θὰ πλησιάζει ἡ ὥρα ποὺ θὰ ἐμφανιστεῖ ὁ Πολέμαρχος του Θεοῦ, ὁ ὁποῖος ξεκινῶντας ἀπὸ την Θεσσαλονίκη, το ἀρχαῖο Ἀραντίς με 144.000 Ἕλληνες Ἄνδρες ὅπως λέει ἡ Ἀποκάλυψη, ἀλλὰ καὶ ἄλλους τόσους καὶ τόσες βοηθούς θὰ ξεκινήσει την μεγάλη ἐκστρατεία γιὰ νὰ χωρίσει ἡ ἤρα ἀπ το σιτάρι καὶ νὰ φέρει δίκαιο ἔστω καὶ προσωρινά σε αὐτόν τον ἄδικο εἰκονικό κόσμο του Σαμαέλ , το πεδίο δοκιμῶν οὐσιαστικά τῶν ἀποστατημένων ἀπὸ τον παράδεισο ἀνθρώπων.

Ὅλα εἶναι γραμμένα , σίγουρα ὄχι με ὅλες τις λεπτομέρειες , ἀλλὰ εἶναι. Πρωτίστως στὴν Ἀποκάλυψη του Ἰωάννου καὶ στὰ λόγια του ἴδιου του Χριστοῦ στὰ εὐαγγέλια. Μετέπειτα σε διάφορες προφητεῖες πού ἄν τις συνδέσουμε ὅλες, σε συνδυασμό ἐννοεῖται, με την Ἀποκάλυψη, τότε ἔχουμε γνώση γιὰ την σειρά των ἐπερχόμενων γεγονότων ποὺ ἔχει ἀναφερθεῖ ξανά καὶ ξανά , ἀλλὰ καὶ ὅπως πολλοί γεροντάδες λένε, θὰ γίνουν στὶς μέρες μας.

Ὡστόσο μὴν ξεχνοῦμε, πῶς ὁτιδήποτε κι ἄν γίνει ἡ δὲν γίνει στὸν κόσμο αὐτὸ , ἀκόμη, ὅπως λέει καὶ ὁ Ἀπόστολος Παῦλος, ἀκόμη καὶ ἄν οἱ προφητεῖες καταργηθοῦν, ΤΩΡΑ εἶναι ἡ εὐκαιρία , γιὰ τον καθένα καὶ την καθεμία , νὰ ἐφαρμόσει τα λόγια του Χρηστοῦ καὶ νὰ φύγει ἀπὸ αὐτὸν τον παλιόκοσμο, ὅταν ἔρθει ἡ ὥρα καὶ το ψεύτικο σῶμα πεθάνει. Αὐτὸ νὰ εἶναι ὁ σκοπός καὶ το ὄνειρο του καθενός/μιᾶς. Νὰ ἐπιστρέψει στὴν φωτεινή πατρίδα, στὴν ἀληθινή ζωή καὶ μπροστά σε αὐτὸ ὁ καθένας ὀφείλει νὰ εἶναι ἀδίστακτος, ὅσον ἀφορᾶ δηλαδή το νὰ πετύχει την ἐπιστροφή του ἐκεῖ με κάθε κόστος.

Ὅσον ἀφορᾶ τον ψεύτικο κόσμο των ὀνείρων καὶ τους ἀνόμους, Πεπρωμένο φυγεῖν ἀδύνατο.

Σὰν σήμερα: Ὁ Ἀλέξανδρος νικᾶ τον Δαρεῖο

333 π.Χ..... Ὁ Μέγας Ἀλέξανδρος συντρίβει τους Πέρσες του Δαρείου Γ΄κατά τὴ μάχη στήν Ἱσσό.
1825.... Ὁ Ἀνδρέας Μιαούλης σπάει τον κλοιό των τουρκικῶν πλοίων περί το Μεσολόγγι καὶ μεταφέρει τρόφιμα στοὺς πολιορκημένους Ἕλληνες.
1894.... Σύσταση της "Ἐθνικῆς Ἑταιρείας" με σκοπό την ἀπελευθέρωση των σκλαβωμένων πατρίδων.
1905.... Δημοψήφισμα διεξάγεται στή Νορβηγία γιὰ το πολιτειακό. Οἱ πολῖτες ψηφίζουν ὑπέρ της μοναρχίας.
1910.... Χρησιμοποιεῖται γιὰ πρώτη φορά κασκαντέρ σε κινηματογραφική ταινία. Πηδᾶ ἀπὸ φλεγόμενο ἀερόστατο στὸν ποταμό Χάντσον της Νέας Ὑόρκης.
1912.... Το 7ο Σύνταγμα Πεζικοῦ ἀπελευθερώνει την πόλη της Χίου. Οἱ ἑλληνικές στρατιωτικές δυνάμεις πού εἶχαν ἀποβιβαστεῖ την προηγούμενη μέρα στὰ περίχωρα της πόλης της Χίου, ἀντιμετωπίζουν με ἐπιτυχία μία ἀπρόσμενη τουρκική ἐπιθέσῃ καὶ ὑψώνουν τελικά την ἑλληνική σημαία στὴν πρωτεύουσα του νησιοῦ.
1918.... Μετά την παραίτηση του αὐτοκράτορα Κάρολου Α', ἡ Γερμανική Αὐστρία ἀνακηρύσσεται με νόμο ὡς δημοκρατικό κράτος καὶ μέλος της νέας Γερμανικῆς Δημοκρατίας.
1920.... Ἡ Ἰταλία καὶ το Βασίλειο των Σέρβων, Κροατῶν καὶ Σλοβένων ὑπογράφουν τὴ Συνθήκη του Ραπάλο, με την ὁποία ρυθμίζουν τις συνοριακές τους διαφορές.
1922.... (ν. ημ.) Ἡ Ἑλλάδα παραδίδει την Τουρκία τὴ διοίκηση της Ἀνατολίτικής Θράκης, μετά καὶ την ἀποχώρηση του τελευταίου ἕλληνα στρατιώτη.
.... Την ἴδια μέρα, παραιτεῖται ἡ κυβέρνηση Κροκιδᾶ καὶ ἀναλαμβάνει νέα στρατιωτική Κυβέρνηση, ὑπὸ τον Στ. Γούναρη. Ἡ ἐπαναστατική ἐπιτροπή μετονομάζεται σε ''Ἐπανάσταση του 1922'' καὶ τελεῖ ὑπὸ την ἀρχηγία του Νικολάου Πλαστήρα.
1923.... Μετά το ἀποτυχημένο "Πραξικόπημα της Μπυραρίας" του Μονάχου ὁ Ἀδόλφος Χίτλερ συλλαμβάνεται καὶ κατηγορεῖται γιὰ ἐσχάτη προδοσία. Πολλοί ἀπὸ τους συνεργάτες του διαφεύγουν στὴν Αὐστρία, ἐνῶ ἀναστέλλεται ἡ κυκλοφορία της ἐφημερίδας του Ἐθνικοσοσιαλιστικοῦ Κόμματος «Λαϊκός Παρατηρητής».
.... Την ἴδια μέρα, ὁ Ἄλμπερτ Ἀϊνστάιν ἐγκαταλείπει το Βερολῖνο, μετά ἀπὸ ἀντισημιτικές ἀπειλὲς γιὰ τὴ ζωή του.
1927.... Ὁ Λέων Τρότσκι διαγράφεται ἀπὸ το ΚΚΣΕ καὶ ὁ Στάλιν γίνεται ἀπόλυτος κυρίαρχος στὴν ΕΣΣΔ.
1933.... Δημοσιεύεται ἡ πρώτη φωτογραφία του ὑποτιθέμενου τέρατος του Λοχ Νες.
1935.... Ὁ δρ. Ἐγκάς Μονίζ πραγματοποιεῖ σε νοσοκομεῖο της Λισσαβόνας την πρώτη σύγχρονη ἐγχείρηση λοβοτομῆς.
1940.... Β' Παγκόσμιος Πόλεμος: Μετά την ἀποτυχία της Ἰταλικῆς ἐπιθέσεως στὸ Ἀλβανικὸ Μέτωπο, ὁ Ἀδόλφος Χίτλερ ἐκδίδει διαταγή πρὸς το Γενικό Ἐπιτελεῖο του νὰ ἐκπονήσει σχέδιο καὶ νὰ προπαρασκευάσει ἐπιθέση κατά της Ἑλλάδας.
1944.... Β' Παγκόσμιος Πόλεμος: Βρετανικά ἀεροπλάνα βυθίζουν στ' ἀνοικτά της Νορβηγίας το θωρηκτό «Τίρπιτς», καμάρι του στόλου της ναζιστικῆς Γερμανίας.
1954.... Κλείνει ὁ σταθμός ὑποδοχῆς μεταναστῶν στὸ νησί Ἔλις της Νέας Ὑόρκης. Ὑποδέχθηκε πάνω ἀπὸ 20 ἑκατομμύρια μετανάστες ἀπ' ὅλο τον κόσμο.
1981.... Καθιερώνεται ὡς σχολική γιορτή ἡ ἐπέτειος της ἐξέγερσης του Πολυτεχνείου.
1982.... Μετά το θάνατο του Λεονίντ Μπρέζνιεφ, ὁ ἀρχηγὸς της KGB Γιούρι Ἀντρόποφ τον διαδέχεται στὴν ἡγεσία του Σοβιετικοῦ Κομμουνιστικοῦ Κόμματος.
1990.... Ὁ αὐτοκράτορας Ακιχίτο ἐνθρονίζεται στὴν Ἰαπωνία.
1993.... Ἡ Ἀθήνα παίρνει την ἑνδεκάτη θέση στὴ γενική κατάταξη ἔρευνας γιὰ τις συνθῆκες ζωῆς σε τριάντα εὐρωπαϊκές πόλεις.
.... Την ἴδια μέρα, το Συμβούλιο Ἀσφαλείας του ΟΗΕ ἀποφασίζει την ἐπιβολή νέων κυρώσεων κατά της Λιβύης, ἐπειδὴ ἀρνεῖται νὰ παραδώσει στὴ δικαιοσύνη τους δύο πολῖτες της, οἱ ὁποῖοι, σύμφωνα με το κατηγορητήριο, εὐθύνονται γιὰ την ἀνατίναξη ἀεροσκάφους της PAN AM πάνω ἀπὸ τὴ Σκοτία το 1988.
1994.... Παραιτεῖται ἀπὸ την ἡγεσία του κόμματος τῶν νέο - γκολιστῶν (RPR) ὁ Ζακ Σιράκ γιὰ νὰ διεκδικήσει το προεδρικό ἀξίωμα στὴ Γαλλία.
1999.... Ἰσχυρός σεισμός 7,2 βαθμῶν της κλίμακας Ρίχτερ πλήττει την περιοχή Ντίτσε της Τουρκίας. 894 νεκροί καὶ μεγάλες καταστροφές.
2000.... Το πρῶτο ντέρμπυ τῶν "αἰωνίων" ἀντιπάλων ΠΑΟ- Ὀλυμπιακοῦ στὴν ἱστορική Λεωφόρο μετά ἀπὸ 17 χρόνια (0-0) στιγματίζεται ἀπὸ σοβαρά ἐπεισόδια.
Σὰν σήμερα το 1833 γεννήθηκε ὁ Ρῶσος συνθέτης, Ἀλεξάντρ Μποροντίν, το 1840 ὁ γάλλος γλύπτης, Ὀγκίστ Ροντέν, το 1929 ἡ Ἀμερικανίδα ἠθοποιός, Γκρέις Κέλι, ἡ ὁποία διακρίθηκε σε ταινίες του Χίτσκοκ κι ἔγινε πριγκίπισσα του Μονακό καὶ το 1961 ἡ ρουμάνα γυμνάστρια καὶ ὀλυμπιονίκης της ἐνόργανης γυμναστικῆς, Νάντια Κομανέτσι. Την ἴδια μέρα το 1896 πέθανε ὁ ἕλληνας μουσουργός, Σπυρίδων Ξύνδας, το 1923 ὁ γερμανός ἀρχιτέκτων, Ἐρνέστος Τσίλερ, με σημαντικό ἔργο στὴν Ἑλλάδα, ὁποῦ σχεδίασε πάνω ἀπὸ 900 κτίρια, το 1944 ὁ ποιητής καὶ κριτικός Τέλλος Ἄγρας, φιλολογικό ψευδώνυμο του Εὐάγγελου Ἰωάννου καὶ το 1989 η θρυλική μορφή του ἱσπανικοῦ ἐμφύλιου πολέμου καὶ του κομουνιστικοῦ κινήματος, Ντολόρες Ιμπαρούρι, γνωστότερη ὥς Πασιονάρια.