"Γιατί οἱ Σπαρτιάτισσαι ἦταν οἱ μόνες Γυναῖκες ποὺ "γεννοῦσαν Ἄνδρες" στην Ἀρχαιότητα;" 🏛️

«Σπαρτιάτισσες: Αἱ Πραγματικὲς Ἀρχόντισσες τῆς Ἀρχαιότητος» 

ΑΦΗΓΗΣΗ: 

«Ὅτὰν ἀκούμε τὴ λέξη "Σπάρτη", 

ὁ νοῦς μᾶς πηγαίνει στὸν πόλεμο... 

στὶς ἀσπίδες... 

στὴν πειθαρχία... 

Ὅμώς... 

πίσω ἀπὸ κάθε Σπαρτιάτη πολεμιστῆ, 

ὑπῆρχε μία μορφὴ σκιώδης, 

ἀλλὰ πανίσχυρη... 

Ἡ Σπαρτιάτισσα. 

Δὲν ἦταν ὅπως οἱ ἄλλες γυναῖκες τῆς Ἑλλάδος. 

Δὲν ζοῦσε στὴ σκιά. 

Δὲν ἦταν σιωπηλή. 

Ἦτὰν ἐλεύθερη. 

Ἦτὰν δυνατή. 

Ἦτάν... ἄρχουσα.» 

                                                             «Στὴν ἀρχαία Σπάρτη, 

ἡ γυναῖκα δὲν ἦταν περιορισμένη, 

ὅπως στὴν Ἀθήνα. 

Ἐκεῖ, οἱ γυναῖκες ζοῦσαν κλεισμένες, 

χὼρὶς φωνή. 

                                     Στὴ Σπάρτη ὅμως... 

ἡ γυναῖκα ἐκπαιδευόταν. 

Ἔτρεχε. 

Πάλευε. 

Ἀσκοῦσε τὸ σῶμα της. 

Ὄχι γιὰ νὰ πολεμήσει... 

ἀλλὰ γιὰ νὰ γεννήσει πολεμιστές. 

Ἡ Σπαρτιάτισσα δὲν ἦταν ἀδύναμη. 

Ἦτὰν θεμέλιο τοῦ κράτους.» 

«Ἡ πιὸ γνὼστὴ φράση πὸὺ ἔφθασε μέχρι σήμερα: 

τὰν ἢ ἐπὶ τᾶς." 

θὰ γυρίσεις μὲ τὴν ἀσπίδα... 

ἐπάνω σ᾿ αὐτήν, νεκρός. 

Αὐτὰ δὲν τὰ ἔλεγαν οἱ στρατηγοί. 

Τὰ ἔλεγαν οἱ μητέρες. 

Ἡ Σπαρτιάτισσα δὲν φοβόταν τὸν θάνατο. 

Φοβόταν μόνο τὴν ντροπή. 

                                              Ἔδινε τὸν γιό της στὴ Σπάρτη. 

Καὶ ἤξερε... 

ὅτι μπορεῖ νὰ μὴν τὸν ξαναδεῖ ποτέ.» 

«Κάτι ποὺ λίγοι γνωρίζουν…

Οἱ Σπαρτιάτισσες
μποροῦσαν νὰ κατέχουν γῆ.

Νὰ διαχειρίζονται πλοῦτο.
Νὰ παίρνουν ἀποφάσεις.

Σὲ μία ἐποχὴ ποὺ ἡ γυναίκα θεωροῦνταν κατώτερη…
στὴ Σπάρτη,
ἦταν σχεδὸν ἴση μὲ τὸν ἄνδρα.

Μάλιστα,
λέγεται ὅτι κατεῖχαν μεγάλο μέρος τῆς γῆς τῆς Σπάρτης.

Αὐτὸ δὲν ἦταν ἀπλὴ ἐλευθερία.

Ἦταν δύναμη.»

                                                             «Οἱ Σπαρτιάτισσες

ἦταν γνωστὲς γιὰ τὴν κοφτερὴ τους σκέψη.

Μιλούσαν λιτά.
Ἀλλὰ δυνατά.

Ὅταν μία γυναίκα ἀπὸ τὴν Ἀττικὴ
ρώτησε μία Σπαρτιάτισσα:

“Γιατί ἐσεῖς διοικεῖτε τοὺς ἄνδρες σας;”

Ἡ ἀπάντηση ἦταν ἀπλή:

“Γιατί μόνο ἐμεῖς γεννᾶμε ἄνδρες.”

Αὐτὸ δὲν ἦταν ὑπερηφάνεια.
Ἦταν ἀλήθεια, μέσα στὸ σπαρτιατικὸ σύστημα.»

---

🔥 

«Ὅμως…
ἡ ζωή δὲν ἦταν εὔκολη.

Ἡ Σπάρτη ἦταν σκληρή.
Καὶ γιὰ τοὺς ἄνδρες…
καὶ γιὰ τὶς γυναῖκες.

Τὰ παιδιά ἐξετάζονταν στὴ γέννηση.
Ἡ κοινωνία ἀπαιτοῦσε τελειότητα.

Ἡ Σπαρτιάτισσα
ἔπρεπε νὰ εἶναι δυνατή,
ὄχι μόνο στὸ σώμα…
ἀλλὰ καὶ στὴν ψυχή.

Γιατί ἡ μοῖρα της
ἦταν δεμένη μὲ τὸ κράτος.»

🏺 

«Σήμερα,
ὁ κόσμος θυμᾶται τοὺς Σπαρτιάτες.

Ὅμως…
οἱ Σπαρτιάτισσες
ἦταν ἡ ἀόρατη δύναμη πίσω ἀπὸ τὴν Σπάρτη.

Ἦταν μητέρες,
ἦταν δασκάλες,
ἦταν φύλακες τῆς τιμῆς.

Χωρὶς αὐτές…
δὲν θὰ ὑπῆρχε Σπάρτη.»

---

🎯 «Ἴσως…

οἱ πραγματικοὶ ἥρωες
δὲν κρατοῦν πάντα σπαθί.

Ἴσως…
μερικὲς φορὲς
στέκονται πίσω…
καὶ κρατοῦν ὁλόκληρο ἕνα ἔθνος.

Αὐτὲς ἦταν
οἱ Σπαρτιάτισσες.

Οἱ πραγματικὲς ἀρχόντισσες
τῆς ἀρχαιότητος.»

"Ἀθήνα... σιωπή... ἀλλὰ στὴ Σπάρτη... Στὴν ἀρχαία Ἑλλάδα...υπήρχε μία πόλη ὅπου οἱ γυναῖκες δὲν ζοῦσαν στὴ σκιὰ τῶν ἀνδρῶν. 

    Δὲν ἦταν κλεισμένες στὸ σπίτι. 

Δὲν ἦταν σιωπηλές. 

Ἦταν δυνατές. 

Ἐλεύθερες. 

Καὶ συχνά... πιὸ ἰσχυρὲς ἀπὸ τοὺς ἴδιους τοὺς ἄνδρες. 

Ἦταν οἱ γυναῖκες τῆς Σπάρτης.  🚀

"Ἡ Δομὴ τοῦ "Σπαρτιατικοῦ" 

Αὐτὴ εἶναι ἡ ἱστορία των Σπαρτιατισσῶν.
Τῶν πραγματικῶν ἀρχόντισσων τῆς ἀρχαιότητας.

 "Ξέχνα ὅσα ἤξερες γιὰ τὶς γυναῖκες στὴν ἀρχαιότητα. Στὴν ἀρχαία Ἀθήνα, μιὰ γυναῖκα ποὺ ἔτρεχε δημόσια θεωροῦνταν σκάνδαλο." 

Ὅμως οἱ Σπαρτιάτισσες μεγάλωναν διαφορετικά. Ἐκπαιδεύονταν.
Γυμνάζονταν.
Μιλοῦσαν μὲ θάρρος.
Καλῶς ἤρθατε στὸν κόσμο της Σπαρτιάτισσας."
""Ἀλλὰ οἱ Σπαρτιάτισσες δὲν μάζευαν ἁπλᾶ τὸ ἀσήμι τους. Τὸ χρησιμοποιοῦσαν γιὰ νὰ ταπεινώσουν τοὺς ἄνδρες ἐκεῖ ποὺ πονοῦσαν περισσότερο: στοὺς Ὀλυμπιακοὺς Ἀγῶνες. 

                                                Ἡ Κυνίσκα

                             
🏆Ἡ Κυνίσκα, κόρη βασιλιᾶ, ἔγινε ἡ πρώτη γυναῖκα ὀλυμπιονίκης στὴν ἱστορία. Ὄχι γιατί ἀγωνίστηκε ἡ ἴδια, ἀλλὰ γιατί εἶχε τὴν περιουσία νὰ ἐκτρέφει τὰ καλύτερα ἄλογα τοῦ κόσμου. Ἦταν ἕνα σαφὲς μήνυμα: Στὴ Σπάρτη, τὸ χρῆμα καὶ ἡ δύναμη δὲν ἔχουν φῦλο."

 "Στὴν ὑπόλοιπη Ἑλλάδα, τὸ πεπρωμένο τῆς ἦταν ἡ σιωπὴ καὶ ὁ ἀργαλειός. Ἀλλὰ ἂν περπατοῦσες στοὺς δρόμους τῆς Σπάρτης... θὰ ἔβλεπες κάτι ποὺ θὰ σοῦ ἔκοβε τὴν ἀνάσα. "

🎨  Ἐνῷ στὴν ὑπόλοιπη Ἑλλάδα οἱ γυναῖκες ἦταν περιορισμένες στὸ σπίτι, οἱ Σπαρτιάτισσες ἦταν οἱ πραγματικὲς "διαχειρίστριες" τοῦ πλούτου. 

Ἡ Σύγκριση: "Ἐνῷ οἱ Ἀθηναῖες δὲν μποροῦσαν νὰ ἀγοράσουν οὔτε ἕναν δοῦλο, οἱ Σπαρτιάτισσες κατεῖχαν τὸ 40% τῆς γῆς καὶ ἔλεγχαν τὶς τύχες τῶν ἀνδρῶν τους Στὴν Ἀθήνα, γιὰ παράδειγμα, 

οἱ γυναῖκες σπάνια ἔβγαιναν ἀπὸ τὸ σπίτι. 

• Δὲν ψήφιζαν. 
• Δὲν συμμετεῖχαν στὴν πολιτική. 
• Ὁ ρόλος τους ἦταν ἁπλός: 
• νὰ μεγαλώνουν παιδιὰ καὶ νὰ φροντίζουν τὸ σπίτι. 
• Ἀκόμη καὶ οἱ πλούσιες γυναῖκες ζοῦσαν σχεδὸν ἀπομονωμένες. 
• Ὅμως... 
• Στὴ Σπάρτη, ὅλα ἦταν διαφορετικά. 
• Ἔτσι οἱ γυναῖκες διοικοῦσαν τὴν οἰκονομία τῶν οἰκογενειῶν. 
• Γι’ αὐτὸ πολλοὶ ἀρχαῖοι συγγραφεῖς ἔλεγαν ὅτι 
• οἱ Σπαρτιάτισσες ἦταν... ὑπερβολικὰ ἰσχυρές. 

Ὁ φιλόσοφος Ἀριστοτέλης μάλιστα κατηγοροῦσε τὴ Σπάρτη ὅτι οἱ γυναῖκες εἶχαν ὑπερβολικὴ ἐπιρροι"  🏛️

Τὸ Παράδοξο: "Ποιός διοικοῦσε πραγματικὰ τὴ Σπάρτη ὅσο οἱ ἄνδρες ἔλειπαν στὸν πόλεμο; ἐκεῖνες διοικοῦσαν τὰ σπίτια, τὴ γῆ καὶ τὸν πλοῦτο. 

Οἱ πιὸ πλούσιες καὶ ἰσχυρὲς γυναῖκες τοῦ ἀρχαίου κόσμου. " 🛡️

Τὸ Σκάνδαλο: "Ὁ Ἀριστοτέλης τὶς κατηγόρησε ὅτι κατέστρεψαν τὴ Σπάρτη. Ὁ λόγος; Εἶχαν περισσότερο πλοῦτο καὶ ἐλευθερία ἀπὸ ὅσο μποροῦσε νὰ ἀντέξει ἡ ἐποχή ." 📜

📜

Ὁ Ἀριστοτέλης ἦταν ξεκάθαρος: Ἡ Σπάρτη καταστρέφεται ἀπὸ τὶς γυναῖκες της. 

🏛️ Ἐνῷ ὁ ὑπόλοιπος ἀρχαῖος κόσμος τὶς ἤθελε κλεισμένες στὸ σπίτι, οἱ Σπαρτιάτισσες κυβερνοῦσαν μὲ τὸ χρῆμα. Κατεῖχαν τὸ 40% τῆς γῆς, διαχειρίζονταν περιουσίες καὶ δὲν φοβοῦνταν νὰ κοιτάξουν στὰ μάτια κανέναν βασιλιᾶ.

Πῶς ὅμως ἔγιναν οἱ πιὸ πλούσιες γυναῖκες τῆς ἀρχαιότητας καὶ γιατί αὐτὸ τρόμαζε τόσο πολὺ τοὺς Ἀθηναίους;"  💰

 "Ἐδῶ, οἱ γυναῖκες δὲν ἦταν διακοσμητικὰ στοιχεῖα. 

Ἦταν ἀθλήτριες. 

Κυριαρχοῦσαν στοὺς στίβους. 

Ἦταν ἰδιοκτήτριες γῆς. 

Ἦταν ἡ ραχοκοκαλιὰ τῆς πιὸ τρομακτικῆς πολεμικῆς μηχανῆς ποὺ γνώρισε ποτὲ ὁ κόσμος 

." 🐎"

•  Η παιδεία των Σπαρτιατισσών

Στὴ Σπάρτη, οἱ γυναῖκες ἐκπαιδεύονταν ἀπὸ μικρές. 

Ὄχι μόνο στὴν ἀνάγνωση καὶ τὴ μουσική. 

Ἀλλὰ καὶ στὴ γυμναστική. 

• 
  
  
  

Ὁ ἱστορικὸς Πλούταρχος γράφει ὅτι οἱ Σπαρτιάτισσες ἀσκοῦνταν γιὰ νὰ γίνουν δυνατὲς μητέρες πολεμιστῶν. 

Οἱ Σπαρτιᾶτες πίστευαν κάτι ἁπλό: 

Δυνατὲς μητέρες → δυνατοὶ πολεμιστές. 

οἱ Σπαρτιάτισσες ἦταν οἱ μόνες γυναῖκες στὴν ἀρχαιότητα ποὺ κέρδιζαν σὲ Ὀλυμπιακοὺς Ἀγῶνες, ὄχι τρέχοντας οἱ ἴδιες, ἀλλὰ ὡς ἰδιοκτήτριες νικηφόρων ἀλόγων ! 🐎  

 Στὴν ἀρχαία Ἀθήνα, μιὰ γυναῖκα ποὺ ἔτρεχε δημόσια θεωροῦνταν σκάνδαλο . 💪

Ἡ Ἐκπαίδευση Περιγραφὴ τῆς γυμναστικῆς. Δὲν ἦταν ἁπλὸ χόμπι, ἦταν κρατικὴ ἐπιβολή. Ἀγῶνες δρόμου, πάλη, δισκοβολία καὶ ἀκόντιο. 

Ἔτρεχαν. 

Πάλευαν. 

Ἔκαναν ρίψεις δίσκου καὶ ἀκοντίου. 

Οἱ ὑπόλοιποι Ἕλληνες τὸ θεωροῦσαν σοκαριστικό. 

Γιατί; Γιατί οἱ Σπαρτιᾶτες εἶχαν ἕνα μυστικό: Ἰσχυρὲς μητέρες ἴσον Ἀνίκητοι πολεμιστές." Γι’ αὐτὸ καὶ οἱ γυναῖκες ἔπρεπε νὰ εἶναι ὑγιεῖς καὶ ἰσχυρές. 

Ἡ Κοινωνικὴ Θέση : Πῶς ἡ σωματικὴ διάπλαση τοὺς ἔδινε αὐτοπεποίθηση καὶ ἔλεγχο στὴν περιουσία τους, κάνοντάς τις τὶς πιὸ ἐλεύθερες γυναῖκες τοῦ ἀρχαίου κόσμου. 

Σὲ ἀντίθεση μὲ τὶς ἄλλες Ἑλληνίδες, 

οἱ Σπαρτιάτισσες μποροῦσαν: 

νὰ ἔχουν περιουσία 

νὰ διαχειρίζονται γῆ 

νὰ ἐλέγχουν πλοῦτο 

Στὴν πραγματικότητα, κατὰ τὴν κλασικὴ ἐποχή, 

οἱ γυναῖκες τῆς Σπάρτης κατεῖχαν μεγάλο μέρος τῆς γῆς της Λακωνίας. 

Αὐτὸ ἦταν πρωτοφανὲς γιὰ τὴν ἀρχαιότητα. 

Οἱ ἄνδρες βρίσκονταν συχνὰ σὲ ἐκστρατεῖες. 

Οἱ Κληρονόμοι: Ἂν ἕνας πατέρας πέθαινε χωρὶς γιούς, ἡ κόρη κληρονομοῦσε ὅλη τὴν περιουσία (ἐπίκληρος), κάτι ποὺ τῆς ἔδινε τεράστια οἰκονομικὴ δύναμη . 🏠

1. Ἡ Ἀπουσία τῶν Ἀνδρῶν: Ἐπειδὴ οἱ ἄνδρες ἦταν μόνιμα σὲ πόλεμο ἢ στὴν ἐκπαίδευση, οἱ γυναῖκες ἦταν οἱ μόνες ποὺ ἔμεναν πίσω γιὰ νὰ διοικήσουν τὰ κτήματα καὶ τὰ οἰκονομικὰ τοῦ οἴκου. 

   Ἐνῷ στὴν Ἀθήνα μιὰ γυναῖκα χωρὶς ἀδέρφια (ἡ "ἐπίκληρος") ὑποχρεωνόταν νὰ παντρευτεῖ τὸν πλησιέστερο συγγενῆ του πατέρα της γιὰ νὰ μείνει ἡ περιουσία στὴν οἰκογένεια, στὴ Σπάρτη ἡ γυναῖκα γινόταν ἡ ἴδια κυρία τῆς περιουσίας. 

2. Αὐτὸ τὴν ἔκανε ἀνεξάρτητη καὶ τῆς ἔδινε τὸ δικαίωμα νὰ παίρνει ἀποφάσεις γιὰ τὴ γῆ καὶ τὰ χρήματά της. 

Ἡ Ὑποχρεωτικὴ Γυμναστική: "Ἀτσάλινη Μήτρα" 

Μιὰ Σπαρτιάτισσα νὰ προπονεῖται σκληρά, ἐνῷ οἱ Ἀθηναῖες εἶναι κλεισμένες σὲ δωμάτια. 

2. Ἡ Σωματικὴ Διάπλαση:   🏃‍♀️

• Περιγραφή: Ἀνάλυση τῆς ὑποχρεωτικῆς γυμναστικῆς (πάλη, δρόμος, δίσκος) . 🏋️‍♀️: 

• Οἱ Σπαρτιάτισσες συμμετεῖχαν σὲ ἀγῶνες δρόμου καὶ πάλης δημόσια! Πίστευαν ὅτι τὸ σῶμα τους ἔπρεπε νὰ εἶναι "ἀτσάλι" γιὰ νὰ ἀντέξει τὴ γέννα. 

  Ἦταν οἱ μόνες γυναῖκες στὸν κόσμο ποὺ ἔτρωγαν κανονικὸ φαγητὸ καὶ ἔπιναν κρασί, σὲ ἀντίθεση μὲ τὶς ἄλλες Ἑλληνίδες ποὺ ὑποσιτίζονταν. 🍷🥩

3.Ἡ Οἰκονομικὴ Δύναμη: "Οἱ Πρῶτες 💰

•  Κατεῖχαν τὸ 40% τῆς γῆς στὴ Σπάρτη!  📉
• Ἐνῷ οἱ ἄνδρες ἦταν στὰ στρατόπεδα, οἱ γυναῖκες διοικοῦσαν τὰ σπίτια καὶ τὶς περιουσίες. Ἦταν οἱ πιὸ πλούσιες γυναῖκες τοῦ κόσμου." 
• 
  

4. Ἡ Προσωπικότητα & Οἱ Ἀτάκες   🗣️

• Ἡ Θρυλικὴ Ἀτάκα: Ὅταν ρώτησαν τὴ Γοργῷ (σύζυγο τοῦ Λεωνίδα) γιατί μόνο οἱ Σπαρτιάτισσες διατάζουν τοὺς ἄνδρες, ἐκείνη ἀπάντησε: "Γιατί εἴμαστε οἱ μόνες ποὺ γεννᾶμε ἄνδρες" . 🔥

                 Τὸ "Ἢ τὰν ἢ ἐπὶ τάς": Ἡ σκληρὴ ἀγάπη τῆς μητέρας πρὸς τὸν γιό-πολεμιστή. 

• 
  "Γιὰ τὴ Σπάρτη, ἡ γυμναστικὴ τῶν γυναικῶν δὲν ἦταν χόμπι. Ἦταν νόμος. Ὁ Λυκοῦργος, ὁ νομοθέτης τῆς Σπάρτης, πίστευε κάτι ἁπλὸ ἀλλὰ ριζοσπαστικό: Ἂν θέλεις ἀήττητους πολεμίους, πρέπει νὰ τοὺς γεννήσουν ἀήττητες μητέρες."
  

  Μιὰ Σπαρτιάτισσα νὰ νικᾶ ἕναν ἄνδρα στὴν πάλη ἢ νὰ τρέχει πιὸ γρήγορα ἀπὸ ὅλους. 

  "Ἐνῷ οἱ ἄλλες Ἑλληνίδες ὑποσιτίζονταν γιὰ νὰ φαίνονται 'λεπτές' καί 'εὔθραυστες', οἱ Σπαρτιάτισσες ἔτρωγαν κρέας καὶ ἔπιναν κρασί. Προπονοῦνταν στὴν πάλη, τὴ δισκοβολία καὶ τὸ ἀκόντιο. Γιατί; Γιατί μιὰ ἀδύναμη γυναῖκα θὰ ἔφερνε στὸν κόσμο ἕναν ἀδύναμο στρατιώτη. Καὶ στὴ Σπάρτη... ἡ ἀδυναμία ἦταν θάνατος.
• "

---

Ἡ "Ἀθέατη" Δύναμη  📜

"Τὸ μυστικὸ τῆς δύναμής τους βρισκόταν στοὺς νόμους τῆς κληρονομιᾶς. Ἂν ἕνας Σπαρτιάτης πέθαινε χωρὶς γιό, ἡ κόρη του δὲν ἦταν ἁπλᾶ μιά 'μεσολαβήτρια'. Γινόταν ἡ ἀπόλυτη κληρονόμος.

🏠 Μέσα σὲ λίγες γενιές, οἱ γυναῖκες κατέληξαν νὰ ἐλέγχουν σχεδὸν τὴ μισὴ λακωνικὴ γῆ. Φανταστεῖτε τὴν ὀργὴ τῶν ὑπόλοιπων Ἑλλήνων ὅταν ἔβλεπαν γυναῖκες νὰ διαχειρίζονται περιουσίες ποὺ θὰ ζήλευαν καὶ βασιλιᾶδες.

"

---

 Η Κορυφή 📜

🎬 "Ἡ Λακωνικὴ Γλῶσσα πού 'Σκότωνε' 

Ἡ Σκληρὴ Ἀγάπη της Σπαρτιάτισσας 

•  "Στὴν ὑπόλοιπη Ἑλλάδα, οἱ μητέρες ἔκλαιγαν ὅταν οἱ γιοὶ τοὺς ἔφευγαν γιὰ τὸν πόλεμο. Στὴ Σπάρτη, τοὺς ἔδιναν μιὰ ἐντολή. Μιὰ ἐντολὴ ποὺ ἔμεινε στὴν ἱστορία. Δίνοντάς του τὴν βαριὰ ἀσπίδα, ἡ μάνα του ἔλεγε: 'Ἢ τὰν ἢ ἐπὶ τάς'." 

                                                    "Ἡ ΤΑΝ Ἡ ΕΠΙ ΤΑΣ" 

• Μιὰ Σπαρτιάτισσα μάνα δίνει τὴν ἀσπίδα στὸν γιό της ποὺ φεύγει γιὰ τὸν πόλεμο. Τὸ βλέμμα της εἶναι ἀνέκφραστο, σὰν μάρμαρο. 

  Οἱ Σπαρτιάτισσες ἦταν γνωστὲς γιὰ τὰ λόγια τους πρὸς τοὺς γιούς τους. 

  Ὅταν ἕνας νεαρὸς ἔφευγε γιὰ πόλεμο, 

  ἡ μητέρα του τοῦ ἔδινε τὴν ἀσπίδα καὶ ἔλεγε: 

                                                   «Ἢ τὰν ἢ ἐπὶ τᾶς.»

Δηλαδή: 

Γύρνα μὲ τὴν ἀσπίδα σου... 

ἢ πάνω σὲ αὐτήν. 

Μὲ ἄλλα λόγια: 

Νίκη ἢ θάνατος. 

Ἡ δειλία δὲν ἦταν ἐπιλογή.                                                                                                                      "Τί σήμαινε αὐτό; 'Ἢ νὰ γυρίσεις μὲ αὐτήν [νικητής], ἢ πάνω σὲ αὐτήν [νεκρός]'. Δὲν ὑπῆρχε τρίτη ἐπιλογή. Δὲν ὑπῆρχε χῶρος γιὰ δειλούς. Ἂν ἕνας γιὸς γύριζε χωρὶς τὴν ἀσπίδα του (σημάδι ὅτι τὴν πέταξε γιὰ νὰ τρέξει πιὸ γρήγορα), ἡ ἴδια του ἡ μάνα τον ἀποκήρυσσε δημόσια." 

         Οἱ πιὸ διάσημες Σπαρτιάτισσες  Μερικὲς γυναῖκες τῆς Σπάρτης ἔμειναν στὴν ἱστορία. 

Γοργῷ – Ἡ βασίλισσα τῆς Σπάρτης 

Ἡ Θρυλικὴ Ἀτάκα της Γοργῶς  👑

• 
  
  Ἡ Βασίλισσα Γοργῷ (σύζυγος τοῦ Λεωνίδα) στέκεται ἐπιβλητικὰ σὲ μιὰ πολιτικὴ συγκέντρωση, περιτριγυρισμένη ἀπὸ ἄνδρες ποὺ τὴν ἀκοῦνε μὲ σεβασμό.
  
  
  
  
  
  
  
  
  "Ἡ δύναμή τους δὲν περιοριζόταν στὸ σπίτι. Εἶχαν πολιτικὴ ἄποψη καὶ τὴν ἐξέφραζαν. Λέγεται ὅτι μιὰ γυναῖκα ἀπὸ ἄλλη πόλη ρώτησε τὴ Γοργῷ, τὴ σύζυγο τοῦ Λεωνίδα τῶν 300: 'Γιατί μόνο ἐσεῖς οἱ Σπαρτιάτισσες διατάζετε τοὺς ἄνδρες σας;'."

  "Ἡ ἀπάντηση της Γοργῶς ἦταν ἀκαριαία καί 'Λακωνική': 'Γιατί εἴμαστε οἱ μόνες ποὺ γεννᾶμε ἄνδρες'."  🔥

• 
  

• 

                                    🎬  "Φεμινισμὸς ἢ Πολεμικὴ Μηχανή;" 

Ἡ Μεγάλη Ἀντίφαση 

"Ἦταν λοιπὸν ἡ Σπάρτη μιὰ φεμινιστικὴ οὐτοπία; Ἡ ἀπάντηση εἶναι... περίπλοκη 

. 

🏛️

Οἱ Σπαρτιάτισσες εἶχαν ἐλευθερίες ποὺ οἱ ἄλλες γυναῖκες οὔτε ποὺ ὀνειρεύονταν. Ἀλλὰ αὐτὴ ἡ ἐλευθερία εἶχε ἕνα σκληρὸ ἀντίτιμο: Τὴν ἀπόλυτη ἀφοσίωση στὸ κράτος. 

Γυμνάζονταν ὄχι γιὰ τὴν ὀμορφιά, ἀλλὰ γιὰ τὸν πόλεμο. Μόρφωναν τὰ παιδιά τους ὄχι γιὰ τὴ ζωή, ἀλλὰ γιὰ τὸν θάνατο στὸ πεδίο τῆς μάχης . ⚔️ 

Ἦταν οἱ πιὸ ἐλεύθερες γυναῖκες τοῦ κόσμου, μέσα στὴν πιὸ σκληρὴ φυλακὴ τῆς πειθαρχίας." 

6. Ὁ φόβος τῶν ἄλλων Ἑλλήνων 

            Οἱ ἄλλοι Ἕλληνες συχνὰ κορόϊδευαν τὴ Σπάρτη γιὰ τὴν ἐλευθερία τῶν γυναικῶν. 

Κάποιοι ἔλεγαν ὅτι οἱ Σπαρτιάτισσες ἦταν ὑπερβολικὰ δυναμικές. 

Ὅμως ταυτόχρονα... 

τὶς φοβόντουσαν. 

Γιατί μιὰ κοινωνία ποὺ δημιουργοῦσε τέτοιες γυναῖκες... 

δημιουργοῦσε καὶ τοὺς πιὸ φοβεροὺς πολεμιστὲς τῆς Ἑλλάδας. 

                                      7. Ἡ παρακμὴ τῆς Σπάρτης 

Μετὰ τὸν 4ο αἰῶνα π.Χ., ἡ Σπάρτη ἄρχισε νὰ χάνει τὴ δύναμή της. 

Οἱ πόλεμοι, οἱ ἀπώλειες καὶ οἱ οἰκονομικὲς ἀλλαγὲς ἀποδυνάμωσαν τὸ κράτος. 

Καὶ μαζὶ μὲ τὴ Σπάρτη... 

χάθηκε καὶ ὁ μοναδικὸς κόσμος των Σπαρτιατισσῶν. 

Ὅμως ἡ φήμη τους ἔμεινε. 

                           Οἱ Κυρίες τῆς Σπάρτης  🛡️

"Παρὰ τὶς κατηγορίες τοῦ Ἀριστοτέλη, οἱ Σπαρτιάτισσες ἀπέδειξαν ὅτι ἡ δύναμη δὲν εἶναι θέμα φύλου. Ἦταν οἱ μόνες γυναῖκες στὴν ἀρχαιότητα ποὺ μποροῦσαν νὰ περπατοῦν ἐλεύθερα, νὰ διαχειρίζονται περιουσίες καὶ νὰ γίνονται Ὀλυμπιονίκες. 

Ἂν νομίζεις ὅτι οἱ γυναῖκες στὴν ἀρχαιότητα ἦταν μόνο στὸ σπίτι, ἡ Σπάρτη μόλις σοῦ ἄλλαξε τὴ γνώμη. 

🤯Ποιά ἄλλη 'κρυφή' ἱστορία ἀπὸ τὴν ἀρχαία Ἑλλάδα θέλεις νὰ ἀνακαλύψουμε; Γράψε μου στὰ σχόλια καὶ κάνε ἐγγραφὴ γιὰ νὰ μὴ χάσεις τὴν ἑπόμενη ἀνατροπή! " 🔔

«Ἐσεῖς οἱ Ἀθηναῖοι κρύβετε τὶς γυναῖκες σας πίσω ἀπὸ τοίχους. Στὴ Σπάρτη, ἐμεῖς ἀναπνέουμε τὸν ἴδιο ἀέρα μὲ τοὺς ἄνδρες, τρέχουμε κάτω ἀπὸ τὸν ἴδιο ἥλιο καὶ κατέχουμε τὴ γῆ ποὺ πατᾶμε. Γι' αὐτὸ μόνο ἐμεῖς γεννᾶμε ἀληθινοὺς ἄνδρες.» 

Ἐπίλογος 

Στὴν ἀρχαία Ἑλλάδα ὑπῆρχαν πολλὲς πόλεις. 

Ἀθήνα. 

Θήβα. 

Κόρινθος. 

Ἀλλὰ μόνο μία εἶχε γυναῖκες σὰν αὐτές. 

Γυναῖκες ποὺ μιλοῦσαν μὲ θάρρος. 

Γυναῖκες ποὺ διαχειρίζονταν πλούτη. 

Γυναῖκες ποὺ μεγάλωναν πολεμιστές. 

Οἱ Σπαρτιάτισσες δὲν ἦταν ἁπλῶς μητέρες. 

Ἦταν ἡ ψυχὴ τῆς Σπάρτης. 

Καὶ ἴσως... 

οἱ πιὸ ἰσχυρὲς γυναῖκες ὁλόκληρης τῆς ἀρχαιότητας. 

🎬Ἡ Ἀντίθεση μὲ τὸ Σήμερα: "Ἦταν οἱ Σπαρτιάτισσες οἱ πρῶτες πραγματικά 'χειραφετημένες' γυναῖκες ἢ ἁπλᾶ μέρος ἑνὸς σκληροῦ συστήματος ποὺ χρειαζόταν τὴ δύναμή τους;"  🤔

1. Ἡ Εἰρωνεία τῆς Ἱστορίας: "Παρὰ τὸν πλοῦτο τους, ἡ Σπάρτη τελικὰ κατέρρευσε. Μήπως εἶχε δίκιο ὁ Ἀριστοτέλης ἢ οἱ γυναῖκες ἦταν οἱ μόνες ποὺ προσπάθησαν νὰ τὴν κρατήσουν ὄρθια; " 🏛️

2.  "Ἂν νομίζεις ὅτι οἱ γυναῖκες στὴν ἀρχαιότητα ἦταν μόνο στὸ σπίτι, ἡ Σπάρτη μόλις σοῦ ἄλλαξε τὴ γνώμη. Ποιά ἄλλη 'κρυφή' ἱστορία θέλεις νὰ δοῦμε; Γράψε μου στὰ σχόλια! " 💬
   

Ἡ Δομὴ τοῦ Σεναρίου: "Σπαρτιάτισσες: Οἱ Πραγματικὲς Ἀρχίπισσες τῆς Ἀρχαιότητας" 

 🏛️

---

5.  🎬Σύνοψη: Ἦταν ἡ Σπάρτη μιὰ φεμινιστικὴ οὐτοπία ἢ μιὰ σκληρὴ πολεμικὴ μηχανή; 

"Θὰ ἄντεχες τὴ ζωὴ μιᾶς Σπαρτιάτισσας ἢ προτιμᾶς τὶς ἀνέσεις του σήμερα; Γράψε μου στὰ σχόλια! " 👇

«Πελοπίδας ὁ Θηβαῖος – Ὁ Στρατηγὸς ποὺ Τόλμησε νὰ Σπάσει τὴ Σπάρτη»

 

Λίγοι γνωρίζουν ὅτι ἡ ἀρχαία Ἑλλάδα δὲν ἀνῆκε μόνο στὴν Ἀθήνα καὶ στὴ Σπάρτη.

 Στὴ σκιὰ τῶν δύο ὑπερδυνάμεων, ἕνας ἄνθρωπος ἀπὸ τὴ Θήβα ἄλλαξε γιὰ πάντα τὴν πορεία τῆς ἱστορίας: ὁ Πελοπίδας


Ἀθήνα καὶ Σπάρτη... δύο ὀνόματα ποὺ σφράγισαν τὴν Ἱστορία. Ὅμως, ἀνάμεσά τους, ὑπῆρχε μιὰ πόλη ποὺ γιὰ λίγο ἔλαμψε πιὸ δυνατὰ ἀπ’ ὅλες: ἡ Θήβα. Καὶ στὴν καρδιὰ αὐτῆς τῆς δόξας, βρισκόταν ἕνας ἄνδρας... ὁ Πελοπίδας. Ἕνας στρατηγός, ἕνας ἥρωας, ἕνας θρῦλος.»


Ἡ ἱστορία του εἶναι ἱστορία θάρρους, θυσίας καὶ στρατηγικῆς ἰδιοφυΐας. Καὶ τώρα, ἦρθε ἡ ὥρα νὰ τὴν ξαναζήσεις. 

👉 Δὲς τὸ νέο μας βίντεο στὸ YouTube: «Πελοπίδας ὁ Θηβαῖος – Ὁ Στρατηγὸς ποὺ Ἔσπασε τὴ Σπάρτη» 

 👉 Μεῖνε συντονισμένος στὸ blog μας γιὰ ἀκόμη περισσότερους σκοτεινοὺς καὶ ἡρωικοὺς θρύλους τῆς ἀρχαιότητας. 

Ὁ Πελοπίδας δὲν ἦταν ἁπλᾶ ἕνας στρατηγός. Ἦταν ὁ ἡγέτης ποὺ ἕνωσε τοὺς Θηβαίους, ἔσπασε τὴν πανίσχυρη φάλαγγα τῶν Σπαρτιατῶν στὴ Λεύκτρα (371 π.Χ.), καὶ ἀνέδειξε τὴ Θήβα σὲ ἡγεμονικὴ δύναμη. Δίπλα στὸν φίλο του Ἐπαμεινώνδα, ἔγραψαν ἕνα ἀπὸ τὰ πιὸ δραματικὰ κεφάλαια τῆς ἑλληνικῆς ἱστορίας. 

Ὁ Πελοπίδας (410 π.Χ. 364 π.Χ) ἦταν Θηβαῖος στρατηγός, πολιτικὸς καὶ διοικητὴς τοῦ Ἱεροῦ Λόχου. Μαζὶ μὲ τὸν συμπολίτη καὶ φίλο του Ἐπαμεινώνδα κατέστησαν τὴ Θήβα ὡς μιὰ ἰσχυρὴ δύναμη, συμβάλλοντας τὰ μέγιστα στὴν ἐπιβολὴ τῆς Θηβαϊκῆς ἡγεμονίας στὸν ἑλλαδικὸ χῶρο.

Πατέρας του ἦταν ὁ Ἱπποκλής, ἕνας Θηβαῖος εὐγενής. Ἂν καὶ μεγάλωσε μέσα σὲ πλούτη, ὁ Πελοπίδας ἀνέπτυξε ἀκέραιο χαρακτῆρα, ἀκολουθῶντας λιτὸ καὶ ἁπλὸ βίο. Γυμναζόταν συχνά, καὶ ἀπὸ τὶς ἀγαπημένες του ἀσχολίες ἦταν ἡ πάλη καὶ τὸ κυνήγι, ὅπως ἀναφέρει ὁ Πλούταρχος. 

Διέθετε ὅλο του τὸ χρόνο του γιὰ τὶς ἀνάγκες τῆς πόλης του, γεγονὸς ποὺ οὐσιαστικὰ δὲν τοῦ ἄφηνε περιθώρια νὰ διαχειριστεῖ ἐπικερδῶς τὴν περιουσία του, μὲ ἀποτέλεσμα αὐτὴ νὰ συρρικνωθεῖ, ἂν καὶ οὐδόλως φαίνεται νὰ τὸν ἐνδιέφερε κάτι τέτοιο. Ἐπιπλέον βοηθοῦσε ἀφειδῶς τοὺς φτωχούς. 

Χαρακτηριστικά, καταγράφεται ἕνα περιστατικὸ ὅπου οἱ φίλοι του τὸν νουθετοῦσαν ὅτι παραμελεῖ τὰ χρήματα, τὰ ὁποῖα εἶναι κάτι ἀναγκαῖο. Τότε αὐτός τους ἔδειξε τὸν Νικόδημο, ἕναν κουτσὸ καὶ τυφλό, καὶ εἶπε: "Αὐτοὺς εἶναι ἀναγκαῖο νὰ μὴν παραμελοῦμε". 

Ἡ φιλία μὲ τὸν Ἐπαμεινώνδα. 

«Ἐκεῖ ἐμφανίζεται ὁ Πελοπίδας. Γενναῖος πολεμιστής, μὰ καὶ ἄνθρωπος τοῦ καθήκοντος. Δίπλα του, ὁ φίλος καὶ σύμμαχός του, ὁ Ἐπαμεινώνδας. Μαζὶ ὁραματίστηκαν μιὰ Θήβα ἐλεύθερη καὶ ἰσχυρή.» 

🎙 «Το 379 π.Χ.,μὲ τόλμη καὶ κίνδυνο θανάτου, οἱ δύο ἄνδρες ἀπελευθέρωσαν τὴ Θήβα ἀπὸ τοὺς τυράννους καὶ ἔδιωξαν τοὺς Σπαρτιᾶτες.» 

Ἀπὸ νωρὶς συνδέθηκε μέσῳ στενῆς φιλίας μὲ τὸν Ἐπαμεινώνδα. Συμπλήρωναν ὁ ἕνας τὸν ἄλλον ὡς προσωπικότητες καὶ τοὺς ἕνωνε μιὰ κοινὴ φιλοδοξία, ἡ καταξίωση τῆς πόλης τους στὸ πολιτικὸ στερέωμα τῆς ἀρχαίας Ἑλλάδας. 

Ἡ φιλία τους ἔγινε πιὸ δυνατὴ κατὰ τὴ διάρκεια μιᾶς ἐκστρατείας τῶν Σπαρτιατῶν στὴν Ἀρκαδία, τὸ 385 π.Χ. Ἡ Θήβα, σύμμαχος τῆς Σπάρτης τότε, εἶχε συνδράμει τοὺς Λακεδαιμόνιους μὲ ἕνα στρατιωτικὸ σῶμα, στὸ ὁποῖο ἐντάσσονταν ὁ Πελοπίδας καὶ ὁ Ἐπαμεινώνδας. Στὴ Μαντίνεια διεξήχθη μάχη, στὴν ὁποία ὁ Πελοπίδας δεχόμενος ἑπτὰ τραύματα ἔπεσε στὸ ἔδαφος. 

Ὁ Ἐπαμεινώνδας, παρ' ὅλο ποὺ τὸν θεώρησε νεκρό, ἔσπευσε νὰ τὸν ὑπερασπιστεῖ, μόνος ἐναντίον πλήθους ἐχθρῶν. Σύντομα καὶ ὁ ἴδιος πληγώθηκε ἀπὸ λόγχη στὸ στῆθος καὶ ἀπὸ ξίφος στὸν βραχίονα. Ὡστόσο ἡ ἀνέλπιστη παρέμβαση τοῦ Σπαρτιάτη βασιλιᾶ Ἀγησιπόλιδος, ὁ ὁποῖος ἀφίχθη στὸ σημεῖο, τοὺς ἔσωσε ἀπὸ βέβαιο θάνατο. 

Ἡ Θήβα πρὶν τὸν Πελοπίδα. 

«Στὶς ἀρχὲς τοῦ 4ου αἰῶνα π.Χ., ἡ Θήβα δὲν ἦταν ἐλεύθερη. Οἱ Σπαρτιᾶτες εἶχαν ἐπιβάλει φρουρὰ μέσα στὴν ἴδια τήν πόλη, κρατῶντας τοὺς Θηβαίους σκλαβωμένους. Ὁ λαὸς ἔβραζε ἀπὸ ἀγανάκτηση. Χρειαζόταν ἕναν ἡγέτη γιὰ νὰ ξεσηκωθε ί.»

Ἡ ἄνοδος τοῦ Πελοπίδα 

Το 382 π.Χ. τρεῖς Θηβαῖοι ὀλιγαρχικοί, ὁ Ἀρχίας, ὁ Λεοντίδας καὶ ὁ Φίλιππος προσκάλεσαν τὸν Σπαρτιάτη στρατηγὸ Φοιβίδα νὰ τοὺς βοηθήσει νὰ καταλάβουν τὴν ἐξουσία. Ὁ Φοιβίδας πράγματι πείσθηκε καὶ κατέλαβε αἰφνιδιαστικά την Καδμεία, ἀκρόπολη τῆς Θήβας, τὴν ἡμέρα τῆς ἑορτῆς των Θεσμοφορίων. 

Στὴν πόλη ἐγκαθιδρύθηκε ὀλιγαρχία, ἐνῷ ἡ δημοκρατικὴ μερίδα, στὴν ὁποία ἀνῆκε ὁ Πελοπίδας, ὑπέστη διώξεις. Ὁ Ἰσμηνίας, ἕνας ἐκ τῶν ἡγετῶν της, μεταφέρθηκε αἰχμάλωτος στὴ Σπάρτη. Ὁ Πελοπίδας καὶ ἄλλα μέλη της κατέφυγαν στὴν Ἀθήνα. Στὴν Καδμεία παρέμεινε σπαρτιατικὴ φρουρά .

Στὶς ἀρχὲς τῆς ἄνοιξης τοῦ 379 π.Χ. ὁ Πελοπίδας καὶ ἄλλοι δημοκρατικοὶ ὀργάνωσαν συνωμοσία γιὰ τὴν ἀνατροπὴ τῶν ὀλιγαρχικῶν. Εἰσερχόμενοι ἐν μέσῳ χιονοθύελλας στὴ Θήβα μεταμφιεσμένοι σὲ γεωργοὺς καὶ κυνηγοὺς καὶ ἀρχικὰ κρύφτηκαν σὲ φιλικὰ σπίτια. Μιὰ νύχτα τὸ σχέδιο τοὺς ἐτέθη σὲ ἐφαρμογή. 

Ἡ ὁμάδα του Πελοπίδα ἀνέλαβε τὸ δύσκολο ἔργο νὰ δολοφονήσει τον Λεοντιάδα, ὁ ὁποῖος περιγράφεται ὡς νηφάλιος καὶ ἀνδρεῖος. Φτάνοντας στὴν οἰκεία του, χτύπησαν γιὰ ἀρκετὴ ὥρα τὴν πόρτα καὶ ὅταν ἕνας ὑπηρέτης τους ἄνοιξε, εἰσέβαλλαν. 

Ὁ Λεοντιάδας ξύπνησε ἀπὸ τὸν θόρυβο καὶ ἀντιλαμβανόμενος τὰ τεκτενόμενα σηκώθηκε, ὁπλίστηκε καὶ ἐπιτέθηκε στὸν πρῶτο ποὺ συνάντησε, τὸν Κιφησόδωρο, σκοτώνοντας τον. Ἀμέσως μετὰ συνεπλάκη μὲ τὸν ἑπόμενο, ποὺ ἔτυχε νὰ εἶναι ὁ Πελοπίδας. Μετὰ ἀπὸ σκληρὴ μονομαχία, λόγῳ τῆς στενότητας τοῦ χώρου καὶ τοῦ νεκροῦ ποὺ ἀποτελοῦσε ἐμπόδιο, ὁ Πελοπίδας φόνευσε τὸν Λεοντιάδα. Τῆς ἰδίας μοίρας ἔτυχαν καὶ οἱ ἄλλοι ὀλιγαρχικοί. 

Τὴν ἑπομένη ἡμέρα ἐπικυρώθηκε καὶ τυπικὰ ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία τοῦ Δήμου ἡ ἀποκατάσταση τοῦ δημοκρατικοῦ πολιτεύματος. Ὁ Πελοπίδας ἀκολούθως ἔλαβε τὸ ἀξίωμα τοῦ Βοιωτάρχη καὶ πολιόρκησε τὴν σπαρτιατικὴ φρουρὰ στὴν Καδμεία. Καθότι σύντομα ἔφθασαν νέα πὼς ὁ σπαρτιατικὸς στρατὸς βρισκόταν στὰ Μέγαρα, στοὺς πολιορκημένους ἐπετράπη ἡ ἀποχώρηση, ἔπειτα ἀπὸ συμφωνία. Ἔκτοτε ἡ ἐκτίμηση τῶν συμπολιτῶν του πρὸς τὸ πρόσωπο τοῦ ἦταν ἔκδηλη, καθὼς δὲν πέρασε ἔτος ὡς τὸν θάνατο του, ποὺ νὰ μὴν τὸν ἐκλέξουν εἴτε Βοιωτάρχη εἴτε διοικητὴ τοῦ Ἱεροῦ Λόχου. 

Ἡ τροπὴ τῶν ἐξελίξεων κατέστησε τὴ σύγκρουση μὲ τὴ Σπάρτη ἀναπόφευκτη. Παρ' ὅτι οἱ Σπαρτιᾶτες θεωροῦνταν οἱ καλύτεροι πολεμιστὲς τῆς Ἑλλάδας ἐκείνη τὴν ἐποχή, τὸ ἑπόμενο διάστημα οἱ Θηβαῖοι σημείωσαν κάποιες σποραδικὲς ἐπιτυχίες στὴ Βοιωτία ἐναντίον τους. Σὺν τοῖς ἄλλοις ὁ Πελοπίδας μὲ τέχνασμα πέτυχε νὰ στρέψει τοὺς Ἀθηναίους κατὰ τῶν Σπαρτιατῶν. 

Μετὰ τὴ μάχη της Τεγύρας τὸ 375 π.Χ., στὴν ὁποία ὁ Πελοπίδας ἐπί κεφαλῆς τοῦ Ἱεροῦ Λόχου ἐπέδειξε ἀπαράμιλλο θάρρος καὶ γενναιότητα νικῶντας ὑπέρτερες δυνάμεις, οἱ Σπαρτιᾶτες, ἀποφασισμένοι νὰ ἀπαντήσουν δυναμικά, καὶ μὲ ἀφορμὴ τὶς ἡγεμονικὲς ἀξιώσεις τῶν Θηβαίων ἐπὶ τῶν ὑπολοίπων Βοιωτῶν εἰσέβαλλαν στὴ Βοιωτία μὲ τὸν βασιλιᾶ Κλεόμβροτο. 

Οἱ Θηβαῖοι προετοιμάστηκαν γιὰ τὴν κρίσιμη μάχη ποὺ θὰ ἐπακολουθοῦσε. Ὅταν ὁ Πελοπίδας ἔφευγε, ἡ σύζυγος τοῦ γνωρίζοντας τὸν ὁρμητικό του χαρακτῆρα στὴ μάχη τὸν παρακάλεσε δακρυσμένη νὰ προσέξει τὴ ζωή του. Ἐκεῖνος τῆς ἀπάντησε " γι' αὐτό, γυναῖκα, πρέπει νὰ παρακινεῖς τοὺς στρατιῶτες, τοὺς ἄρχοντες ὅμως (νὰ τοὺς παρακινεῖς) νὰ σώζουν τοὺς ἄλλους". 

Προσερχόμενος στὸ στρατόπεδο τῶν Βοιωτῶν ὑποστήριξε τὴ γνώμη του Ἐπαμεινώνδα γιὰ διαξαγωγὴ μάχης, τὴ στιγμὴ ποὺ οἱ ὑπόλοιποι εἶχαν διχαστεῖ καὶ κυριευθεῖ ἀπὸ ἡττοπάθεια. Ἡ συνηγορία του ὑπὲρ τῆς μάχης τους ἐνέπνευσε ἐμπιστοσύνη καὶ ἐλπίδα. Στὴ μάχη των Λεύκτρων τὸ 371 π.Χ. ποὺ ἀκολούθησε, οἱ Θηβαῖοι ἐπικράτησαν. 

Ὁ Πελοπίδας εἶχε μέγιστη συνεισφορὰ πολεμῶντας μὲ ὁρμὴ καὶ ἀνδρεῖα, διασπῶντας ὡς ἀρχηγὸς τοῦ Ἱεροῦ Λόχου τὶς γραμμὲς τῶν Σπαρτιατῶν ὁπλιτῶν καὶ προκαλῶντας τους μεγάλες ἀπώλειες. Ἡ νίκη στὰ Λεύκτρα ἔθραυσε συντριπτικὰ τὴν δύναμη τῆς Σπάρτης καὶ ἀνέδειξε τὴ Θήβα ὡς τὴν ἰσχυρότερη πόλη-κράτος στὴν Ἑλλάδα, σηματοδοτῶντας τὴν ἀρχὴ τῆς περιόδου τῆς Θηβαϊκῆς ἡγεμονίας. 

 Ἡ ἀναγέννηση τῆς Θηβαϊκῆς Δύναμης  

🎙 «Μετὰ τὴν ἀπελευθέρωση, ἡ Θήβα δὲν ἔμεινε ἀδύναμη. Ὁ Πελοπίδας καὶ ὁ Ἐπαμεινώνδας ἀναδιοργάνωσαν τὸν στρατό. Δημιούργησαν τὸν περίφημο Ἱερὸ Λόχο, μιὰ ἐλὶτ μονάδα 300 ἀνδρῶν, δεμένων μὲ ὅρκο πίστης μέχρι θανάτου .»

🎙 «Αὐτὴ ἡ δύναμη ἔμελλε νὰ γράψει ἱστορία .»

Ἡ δράση του κατὰ τὴν περίοδο τῆς Θηβαϊκῆς ἡγεμονίας 

Κατὰ τὸ 370 π.Χ. μαζὶ μὲ τὸν Ἐπαμεινώνδα εἰσέβαλλαν στὴν Πελοπόννησο μὲ ἰσχυρὸ στρατό, γιὰ νὰ ὑποστηρίξουν τὸ νεοσύστατο Κοινὸ τῶν Ἀρκάδων, οἱ ὁποῖοι μετὰ τὰ Λεύκτρα ἀποφάσισαν νὰ ἀνεξαρτητοποιηθοῦν, ἐνῷ καὶ ἄλλα μέλη τῆς Πελοποννησιακῆς Συμμαχίας, ἡγέτιδα τῆς ὁποίας ἦταν ἀνέκαθεν ἡ Σπάρτη, ὁδηγήθηκαν σὲ ἀποστασία, ὅπως ἡ Ἠλεία καὶ τὸ Ἄργος. 

Ἐπίσης, τὸν ἑπόμενο χρόνο συνέβαλλαν καὶ στὴν ἐπανασύσταση τοῦ κράτους των Μεσσηνίων, ποὺ οἱ Σπαρτιᾶτες εἶχαν καταλύσει ἀπὸ τὸν καιρὸ τῶν Μεσσηνιακῶν Πολέμων. Ἀκολούθως ὁ Πελοπίδας καὶ ὁ Ἐπαμεινώνδας κατηγορήθηκαν ἀπὸ ἀντιπάλους τους, ἐπειδὴ κατὰ τὴν ἐκστρατεία αὐτὴ διατήρησαν τὸ ἀξίωμα τοῦ Βοιωτάρχη γιὰ τέσσερις ἐπιπλέον μῆνες μετὰ τὴ λήξη τῆς θητείας τους. Γι' αὐτὸ τὸ λόγο δικάστηκαν ἀλλὰ τελικῶς ἀφέθησαν ἐλεύθεροι. 

Τὸ 369 π.Χ. ἀντιπρόσωποι θεσσαλικῶν πόλεων ἔφθασαν στὴ Θήβα, ζητῶντας βοήθεια ἐναντίον τοῦ τυράννου των Φερῶν Ἀλεξάνδρου. Ὁ Πελοπίδας ἐξεστράτευσε μὲ δύναμη στὴ Θεσσαλία, ἀπωθῶντας τὸν Ἀλέξανδρο καὶ σώζοντας προσωρινά τους Θεσσαλοὺς ἀπὸ τὴν ἐπιθετικότητα καὶ τὴ σκληρότητα του. Ἀφοῦ διευθέτησε πρὸς ὥρας τὰ θέματα τῆς Θεσσαλίας, ἔλαβε πρόσκληση νὰ μεσολαβήσει στὴ διαμάχη γιὰ τὸν θρόνο τῆς Μακεδονίας, ποὺ εἶχε ξεσπάσει μεταξὺ τοῦ Ἀλεξάνδρου Β' καὶ τοῦ σφετεριστῆ Πτολεμαίου. 

Ἀξιοσημείωτο εἶναι πὼς ἀφοῦ ἐπέλυσε τὴ διαμάχη, γιὰ νὰ διασφαλίσει τὴν τήρηση τῶν συμφωνηθέντων πῆρε στὴ Θήβα τριάντα νέους, γόνους εὐγενῶν, ὡς ὁμήρους. Μεταξὺ αὐτῶν ἦταν καὶ ὁ μελλοντικὸς βασιλιᾶς Φίλιππος Β', πατέρας τοῦ Μεγάλου Ἀλεξάνδρου. 

Σύντομα ἔφθασαν νέα πὼς ὁ Ἀλέξανδρος τῶν Φερῶν ἐπανέλαβε τὶς ἐπιθέσεις του κατὰ θεσσαλικῶν πόλεων. Ὁ Πελοπίδας ἔσπευσε καὶ πάλι στὴ Θεσσαλία, χωρὶς στρατὸ αὐτὴ τὴ φορά, μὲ σκοπὸ νὰ ὀργανώσει τοὺς ἰδίους τους Θεσσαλοὺς κατὰ τοῦ τυράννου. 

Παράλληλα ὅμως πληροφορήθηκε πὼς ὁ Πτολεμαῖος δολοφόνησε τὸν Ἀλέξανδρο Β' καὶ ἅρπαξε τὸ θρόνο τῆς Μακεδονίας. Ὁ Πελοπίδας τότε συγκέντρωσε ἕνα στρατὸ μισθοφόρων καὶ κινήθηκε κατὰ τοῦ Πτολεμαίου, ἐκεῖνος ὅμως τοὺς ἐξαγόρασε ὁδηγῶντας τους σὲ λιποταξία. 

Ὡστόσο φοβούμενος τὴ δύναμη τῆς Θήβας καὶ τὴ φήμη του Πελοπίδα, ὁ Πτολεμαῖος προέτεινε νὰ παραμείνει ὡς ἀντιβασιλέας, διαφυλάσσοντας τὸν θρόνο γιὰ τοὺς ἀδελφοὺς τοῦ δολοφονηθέντος βασιλιᾶ, καὶ φυσικὰ σύμμαχος τῶν Θηβαίων. Ἐπίσης, παρέδωσε τὸν υἱὸ τοῦ Φιλόξενο ὡς ὅμηρο στὸν Πελοπίδα, μαζὶ μὲ ἄλλους πενῆντα παῖδες φίλων του ὡς ἐγγύηση. 

Ἐπιστρέφοντας ὁ Πελοπίδας στὴ Θεσσαλία πληροφορήθηκε πὼς οἱ οἰκογένειες τῶν λιποτακτῶν μισθοφόρων τοῦ βρίσκονταν στὴ Φάρσαλο. Κατερχόμενος ἐκεῖ μὲ ὁρισμένους ἄοπλους Θεσσαλοὺς συναντήθηκε μὲ τὸν Ἀλέξανδρο τῶν Φερῶν καὶ τοὺς στρατιῶτες του. Ἐκεῖνος, ἐκμεταλευόμενος τὴν περίσταση, κατέλαβε τὴν Φάρσαλο καὶ συνέλαβε τὸν Πελοπίδα, ὁδηγῶντας τον στὶς Φερὲς ὅπου τὸν φυλάκισε. 

Οἱ Θηβαῖοι ὀργάνωσαν ἐκστρατεία γιὰ νὰ τὸν ἀπελευθερώσουν, ὅμως ἀπέβη ἄκαρπη ἀφοῦ οἱ ἀρχηγοί της ἀπεδείχθησαν κατώτεροι τῶν περιστάσεων. Ἔτσι ὀργανώθηκε δεύτερη ἐκστρατεία, μὲ ἐπί κεφαλῆς τον Ἐπαμεινώνδα αὐτὴ τὴ φορά. Τὸ ὄνομα καὶ ἡ φήμη του ξεσήκωσε τὴν Θεσσαλία καὶ πάλι κατὰ τοῦ Ἀλεξάνδρου των Φερῶν, ὁ ὁποῖος τελικὰ ἀναγκάσθηκε νὰ ἔλθει σὲ συμφωνία μαζί του, ἀπελευθερώνοντας τὸν Πελοπίδα. 

Τὸ 365 π.Χ. ἐπισκέφθηκε ὡς ἀντιπρόσωπος τῆς Θήβας τὸν Πέρση βασιλιᾶ Ἀρταξέρξη Β' ὅπου ἐξασφάλισε χρηματοδότηση τῆς πόλης του. Μὲ τὰ χρήματα αὐτὰ οἱ Θηβαῖοι ἔφτιαξαν ἰσχυρὸ στόλο μὲ τὸν ὁποῖο ἀπέσπασαν περιοχὲς ποὺ ἄνηκαν στὴν δεύτερη Ἀθηναϊκὴ συμμαχία. 

Ἡ μάχη της Λεύκτρας 

🎙 «371 π.Χ. –Στὸ πεδίο της Λεύκτρας, ἡ Θήβα στέκεται ἀπέναντι στὴ Σπάρτη. Γιὰ πρώτη φορά, οἱ πανίσχυροι Σπαρτιᾶτες τρέμουν. Ὁ Ἐπαμεινώνδας ἐφαρμόζει μιὰ νέα στρατηγική: ἀντὶ γιὰ ἰσομερῆ παράταξη, συγκεντρώνει τὶς δυνάμεις του σὲ μιὰ γωνία συντριβῆς .»

🎙 «Στὴν πρώτη γραμμή, ὁ Πελοπίδας μὲ τὸν Ἱερὸ Λόχο. Ἡ μάχη εἶναι λυσσαλέα. Μὰ στὸ τέλος... οἱ Σπαρτιᾶτες νικιοῦνται. Γιὰ πρώτη φορὰ στὴν ἱστορία, ἡ Σπάρτη χάνει σὲ μάχη σῶμα μὲ σῶμα. »

🎙 «Ἡ Θήβα θριαμβεύει. Ὁ κόσμος ἀλλάζει .»

 Ο θάνατος του Πελοπίδα 

🎙 «Ἀλλὰ ἡ μοῖρα δὲν ἄφησε τὸν Πελοπίδα νὰ χαρεῖ τὴ δόξα του γιὰ πολύ. Σὲ ἐκστρατεία στὴ Θεσσαλία, τὸ 364 π.Χ., ἔπεσε νεκρὸς στὴ μάχη. Οἱ Θηβαῖοι θρήνησαν τὸν ἥρωά τους. Ἔχασαν τὸν πολεμιστὴ ποὺ τοὺς εἶχε ὁδηγήσει στὴ νίκη .»

Ὁ θάνατος του 

Μὲ τὴν ἐπάνοδο τοῦ στὴ Θήβα, ἔφθασαν καὶ πάλι πρέσβεις ἀπὸ τὴν Θεσσαλία ζητῶντας ξανὰ τὴ βοήθεια του, καθὼς ὁ τύραννος τῶν Φερῶν Ἀλέξανδρος κατέστρεφε καὶ ὑποδούλωνε τὶς πόλεις τους. Ἔτσι τὸ 364 π.Χ. ὁ Πελοπίδας ἑτοιμάστηκε νὰ ἐκστρατεύσει ξανὰ ἐναντίον του. Κατὰ τὴν ἀναχώρηση τοῦ σημειώθηκε ἔκλειψη ἡλίου. Καταφθάνοντας στὴ Θεσσαλία, συγκέντρωσε τὶς δυνάμεις των Θεσσαλῶν στὰ Φάρσαλα καὶ ἀμέσως κινήθηκε κατὰ τοῦ Ἀλεξάνδρου. 

Οἱ δύο ἀντίπαλοι συγκρούστηκαν στὶς Κυνὸς Κεφαλὲς τῆς Θεσσαλίας. Ὁ Πελοπίδας, ὁ ὁποῖος ἔτρεφε μεγάλη ὀργὴ καὶ μῖσος γιὰ τὸν ἄνθρωπο ποὺ τὸν εἶχε φυλακίσει, προσπάθησε κατὰ τὴ διάρκεια τῆς μάχης νὰ τὸν συναντήσει καὶ νὰ τὸν σκοτώσει. Ὁ Ἀλέξανδρος ἀναζήτησε προστασία μεταξὺ τῶν σωματοφυλάκων του. 

Ὁ Πελοπίδας τοὺς ἐπιτέθηκε, σκοτώνοντας καὶ τραυματίζοντας μερικούς, δέχθηκε καὶ ὁ ἴδιος ὅμως ἀρκετὰ πλήγματα ἀπὸ τὰ δόρατα τους. Παρ' ὅτι ὁ στρατός του τελικὰ ἐπικράτησε, ὁ ἴδιος πέθανε. Ὁ θάνατος τοῦ λύπησε βαθιὰ τοὺς Θηβαίους ἀλλὰ καὶ τοὺς Θεσσαλούς, οἱ ὁποῖοι ζήτησαν ἐκεῖνοι νὰ τὸν θαψουν, αἴτημα ποὺ ἔγινε δεκτό. Τοῦ ἀπεδώθησαν μεγάλες νεκρικὲς τιμές, ἐνῷ ἐπίσης ἐστήθη καὶ μεγάλος ἀνδριάντας στοὺς Δελφοὺς πρὸς τιμήν του. 

 Η Κληρονομιά 

🎙 «Ἡ Θήβα ἔζησε γιὰ λίγο τὴν ἡγεμονία τῆς Ἑλλάδας. Μὰ χωρίς τον Πελοπίδα, καὶ λίγο ἀργότερα χωρίς τον Ἐπαμεινώνδα, ἡ δόξα της ἔσβησε. Κι ὅμως, ἡ ἱστορία κράτησε ζωντανὴ τὴ μνήμη ἐκείνων ποὺ τόλμησαν νὰ ἀναμετρηθοῦν μὲ τοὺς Σπαρτιᾶτες... καὶ νὰ νικήσουν .»

🎙 «Ὁ Πελοπίδας δὲν ἦταν ἁπλῶς στρατηγός. Ἦταν ἡ φωνὴ μιᾶς πόλης ποὺ ἀρνήθηκε νὰ ὑποταχθεῖ. Ἕνας ἥρωας ποὺ ἄλλαξε τὴν ἱστορία. Ἂν θὲς νὰ μάθεις περισσότερα γιὰ τοὺς θρύλους τῆς ἀρχαίας Ἑλλάδας... κάνε ἐγγραφή, πάτα τὸ καμπανάκι, καὶ μπὲς μαζί μας στὰ σκοτεινὰ μονοπάτια τοῦ παρελθόντος. »

👉 Μεῖνε συντονισμένος στὸ blog μας γιὰ ἀκόμη περισσότερους σκοτεινοὺς καὶ ἡρωικοὺς θρύλους της ἀρχαιότητα 

Βιβλιογραφία: Βίοι Παράλληλοι Ἠθικά 

Ὁ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΙΑΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ Ένατη

 

( 431 - 404 π.χ - Τό δρᾶμα τῶν Ἑλλήνων )

<< Ἀθάνατων ἔχθραν μὴ φύλαττε θνητός ὤν >>

( Μὴ διατηρεῖς γιὰ πάντα ἔχθρα ἐνῶ εἶσαι Θνητός )

( Μέναδρος ὁ Ἀθηναῖος )

”Ότι κατάφεραν οἱ Ἕλληνες στοὺς ἐνδόξους Μηδικοῦς πολέμους μὲ τὸ ξίφος καὶ τὴν Ἑνότητα, τὸ κατέστρεψαν πάλι μὲ τὸ ξίφος ἀλλὰ μὲ τὴν διχόνοια αὐτὴ τὴ φορά τό ἔτος 431 ἕως καὶ τὸ 404 π.Χ.

Εἶναι ἡ περίοδος τοῦ ἐμφυλίου ἡ γνωστότερη , τοῦ Πελοποννησιακοῦ πολέμου. Οἱ ἀνθέλληνες κατάλαβαν πολὺ καλά, ὅτι οἱ Ἕλληνες δὲν ἀντιμετωπίζονται σὲ μάχες ! Ὁ χειρότερος ἐχθρός ποῦ τοῦς νικᾶ, εἶναι ἡ διχόνοια μὲ τὰ παιδία της , δηλαδή τὴν δωροδοκία, τὴν προδοσία καὶ τῶν ἐνδοτισμό.

Ἡ Πατρίδα θὰ κάνει ἀρκετά χρόνια γιά νὰ ἀνακάμψει . Οἱ πληγές , ὅμως τοῦ ἀφανιστικοῦ ἀδελφοκτόνου πολέμου δὲν θὰ ἐπουλωθοῦν , δυστυχῶς ΠΟΤΕ .

Οἱ μισέλληνες αὐτὴ τὴν φορὰ δὲν διέρχονται <<διὰ πυρός καὶ σιδήρου >> τὴν Ἑλλάδα. Διέρχονται << διὰ ταλάντου καὶ παπύρου >> Μετὰ τὸν θάνατο τοῦ ἐνδόξου Κίμωνος τοῦ Μιλτιάδου, τὸ 449 π.χ. Ἡ ἐξουσία καὶ ἡ δύναμη τῆς Ἀθηναϊκῆς πολιτείας περιέχεται στὰ χέρια τοῦ Περικλέους τοῦ Ξανθίππου . Ὁ Περικλῆς ἦτο τῆς ἀπόψεως ὅτι τὸ συμφέρον τῆς πόλεως

ἐπέβαλε τὴ σύναψη τῆς εἰρήνης μὲ τοῦς Πέρσες καὶ ἀπέστειλε πρέσβεις στὰ Σοῦσα, τὸ 448 π.χ γι΄ αὐτὸν τὸ λόγο! Ὁ Θουκυδίδης εἶναι σαφὴς γιὰ τὰ φιλομηδικά καὶ ἀντιλακωνικά αἰσθήματα τοῦ Περικλέους.

Καὶ ἐνῶ ἡ νέα παρόρμηση τῶν Ἑλλήνων γιὰ τὴν ἄνθιση πάλι τοῦ πολιτισμοῦ τους , εὑρίσκεται σὲ μεγάλο ὀργασμό, καὶ ἀκολουθεῖ μία σειρά πολεμικῶν συγκρούσεων μεταξὺ τῶν << Ἑλληνίδων πόλεων >> ἀπὸ διάφορες αἰτίες , ἡ κυριότερη τῶν ὁποῖων ἦτο ἡ ἡγεμονία σὲ ὅλη τὴν χώρα! Οἱ δύο κυρίως πόλεις ποῦ εἶναι ἡ Σπάρτη καὶ ἡ Ἀθήνα ! Ὁ ἀνταγωνισμός αὐτὸς ἔφεραι τὴν διάλυση τῆς Συμμαχίας ἀνάμεσα στὶς δύο πόλεις καθὼς καὶ τὴν διαίρεση τοῦ <<ἀντίπαλου >> στρατόπεδα αὐτά :

Τὸ ἕνα εἶναι τῆς Σπάρτης τῶν ὑπολοίπων Πελοποννήσιων καθὼς καὶ τῶν Μεγαρέων μὲ τοῦς Αἰγινῆτες . Τὸ ἄλλο Εἶναι τῶν Ἀθηναῖων μὲ συμμάχους τους , τοῦς Θεσσαλοῦς καὶ τοῦς Ἀργεῖους .

Τὸ δρᾶμα αὐτὸ τοῦ Ἑλληνισμοῦ ὅπου θὰ ἀποκαλυφθοῦν καὶ οἱ << κάποιοι >> ποῦ ὑπεδαύλιζαν τὰ πάθη, ἐξιστορεῖ ὁ Θουκυδίδης στὴν << Ἱστορία >> του καὶ μᾶς λέγει ὅτι αὐτὸς ὁ πόλεμος ὑπῆρξε χειρότερος τοῦ Τρωϊκοῦ ! Τὸ ἔργο τοῦ Θουκυδίδη διακόπτεται τὸ 411 λόγο τῆς ἐξορίας του, κατὰ πολλοὺς , καὶ μᾶς δίδεται σὲ ὀκτὼ βιβλία .

Τὴν συνέχεια τοῦ Πελοποννησιακοῦ πολέμου μᾶς δίδει ὁ Ξενοφῶν στὰ <<Ἑλληνικὰ >> του , ἀκριβῶς ἀπὸ τὸ σημεῖο ποῦ σταμάτησε ὁ Θουκυδίδης:

<<Μετὰ δὲ ταῦτα οὗ πολλαῖς ἡμέραις ὕστερων ἦλθε ἐξ Ἀθηναίων Θυμοχάρης ναῦς ἔχων ὀλίγας ...κ.λ.π

Ὁ ἀδελφοκτόνος πόλεμος ἐτελείωσε μὲ συντριβή τῶν Ἀθηναίων, οἱ ὁποῖοι ἀναγκάσθηκαν νή δεχθοῦν τοῦς , πράγματι, βαρεῖς ὅρους τῶν Σπαρτιατῶν.

Κρίνω σκόπιμο νὰ ἀναφερθοῦν οἱ κυριότερες χρονολογίες τοῦ ἀδελφοκτόνου πολέμου γιὰ νὰ ἔχουμε ἐμπρός μας μία εἰκόνα τῶν γεγονότων ποῦ διεδραματίσθησαν καὶ νὰ κρίνουμε σωστά, πρόσωπα καὶ καταστάσεις

Ἂς δοῦμε τί μᾶς λέγουν οἱ χρονολογίες Προσέχοντας ποῖοι ἦσαν αὐτοὶ ποῦ ξεκίνησαν τὸν ἐμφύλιο πόλεμο αὐτόν:

431 Οἱ Θηβαῖοι ^{Μήπως ἀναμένατε ἄλλοι νὰ ἐπιτεθοῦν : Οἱ αἰώνιοι μηδίζοντες καὶ φοινικκίζοντες θὰ ξεκινοῦσαν κάτι τέτοιο ὀλέθριο .} ἐπιτίθενται στοῦ Πλαταιεῖς ! Ἔναρξη τοῦ ἀδελφοκτόνου πολέμου . Οἱ Ἀθηναῖοι εἰσβάλουν στὴν Μεγαρίδα.

430 Λιμός στὴν Ἀθήνα . Παραδίδεται ἡ Ποτίδαια

429 ΠΕΘΑΙΝΕΙ ΑΠΟ ΛΟΙΜΟ Ο ΠΕΡΕΚΛΗΣ . Οἱ Σπαρτιᾶτες πολιορκοῦν τοῦς Πλαταιεῖς . Νίκη τοῦ Φορμίωνος κατά τῶν Πελοποννησίων .

428 Ἡ ΛΕΣΒΟΣ ΦΕΥΓΕΙ ΑΠΟ ΤΗΝ Α΄ ΑΘΗΝΑΙΚΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ. Ἡ Νῆσος Κέρκυρα εἰσέρχεται καὶ αὐτοὶ σέ ἐμφύλιο.

427 : ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΛΕΣΒΟΥ ΚΑΙ ΠΛΑΤΑΙΩΝ . Αἷμα στὴ Κέρκυρα .

425: Ο ΚΛΕΩΝ Ο ΑΘΗΝΑΙΟΣ ΚΑΤΑΛΑΜΒΑΝΕΙ ΤΗΝ ΠΥΛΟ.

424 – 422 : Ὁ Ἀδελφοκτόνος πόλεμος διεξάγεται στὴν Χαλκιδική .

422: Πεθαίνουν ὁ Κλέων καὶ ὁ Σπαρτιάτης Βρασίδας

421: <<Νικίειος εἰρήνη>> . Τὸ 420 οἱ Σπαρτιᾶτες παραβιάζουν τὴν συνθήκη .

416: ΟΙ ΑΘΗΝΑΙΟΙ ....ΑΦΑΝΙΖΟΥΝ, ὄχι μόνο τοῦς φοινικογεφυραῖους ἡ τοῦς Πέρσες, ἀλλά καὶ τὴ νῆσο Μῆλο ! Ἕλληνες πωλοῦν Ἕλληνες .

415: Ἡ Σικελική Ἐκστρατεία . Ἡ Ἔγεστα πείθει τὴν Ἀθήνα γιὰ βοήθεια

414: ΣΥΝΤΡΙΒΗ ΤΩΝ ΑΘΗΝΑΙΩΝ ΣΤΗ Μ. ἙΛΛΑΔΑ . Ἡ Σπάρτη ἐπεμβαίνει

413: Οἱ Σπαρτιᾶτες καταλαμβάνουν τὴν Δεκέλεια καὶ τὴν ὀχυρώνουν . Δεκελεικός καί Ἰωνικός πόλεμος . Πανωλεθρία των Ἀθηναίων στὸ μέγα κόλπο.

412: Οἱ σύμμαχοι τῶν Ἀθηναίων ἀποστασιοποιούνται . Ἡ Σπάρτη συμμαχεί μέ.......... τούς Πέρσες Τισσαφέρνης καί Φαρνάβαζος γίνονται φίλοι .

411: Ἡ δημοκρατία στήν Ἀθήνα περνά στὸ περιθώριο .

410: Ἡ Δημοκρατία στην Ἀθήνα ἐπανέρχεται . Νίκη τῶν Ἀθηναίων στήν Κύζικο.

408: Ὁ Θρυλικός Ἀλκιβιάδης ἐπιστρέφει στήν Ἀθήνα ἀπό τὴν ἐξορία .

406 : Νίκη τῶν Ἀθηναίων στίς Ἀργινούσες . Καταδικάζονται , ὅμως οἱ Στρατηγοί τους.

405 : Πανωλεθρία τῶν Ἀθηναίων στούς Αιγός ποταμούς. Ἀρχίζει ἡ πολιορκία τῶν Ἀθηναίων .

404: Δολοφονία τοῦ Ἀλκιβιάδου καί τῶν ἀθηναίων ὁριστικός .

<< Κάποιοι ἔτριβαν τά ἄτιμα χέρια τους , ἀφοῦ ἡ μισή Ἑλλάδα χάθηκε ἀπό τό ἰδία τά παιδιά της !

Πρέπει νά δοῦμε καί ἀναλυτικά τά γεγονότα καί τὰ πρόσωπα ποῦ ἔπαιξαν δραματικό ρόλο στὴν ἀλληλοσφαγή τῶν Ἑλλήνων

Περίοδος του << Δεκαετοῦς >> πολέμου

( 431 - 421 Π.χ )

Ὅλα ἀρχίζουν τό Ἀπρίλιο τοῦ 431, ^{Θουκυδίδης <<Ἱστορία >> Β΄, Ι -6}

Οἱ αἰωνίως μηδίζοντες΄ ἡγέτες τῶν Θηβαίων διατάζουν τόν στρατό τους καὶ ἐπιτίθενται ἐναντίων τῶν Πλαταιῶν ! Οἱ Σπαρτιᾶτες μἐ τόν Βασιλέα τους Ἀρχίδαμο καταλαμβάνουν καί λεηλατοῦν τὴν Ἀττική. Κατόπιν πολιορκοῦν τὴν Ἀθήνα γιὰ δέκα χρόνια. Οἱ ἀσθένειες καὶ εἰδικὸς ὁ λοιμός ἀποδεκατίζουν τοῦς Ἀθηναίους . Οἱ Ἀθηναῖοι ἔχοντες ναυτικὴ ὑπεροχὴ κάνουν ἐπιθέσης στὰ παράλια της Πελοποννήσου προβαίνοντας σὲ καταστροφές μἐ στόλο 100 πλοίων. ^{ἔνθ ἄν , Β΄, 47 -54}

τὸ 421 ὑπογράφεται ἡ <<Νικίειος >> εἰρήνη καὶ δυνάμεις ἀντιμαχομένων ἐπανέρχονται στὶς ἀρχικές τους βάσεις, Κυριαρχεῖ ἡ μορφή τοῦ δημαγωγοῦ τῶν δημαγωγῶν, τοῦ Ἀθηναῖου Κλέωνος

Ἡ Σικελικὴ Ἐκστρατεία

415 - 431 π.Χ

Οἱ Ἀθηναῖοι ἔχουν στό ἐνεργητικό τους κάποιες ἐπιτυχίες καί παίρνουν τήν ἀνάλογη ἀπόφαση νά στείλουν στήν Μ. Ἑλλάδα στόλο ἀπό 60 πλοῖα καὶ ἀνάλογο ἐκστρατευτικό σῶμα. 

Ἡγοῦνται οἱ στρατηγοί Ἀλκιβιάδη , Λάμαχος καὶ ὁ Νικίας ὁ ὁποῖος ἦτο ἀρνητικός σ΄ αὐτήν τήν ἐκστρατεία.

Τόν Ἰούλιο τοῦ ἔτους ὅλα εἶναι ἕτοιμα καί ὁ ἀριθμὸς τῶν πλοίων ἀνεβαίνει στὰ 136! Περίπου 7.500 ἄνδρες ἐπιβιβάζονται στά πλοῖα μέ τους ἤδη 26.000 ναῦτες ! ἔνθ. Ἄν Ζ΄ 30-32

Φθάνοντας στὶς Συρακοῦσες ἀρχίζουν τἀ προανακρούσματα τῆς ἦτας ἀφοῦ οἷ Συρακούσιοι τοῦς ἀπωθοῦν . Ἔρχεται ὁ Νοέμβριος καὶ οἱ Ἀθηναῖοι δέν καταφέρνουν κάτι . Ὁ Σπαρτιάτης στρατηγὸς Γὐλιππος τοῦς φέρνει δυσκολίες ! Καὶ τήν ἄνοιξη τοῦ 413 ὁ Γύλιππος καταλαμβάνει τὸ Πλημμύριον , ὀχυρὸ ζωτικῆς σημασίας γιὰ τοὺς Ἀθηναίους

Ἡ <<Νικίειος >> εἰρήνη εἶχε καταργηθεῖ ἀπὸ τὸν Αὔγουστο τοῦ 414 καί ὁ τόπος γέμιζε αἷμα Ἑλληνικό παντοῦ . ἐνθ ἄν Δ΄, 15 -23 Τέλη Ἰουλίου τοῦ 413 φθάνει ὁ Ἀθηναῖος Δημοσθένης , γιὸς τοῦ Ἀλκισθένους , ἀπὸ τοῦς καλύτερους στρατηγοὺς μὲ 73 πλοῖα !

Ἡ ὅλη δύναμη τοῦ Δημοσθένους ἔφθανε τοῦς 27.000 ἄνδρες ἔνθ ἄν Η΄, 31-33, Αὐτὸ ὅμως δέν ἦτο ἀρκετό γιά νὰ ἀνυψώσει τὸ ἤδη πεσμένο ἠθικό τῶν Ἀθηναῖων καὶ ἔτσι φθάνουμε στὴν ἡμερομηνία ποῦ οἱ Ἀθηναῖοι δὲν λησμονοῦσαν ποτέ!

Ξημέρωμα τῆς 30^ος Αὐγούστου τοῦ 413 , ὁ Σπαρτιάτης στρατηγός Γύλιππος γιὸς τοῦ Κλεανδρίδη, ἐνθ ἄν Ζ΄, 93 Δίδει τὸ σύνθημα ἐπιθέσεως καὶ ἀπὸ στερία καὶ ἀπὸ θάλασσα.

Σὲ λίγο ὁ <<Μέγας Λιμνήν >> τῶν Συρακουσῶν βάφεται μὲ αἷμα Ἑλληνικό! Τὸ ἴδιο καὶ ἡ στεριά... ἐνθ ἄν Η΄, 51 -54 Οἱ Ἀθηναῖοι παθαίνουν πανωλεθρία

κυριολεκτικῶς . Ἐμπρός σὲ τέτοια σφαγῆ ὁ Νικίας παραδίδεται στὸν Γύλιππο . Αἰχμάλωτοι σὲ τέτοιες περιπτώσεις δὲν ὑπάρχουν. Πάρα πολλοί Ἀθηναῖοι καὶ σύμμαχοί τους πωλοῦνται ἀπὸ τὰ .....ἀδέρφια τους ὤς δοῦλοι καὶ ἄλλοι πέθαναν στὰ λατομεῖα τῶν Ἐπιπολῶν ἐνθ ἄν Η΄, 86 -87

Οἱ στρατηγοί τῶν Ἀθηναῖων Νικίας καὶ Δημοσθένης ἐκτελέσθηκαν ἐνθ ἄν Η΄, 86 -87 Ἡ στρατιά τῶν Ἀθηναῖων , 50.000 ἄνδρες ἐσφάγη καὶ κατεστράφη ἀπὸ τὰ ἀδέλφια τῆς Σπάρτης καὶ συμμάχους !

Πρός το τέλος τής ἀλληλοσφαγῆς

( 413 -404 π.Χ. )

 Οἱ Ἀθηναῖοι ἐγκαταλείπονται ἀπὸ τοῦς συμμάχους καὶ οἱ Πέρσες ρυθμίζουν τὰ πολιτικὰ πράγματα στὴν Ἰωνία! Οἱ Πέρσες ἐπίσης, δίδουν ἀμέριστη βοήθεια στοὺς Σπαρτιᾶτες στὸν διπλωματικὸ καὶ οἰκονομικὸ τομέα .^{ενθ,ἄν Θ΄, 14-18 καὶ 55 -59}

Στὴν Ἀθήνα ὑπάρχουν μεγάλες διαφορές καὶ ἀνησυχίες . Τὸ τέλος πλησιάζει καὶ ἡ καταστροφή ἔρχεται στοὺς Αἰγός ποταμούς μὲ Πανωλεθρία τοῦ ἀθηναϊκοῦ στόλου , τό 405. ^{ΞΕΝΟΦΩΝ : <<Ἑλληνικά >>, β, 1,21-1,30 .}

Ἡ Τραγωδία τοῦ Ἑλληνισμοῦ καὶ τὸ ἀδελφικὸ αἷμα σταματοῦν τὸ 404 μὲ τὴν παράδοση τῶν Ἀθηναῖων στὴν Σπάρτη μὲ ταπεινωτικούς ὅρους κὶ ἕρμαιο πλέον στίς ὀρέξεις τῶν νικητῶν. ^{ἔνθ. ἄν. Β', 2,20 -2,24}

Τὸ μόνο παρήγορο σὲ ὅλη αὐτοὶ τὴν τραγωδία τοῦ Ἑλληνισμοῦ ἦτο ὅτι οἱ Σπαρτιᾶτες δὲν συμφώνησαν νὰ ὑποδουλώσουν Ἑλληνική πόλη , ἡ ὁποία προσέφερε μεγάλες ὑπηρεσίες τὸν καιρό τοῦ μεγαλύτερου κινδύνου ποῦ εἶχε ἀπειλήσει τὴν Ἑλλάδα, δέχθηκαν εἰρήνη μὲ τὸν νὰ γκρεμιστοῦν τὰ << Μακρά Τείχη >>καὶ ἄλλοι ὅροι .

<< Λακεδαιμόνιοι δὲ οὐκ ἔφασαν πόλιν Ἑλληνίδα ἀνδραποδιεῖν μέγα ἀγαθὸν εἰργασμένην ἐν τοῖς μεγίστοις κινδύνοις γενομένοις τὴ Ἑλλάδι ἄλλ ἐποιοῦντο εἰρήνη ..) κ.λ.π κ.λ.π ^{ἔνθ ἄν Β΄, 2,20} .

Ὁ Μάρτης ἔλειπε ἁπό τὴ Σαρακοστή :

Εἶναι δυνατόν ; καὶ ποιός ὑπεκίνησε τοὺς Θηβαίους νὰ ξεκινήσουν τὸν ἀδελφοκτόνο πόλεμο; ἀφοῦ τόσα καὶ τόσα χρόνια χρόνια οἱ Θηβαῖοι τοῦς ἔκαναν τὸ χατήρι ;

Θουκυδίδης μᾶς τοὺς δίδει ἀπὸ τὸ Α' κιόλας βιβλίο ὡς πειρατές ! Θουκυδίδης <<ἱστορία >>Ἂ ', 8,

Στὸ ἴδιο πάλι βιβλίο, μᾶς θυμίζει τὸ θανάσιμο μῖσος τῶν φοινίκων ποῦ εἶχαν γιὰ τοῦς Ἀθηναῖους , λόγο τῆς συντριβῆς τούς ἀπὸ τὸν Κίμωνα καὶ τὸ (καλύτερο τώρα ) τὴν μεταφορὰ κυριότητος τῶν μεταλλείων στοὺς Ἀθηναῖους ! ἔνθ ἄν Α', 100.

Στὴν συνέχεια στὸ ἴδιο βιβλίο μᾶς λέγει γιὰ τὸν ἀθηναϊκό στόλο ποῦ ἔπλευσε ... γιὰ νὰ προσέξει τὰ φοινικικὰ πλοῖα . ^{ἔνθ ἄν Α', 116}

Θουκυδίδης ἀποκαλεῖ τοῦς Θηβαίους <<βᾶσιν ἐξορμήσεως τῶν βαρβάρων >>! ^{ἔνθ ἄν Α', 90.}

Κάτι τὸ παρόμοιο μᾶς ἀναφέρει καὶ ὁ Ἡρόδοτος στὴν << Καλλιόπη >> (Θ ) στὴν παράγραφο 13!

Σὲ ὅλους τοὺς πολέμους μὲ σκοπὸ τῶν ἀφανισμὸ τῶν Ἑλλήνων , ὑπῆρχε μία << ὁμογάλακτη >> συμφωνία μεταξὺ Θηβαίων , Βοιωτῶν , Ταναγραίων Γεφυραῖων κ.α.

Ἐξαίρεση ἀποτελοῦσαν πάντοτε , οἱ Πλαταιεῖς καὶ οἱ Θεσπιεῖς .

Ὁ Ἡρόδοτος μᾶς ἀναφέρει στὴν <<Οὐρανία >> ( Η΄) παράγραφο 1, γιὰ τοῦς << πρόθυμους Πλαταιέες )!

Νὰ, γιατί οἱ Θηβαῖοι ἐπετέθησαν τὴν ἄνοιξη τοῦ 431 π.Χ. κατά τῶν Πλαταιῶν ἀρχίζοντας ἔτσι ὁ ἀδελφοκτόνος πόλεμος .

Συνεπῶς ἐγνώριζε πολὺ καλά τὸ Περσικό κράτος ποιοὺς θὰ δωροδοκοῦσε οὗτος ὥστε νὰ ὑπάρχει διχόνοια στὴν Ἑλλάδα καὶ γιὰ χάρη ὅλον τῶν ὕπουλων ἀνθελλήνων νὰ ἀφανισθεῖ ἐντελῶς .

Εἶναι γεγονός ὅτι οἱ Θηβαῖοι δὲν στεναχωρήθησαν ποῦ κατέλαβαν τίς Πλαταιές νύκτα καὶ σὲ ἱερή μέρα << ἱερομηνία >> δηλαδὴ τὴν νύκτα τῆς τελευταίας ἡμέρας τοῦ σεληνιακοῦ μηνὸς, ἡ ὁποῖα ἐθεωρεῖτο ἱερή σὲ ὅλη τὴν Ἑλλάδα ! 199 ^{ἔνθ ἄν Β΄, 2 -6}

Οἱ <<ἕς ἀεί >> μηδίζοντες Θηβαῖοι, δὲν ἐφείδοντο Ἑλληνικῶν ἑορτῶν .

Ὁ Θουκυδίδης εἶναι ἀποκαλυπτικότατος ! Μᾶς ἀναφέρει τὴ νίκη τοῦ Ἀθηναῖου στρατηγοῦ Νικία ἐναντίων τῶν Ταναγραίων οἱ ὁποῖοι ἦσαν ἀδελφοὶ τῶν Θηβαίων καὶ τῶν Γεφυραῖων . Τὸ μῖσος θεριεύει .........

Καὶ Ἰδοὺ οἱ συνταρακτικές ἀποκαλύψεις συνεχίζονται :

Ὁ Παγώνδας γιὸς τοῦ Αἰολάδου ἦτο Βοιωτάρχης καὶ ὁμιλῶν πρὸς τοῦς Βοιωτούς ἀπεκάλεσε τοῦς ἀθηναῖος ...... Ἀλλοφύλους ( στρατόν ἀλλόφυλον ἐπελθόντα ...)! Διεχώρισε τὸ αἷμα του.... Λίγο πιό κάτω διαβάζουμε << Οἱ Θηβαῖοι γκρέμισαν τὸ τεῖχος τῶν Θεσπιέων ἐπειδὴ ἦσαν <<ἀττικίζοντες>> ! ^{ἔνθ ἄν Δ ΄, 133}

Ἐνῶ οἱ ἴδιοι μηδίζοντες καὶ φοινικίζοντες ...............

Ἔχεται ἐκπλαγεῖ λίγο;

Ὁ μέγας ἱστορικός μας Θουκυδίδης ἀναφέρει συνεχῶς στὸ βιβλίο Ε΄ τὶς <<Ἱστορίας >> του, τοῦς Βοιωτούς καὶ ἀποκαλύπτει τὸν πονηρό καὶ ὕπουλο ρόλο τους σὲ ὅλα τὰ χρόνια τοῦ ἀδελφοκτόνου πολέμου . ^{ἔνθ ἄν Ε΄, 32 κ. ἔξ}

Εἶχαν μυστικές συνομιλίες ποῦ ὑπέθαλπταν τὸ μῖσος μεταξύ ἄλλον πόλεων , μὲ <<ἡγέτιδα πόλη τὴν Θήβα ! ^{ἔνθ ἄν Ε΄, 36}

Ἦσαν οἱ ἄνθρωποι ποῦ διέλυαν τίς σπονδές πολύ εὔκολα. ^{ἔνθ ἄν Ε΄, 3}

Στὸ βιβλίο ΣΤ΄, τῆς << Ἱστορίας >> του ὁ Θουκυδίδης μᾶς ἀποκαλύπτει τὴν << καλή ἡγεσία >> τῶν Θηβῶν . Ὁ λαός τῶν Θηβῶν , ἐπαναλαμβάνω γιὰ πολλοστὴ φορά , δὲν ἤθελε <<ἀλλοφύλους >> !

Μᾶς ὑπενθυμίζει πάλι τὸν ρόλο τους στὸ βιβλίο Ζ΄, καὶ στὶς παραγράφους 29-30

Ποιοὶ λοιπόν φοροῦσαν μανδύα Ἑλληνικό γιὰ νὰ ἀφανίσουν τοῦς Ἕλληνες; Τὸ ἴδιο διερωτᾶται καὶ ὁ Θουκυδίδης ^{ἔνθ ἄν Ζ΄, 44}

Στὸ τελευταῖο βιβλίο τῆς << ἱστορίας >> τοῦ Θουκυδίδη , μᾶς δίδει γιὰ πολλοστὴ φορὰ πληροφορίες γιὰ τοῦς Φοινικογεφυραῖους καὶ γιὰ τὸ ρόλο τους , στὸν Πελοποννησιακό πόλεμο.

Συγκεκριμένα : Στὸ βιβλίο Η΄, καὶ στὸ τέλος τοῦ παραγράφου 87, διαβάζουμε ὅτι : << Ὁ Τισσαφέρνης μὲ ὅποιο σχέδιο καὶ ἅν εἶχε , ἔφθασε στὸ Ἅπενδο καὶ βρῆκε ..... τοῦς φοίνικες ! >> Καὶ ἐρωτᾶ ὁ κάθε νοῦς : << Εἶναι δυνατόν ὁ Πέρσης Ἀρχιστράτηγος νὰ σπεύδει πρό συνάντηση τῶν Φοινίκων καὶ ὄχι τό ἀντίθετο; >> Αὐτὸ δηλώνει ὅτι οἱ Φοίνικες εἶχαν μεγάλη ἐπιρροή, δὲν γνωρίζουμε μὲ ποιῶν τρόπο ὅμως !

Στὸ ἴδιο βιβλίο τῆς ἱστορίας τοῦ Η΄, - ὁ Θουκυδίδης μᾶς τοῦς ἀναφέρει πάλι καὶ μάλιστα στίς παραγράφους 108 -109 !

Φοινικικά πλοῖα ὁμογάλακτοι Βιωτείς νὰ χαρακτηρίζουν << ἀλλόφυλους >> τοῦς Ἀθηναῖους , Ἕλληνες ποῦ << ξυμμαχούν >> μὲ τοῦς ἀνθέλληνες καὶ << κάποιοι >> οἱ ὁποῖοι λόγο φυλετικὴς διαφοράς - οἱ Φοίνικες γιὰ παράδειγμα - θέλουν νὰ ἀφανίσουν τὸν Ἑλληνισμό!

Πἀρ΄ ὅλο τὸ αἶμα τὸ ἀδελφικὸ ποῦ χύθηκε καὶ ὅσο μίσος ἔτρεφε ἡ μία πόλη γιὰ τὴν ἄλλη , ὁ Ἑλληνισμός καὶ ΠΑΛΙ ΕΠΕΖΗΣΕ ! Οἱ πληγές βεβαίως ἐπουλώνονται μὲ τὸν καιρό ....

Νὰ πάρουμε τουλάχιστον ὥς παράδειγμα τὰ μηνύματα τοῦ παρελθόντος διότι ὁ Πελοποννησιακός πόλεμος ἐπαναλήφθη μετὰ ἀπό 2.350 χρόνια, ἀλλὰ μὲ μικρότερη διάρκεια .

Ἡ διάρκεια δὲν παίζει σημαντικὸ ρόλο . Τὸ αἶμα ποῦ χύνεται καὶ αἱ καταστροφές ποῦ γίνονται εἶναι πρωταγωνιστὲς !

Σὲ τελικὴ ἀνάλυση οἱ δύο αὐτοί ἐμφύλιοι ἦσαν ξενοκίνητοι. Τὸτε ἦσαν οἱ φοινικογεφυραῖοι , οἱ Πέρσες κ.α Στὸν ἄλλο ἦσαν οἱ σύγχρονοι ἀντιπρὀσωποί τοῦ τότε , δηλαδὴ οἱ Ρῶσοι, Ἀγλοαμερικάνοι , καὶ πίσω ἀπὸ τὰ νήματα τους, ὁ διεθνής σιωνισμός .

Ὁ νοῶν νοῆτο ...μελετᾶτε Ἕλληνες !

Οἱ ἐχθροὶ παραμονεύουν . ΠΟΤΕ δὲν εἴχαμε φίλους ΠΟΤΕ!

.........Μετὰ ἀπὸ λίγα χρόνια, μετὰ τὴν λήξη τοῦ Πελοποννησιακοῦ πολέμου, ὁ Ἀσύγκριτος θὰ ἐκδικηθεῖ τοῦς << ὅπου γῆς ἀνθέλληνες !

Ἡ ἑνότης τοῦ Πελοποννησιακοῦ πολέμου θὰ κλείσει μὲ λίγες ἐρωτήσεις , μέσα ἀπὸ τίς ὁποῖες μπορεῖ νὰ ἐξαχθοῦν σοβαρά συμπεράσματα καθώς καὶ ἀποκαλύψεις !

Ἐρωτήσεις ποῦ πρέπει νὰ ἀπαντηθοῦν

( Χωρίς συναισθηματικὴ φόρτιση )

α) Πρίν ἀρχίσει ὁ ἀδελφοκτόνος πόλεμος , ἡ Σπάρτη ἀποστέλλει τοῦς πρέσβεις τής, Μελήσιππο , Ράμφια καὶ Ἀγήσανδρου οἱ ὁποῖοι εἶπαν στὸν Περικλῆ: << Οἱ Σπαρτιᾶτες ἐπιθυμοῦν εἰρήνη ἡ ὁποῖα μπορεῖ νὰ διατηρηθεῖ >>

Ὁ Περικλῆς γιατί ἀρνήθηκε ;

β) Γιατὶ οἱ Σπαρτιᾶτες στρατοπέδευσαν στὴν Τανάγρα καὶ πολέμησαν τοῦς Ἀθηναῖους στὸ ἴδιο μέρος ^{Πλούταρχος : <<Περικλῆς 10.}

Ἐφόσον εἶναι πασίγνωστο ὅτι στὴν << Τάναγραία γῆ >> κατοικοῦσαν οἱ Γεφυραῖοι , ἀδέλφια τῶν Φοινίκων ;

γ) Ὅλοι ἐγνώριζαν τίς σχέσεις τῶν σατραπῶν τῆς Περσίας μὲ τοῦς Φοίνικες καὶ εἰδικῶς ὁ Φαρνάβαζος, γιὸς τοῦ Φαρνὰκη καὶ σατράπη τῆς Φρυγίας εἶχε ἄριστες σχέσεις μὲ τοῦς γεφυραίους ἐμπόρους . Ποιὸς ὁ λόγος ποῦ προσεταιρίσθησαν καὶ ἡ Σπάρτη καὶ ἡ Ἀθήνα .

δ) Ποιοὶ ἐδολοφόνησαν τὸν Ἀλκιβιάδη ; Ἄν Ἀνοίγουμε τὸν Πλούταρχο θὰ μάθουμε πολλά .... Κάτι συνέβαινε μεταξύ τοῦ Φαρνάβαζου τῆς πανέμορφης συζύγου του καὶ τοῦ Ἀλκιβιάδη ^{ἔνθ. ἄν . <<Ἂλκιβιάδης >>,39}

ε) Σὲ τελικὴ ἀνάλυση, ποῖος ὁ λόγος νὰ συμμετέχουμε καὶ ἐμεῖς οἱ ἴδιοι στὰ ἀρρωστημένα σχέδια τῶν μισελλήνων ΠΟΤΕ ΠΙΑ!